← Chapters

အခန်း ၃၃၂

Vol. 34 Ch. 332

အခန်း ၃၃၂

Vol. 34 Ch. 332

အခန်း (၃၃၂)

ဆုံစည်းခြင်း

ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး တစ်လကျော်ကြာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ချီတက်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ ပင်မစစ်ကြောင်းများသည် ကျိပြည်နယ်သို့ တရွေ့ရွေ့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ချိန်းဆိုထားသည့် နေရာ၌ အောင်မြင်စွာ ဆုံစည်းမိကြတော့သည်။

ဤအရာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စောင်မညှာတာမှုကြောင့်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျိပြည်နယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ခရီးစဉ်မှာ ယခုထက်ပို၍ ကြန့်ကြာသွားပေလိမ့်မည်။

ရိက္ခာနှင့် စစ်အထောက်အပံ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တပ်ဖွဲ့များမှာ ယခုအချိန်အထိ နောက်ကွယ်တွင် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျိပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ ကတိပြုထားသည့် စစ်ရိက္ခာနှင့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုကြောင့် တိုတောင်းသော ကာလအတွင်း တပ်တွင်း၌ ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမလာခဲ့ချေ။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဆင့်မြင့် စစ်သူကြီးများသည် ကျိပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပွဲများကို ခံယူခဲ့ကြရသည်။

ဤအရာက လမ်းခရီးတစ်လျှောက် အဆိုးရွားဆုံး ဒုက္ခဆင်းရဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များအား လွန်စွာဝေးကွာနေခဲ့သော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ပြန်လည်ခံစားရစေပြီး၊ အောက်ခြေ စစ်သည်တော်များကိုလည်း အနားယူရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားစေခဲ့သည်။

ငွေ့ငွေ့ထွက်နေသော ရေနွေးကန်အတွင်း၌ ကျန့်ရင်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သက်တောင့်သက်သာရှိစွာ ဆေးကြောနေခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်ဝါးအစုံ၌မူ ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အလီလီ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းနှင့် ချမ်းအေးလှသော ဆောင်းရာသီကြီး၌ စစ်သည်တော်များ ထိခိုက်သေဆုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရခြင်းများက သူမကို အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် ပန်းတိုင်သို့ နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် အနားယူ စိတ်ဖြေလျှော့ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူသားဟူသည်မှာ ရုပ်သေးရုပ်များ မဟုတ်ကြသဖြင့် မုချပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ရေကို ခပ်ဖွဖွဆော့ကစားရင်း ကျန့်ရင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖယ်ဖျောက်၍မရသော သံသယတစ်ခု စွဲထင်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အား နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးရန် စစ်သည်တော်တစ်ဦးမျှ စေလွှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါသနည်း။

မူလက ကျန့်ရင်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ဝမ်ကျင်းသည် လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို ခြုံခိုမတိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်ပင် ကျန်ရှိသည့် အင်အားစုနှစ်ခုကို မုချ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်လိမ့်မည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံး ဆုံစည်းမိချိန်တွင် စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သည့်စစ်တပ်မျှ တိုက်ခိုက်ခြင်း မခံခဲ့ရကြောင်း သိရှိလိုက်ရသဖြင့် လွန်စွာ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့တော့သည်။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ရန်သူကို ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ရန် ဤမျှကောင်းမွန်လှသော အခွင့်အရေးကြီးကို အဘယ်ကြောင့် လက်လွှတ်ခဲ့ရသနည်းဟူသည်ကို သူမ မည်သို့မျှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမသည် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့သည့် ဝမ်ကျင်းသည် မိုက်မဲသောသူတစ်ဦး လုံးဝ ဖြစ်မလာနိုင်ကြောင်းနှင့် သူ၏ လက်အောက်တွင်လည်း စစ်ဗျူဟာမြောက် အကြံပေးပညာရှိများစွာ ရှိနေမည်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ရပ်များနောက်ကွယ်တွင် နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချက်ကို သဘောမပေါက်နိုင်သရွေ့ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မအေးချမ်းနိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့တော့သည်။

လီဟန်သည်လည်း သူမနှင့် အတွေးချင်း ထပ်တူကျနေခဲ့ပေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လီဟန်သည် မြို့တွင်း၌ စည်းစိမ်ခံကာ အပန်းဖြေမနေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် ကိုယ်ရံတော်များကို ဦးဆောင်၍ စစ်စခန်းကြီးအတွင်းရှိ စစ်သည်တော်များ၏ အခြေအနေကို လှည့်လည်စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

စစ်သည်တော် အများအပြား၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များသည် အအေးဒဏ်ကြောင့် နက်မှောင်နေခဲ့ကြပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားသူ အချို့မှာမူ နှင်းကိုက်နာများပင် ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆီးနှင်းကိုက်နာ ခံစားနေရသော စစ်သည်တော်များကို စုစည်းကာ အထူးကုသမှုများ ပြုလုပ်ပေးရန် စီစဉ်ခဲ့ရသည်။ တပ်တွင်း၌ ပြင်ဆင်လာခဲ့သော ဆေးဝါးအထောက်အပံ့များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းလာခဲ့သဖြင့် ဆေးဝါးများ ထပ်မံဝယ်ယူရန်အတွက် လူအင်အား ထပ်မံတာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ရလေသည်။

သူသည် မိမိ၏ စစ်သည်တော်များကို ဤကဲ့သို့ အလဟဿ အသက်မဆုံးရှုံးစေလိုဘဲ ကယ်တင်နိုင်သမျှ လူတိုင်းကို အစွမ်းကုန် ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီဟန်၌ ဝမ်ကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တွေးတောနေရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ဘဲ ပင်းပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုများကို လျှော့ချရန်နှင့် တပ်ဖွဲ့၏ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်ရည်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့တော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မိမိကိုယ်တိုင် အင်အားတောင့်တင်းနေမှသာလျှင် မကြာမီ ကျရောက်လာတော့မည့် ဘေးကျပ်နံကျပ် အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

မှန်ပေသည်၊ လီဟန်၏ အမြင်တွင် ယခု တောင်ဘက်သို့ စစ်ချီရသည့် ခရီးစဉ်သည် ကြီးမားလှသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှူံးနူလူမျိုးစုများ နယ်စပ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့် စစ်ပွဲထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။

သူ၏ ယောက်ဖဖြစ်သူ၏ စွမ်းအားမှာ ရှူံးနူလူမျိုးစုများထက် အစပေါင်းများစွာ ပိုမို အင်အားကြီးမားလွန်းလှသည်။ ရှူံးနူလူမျိုးစုများ၏ အဓိက အန္တရာယ်မှာ သူတို့၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းရှိမှုတို့ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိပ်သီးစစ်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေ၍ မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ကျန့်နန်စစ်တပ်မှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ လီဟန်သည် ဝမ်ကျင်းအား အစဉ်သဖြင့် အလေးအနက် ထားခဲ့ပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေးများကို စေလွှတ်ကာ ဝမ်ကျင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များနှင့် စစ်ပွဲမှတ်တမ်းများကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းထောက်လှမ်းခိုင်းခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ခံ စစ်သည်တော်များသည် လွန်စွာ အထူးချွန်ဆုံးနှင့် ရဲရင့်ကြပြီး မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် မြင့်မားသော စစ်စိတ်စစ်မာန်များ ရှိကြရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် စိုးစဉ်းမျှ ဆုတ်နစ်သွားခြင်း မရှိကြချေ။

ဝမ်ကျင်း အာဏာရလာသည့် အချိန်မှစ၍ ယခုထက်ထိ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ရှုံးနိမ့်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့သော ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသည့် စစ်အောင်နိုင်မှု မှတ်တမ်းကြီးကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့နေရရာ လီဟန်အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် သတိမမူဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ပြင် သူ လုံးဝ လျှော့တွက်၍မရသည့် အကြီးမားဆုံး အချက်မှာ ဝမ်ကျင်းသည် ဤမျှလောက်များပြားလှသော ထိပ်သီးစစ်သည်တော်များကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိလာခဲ့သနည်းဟူသည်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ဆန်းကြယ်လွန်းလှရာ ဤကဲ့သို့သော မသိနိုင်ခြင်း တရားသည် လူတို့အား ပိုမို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့တော့သည်။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းကို အထူးတလည် မကြောက်ရွံ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ မာထူ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ ပြောင်မြောက်လှသော စစ်အောင်နိုင်မှုများနှင့် တိုင်းပြည်၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို စိုးမိုးထားနိုင်သည့် စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လျန်ပြည်နယ်သည် အနောက်မြောက်ဘက် အစွန်းတွင် တည်ရှိနေသဖြင့် သူတို့ကြားတွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ စစ်မဖြစ်ဖူးသလို မည်သည့် ဆက်သွယ်မှုမျိုးမျှလည်း မရှိခဲ့ကြချေ။

အတိတ်ကာလက သူ၏ အာရုံအားလုံးမှာ လျန်ပြည်နယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်၊ လျန်ကျိုး ဘုရင်ခံကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားပြီး ၎င်း၏နေရာကို အစားထိုး သိမ်းပိုက်ရန်နှင့် ထို့နောက်တွင် ချန်လူမျိုးစုများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူသိထားသည်မှာ ထိုသူသည် အစွမ်းထက်မြက်သည်ဟူ၍သာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကိုမူ သဘောမပေါက်ခဲ့ချေ။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ အလုံးစုံ စုစည်းမိပြီးနောက် သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် ရွှန်းဖျင်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ကျိပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီး အများစုသည်လည်း အသီးသီး ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် လက်ဗလာဖြင့် ရောက်ရှိလာကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ အင်အားတောင့်တင်းသော လုပ်သားလူငယ် အမြောက်အမြား၊ စစ်ရိက္ခာများနှင့် အခြားသော ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများကိုပါ တစ်ပါးတည်း ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့အနက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ကျန်းကျန့် ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအကြိမ် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ တောင်ဘက်သို့ စစ်ချီရာတွင် ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် ကြီးမားစွာ ပံ့ပိုးကူညီခဲ့သည့်အပြင် ကျိပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးအားလုံးကို စည်းရုံးကာ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကို ကြိုဆိုဧည့်ခံရန်နှင့် ဝမ်ကျင်းအား အတူတကွ ခုခံတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဘဏ္ဍာငွေများကို စုပေါင်းမတည်ပေးခဲ့ကြသည်။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ဤမျှအထိ အားစိုက်ထုတ်နေခြင်းမှာ အခြားသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးအမြတ်နှင့် ရပ်တည်မှုအတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသာ ကျိပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက် ထိန်းချုပ်သွားနိုင်ခဲ့ပါက ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် အကြီးမားဆုံးသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ကျိပြည်နယ်၏ ဩဇာအာဏာအကြီးမားဆုံးသော မျိုးနွယ်စုကြီးဖြစ်သည့် အလျောက်၊ ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် ကျယ်ပြောလှသော မြေယာများနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာစက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန်းမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြားမှာလည်း ကျိပြည်နယ်အတွင်း အဆင့်ဆင့်သော အရာရှိကြီးများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျိပြည်နယ်သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး အခြားသော ဘုရင်ခံတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပါက ကျန်းမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် အနည်းငယ် အခက်အခဲရှိနိုင်သော်လည်း လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲသို့သာ ကျရောက်သွားမည်ဆိုပါက ထိုအရာသည် လုံးဝ လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ကျင်းသည် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများကို ရက်ရက်စက်စက် နှိမ်နင်းလေ့ရှိသည့် အလေ့အထကြောင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် ကောင်းကျိုးခံစားရမည် မဟုတ်သည်ကို သိရှိထားသဖြင့် သူတို့သည် ယခုကဲ့သို့ တက်တက်ကြွကြွ လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံနေရသည့် အရာများမှာ ပြင်ပပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ပြီး၊ စပါးနှင့် ရိက္ခာများမှာ လယ်ကွင်းထဲတွင် ပြန်လည်စိုက်ပျိုး၍ရသလို ဘဏ္ဍာငွေများကိုလည်း ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။ မြေယာများနှင့် လူအင်အားသာ သူတို့လက်ထဲတွင် ဆက်လက်ရှိနေသရွေ့ ဆုံးရှုံးသွားသမျှ အရာအားလုံးမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စိုးစဉ်းမျှ ထိခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှန်းဖျင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းကျန့်သည် တခမ်းတနား ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံပွဲကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ကျင်းပခဲ့ပြီး မာထူ၊ လီဟန်နှင့် ကျန့်မောင်နှမနှစ်ဦးတို့ကို ဆုံစည်းတွေ့ဆုံရန် ဖိတ်ကြားခဲ့လေသည်။

ပြည်နယ်သုံးခုလုံးမှ ခေါင်းဆောင်များသည် ကျန်းကျန့်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လွန်စွာ အလေးအနက်ထားခဲ့ကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် ကျိပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ရိက္ခာနှင့် အထောက်အပံ့များအတွက် ကျိပြည်နယ်ကိုသာ လုံးဝ မှီခိုအားထားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်၌ ယခုကဲ့သို့သော ဆိုးရွားလှသည့် ရာသီဥတုဆိုးကြီးအတွင်း မိမိတို့၏ နေရပ်အရပ်ရပ်မှ ရိက္ခာများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရန်မှာ ကုန်ကျစရိတ် လွန်စွာကြီးမားလှပေသည်။

ခရီးလမ်း၏ ကြမ်းတမ်းခက်ခဲမှုနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွင်း ဆုံးရှုံးမှုများကို မဆိုထားနှင့်ဦး၊ လမ်းခရီး၌ အေးခဲသေဆုံးသွားကြမည့် လုပ်သားလူငယ်များ၏ အရေအတွက်ကို တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့အတွက် ရင်နာစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အင်အားစု သုံးရပ်နှင့် ကျိပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ ဆုံတွေ့ကြသောအခါ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးသည် လွန်စွာ ပွင့်လင်းပြတ်သားစွာဖြင့် သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို ချက်ချင်းပင် တင်ပြခဲ့ကြသည်။

ယခုကဲ့သို့သော ဘေးကျပ်နံကျပ် အခြေအနေတွင် အပြန်အလှန် စကားအလှဆင်နေခြင်း သို့မဟုတ် အရိပ်အခြေကြည့်နေခြင်းများမှာ မည်သို့မျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ သူတို့အားလုံးသည် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော သူများဖြစ်ကြသဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေမှာ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုနေသည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ကြားရှိ ထောက်ပံ့မှုနှင့် လိုအပ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်တွင် မမျှတဘဲ ရှိနေခဲ့ရာ ၎င်းက ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အား အခွင့်ကောင်းယူရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အဆုံးစွန်၌ သူတို့သည် အင်အားတောင့်တင်းလှသော စစ်တပ်ကြီးများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ အကယ်၍ မထောက်ပံ့ပေးပါက တပ်မတော်ကြီးက အတင်းအဓမ္မ လုယက်ဖျက်ဆီးလာလျှင် မည်သို့ပြုလုပ်မည်နည်း။ အထူးသဖြင့် ပင်းပြည်နယ်၏ ရိက္ခာပြတ်လပ်မှု ပြဿနာကြောင့် အမြဲတစေ စိတ်သောကရောက်နေရသည့် လီဟန်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် စစ်ရိက္ခာများနှင့် မြင်းစာများကို မည်သို့လျှင် အဝတောင်းဆိုဘဲ နေပါမည်နည်း။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းကျန့်နှင့် အခြားသော ကျိပြည်နယ် မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် ဝန်တိုခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ကြချေ။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် သူတို့အတွက်မူ ယာယီအားဖြင့် ရိက္ခာနှင့် ဘဏ္ဍာငွေများ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို ဂရုစိုက်မနေဘဲ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သာ တည်တံ့နေပါက အားလုံးမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့သည် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို မောင်းထုတ်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပေးနိုင်ပြီး သူတို့၏ လက်ရှိမြေယာများနှင့် ရာထူးအာဏာများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သရွေ့ ယခုကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများသည် လွန်စွာ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ သူတို့သည် ခဏတာ စီးဆင်းသွားမည့် ရေစီးကြောင်းကို မလိုချင်ဘဲ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေမည့် စမ်းရေပမာ ထာဝရအာဏာကိုသာ အလိုရှိကြသည်။

ထို့ပြင် လူတို့သည် နည်းပါးခြင်းကို မကြောက်ကြဘဲ မမျှတခြင်းကိုသာ ကြောက်ရွံ့တတ်ကြပေသည်။ မာထူနှင့် ကျန့်မောင်နှမနှစ်ဦးသည် လီဟန် အောင်မြင်စွာ တောင်းဆိုနိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့အတွက်လည်း အချိုးကျ ခွဲတမ်းများကို ချက်ချင်းပင် တောင်းဆိုကြတော့သည်။

အားလုံးသည် ဒုက္ခဆင်းရဲခံကာ ဤနေရာသို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ရာ ပင်းပြည်နယ်စစ်တပ်ကိုသာ ပေးအပ်ပြီး သူတို့အား ချန်လှပ်ထား၍ မရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုနည်းတူစွာပင် ကျိပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများသည်လည်း သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။ ဤကဲ့သို့ သဘောထားကြီးလှသော ပံ့ပိုးမှုများကြောင့် စစ်အာဏာရှင် သုံးဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သွားခဲ့ရပြီး တောင်ဘက်သို့ အတင်းအဓမ္မ စစ်ချီခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သော စိတ်ပျက်မကျေနပ်မှုများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

ဤအရာက စစ်ရိက္ခာနှင့် မြင်းစာအတွက် သူတို့ ခံစားနေရသော ဖိအားများကို ကြီးမားစွာ လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုကဲ့သို့သော ရာသီဥတုမျိုးတွင် ရိက္ခာသယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းသည် နှေးကွေးလွန်းလှရုံသာမက လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် လုပ်သားများ ကိုယ်တိုင် စားသုံးမှုကြောင့် ဆုံးရှုံးမှုများပြားလှပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဆင့်ခေါ်ခံ လုပ်သားလူငယ်များမှာလည်း ဆီးနှင်းထုကြီးထဲတွင် အေးခဲသေဆုံးသွားခဲ့ရသည်ကို သတိပြုရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ စစ်မှန်သော သစ္စာရှိမှုနှင့် ထောက်ခံမှုကို ပြသရန်အတွက် ကျန်းကျန့်သည် မဟာမိတ်တပ်မတော်အတွင်း နှင်းကိုက်နာ ခံစားနေရသော စစ်သည်တော်များကို ကုသပေးရန် ဆေးဝါးအမြောက်အမြားနှင့် သမားတော်ကြီးများကိုပါ စေလွှတ်ပေးခဲ့သည်။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို အင်တိုက်အားတိုက် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းနိုင်စေရန်အတွက် ကျိပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် သူတို့၏ အင်အားရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ပုံအောကာ ကူညီပေးခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပေတော့သည်။

All Chapters