အခန်း ၃၂၈

အခန်း (၃၂၈)

ချောင်းမြောင်းခြင်း

ဟွန်းလူမျိုးများ ဆုတ်ခွာသွားခြင်းသည် ပင်းပြည်နယ်ကို ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူ့ဘေးရန်မှ လွတ်မြောက်စေခဲ့ရုံသာမက လျောင်ပြည်နယ်နှင့် လျန်ပြည်နယ်တို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကိုလည်း အလုံးစုံ ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။

ဟွန်းလူမျိုးများ မဆုတ်ခွာမီက မာထူနှင့် ကျန်းကျင်းတို့သည် နယ်စပ်မြို့များတွင် စစ်သည်အင်အား အမြောက်အမြား စုဆောင်းထားရှိပြီး နိုးနိုးကြားကြားရှိနေကာ စိုးစဉ်းမျှပင် မပေါ့ဆရဲခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍ ဟွန်းလူမျိုးများသည် ပင်းပြည်နယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေများကို လာရောက် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်လျှင် မည်သို့ပြုမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဟွန်းလူမျိုးစစ်တပ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန်နှင့် နှောင့်ယှက်ရန်အတွက် စစ်သည်အင်အား အမြောက်အမြား စုစည်းကာ စင်းရန်မြို့တော်အောက်တွင် သူတို့ကို ပိတ်မိနေစေရန် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟွန်းလူမျိုးများ မရှိတော့သဖြင့် သူတို့တွင် ဤကဲ့သို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိတော့ချေ။ လီကျုံးနှင့် သူ၏သား၊ ကျန်းကျင်းနှင့် မာထူတို့အားလုံးသည် တောင်ဘက်ရှိ ကြီးမားထည်ဝါလှသော အင်အားစုကြီးဖြစ်သည့် ကျန့်နန်မင်းသား ဝမ်ကျင်းထံသို့ သူတို့၏ အကြည့်များကို လှည့်ပြောင်းလိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည်လည်း မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ပြောလှပလွန်းသည့် ဤမြေပြန့်လွင်ပြင်ကြီးကို မက်မောလိုချင်နေကြသည်။

ပြည်နယ်သုံးခုရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးအသီးသီး၏ ချိတ်ဆက်မှုများမှတစ်ဆင့် အင်အားစု သုံးရပ်စလုံးသည် နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်လာကြပြီး မကြာမီမှာပင် သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့်မူ သူတို့အနက် မည်သူမျှ ဝမ်ကျင်း၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြချေ။ အားလုံး စုစည်းညီညွတ်မှသာလျှင် အောင်ပွဲအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးနှင့် ပြည်သူ့အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရားများ ပျက်ပြားနေသည့် ပင်းပြည်နယ်သည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့်သာ ရှေ့ဆက်နေရသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့ထံမှ စစ်မြင်းများကို ရိက္ခာအမြောက်အမြားဖြင့် လဲလှယ်၍ ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ပင်းပြည်နယ်သည် တောင်ဘက်မှ ရိက္ခာများအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုလာရစေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဤကုန်သွယ်မှုများမှ ရရှိသော ကြီးမားလှသည့် အပြည်နယ်အမြတ်များကြောင့် သူတို့သည် စစ်မြင်းများ မွေးမြူခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခြင်းတို့တွင်သာ သူတို့၏ အင်အားအလုံးစုံကို စိုက်ထုတ်ခဲ့ကြရာ၊ အစောကတည်းက အားနည်းနေပြီဖြစ်သော စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍကို ပိုမိုဆုတ်ယုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ရိက္ခာထုတ်လုပ်မှုတွင် နှစ်စဉ် အနုတ်လက္ခဏာပြ ဆုတ်ယုတ်လာမှုကြောင့် ပင်းပြည်နယ်သည် အစာရေစာ ပြတ်လတ်မှု ဘေးဒုက္ခမှ မလွတ်မြောက်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အတိုက်ခိုက်နိုင်ဆုံးသော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်လာရခြင်း၏ ပေးဆပ်မှုမှာ အမြဲတစေ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီကျုံးသည် မူလက ဤအခက်အခဲများကို ကျော်လွှားရန် ရိက္ခာများကို လုယူရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ရန် ဖိအားပေးခံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မိမိ၏ မဟာမိတ်များကို သစ္စာဖောက်ဖျက်၍ လုယက်တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် မဟာမိတ်များ၏ ရိက္ခာပံ့ပိုးမှုအပေါ်၌သာ မှီခိုနိုင်တော့သော်လည်း သူတစ်ပါးလက်ခုပ်ထဲက ရေကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည့် ဤခံစားချက်မှာ လွန်စွာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

လျောင်ပြည်နယ်သည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ကျန်းကျင်း၏ တက်ကြွစွာ တိုးချဲ့တည်ဆောက်မှုအောက်တွင် အခြေအနေများစွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ယုံကြည်မှု လိုအပ်နေသေးသည်။ လျောင်ပြည်နယ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်အားနည်းပြီး လူဦးရေ ကျဲပါးမှုမှာလည်း အမြဲတစေ ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လျန်ပြည်နယ်တစ်ခုတည်းသာလျှင် အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ချန်လူမျိုးစုများကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် မာထူသည် ထိပ်သီးအပေါ့စားမြင်းစီးစစ်သည် အမြောက်အမြားနှင့် စစ်မြေပြင်တွင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကြီးကို ကွပ်ကဲထားနိုင်သည်။

မာထူ၏ ထူးချွန်လှသော စစ်ဗျူဟာကြောင့် ၎င်းသည် ရိက္ခာ သို့မဟုတ် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ ကြီးမားစွာ ဆုံးရှုံးမှုမရှိဘဲ လျန်ပြည်နယ်ကို ရရှိခဲ့ရာ အလုံးစုံသော အင်အားတွင် ပြည်နယ်သုံးခုအနက် အတောင့်တင်းဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မာထူ၏ စည်းကမ်းကြီးပြီး သတိကြီးစွာ ထားတတ်သော သဘာဝအရ ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းကို တစ်ကိုယ်တော် ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ပြည်နယ်သုံးခုအတွင်းရှိ အင်အားကြီး အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ စီစဉ်ညွှန်းဆိုမှုအောက်တွင် ခေါင်းဆောင်သုံးဦးသည် ဝမ်ကျင်းကို မည်သို့ ဟန့်တားရမည်ကို ဆွေးနွေးရန် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဦးစီတွင် အမြင်အမျိုးမျိုး ရှိနေကြသည်။

လီကျုံးတို့ သားအဖနှစ်ဦးမှာမူ တောင်ဘက်သို့ ချက်ချင်းချီတက်ကာ ကျိပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုကြပြီး၊ ၎င်းကို ခြေကုပ်စခန်းအဖြစ် အသုံးပြု၍ လူပြည်နယ်နှင့် ယွီပြည်နယ်တို့ကို တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက်လိုကြသည်။

မာထူကမူ တရားဝင် နန်းတော်အမိန့်ကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ကျင်းအား လောကတစ်ခုလုံးထံ သူပုန်အဖြစ် ကြေညာလိုသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းကျင်းကမူ အင်အားစု သုံးရပ်စလုံးကို စုစည်းကာ ရန်ပြည်နယ်ကို တိုက်ရိုက် စစ်ကြေညာပြီး ဝမ်ကျင်းနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူတို့၏ အကြံအစည်များသည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပင်းပြည်နယ်တွင် ရိက္ခာပြတ်လတ်နေသဖြင့် လီကျုံးတို့ သားအဖနှစ်ဦးသည် အင်အားပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ကျိပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မာထူသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် အဝေးဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အရင်ဆုံး ညှိုးနွမ်းစေကာ၊ သစ္စာမဲ့သူကို နှိမ်နင်းရန် လောကအနှံ့မှ သူရဲကောင်းများကို စုစည်းလိုခြင်း ဖြစ်ရာ သူသည် အလျင်စလို မရှိချေ။

သို့သော် လျောင်ပြည်နယ်သည် လူပြည်နယ်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး ရေရှည်စစ်ပွဲကို မဆင်နွှဲနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းကျင်းအတွက်မူ လျင်မြန်သော အဆုံးအဖြတ် စစ်ပွဲသည်သာ အမှန်ကန်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်ပေသည်။

အင်အားစု သုံးရပ်စလုံးသည် မိမိတို့၏ အမြင်များကို အသီးသီး တင်ပြကြပြီးနောက်၊ သူတို့၏ စစ်ဗျူဟာမှူးများနှင့် အကြံပေးများ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ညှိနှိုင်းပေးမှုများအပြီးတွင် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်ရန်၊ အရင်ဆုံး ကျိပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် လူပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် နောက်ဆုံး၌ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်နန်းတော်ကလည်း ဧကရာဇ်ထံ အသနားခံစာ တင်သွင်းကာ နန်းတော်အမိန့်တော် ပြန်တမ်းတစ်စောင် ထုတ်ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုအမိန့်တော်သည် ဝမ်ကျင်း၏ မင်းသားဘွဲ့အာဏာကို ရုပ်သိမ်းကာ သူပုန်အဖြစ် ကြေညာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်နယ်သုံးခုကို ပူးပေါင်း၍ သူပုန်ကို နှိမ်နင်းရန် အမိန့်တော်ဆင့်ဆိုမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျုံးယန်သည် စစ်အာဏာကို အသုံးပြု၍ ဤအရာကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီးအဖြစ် သူသည် အရာရှိကြီးများကို ယာယီအားဖြင့် နှုတ်ပိတ်ထားနိုင်ခဲ့ပေသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် နန်းတော်အတွင်း မီးလောင်ကျွမ်းမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်ငယ်သည် ကံဆိုးစွာဖြင့် နတ်ရွာစံကံတော်ကုန်သွားခဲ့ရသည်။ ရာဇပလ္လင်ထက်တွင် ရေခဲပါးပေါ် လျှောက်လှမ်းသကဲ့သို့ စိုးရိမ်တကြီး နေထိုင်ခဲ့ရရှာသော ဤကလေးငယ်သည် အဆုံးသတ်တွင် ကောင်းမွန်သော ကံကြမ္မာနှင့် မဆုံတွေ့ခဲ့ရရှာပေ။

ကျုံးယန်၏ လျှို့ဝှက်စာချွန်လွှာကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် အေးစက်တည်ငြိမ်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ကို လုပ်ကြံခြင်းအပေါ် သူသည် မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ခဲ့ချေ။

အကယ်၍ အတားအဆီး မဖြစ်ခဲ့ပါက ဧကရာဇ်ငယ်၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် သူ စိတ်မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ တည်ရှိမှုက ဆူးငြောင့်ခလုတ် ဖြစ်လာသောအခါတွင်မူ ဝမ်ကျင်းသည် လုံးဝ လက်ညှာတာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤသို့သော ကိစ္စရပ်ကို ပြုလုပ်ရာတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားတစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ ပြုလုပ်သောအရာကို သူလည်း ပြုလုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး သူ မပြုလုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော်လည်း ဤလုပ်ရပ်သည် နန်းတော်အရာရှိကြီးများကို သံသယမရှိ အမျက်ဒေါသထွက်စေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ကျင်းကမူ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ အလေးထားသည်မှာ လူပြည်နယ်ကို မသိမ်းပိုက်မီအထိ ကျန့်နန်မင်းသား ဟူသော မင်းသားဘွဲ့အာဏာကို ဆုံးရှုံးမသွားစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

မြို့တော်တွင် ဧကရာဇ်အသစ်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရန်မှာ လျင်မြန်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု မဟုတ်နိုင်ချေ။ နန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနား လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများတင် ဝမ်ကျင်းအတွက် လူပြည်နယ်ကို မိမိ၏ လက်အောက်သို့ သိမ်းပိုက်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

မြောက်ဘက်မှ နယ်စားပဒေသရာဇ်များက တောင်ဘက်မြေကို မက်မောနေကြစဉ်မှာပင် ဝမ်ကျင်းသည်လည်း မြောက်ဘက်မြေရိုင်းကြီးကို လိုချင်တောင့်တနေခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှဖြင့် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေခဲ့သည့် လောကကြီးသည် ရုတ်တရက် ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ကျယ်ပြောလှသော မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီးသည် ရုတ်ချည်းပင် စစ်မီးများ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ ဆိတ်ငြိမ်မှုသည် ပိုမိုကြီးမားသော အင်အားစုဆောင်းရန်အတွက် ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြပေသည်။ တစ်နေ့တွင် ပြန်လည်ပေါက်ကွဲလာပါက မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားမည့် ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

လီမီနှင့် မင်းသားစံအိမ်တော်၏ အခြားသော မိသားစုဝင်များ ရန်ပြည်နယ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာကြချိန်တွင် ဆောင်းဦးကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နှင်းပွင့်များ စတင် ကြွေကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လီမီအတွက်မူ ပြဿနာမရှိချေ။

မြောက်ဘက်အရပ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် နှင်းတောရှုခင်းများမှာ သူမအတွက် မဆန်းပြားလှပေ။ ပုချီလော့သည်လည်း သိုင်းလောကထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ခဲ့သူဖြစ်ရာ အမြင်ကျယ်ပြီး ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှသည်။ ကျိဝမ်၊ ယွဲ့လော့နှင့် စွန်းကျဲတို့ကဲ့သို့သော တောင်ဘက်အရပ်မှ မိန်းကလေးများမှာမူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ နှင်းကို မမြင်ဖူးကြသဖြင့် လွန်စွာ ဆန်းသစ်အံ့ဩနေကြသည်။

ပြန်လည် မွမ်းမံတည်ဆောက်ထားသော ပိုင်မိသားစု စံအိမ်ဟောင်းကြီးသည် ယခုအခါ မင်းသားစံအိမ်တော်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စံအိမ်တော်၏ နောက်ဘက်ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်ထားသော နှင်းခဲလုံးလေးများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။ ရန်ပြည်နယ်သည် အလွန်အမင်း မအေးလှသလို နှင်းများလည်း ထူထပ်စွာ မကျဆင်းပေ။ မြေပြင်ထက်တွင် ပါးပါးမျှသာ ဖုံးလွှမ်းနေသော နှင်းလွှာသည်ပင် ဤနှစ်၏ အအေးဆုံးသော အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။

လီမီသည် ရေနွေးအိုးလေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ လင်မယားနှစ်ဦးစလုံး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုကြသော်လည်း တစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည်ကို တွေးတောနေသည်ကို အပြန်အလှန် နားလည်နေကြသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် လီမီအနေဖြင့် သူမ၏ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူတို့နှင့် စစ်မက်ပြုရတော့မည့် မိမိ၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်ပူပန်နေကြောင်း သိရှိပေသည်။

လီမီသည်လည်း ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ၏ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ရေးအတွက် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ သံယောဇဉ်များကို မည်သည့်အခါမျှ အတားအဆီးအဖြစ် ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလှသည်။ မည်သူမျှ ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိထားကြသဖြင့် စကားများစွာ ဆိုနေရန်လည်း မလိုတော့ချေ။

"နောက်သုံးရက်နေရင် ငါ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး လူပြည်နယ်ကို သွားရောက် သိမ်းပိုက်တော့မယ်။ မင်း အိမ်မှာပဲ ချန်အာကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ထားပါ..."

လေအေးများ တိုက်ခတ်နေသည့်ကြားမှ ဝမ်ကျင်း၏ အသံသည် ပြတ်သားလှသော သန္နိဋ္ဌာန်ရိပ်များ စိမ့်ဝင်နေခဲ့သည်။

လီမီသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပညာရှိမျိုးနွယ်စုမှ ဆင်းသက်လာသူပီပီ ဆောင်းရာသီသည် စစ်ချီတက်ရန်နှင့် စစ်မက်ပြုရန်အတွက် သင့်တော်သော ရာသီဥတု မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ပြင်းထန်လှသော အအေးဒဏ်ကြောင့် စစ်သည်တော်များသည် နှင်းကိုက်နာများ ခံစားရနိုင်သလို၊ အအေးမိခြင်းနှင့် အခြားသော အဖျားရောဂါများ ကူးစက်ခံရနိုင်ပေသည်။

စုပုံနေသော နှင်းများနှင့် ရေခဲများသည် လမ်းခရီးကို ရွှံ့ဗွက်ထူထပ်စေပြီး ပိတ်ဆို့မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ စစ်ချီတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေလိမ့်မည်။ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ အပိုင်းတွင်လည်း အအေးဒဏ်ကြောင့် လေးကြိုးများ ကြွပ်ဆတ်လွယ်ကာ လက်နက်များသည်လည်း ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်သည့် ဖက်အတွက်မူ ပိုမို၍ အခြေအနေ မဟန်နိုင်ချေ။ ခံစစ်ပြင်ဆင်သူများသည် မြို့ရိုးများကို အကာအကွယ်ယူ၍ လေဒဏ်နှင့် အအေးဒဏ်မှ ခိုလှုံနိုင်သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်သူများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော ဆောင်းရာသီ စစ်ဗျူဟာများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤအချက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်သော်လည်း ဆောင်းရာသီ စစ်ပွဲအတွင်း စစ်သည်များ ထိခိုက်ကျဆုံးမည့်အရေးကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ထို့ပြင် မြောက်ဘက်မြေရိုင်း ဒေသများသည် ရန်ပြည်နယ်နှင့် လူပြည်နယ်တို့ထက် များစွာ ပိုမိုအေးစက်လှပေသည်။ ဆောင်းရာသီ စစ်မက်ပြုခြင်းသည် ဝမ်ကျင်းအတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း သူတို့အတွက်မူ ပိုမို၍ ဆိုးရွားလှပေသည်။

မြောက်ဘက်မှ နယ်စားပဒေသရာဇ်များ အရေးယူ ဆောင်ရွက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်လိုလျှင်ပင် ဆောင်းရာသီအလွန် လာမည့်နှစ် နွေဦးကာလ ရောက်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့အနေဖြင့် မအောင့်အီးနိုင်ဘဲ ယခုအချိန်တွင် အအေးဒဏ်ကို အန်တု၍ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းကာ ဝမ်ကျင်းကို ရင်ဆိုင်လာလျှင်ပင် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် အရေးနိမ့်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

မိမိကိုယ်တိုင် မည်မျှအထိ အားနည်းချက်ရှိနေသည်ကို စဉ်းစားမနေနှင့်။ ရန်သူထက် ပိုမိုသာလွန်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသရွေ့ ၎င်းသည် မိမိအတွက် အသာစီးရမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။