← Chapters

အခန်း ၃၂၂

Vol. 33 Ch. 322

အခန်း ၃၂၂

Vol. 33 Ch. 322

အခန်း (၃၂၂)

ရှင်းလင်းခြင်း

ဖမ်းဝရမ်းများ ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်သည်လည်း ပင်လယ်ပြင်မှ ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်၏ လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲပျက်စီးသွားမှုကြောင့် ရန်ပြည်နယ်၏ ကမ်းရိုးတန်းစီရင်စုများသည် ခုခံလိုစိတ် လုံးဝဥဿုံ ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မြို့ရိုးများကို အမှီပြု၍ အတန်ကြာ ခုခံထားနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်ကင်းမဲ့လှပေသည်။

၎င်းမှာ အချည်းနှီးသော ရုန်းကန်မှုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ ကျသွားပြီး ရန်ပြည်နယ်မြို့တော် လက်ပြောင်းသွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်ခုခံနေခြင်းသည် ဝမ်ကျင်းကို ပိုမိုအမျက်ဒေါသထွက်စေရုံသာ ရှိလိမ့်မည်ကို သူတို့အားလုံး ရင်ထဲက ကောင်းစွာသိကြသည်။

ကျိုးယွီ ဦးဆောင်သော ကျင်းပြည်နယ်စစ်တပ်နှင့် ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်လာသော ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်တို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် မြို့တံခါးများ အလိုလိုပွင့်သွားကြပြီး၊ သူတို့ကို မြင်ရရုံမျှဖြင့် လူတို့သည် အညံ့ခံခဲ့ကြလေသည်။ ထိရောက်သော ခုခံမှုတစ်ခုကို စည်းရုံးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည့် မကျေနပ်မရောင့်ရဲနိုင်သော အနည်းငယ်သော သူများသည် အခြားသူများကို သတိပေးတားဆီးရန်အတွက် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးညှီနံ့များသည် ရန်ပြည်နယ်၏ ဒေသအသီးသီးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သော်လည်း၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသော မျိုးနွယ်ကြီးစုများနှင့်မတူဘဲ အောက်ခြေတွင် အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် ရုန်းကန်နေရသော သာမန်ပြည်သူလူထုမှာမူ အတိတ်က မိမိတို့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့သော အာဏာရှိသူကြီးများ ဝက်နှင့်ခွေးကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ကျေနပ်မှုကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။

ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြသော မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် အရာရှိ အမြောက်အမြားသည် သာမန်ပြည်သူများ၏ သတင်းပေးတိုင်ကြားမှုကြောင့် သူတို့ ပုန်းအောင်းရာနေရာများတွင်ပင် ဖမ်းဆီးခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

သူတို့ ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော သူတို့၏ ဖြူစင်နူးညံ့သည့် အသားအရေနှင့် သာမန်လူများနှင့် ကွဲပြားခြားနားလှသော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါ စရိုက်လက္ခဏာများသည် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေစေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ ပိုင်ကျန့်၏ သားဖြစ်သူ ပိုင်ရိ သည် မြို့တော်မှ ထွက်ပြေးပြီးနောက် စီရင်စုမြို့တော်တွင် ကုန်သည်ငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော လယ်သမားတစ်ဦး၏ မှတ်မိခြင်းနှင့် တိုင်ကြားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံရပြီး နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော နည်းလမ်းများသည် ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ ကျောရိုးကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး၊ သူတို့သည် နောင်တွင် အပြစ်ပေးအရေးယူခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေရန်အတွက် မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်စု စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆက်သလာခဲ့ကြသည်။

အသက်နှင့် ငွေကြေး မည်သည့်အရာက ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။ ငွေကြေးကိုမူ ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်သော်လည်း၊ အသက်မရှိလျှင်မူ ဘာမျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။

တစ်လမပြည့်မီ အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေ၊ ငွေ၊ ရိက္ခာ ဆန်စပါးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရရှိခဲ့သည်။ ဤစည်းစိမ်ဥစ္စာများသည် ဝမ်ကျင်းအား ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ကုန်ကျခဲ့သော စနစ်စစ်သည်တော်များ၏ အသုံးစရိတ်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ရုံမျှမက အမြောက်အမြား ပိုလျှံစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ အချမ်းသာဆုံးသော ပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်း အာဏာရလာချိန်မှစ၍ သူသည် ဘဏ္ဍာရေးမပြည့်စုံမှု ပြဿနာနှင့် ဘယ်သောအခါမျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးချေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို စုဆောင်းရန်အတွက် မရိုးသားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ စစ်အင်အားကို သုံးကာ လုယက်ခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် ပြည်သူတို့၏ လူနေမှုဘဝ တိုးတက်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား သုံးစွဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကုန်သွယ်မှု လွယ်ကူချောမွေ့စေရန်အတွက် တံတားများနှင့် လမ်းများ ဆောက်လုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ သာမန်ပြည်သူများအတွက် သူသည် အချိန်နှင့် လုပ်အားကို အကုန်အကျခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် မိမိ၏ စစ်တပ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် မိမိကိုယ်ပိုင် ပျော်ရွှင်မှုအတွက်သာ အများဆုံး သုံးစွဲခဲ့ပြီး၊ အခြားသော အသုံးစရိတ်များမှာမူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ အခြားသူများသာ ဝမ်ကျင်းကို အတုခိုးပါက သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှေးဦးစွာ ဖျက်ဆီးမိပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

အာဏာရှင်ဆန်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် သူတို့၏ အင်အားစုများကို စွန့်စားရမှုများအောက်တွင် အလွန်အားနည်းသွားစေကာ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝမ်ကျင်းအတွက်မူ ဤအချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် မလိုချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် ရန်ပြည်နယ်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ဝါးမြိုနေစဉ်အတွင်း၊ ပြင်ပကမ္ဘာကြီးမှာမူ ဆူညံပွက်လောရိုက်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ရန်ပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်သူ လက်ပြောင်းသွားမှုသည် မြို့တော်နှင့် မြောက်ဘက်ပိုင်း စစ်ဘုရင်များအကြားတွင် ကြီးမားသော မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မြို့တော်မှ မှူးမတ်များ၏ အကျိုးစီးပွား အမြောက်အမြားမှာ ရန်ပြည်နယ်တွင် ရှိနေခဲ့ရာ၊ ဝမ်ကျင်း၏ ကြမ်းတမ်းလှသော လုယက်သိမ်းပိုက်မှုအပေါ် သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် ကျေနပ်နိုင်ပါမည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြောက်ဘက်ပိုင်း စစ်ဘုရင်များသည် မနာလိုဖြစ်ရုံမျှမက စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း မမျှတဟု ခံစားနေကြရသည်။

"ငါတို့က နယ်စပ်မှာ တိုင်းတပါး လူရိုင်းတွေနဲ့ သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲဝင်နေရတာကို၊ မင်းလို လူငယ်လေးကတော့ အမဲသားတုံးကြီးတွေကို အဝစားနေရတယ် ဟုတ်လား"

သို့သော်လည်း သူတို့ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသော်လည်း ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ မြောက်ဘက်ပိုင်း စစ်ဘုရင်များသည် ဟွန်းလူမျိုး လူရိုင်းများနှင့် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲများအတွင်း ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ကျင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လူအင်အား သို့မဟုတ် စွမ်းအင်များကို မခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

သူတို့၏ နယ်မြေများကို စွန့်ခွာပြီး တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းရန် ဝံ့ရဲပြီး ကာကွယ်ရေး အားနည်းချက်များကို ဖော်ပြလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ လျင်မြန်လှသော ဟွန်းလူမျိုး လူရိုင်းတို့၏ မြင်းတပ်ကြီးသည် လွင်ပြင်သူရဲကောင်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်း ပြသပေလိမ့်မည်။

နန်းမြို့တော်တွင်မူ စေလွှတ်ရန် စစ်တပ် လုံးဝ မကျန်ရှိတော့ချေ။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကျန်းပေမင်းသား နှစ်ပါး၏ မမျှော်လင့်ဘဲ ကွယ်လွန်သွားမှုသည် ကျန်းပေစစ်တပ်ကို နာမည်မျှသာ ကျန်ရှိတော့စေခဲ့သည်။

မြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့များကိုလည်း အသစ်ခန့်အပ်လိုက်သော မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီး ကျုံးယန် က ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကူလုံတောင်ကြား၏ တပ်မှူးသည်လည်း တော်ဝင်မိသားစု၏ အားနည်းလာမှုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီးနောက်၊ အမိန့်များကိုသာ နာခံပြီး ကြေညာချက်များကိုမူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

အကဲခတ်တတ်သူ မည်သူမဆို ကျုံးဟိန်း နှင့် သူ၏သားဖြစ်သူတို့သည် ဝမ်ကျင်း၏ ရုပ်သေးရုပ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီကို သိရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသာ မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ပါက ကျုံးဟိန်းသည် အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ကူလုံတောင်ကြားကို တိုက်ခိုက်ပေလိမ့်မည် ဖြစ်ရာ၊ သူတို့အနေဖြင့် ဘာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ရှုတ်ချခြင်းနှင့် ပြည်သူလူထု၏ ဝေဖန်ပြစ်တင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားသော နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။

ဧကရာဇ်ငယ်၏ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကိုလည်း ဝမ်ကျင်းက အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပယ်ချခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဖုံးကွယ်ထားရန် ဘာမျှ မရှိတော့ချေ။ ရန်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ဟန်ဆောင်ရန် ပျင်းရိနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် "ပုန်ကန်မှု" ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရန်ပြည်နယ်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ဝါးမြိုပြီး မိမိ၏ စစ်ရေးအာဏာကို မြှင့်တင်ခြင်းသည် သူ့အား တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် ယုံကြည်မှုနှင့် ခွန်အားကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ယခင်က သူသည် ဦးခေါင်းဖြတ် ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကန်းချီနယ်ပယ်ရှိသူများထဲတွင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် မဟုတ်နိုင်သော်လည်း၊ သူသည် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းခံရမည့်သူမျိုးတော့ အသေအချာ မဟုတ်ပေ။ သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ရသရွေ့၊ သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းသူ မည်သူမဆို သူ၏ အဆုံးမရှိသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့များ၏ ဝိုင်းဝန်းချေမှုန်းခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ဤအင်အားစု နှစ်ခုအပြင် ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အခြားသောအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ သူတို့မှာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ခံ မဟုတ်သော အခြားသော ပြည်နယ်အားလုံးမှ မျိုးနွယ်စုကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ရန်ပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများအပေါ် ဝမ်ကျင်း၏ သွေးစွန်းသော နည်းလမ်းများသည် သူတို့အတွက် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခင် လောကမငြိမ်မသက်ဖြစ်ပြီး သူရဲကောင်းများ ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသော ခေတ်ကာလများတွင်၊ မည်သူကများ သူတို့ကဲ့သို့သော လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံရဲခဲ့ပါသနည်း။ သူတို့ကို ဝက်နှင့်ခွေးကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ သိုးများကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခြင်းနှင့် သူတို့ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့က သာမန်ပြည်သူများအပေါ် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည်ဆက်ဆံခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ သူတို့ကို အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤထိပ်တန်းပညာတတ်များ မရှိဘဲ၊ မင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ဘာများ အောင်မြင်နိုင်ပါမည်နည်း။ ဒေသအသီးသီးကို မည်သို့လျှင် အုပ်ချုပ်ပါမည်နည်း။ မင်းတွင် အရည်အချင်းရှိသော အမတ်ကြီးများနှင့် အစွမ်းထက်သော စစ်သူကြီးများ ရှိနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ သူတို့သည် စုစုပေါင်း မည်မျှ ရှိနေပါသနည်း။ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ စီရင်စုများနှင့် ခရိုင်အားလုံးကို သူတို့ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါမည်လား။ မင်းအနေဖြင့် သူတို့ကို လိုအပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် ဧကရာဇ် သို့မဟုတ် အာဏာရှိသူမဆို မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများသည် တော်ဝင်အာဏာကို ကန့်သတ်လိမ့်မည်ကို မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။ သို့သော် သူတို့တွင် ဖြေရှင်းနည်း ရှိခဲ့ပါသလား။ လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။ ဝမ်ကျင်းအနေနဲ့ကော အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေသည်လား။

သူတို့သည် စုစည်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး မြောက်ဘက်ပိုင်း စစ်ဘုရင်များကို ပြင်းထန်စွာ ထောက်ပံ့ကာ ဝမ်ကျင်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ရန်ပြည်နယ်တွင် ကြီးမားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွီပြည်နယ်နှင့် လူပြည်နယ်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးငယ်အချို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အုပ်စုသို့ တွန်းပို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကမ်းရိုးတန်းမှ စီရင်စုမြို့တော်သို့ ဝမ်ကျင်းကို လာရောက်တွေ့ဆုံရန် ခရီးနှင်လာခဲ့သော ဝမ်ရှန့် သည် သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ရသောအခါ ဤပြဿနာကို ချက်ချင်းပင် တင်ပြခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသာ သူတို့နှင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ခဲ့ပါက ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည်လည်း သူ့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန့်၏ အမြင်တွင်မူ ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ရပ်များသည် အလွန်ပင် မသင့်လျော်လှပေ။ ယခုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများသည် သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ယူဆည်းပူးခဲ့ရသော ပညာရေးနှင့် နားလည်မှုများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန့်သည်လည်း မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ သူသည်လည်း မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် မွေးရာပါ မြင့်မြတ်သူများဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု မလွဲမသွေ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

လယ်သမား၏ သားသမီးသည် လယ်သမားသာ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပန်းပဲဆရာ၏ သားသမီးသည် ပန်းပဲဆရာသာ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ သူတို့သည် သာမန်ပြည်သူများကို စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် အရာရှိများအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ကျင်း၏ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာမူ မှူးမတ်လူတန်းစားတစ်ရပ်လုံးကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဝမ်ရှန့်၏ အကြံပေးချက်များကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများအဖြစ် ပယ်ချခဲ့ပြီး နှလုံးသွင်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မှူးမတ်လူတန်းစားများ ယခုမျှအထိ တည်ငြိမ်နေရခြင်းနှင့် ဟွမ်ချောင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ရသေးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ၊ ဤကမ္ဘာတွင် ကိုယ်ခံပညာရပ်များ တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ၎င်းက မှူးမတ်လူတန်းစား၏ အာဏာကို ပိုမိုခိုင်မာစေကာ ဖြုတ်ချရန် ခက်ခဲစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဖြုတ်ချရန် ခက်ခဲခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ခြင်းကို မဆိုလိုပေ။ သာမန်ပြည်သူလူထု၏ အင်အားကို တစ်ခါတစ်ရံတွင် အထင်သေး၍မရချေ။ လူတို့သည် အသက်ရှင်သန်ရေး အကျပ်အတည်း အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခြင်းခံရသောအခါ မည်မျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်ကို သူတို့ မသိရှိကြချေ။

မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်သည် ယခင်မင်းဆက်ကို ဖြုတ်ချခဲ့စဉ်ကပင်၊ သာမန်ပြည်သူများသည် ယခင်အုပ်ချုပ်သူဟောင်းအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့်သာ စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းကာ ပုန်ကန်ရဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသော်လည်း၊ လူအများစုမှာမူ ၎င်းကို လျစ်လျူရှုရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

လူသားတို့ သမိုင်းထံမှ ရရှိသော တစ်ခုတည်းသော သင်ခန်းစာမှာ 'လူသားတို့သည် သမိုင်းထံမှ မည်သည့်သင်ခန်းစာကိုမျှ မယူကြခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် သာမန်ပြည်သူများအတွက် အထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းစနှင့် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် အနည်းငယ်မျှကို ပေးစွမ်းနိုင်ရန်အတွက် ဤလူတန်းစားကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပယ်ရှင်းရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိတည်ထောင်ခဲ့သော အင်ပါယာ၏ သက်တမ်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရှည်ကြာစေလိုပြီး၊ နောင်လာနောက်သားများအတွက် ယခုကဲ့သို့သော ကင်ဆာအကျိတ်မျိုးကို ချန်ထားရစ်ရန် အလိုမရှိခဲ့ပေ။

All Chapters