အခန်း ၃၂၄

အခန်း (၃၂၄)

အရိပ်အမြွက်

ကျန့်နန်မင်းသားစံအိမ်တော်၏ ရွှေ့ပြောင်းမည့် မိသားစုဝင်များကို စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် ဝမ်ကျင်းသည် တော်ဝင်သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၊ ကျားသစ်ကျားရဲမြင်းစီးစစ်သည်တော်များနှင့် ကျားသံချပ်ကာကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို တာဝန်ချထားပေးခဲ့သည်။

လမ်းခရီးတွင် ကျန့်နန်မင်းသားစံအိမ်တော်၏ မိသားစုဝင်များကို မည်သူမျှ မိုက်မဲစွာ တိုက်ခိုက်ဝံ့လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ဝမ်ကျင်း ယုံကြည်သော်လည်း၊ အမြဲတစေ သတိကြီးစွာ ထားရှိခြင်းကသာ အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအထဲတွင် သူ၏ အမျိုးသမီးများသာမက၊ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားရတနာနှင့် စီမာယီပင် ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စီမာယီသာ တစ်စုံတခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားပါက နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရှာ၍ရနိုင်သည်၊ သားသမီးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားပါကလည်း ထပ်မံမွေးဖွားနိုင်သည်၊ သို့သော် စီမာယီသာ မရှိတော့လျှင်မူ ဝမ်ကျင်းသည် နှလုံးကွဲမတတ် ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ကျိကျုန်း၏ စီမံမှုအောက်တွင် စီရင်စုတစ်ခုလုံးရှိ အရာရှိကြီးငယ်အပေါင်းတို့သည် ရှည်လျားလှသော ယာဉ်တန်းကြီးကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ကျင်းတွင် အမျိုးသမီး အမြောက်အမြားမရှိဘဲ အချို့သော မြို့ပိုင်မင်းများထက်ပင် နည်းပါးလှသော်လည်း၊ သူ၏ အိမ်စေများနှင့် တန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်းရတနာ ပစ္စည်းများမှာမူ အမြောက်အမြား ရှိနေသဖြင့် ခရီးစဉ်၏ အတိုင်းအတာမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေးငယ်လှသည်မဟုတ်ပေ။

မထွက်ခွာမီအချိန်တွင် ကျိကျုန်းသည် သမီးဖြစ်သူ ကျိဝမ်အား ဝမ်ကျင်းအတွက် အမြန်ဆုံး ရင်သွေးတစ်ဦး ဖွားမြင်ပေးရန် ထပ်တလဲလဲ မှာကြားနေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကသာ သူမ၏ ရာထူးနေရာကို ခိုင်မြဲစေနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကျိကျုန်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကြားတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ အာဏာရှိသော အမျိုးသားတို့၏ သဘာဝကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်သည် မည်မျှပင် လှပချောမောပြီး ထူးခြားပြောင်မြောက်နေပါစေ၊ ၎င်းသည် အသုံးဝင်ရုံမျှသာရှိပြီး ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ချေ၊ ၎င်းမှာ လှေကားထစ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ရုပ်အဆင်းဖြင့် လူကို ဖျော်ဖြေခြင်းသည် ရေရှည်အတွက် အဖြေမဟုတ်ပေ၊ အချိန်တန်လျှင် ငြီးငွေ့သွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ ရင်သွေးရတနာတစ်ဦး ရှိမှသာလျှင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ ငယ်ရွယ်နုပျိုပြီး အချစ်ရေးရှုပ်ထွေးခဲ့သော နေ့ရက်များတွင် သူသည် အမျိုးသမီး မည်မျှကို လိုက်လံပိုးပန်းခဲ့ဖူးသနည်း။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမလှလေးများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် သူ၏အနား၌ မည်မျှကျန်ရစ်ခဲ့သနည်း။ ဥပမာပြရလျှင် ကျိဝမ်၏ မိခင်သည်သာ သူ၏ အမွေခံသားသမီးကို မွေးဖွားမပေးနိုင်ခဲ့ပါက ကျိစံအိမ်တော်၏ တံခါးဝကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ကျိဝမ်၏ ကိုယ်ရံတော်အိမ်စေများနှင့် အစေခံအဖွဲ့ကို ပိုမိုတိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဆေးဝါးဗေဒပညာရပ်နှင့် ဆေးပညာလမ်းစဉ်တွင် ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်သော အသက်ကြီးရင့်သည့် အမျိုးသမီးအမြောက်အမြားကိုပါ အထူးရှာဖွေကာ ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။

ရထားလုံးများ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည့်တိုင်အောင် ကျိကျုန်းသည် ပြောစရာများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး၊ စကားကို ရပ်နားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်၍ ဝေးကွာသွားသော ယာဉ်တန်းကြီးကို ငေးမောကြည့်ရှုကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရထားလုံးတစ်စီး၏ အတွင်း၌မူ ကျိဝမ်သည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ဖခင်ဖြစ်သူကို လက်ပြနှုတ်ဆက်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထား မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ သူမသည် အိမ်မှဝေးရာသို့ တစ်ခါမျှ မသွားရောက်ဖူးသေးသည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နေသေးသည်။

အခြားရထားလုံးတစ်စီးပေါ်ရှိ လီမီမှာမူ များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်၊ သူမသည် ရင်ခွင်ထဲမှ ရင်သွေးငယ်ကို ပွေ့ပိုက်ကာ အသာအယာ ချော့မြှူရင်း သားချော့တေးတစ်ပုဒ်ကို ညည်းဆိုနေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် မိခင်မေတ္တာရိပ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ရထားလုံးအတွင်း၌ အစေခံမနှစ်ဦး၊ အထိန်းတော်တစ်ဦးနှင့် အသက်ကြီးရင့်သော အထိန်းတော်ကြီးတစ်ဦးတို့ ထိုင်နေကြပြီး၊ လီမီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ သူမ အနည်းငယ် မောပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင်ပြသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ကလေးငယ်ကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပွေ့ပိုက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။

ရင်ခွင်ထဲမှ ကလေးငယ် အိပ်ပျော်သွားသည့် အခါမှသာ လီမီသည် ကလေးကို အထိန်းတော်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။

"လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးမှာ နင်တို့တွေ ချန်အာ့ကို မျက်စိအောက်က အပျောက်မခံရဘူး။ အကယ်၍ သူစိမ်းတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ချန်အာ့အနားကို ချဉ်းကပ်လာခဲ့ရင် ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ပစ်လိုက်ကြ"

"အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်မ"

လီမီသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ရရှိထားသော သားရတနာကို အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားပေသည်။ ကလေးငယ်၏ နာမည်ဖြစ်သော 'ချန်' ဟူသည့် စာလုံးကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဝမ်ကျင်းသည် ဤကလေးအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားစွာ ထားရှိကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိမြင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ကလေးငယ်အား တစ်စုံတခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သူမသည် ဝမ်ကျင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်နှာရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ခရီးသွားရခြင်း၏ မောပန်းမှုနှင့် လမ်းခရီး၏ လှုပ်ခါမှုကို လူကြီးများပင် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခဲယဉ်းလှရာ၊ ကလေးငယ်တစ်ဦးအတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။ ပထမရက်အနည်းငယ်တွင် အဆင်ပြေခဲ့သော်လည်း၊ ခရီးတစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကလေးငယ် ဝမ်ချန်သည် ရထားလုံးအတွင်း၌ မျက်လုံးပွင့်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မရပ်မနား ငိုယိုတော့သည်။

သူတို့ ရထားလုံးကို ရပ်တန့်ကာ ကလေးကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားမှသာ ငြိမ်သက်သွားတတ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ကလေးကို အပြင်သို့ မခေါ်ထုတ်ပါက သူသည် အသံဗလံများ ဝင်သွားသည်အထိ အော်ဟစ်ငိုယိုနေသဖြင့်၊ ယာဉ်တန်းကြီးသည် ဝမ်ချန် အိပ်ပျော်နေသည့် အချိန်၌သာ ခရီးဆက်နိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းက ခရီးစဉ်ကို အလွန်အမင်း နှောင့်နှေးကြန့်ကြာစေခဲ့သည်။

အခြားသူများအတွက်မူ ၎င်းက အရေးမကြီးလှပေ။ ရန်ပြည်နယ်သို့ ရက်အနည်းငယ် စောစီးစွာ သို့မဟုတ် နောက်ကျမှ ရောက်ရှိခြင်းက မမည်သို့မျှ မထူးခြားချေ။ လမ်းခရီး၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုက သခင်ငယ်လေး၏ ကျန်းမာရေးထက် ပိုမိုအရေးကြီးနိုင်ပါမည်လား။

သို့သော် စီမာယီနှင့် သူခေါ်ဆောင်လာသော အရည်အချင်းရှိသည့် အရာရှိအနည်းငယ်မှာမူ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ သူတို့ တစ်ရက် စောစီးစွာ ရောက်ရှိခြင်းက ဝမ်ကျင်း၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို တစ်ရက် စောစီးစွာ ကူညီသယ်ပိုးပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထက်မြက်လှသော လီမီသည် စီမာယီကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ စီမာယီနှင့် အခြားသူများမှာမူ ကိုယ်တိုင် ခရီးဦးပြတ် ထွက်ခွာခွင့်တောင်းရန် ခဲယဉ်းနေသော်လည်း၊ သူမအတွက်မူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် လွယ်ကူလှပေသည်။ ဆင့်ခေါ်စာကို လက်ခံရရှိလျှင် စီမာယီသည် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စိမ်းစိုသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ထက်မြက်သော ကိုယ်ဟန်ရှိသည့် စီမာယီကို မြင်လျှင်၊ လီမီသည် သူမ၏ အနည်းငယ် နွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သားဖြစ်သူ၏ ငိုယိုမှုကြောင့် သူမသည် နေ့ညမပြတ် ကောင်းစွာ အနားမယူနိုင်ခဲ့ချေ။

"သခင်ကြီး စီမာ... မင်းသားက သခင်ကြီးတို့ဆီက အကူအညီတွေကို ရန်ပြည်နယ်မှာ စောင့်မျှော်နေပါတယ်။ သခင်ကြီးတို့ ရှေ့ကနေ အရင် ကြိုတင် ထွက်ခွာနှင့်ပါလား။ ချန်အာက မရပ်မနား ငိုနေတာမို့၊ သူ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ဒီယာဉ်တန်းကြီးက မြန်မြန်ဆန်ဆန် မရွေ့လျားနိုင်ပါဘူး"

စီမာယီသည် အရိုအသေပေးကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"သခင်မရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါ"

စီမာယီသည်လည်း ဆက်လက် နှောင့်နှေးမနေလိုတော့ချေ။ သူသည် ဝမ်ချန်၏ ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်ပူပန်သော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ သူ ဆက်လက်ရှိနေခြင်းက မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်ချေ။

"ဒါ့အပြင် သခင်ကြီးကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် သက်တော်စောင့် သုံးရာကိုပါ ထပ်မံ တာဝန်ချပေးပါမယ်"

စီမာယီသည် ငြင်းပယ်ရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း လီမီက ကြားဖြတ် စကားဆိုခဲ့သည်။

"သခင်ကြီးက မင်းသားရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ လက်ရုံးတစ်ဦးဖြစ်တာမို့၊ သခင်ကြီးရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အထိပါးမခံနိုင်ပါဘူး"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤစကားများက ကြားရသူကို စိတ်ချမ်းမြေ့စေလှပေသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်အတွင်း၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော မျိုးနွယ်စုကြီးများ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံထားရသဖြင့် စီမာယီသည် ထပ်မံ၍ ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုတော့ချေ။

အကယ်၍ ကြွင်းကျန်ရစ်သော သောင်းကျန်းသူအကြွင်းအကျန်များက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေလိမ့်မည်။ သူ့တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စရပ်များစွာ ရှိနေသေးရာ ဤနေရာတွင် အသက်ကို လွယ်လွယ်နှင့် အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

စီမာယီ ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုတော့သည်ကို မြင်သောအခါ၊ လီမီ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး... မြောက်ဘက်က စစ်ပွဲအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေသလဲဆိုတာ သခင်ကြီး သိပါသလား"

ယွဲ့ပြည်နယ်သည် အလွန်ဝေးလံခေါင်ဖျားလှပြီး လီမီမှာလည်း မင်းသားစံအိမ်တော်အတွင်း၌သာ ရှိနေသဖြင့်၊ မည်သူမျှ သတင်းများကို တမင်သက်သက် ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမရှိသော်လည်း မြောက်ဘက်စစ်ပွဲ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိရန် သူမအတွက် ခဲယဉ်းလှပေသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဗျူဟာမှူးဖြစ်သည့် စီမာယီမှာမူ ၎င်းကို ဧကန်မုချ သိရှိပေလိမ့်မည်။

စီမာယီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် လျှို့ဝှက်ထားရမည့်အရာ ဘာမျှမရှိချေ။ ထို့အပြင် သူသည် လီမီ၏ အတွေးများကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ သူမ၏ မိခင်ဘက်မှ ဆွေးမျိုးများအားလုံးမှာ ပင်းပြည်နယ်တွင် ရှိနေကြပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ တိုင်းတစ်ပါးမျိုးနွယ်စုများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသဖြင့် သူမ မည်ကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

လောကကြီးတွင် အသည်းနှလုံးမရှိသောသူ ဟူ၍ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေသည်။ ၎င်းအပြင် လီမီက တိုက်ရိုက် မေးမြန်းခြင်းကပင် သူမနှင့် ပင်းပြည်နယ် လီမျိုးနွယ်စုအကြားတွင် လွန်ကဲသော ပတ်သက်မှုများစွာ မရှိကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ရာ၊ ၎င်းက အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

"ဟုန်းလူမျိုးရဲ့ ထီလီရှန်ယုဟာ အားမာန်အပြည့်နဲ့ ချီတက်လာခဲ့ပေမဲ့၊ ပင်းပြည်နယ်ရဲ့ မြို့ရိုးတွေက ခိုင်ခံ့လွန်းလှပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေကလည်း လုံလောက်တဲ့အတွက် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ပါဘူး ဘုရား။ ပင်းပြည်နယ်က ခုခံကာကွယ်တဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေပေမဲ့၊ အရေးနိမ့်တဲ့ အခြေအနေကိုတော့ ဆိုက်ရောက်မနေပါဘူး။ ဟုန်းလူမျိုးတွေရဲ့ စစ်အင်အား ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားလာတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုတွေ မလောက်မငှ ဖြစ်လာတဲ့အခါ သူတို့ဟာ အလိုအလျောက်ပဲ ဆုတ်ခွာသွားကြပါလိမ့်မယ်။ သခင်မအနေနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်တော်မမူပါနဲ့"

လီမီသည် ဤစကားကို ကြားရသောအခါ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။ သူမသည် ထက်မြက်သော မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ကျင်း ယခု ဘာလုပ်နေသည်ကို သူမ သိရှိသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် လီမျိုးနွယ်စုနှင့် စစ်ပွဲအတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် ရှိမရှိမှာ ပြောရန်ခက်ခဲလှသဖြင့်၊ သူမ ရှောင်ရှားသင့်သောအရာများကို ရှောင်ရှားရပေမည်။ သူမကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက သူမ၏ ကလေးငယ်အတွက်ပါ ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုနှင့် လီမျိုးနွယ်စုတို့၏ အာဏာလုပွဲအကြားတွင်၊ သူမသည် သူမ၏ မိခင်ဘက်မှ လီမျိုးနွယ်စုအပေါ် မျှော်လင့်ချက်အများကြီး မထားရှိသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို သူမကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမျိုး မရှိချေ။

သို့သော် နောင်အနာဂတ်တွင် မိမိ၏ မိခင်ဘက်မှ မျိုးနွယ်စုသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟူသော အတွေးက သူမကို အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစေဆဲ ဖြစ်သည်။

လီမီ၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမှုကို မြင်သောအခါ၊ စီမာယီသည် မနေနိုင်ဘဲ နှစ်သိမ့်စကား ဆိုခဲ့သည်။

"ရှေးယခင်ကတည်းက အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေဟာ အချင်းချင်း ထိမ်းမြားလက်ထပ်လေ့ ရှိကြပါတယ်။ လောကကြီးရဲ့ အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲပါစေ၊ သွေးသားတော်စပ်မှုတွေကိုတော့ ဖြတ်တောက်ဖို့ ခဲယဉ်းလှပါတယ်။ သခင်မအနေနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်ဖို့ မလိုပါဘူး"

မျိုးနွယ်စုကြီးများအကြား အပြန်အလှန် လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုများမှာ အစဉ်အမြဲ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ လောကကြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်လာသည့် အခါတိုင်းတွင်လည်း အာဏာလုပွဲ၌ ပါဝင်ခွင့်ရှိသော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှာ ယခင်လူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းက ဝမ်းကွဲမောင်နှမများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ဦးလေးနှင့် တူဖြစ်သူ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများအကြား စစ်ခင်းခြင်းစသည့် အခြေအနေများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အနိုင်ရရှိသူများသည် အဆုံးမဲ့သော ဂုဏ်ကျက်သရေကို ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်သူများမှာမူ ပြင်းထန်သော သုတ်သင်မှုကို မခံရဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာဖြင့် အာဏာစင်မြင့်ထက်မှ ဆုတ်ခွာသွားကြရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ လုံးဝ ဥဿုံ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရသူများမှာမူ အခြေခံလူတန်းစားဘဝမှ ရုန်းကန်တက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည့် သာမန်လူများသာ ဖြစ်တတ်ပေသည်။

စီမာယီသည် လီမီအား ဝမ်မျိုးနွယ်စုနှင့် လီမျိုးနွယ်စုတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့လျှင်ပင်၊ တစ်ဖက်ဖက်က ရှုံးနိမ့်သွားပါက အဆိုးရွားဆုံးသော ရလဒ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးနှစ်သိမ့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီမီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ပညာမတတ်သော သာမန်ဆင်းရဲသားမိသားစုမှ သမီးပျိုတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ၊ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးမှ မွေးဖွားလာသည့် တကယ့် မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စာပေအမြောက်အမြားကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးရာ၊ သမိုင်းဦးခေတ်အဆက်ဆက် သူရဲကောင်းများ အာဏာလုပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည့် အချိန်များတွင် သွေးချောင်းစီးခဲ့ရသော ကြေကွဲဖွယ် ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးများမှာ များပြားလွန်းလှပေသည်။

စီမာယီ၏ စကားများသည် သူမကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စိတ်အေးစေနိုင်သော်လည်း၊ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ဖခင်နှင့် မောင်နှမများအကြောင်းကို သိရှိထားသရွေ့ သူတို့သည် အခြားသူ၏အောက်၌ အလိုအလျောက် ဒူးထောက်မည့်သူများ မဟုတ်ကြချေ၊ ထို့အပြင် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း စိတ်နှလုံး နူးညံ့ပျော့ပြောင်းတတ်သူတစ်ဦး မည်သည့်အခါမျှ မဟုတ်ခဲ့ချေ။