အခန်း ၃၃၀

အခန်း (၃၃၀)

ကျန့်ရင်း

လျောင်ပြည်နယ် မြို့တော်ရှိ ဘုရင်ခံအိမ်တော်၏ နောက်ဘက်အဆောင်တွင် တောက်ပသော အနီရောင် ဝတ်စုံတစ်ထပ်တည်းကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အနီရောင်ပန်းပွားတပ်လှံဖြင့် လှံသိုင်းကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ပြည့်လျှံကြွယ်ဝလှသော အတွင်းအားကြောင့် ကိုက်ခဲမတတ် အေးစက်သော လေပြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝတ်စုံတစ်ထပ်တည်းဖြင့် နေနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"သခင်မလေး... ဘုရင်ခံက ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်!"

ယုန်သူငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သားမွေးဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက ကျန့်ရင်းအား လှမ်း၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ကျန့်ရင်းကဲ့သို့ အအေးဒဏ်ကို အန်တုနိုင်သည့် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော သိုင်းပညာစွမ်းအားမျိုး မရှိသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လျောင်ပြည်နယ်မြို့တော်၏ အေးခဲလှသော အပူချိန်အောက်တွင် အကယ်၍ ဝတ်စုံတစ်ထပ်တည်းသာ ဝတ်ဆင်ထားပါက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးမည့် အချိန်အတွင်း၌ပင် အေးခဲသေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ကျန့်ရင်းသည် သူမ၏ လှံလှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"အဘိုးက တကယ်ပဲ ဒါကို ဇွတ်လုပ်တော့မှာလား..."

ကျန့်ရင်းသည် အတွင်းဆောင်ထဲတွင်သာ ပုန်းအောင်းနေတတ်သည့် တော်ဝင်အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးခြားထက်မြက်သော သိုင်းပညာပါရမီကို ပြသခဲ့ပြီး အရွယ်ရောက်လာသောအခါတွင်လည်း စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲအုပ်ချုပ်ရာ၌ ပြောင်မြောက်သော ပါရမီကို ထပ်မံသက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။

သူမနှင့် သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူတို့ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ လျောင်ပြည်နယ်သံမဏိမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့သည် ကျန့်မျိုးနွယ်စု၏ အာဏာစက်ကို စိန်ခေါ်ရဲသည့် လျောင်ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ပုန်ကန်တွန်းလှန်သူ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းခြေမှုန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထူးကဲသော စစ်ဗျူဟာမြော်မြင်မှု ရှိပြီး လောကကြီး၏ လက်ရှိ အပြောင်းအလဲ အလားအလာများကိုလည်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ကျန့်ကျင်းသည် သူမအား စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ တောင်ဘက်သို့ ချီတက်ရန် ပြောဆိုနေခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော ရာသီဥတုမျိုးတွင်မူ...

လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲမှ ဂျင်ဆင်းလက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ သောက်သုံးနေသော ကျန့်ကျင်းသည် ကျန့်ရင်း အလောတကြီး ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ချစ်ခင်ကြင်နာမှု အရိပ်အယောင်များ ပြည့်လျှံနေခဲ့သည်။

ကျန့်မျိုးနွယ်စုသည် လက်ရှိတွင် ပဉ္စမမြောက် မျိုးဆက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ကျန့်ကျင်း၏ မျိုးဆက်ထဲတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သော ညီအစ်ကိုများသည် အရည်အချင်း မရှိကြသော်လည်း သူ၏ ဦးလေးများနှင့် ဝမ်းကွဲအချို့မှာမူ စွမ်းဆောင်ရည် အနည်းငယ် ရှိကြသေးသည်။

ကျန့်ကျင်း၏ တူ၊ တူမများသည်လည်း ထူးထူးခြားခြား ပါရမီမရှိကြဘဲ သူ၏ မြေးများထဲတွင်မူ သူ၏ သားကြီးဖြစ်သူ၏ ကလေးနှစ်ဦးသာလျှင် ထက်မြက်မှုကို ပြသနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျန့်ရင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏မြေးမလေးမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေရသည်ကို နှမြောတသစွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ညည်းတွားခဲ့ဖူးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန့်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေအနှစ်အားလုံးကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အဘိုး..."

"တောင်ဘက်ကို စစ်ချီဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူလိုက်ရတာလဲ။ အခုက ရေခဲမတတ် အေးစက်နေတာလေ။ စစ်တပ်က ဟိုကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဘယ်လောက်တောင် ကျဆင်းသွားမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။"

"အေးခဲနေတဲ့ ကြက်သူငယ်တွေလို ဖြစ်နေမယ့် စစ်သည်တွေက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အသတ်ခံရဖို့ သက်သက်ပဲလား။"

"ကျွန်မတို့ လျောင်ပြည်နယ်မှာ အဘိုးသာ ခေါင်းမညိတ်ရင် ဘယ်သူကမှ ကျွန်မတို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ရဲပါဘူး"

ကျန့်ရင်း၏ လေသံမှာ အလောတကြီး ဖြစ်နေပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အင်အား ငါးသောင်းကျော် အပြည့်အစုံရှိသော လျောင်ပြည်နယ်သံမဏိမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့နှင့် ခြေလျင်စစ်သည် တစ်သိန်းခွဲ ပူးပေါင်းထားသည့် လျောင်စစ်တပ်ကြီး ဟူသည် ကျန့်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်လေးဆက်တိုင်တိုင် ပင်ပန်းကြီးစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ရသော အားထုတ်မှု အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ စွန့်စားကာ တောင်ဘက်သို့ အလျင်စလို ချီတက်ခြင်းသည် မိမိကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် အသက်စွန့်ရမည့် ရဲမက်များအတွက် မတရားရာ ကျလွန်းလှပြီး ဘိုးဘေးများ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကိုလည်း စော်ကားရာ ရောက်လိမ့်မည်ဟု ကျန့်ရင်း ခံစားနေရသည်။

"ရင်းအာ... ဒီအခွင့်အရေးက တစ်ကြိမ်တည်းသာ ရနိုင်မယ်ဆိုတာကို သမီး စဉ်းစားဖူးရဲ့လား။"

"ထို ဝမ်ကျင်း ဆိုတဲ့ သူငယ်နှပ်စားရဲ့ ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မြောက်ဘက်က အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကို တမင်သက်သက် ရန်စဆွပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ပြီးတော့ သူက အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်။ မြောက်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးရဲ့ စိတ်နှလုံးတွေကို မငြိမ်မသက် ဖြစ်အောင် သူ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"ဒီတိုက်ပွဲက လျန်ပြည်နယ်နဲ့ ပင်းပြည်နယ်တွေအတွက် မဖြစ်မနေ တိုက်ရမယ့်ပွဲပဲ။ ရှုံးနိမ့်ရင် စစ်သည်တော်တွေ ဆုံးရှုံးရုံပဲရှိမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါသွားလိမ့်မယ်။"

"ပင်းပြည်နယ်နဲ့ လျန်ပြည်နယ်က ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်တယ်။ အကယ်၍ ငါတို့က အခု မကူညီဘဲ ဝမ်ကျင်းရဲ့ ချေမှုန်းတာကို ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင် ငါတို့ လျောင်ပြည်နယ်လည်း တစ်ကိုယ်တော် ရပ်တည်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ကျန့်ရင်းသည် လူမိုက်မဟုတ်ချေ။ ကျန့်ကျင်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားရသောအခါ သူမသည် သူ၏ အတွေးအမြင်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် လျန်ပြည်နယ်နှင့် ပင်းပြည်နယ်တို့၏ ဆုံးရှုံးမှုများကို အတူတကွ ပခုံးပြောင်း ခံယူပေးရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကျန့်ရင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားမိသည်။

သို့သော်လည်း ကျန့်ရင်းသည် လျင်မြန်စွာပင် စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် တောင်ဘက်သို့ စစ်ချီရမည့် ရလဒ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်တော့သဖြင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို မည်သို့ အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရမည်ကိုသာ သူမ အာရုံစိုက်ရပေမည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် လုံလောက်သော အအေးဒဏ်ခံ ဝတ်စုံများ၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သမားတော်များနှင့် အအေးမိနှာစေးရောဂါအတွက် လုံလောက်သော ဆေးဝါးများကို မဖြစ်မနေ ပြင်ဆင်ရပေလိမ့်မည်။

စစ်တပ်အတွင်းရှိ ထိပ်သီးစစ်သည်တော် အများစုမှာ သိုင်းပညာ တတ်မြောက်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သဖြင့် အေးစက်သော လေပြင်းကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ကြသော်လည်း ရိက္ခာနှင့် အထောက်အပံ့များကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရသည့် အရန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် အလုပ်သမားများမှာမူ ဤဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြမည် မဟုတ်ချေ။

ဤအပိုကုန်ကျစရိတ်များသည် လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာ အမြောက်အမြားကို လွန်စွာ ကုန်ဆုံးစေမည်ဖြစ်ရာ၊ ဤတောင်ဘက်စစ်ဆင်ရေး၏ ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားပုံကို တွေးရုံမျှဖြင့် ကျန့်ရင်း ရင်နာရပေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ ဤပြင်ဆင်မှုများကို မပြုလုပ်ပါက တိုက်ပွဲကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သေကျေထိခိုက်မှုများပြားလာပြီး စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုပျက်ပြားစေမည်ဖြစ်ရာ ဆိုးပြည်နယ်နှစ်ခုအနက် သက်သာရာတစ်ခုကိုသာ မဖြစ်မနေ ရွေးချယ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်ရက်စက်တဲ့ အကွက်ပဲ..."

ဝမ်ကျင်းနှင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးသေးသော်လည်း သက်ရှိအားလုံး၏ အသက်ကို အနည်းငယ်မျှ မငဲ့ကွက်တတ်သော သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအပေါ် ကျန့်ရင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ဝန်မခံလိုသော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု စတင်စွဲထင်လာခဲ့သည်။

မြောက်ဘက်မှ နယ်စားပဒေသရာဇ်များကို ဆောင်းရာသီကြီးတွင် တောင်ဘက်သို့ မဖြစ်မနေ စစ်ချီလာအောင် ဖိအားပေးခဲ့သည့် ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဤအေးစက်လှသော ဆောင်းရာသီအတွင်း ရေတွက်၍မရနိုင်သော သက်ရှိများ သေကျေပျက်စီးကြရပေလိမ့်မည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂရုဏာတရား ဟူ၍ လုံးဝမရှိပါသည်လား။ ဤမျှအထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အာဏာရှင်ဆန်သူတစ်ဦးက ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါး၏ အရည်အချင်းနှင့် အရှိန်အဝါကို မည်သို့လျှင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူသာ ထိုအမြင့်ဆုံး ရာထူးပလ္လင်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့လျှင် သာမန်ပြည်သူလူထု၏ ဘဝများ မည်မျှအထိ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ရမည်ကို တွေးဝံ့စရာပင် မရှိချေ။

"ကောက်ကျစ်ရက်စက်တယ်ဟုတ်လား... ဟားဟား..."

ကျန့်ကျင်းသည် ကျန့်ရင်း၏ စကားကြောင့် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ မြေးမလေးကဲ့သို့ ဖြူစင်နိုးညံ့သူတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သူသည် နိုင်ငံရေး၏ အမှောင်ထုကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်ထားသည်။

ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်နိုင်သရွေ့ လူအများစုသည် လောကီကျင့်ဝတ်များကို စိန်ခေါ်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် ဝန်လေးကြမည် မဟုတ်ချေ။ အချို့ကမူ ဖုံးကွယ်ထားကြပြီး အချို့ကမူ ဗြောင်ကျကျ ပြုလုပ်ကြခြင်းသာ ကွာခြားပေသည်။ ထိုအထဲတွင် ဝမ်ကျင်းသည် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသည့် လူစားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ကျန့်ကျင်းသည် တစ်ကြိမ်က ကျန့်ကျင်းထံသို့ ပေးစာတစ်စောင် ရေးသားခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုစာထဲတွင် သူကိုယ်တိုင် ဝမ်ကျင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော ကောက်ချက်ကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ 'ဝမ်ကျင်းသည် ကြီးမြတ်သောအမှုကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရန် ကံပါလာသူ' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် လက်ရှိ အင်အားစွမ်းပကားအရ သူသာ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်ပါက အဆိုးဆုံး ရလဒ်အနေဖြင့်ပင် နယ်မြေတစ်ခုကို သီးသန့်ခွဲထုတ်ကာ လောက၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မူလက ကျန့်ကျင်းသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်လိုသော စိတ်ဆန္ဒကို ဖျောက်ဖျက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သလို ဝမ်ကျင်း၏ ကြီးမားလှသော ဩဇာအရှိန်အဝါကြောင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ အားနည်းချက်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်မိသည်။ ၎င်းမှာ လောကရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီး အားလုံးကို ဆန့်ကျင်စော်ကားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဤအရာသည် သူလှမ်းမည့် ခြေလှမ်းတိုင်းကို ခက်ခဲသွားစေပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အကယ်၍ ဝမ်ကျင်း၏ နည်းလမ်းများက ဤမျှအထိ ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက ပင်းပြည်နယ်၊ လျန်ပြည်နယ်နှင့် လျောင်ပြည်နယ်များကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဝိုင်းဝန်း ပံ့ပိုးကူညီမည့်သူ ဤမျှအထိ များပြားလာစရာ အကြောင်းမရှိချေ။ ဘဏ္ဍာငွေများ၊ ရိက္ခာများကို ထောက်ပံ့ပေးကြသည့်အပြင် မျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်လူရွယ်များကိုလည်း စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အနက် ထိုပြည်နယ်သုံးခုရှိ ဒေသခံ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများမှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ဘဲ၊ အခြားသော ထောက်ပံ့မှု အမြောက်အမြားမှာမူ ဝမ်ကျင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မရောက်ရှိသေးသော ယွီပြည်နယ်၊ ကျိပြည်နယ် နှင့် လူပြည်နယ် စသည့် နေရာအနှံ့အပြားမှ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် လောကကြီး၏ တစ်ဝက်ကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိသော အခြားတစ်ဝက်မှာမူ သူ၏ ရန်သူများ သက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရသနည်းဟူသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ရှိရသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသာ ရှေးခေတ် ပညာရှိကြီးများကို အတုယူကာ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံပြီး သိမ်းသွင်းခြင်း၊ သွေးခွဲခြင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း စသည့် နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏ နောက်ခံနှင့် အင်အားအရ ယခုအချိန်တွင် မြို့တော်သို့ပင် ဝင်ရောက် စိုးမိုးနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် အဘယ်ကြောင့် ကျင်းမင်းဆက်၏ ဝူဧကရာဇ်ကို အတုယူကာ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများကိုသာ တောက်လျှောက် ပစ်မှတ်ထား နှိမ်နင်းနေရသနည်း။ ယင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်၏ အာဏာစက်ကို ခိုင်မာစေရန် သက်သက်သာ ဖြစ်ပါက ဤမျှအထိ ပြုလုပ်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ...။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကျန့်ကျင်းသည် ခေါင်းကိုက်လာရပြန်သည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းအား လူမိုက်တစ်ဦးဟု မထင်သလို၊ မဟာကျင်းမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည့် ဝူဧကရာဇ်ကိုလည်း လူမိုက်ဟု မယုံကြည်ချေ။ သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်ဆိုလျှင်မူ ၎င်းတို့တွင် မဖြစ်မနေ ရှိရမည့် အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထိုအမှန်တရား၏ သဲလွန်စအချို့ကို ဝေဝါးစွာ ရိပ်မိသလို ရှိသော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမူ မသိနိုင်သေးချေ။

ကျန့်ကျင်း၏ အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန့်ရင်းသည် ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"အဘိုး... သမီး စစ်တပ်ကို သွားပြီး ပြင်ဆင်စုစည်းလိုက်ပါဦးမယ်"

"သွားတော့..."

ကျန့်ရင်းသည် လှည့်ထွက်ကာ ဘုရင်ခံ စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို ဦးဆောင်၍ မြို့ပြင်ရှိ စစ်စခန်းကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

လျောင်စစ်တပ်၏ ပင်မစစ်စခန်းကြီးသည် မြို့ပြင်တွင်သာ ရှိပြီး၊ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ ကျန့်ပြန့် သည် စစ်သေနာပတိအဖြစ် တာဝန်ယူကာ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကွပ်ကဲနေခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် လက်ရှိ အခြေအနေများကို ကျန့်ပြန်ထံသို့ တင်ပြရန်၊ တောင်ဘက်စစ်ဆင်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်ရန်နှင့် ရိက္ခာစစ်အထောက်အပံ့များကို ရှာဖွေစုဆောင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

၎င်းတို့ တောင်ဘက်သို့ စစ်ချီရတော့မည်ကို ကျန့်ပြန် သိရှိသွားချိန်တွင် သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျန့်ရင်းထက် နိုင်ငံရေးအမြင် ပိုမိုထက်မြက်သူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်ချက် မလိုဘဲနှင့်ပင် ယခု တောင်ဘက်စစ်ဆင်ရေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်ကို စုစည်းရန် အမိန့်မပေးမီ၊ သူသည် စစ်သေနာပတိ တဲအတွင်းမှ လျောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး ဆီးနှင်းများ ကျဆင်းနေသော မြေကွက်လပ်တစ်ခုသို့ သွားကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ခဲနေသော ဆီးနှင်းခဲများကို လက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ထိတွေ့လိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ နာကျင်မှုများနှင့် တွန့်ဆုတ်နှမြောတသမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့တော့သည်။