အခန်း ၃၃၆

အခန်း (၃၃၆)

သံမှိုတစ်ချောင်း

ကင်းထောက်တိုက်ပွဲတွင် အသာစီးရရှိခဲ့မှုကြောင့် ဝမ်ကျင်း၏ စစ်ချီတက်မှုသည် အလွန်ပင် ချောမွေ့ပြေပြစ်ခဲ့သည်။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ ကင်းထောက်များသည် အနားသို့ပင် မချဉ်းကပ်ရဲကြသဖြင့် ပင်မစစ်တပ်ကြီး၏ တိကျသော လှုပ်ရှားမှုများကို စုံစမ်းသိရှိနိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့သည် ဖြတ်တောက်ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် နောက်တန်းကို နှောက်ယှက်ခြင်းများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့အနေဖြင့် ကျန့်နန်စစ်တပ် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာမည့်အချိန်ကိုသာ သက်တောင့်သက်သာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာကြံရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အတွက်မူ ဤကဲ့သို့ သူရဲဘောကြောင်ပုံရသော လှုပ်ရှားမှုသည် အမှန်တကယ်တော့ အတည်ငြိမ်ဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အကင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော စစ်ဆင်ရေးကြီးများတွင် အမှားအယွင်း မရှိသရွေ့ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးဆိုးကြီး ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ဆန်းကြယ်သော စစ်ဗျူဟာများ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းထက် မည်သူက အားနည်းချက်နှင့် ဟာကွက် ပိုမိုနည်းပါးအောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်သလဲဆိုသည့် အပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးသည် စစ်မြေပြင်တွင် ဝါရင့်နေကြသော စစ်သည်တော်ကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သေးနုပ်သော လှည့်ကွက်များမှာ အသုံးမဝင်လှချေ။

လူပေါင်းသိန်းချီ ပါဝင်သော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုတွင် စစ်မှန်သော အင်အားချင်းသာ တိုင်းတာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူ့စစ်သည်များက ပိုမိုကြံ့ခိုင်သနည်း၊ မည်သူ့လက်နက်ချပ်ကာများက ပိုမိုကောင်းမွန်သနည်း၊ မည်သူ့ရိက္ခာများက ပိုမိုပေါများသနည်းဟူသော အချက်များဖြင့်သာ အဆုံးအဖြတ်ပေးကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်အောင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရသည့် ပွဲဖြစ်ပြီး မည်သူက အရင် လက်လျှော့ရမည်နည်းဟူသော ပြိုင်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

ကျူးမားမြစ်နှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့သည် သူတို့၏ အင်အားများကို စုစည်းကာ ကျူးမားမြစ်ကမ်းပါးတွင် ဝမ်ကျင်းကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

အကယ်၍ ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့အတွက် ခိုင်မာသော ခြေကုပ်စခန်းတစ်ခု ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ရိက္ခာနှင့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွင်လည်း လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် နှောက်ယှက်ခြင်းခံရမည့် အန္တရာယ်များမှ အမြဲတမ်း ကင်းဝေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့အတွက် တည်ငြိမ်ခိုင်ခံ့သော စစ်စခန်းတစ်ခု ရရှိပေလိမ့်မည်။ ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့မှာမူ မြို့တွင်း၌ စခန်းချထားသဖြင့် ခိုင်မာသော ရေအရင်းအမြစ် ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကြီးအတွက်မူ သူတို့၏ ဧရာမစစ်တပ်ကြီး၏ နေ့စဉ် ရေသုံးစွဲမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် အသက်သွေးကြောဖြစ်သော ကျူးမားမြစ်ရေကို မဖြစ်မနေ သိမ်းပိုက်ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

လူပေါင်းသိန်းချီအတွက် လိုအပ်သော ရေပမာဏကို ရေတွင်းအနည်းငယ် သို့မဟုတ် စမ်းချောင်းငယ်လေးအချို့ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ကျိပြည်နယ်အတွင်း ဆင်နွှဲရမည့် ပထမဦးဆုံးသော တိုက်ပွဲသည် ရေအရင်းအမြစ်ကို လုယူရမည့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်လာတော့သည်။

နောက်ထပ် တစ်ရက်တာ စစ်ချီတက်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ဆောက်လုပ်ထားသော စစ်သေနာပတိတဲကြီးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရုံရှိသေးစဉ် ကုရန်သည်လည်း လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

"သတင်းပို့ပါတယ် အရှင်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ တိုင်းတပါးသား လူရိုင်းတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ပြီး သခင်ကြီးထံ ဆက်သချင်တယ်လို့ လျှောက်ထားလာပါတယ်။"

"အော်... ဒါဆိုရင် သူ့ကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့စမ်း။"

ခဏအကြာတွင် ယူကျိုးမြင်းစီးစစ်သည်နှစ်ဦးသည် သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး လက်မောင်းတွင် ငှက်မွေးမြှားတစ်စင်း စူးနစ်နေဆဲဖြစ်သော လူတစ်ယောက်ကို တွဲခေါ်လျက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

"သခင်ကြီး... ဒီကင်းထောက်အုပ်စုက တခြားအုပ်စုတွေနဲ့မတူဘဲ အလွန်ပဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်နက်ခဲယမ်း မီးကျောက်တွေကတော့ အလွန်ပဲ ချို့တဲ့လှတဲ့အတွက် အနည်းငယ်တော့ ထူးဆန်းနေပါတယ်။"

ထိုသူ၏ ဆံပင်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရှုန်းနူလူမျိုးတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"မင်း ငါပြောတာ နားလည်သလား။"

ထိုသူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို ရန်လိုစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဂျိလဲ့ထော့အာသည် သူကိုယ်သူ အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် မြှားတစ်စင်းက သူ၏လက်မောင်းကို ချင်းချင်းထွင်းအောင် ဖောက်ဝင်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။ ထိုခဏတာ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုကြောင့်ပင် သူသည် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း ရဲရင့်လှပါသည်ဟု မှတ်ယူထားသော သူသည် ယခုအခါတွင်မူ အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးခံရသည့် အရှက်ကွဲခြင်း ဝေဒနာကို မြည်းစမ်းနေရတော့သည်။

ဤကျန်းအထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုဝင်၏ စကားများကို နားလည်သော်လည်း ဂျိလဲ့ထော့အာသည် ပြန်လည်ဖြေကြားရန် စိုးစဉ်းမျှ ဆန္ဒမရှိချေ။ တိုင်းတပါး လူမျိုးစုတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ကျန်းလူမျိုးများ၏ နှိမ်ချဆက်ဆံခြင်းကို အနည်းနှင့်အများ ခံခဲ့ရဖူးသည်။ ကျန်းများသည် သူတို့ကို ဝက်များနှင့် ခွေးများကဲ့သို့ သဘောထားကာ အထင်သေးတတ်ကြသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ယခုအခါ သူ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေရမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သက်သက်ညှာညှာဖြင့် အသက်တောင်းခံနေမည့်အစား သိက္ခာရှိရှိ သေဆုံးသွားခြင်းက ပို၍ မြတ်ပေလိမ့်မည်။

ဤခေါင်းမာလှသော တိုင်းတပါးသား လူရိုင်းကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"စကားမပြောချင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ မင်းက စကားပြောပြော မပြောပြော သေရမှာအတူတူပဲလို့ တွေးပြီး ယောကျာ်းကောင်းတစ်ယောက်လို သိက္ခာရှိရှိ သေချင်နေတာလား။"

ဂျိလဲ့ထော့အာသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုချေ။ ဤသည်မှာ ဝမ်ကျင်း၏ စကားကို တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ ခေါင်းမာလှသော အမူအရာအပေါ် ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"မင်းရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒုက္ခတော်တော်လေး ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံပဲ။ ငါက မင်းကို ထပ်ပြီး နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမနေချင်တော့ပါဘူး။ ငါ မေးတာအချို့ကို မင်း အမှန်အတိုင်း ဖြေရုံပါပဲ။ ပြီးရင် မင်းကို ငါ ပြန်လွှတ်ပေးမယ်။ ဒီစစ်ပွဲက ငါတို့ ကျန်းအချင်းချင်း ဖြစ်ပွားတဲ့ စစ်ပွဲပဲ။ မင်းတို့လို တိုင်းတပါးသားတွေက ဒီနေရာမှာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်ပေးဖို့အတွက် တစ်လကို လစာ ဘယ်လောက်တောင် ရလို့လဲ။"

ဝမ်ကျင်း၏ စကားများကြောင့် ဂျိလဲ့ထော့အာ၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။ ဤစကားလုံးများက သူ၏ အနာကို တည့်တည့်ကြီး ထိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

လစာငွေ အနည်းငယ် ရရှိဖို့ရန် ဝေးစွ... စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာရသည့်တိုင်အောင် သူတို့ကို ကောင်းမွန်သော ချပ်ကာတန်ဆာများကိုပင် ထောက်ပံ့ပေးလေ့ မရှိချေ။

ဤအချက်က သိပ်ပြီး ထက်မြက်လှသည်မဟုတ်သော သူ၏ ဦးနှောက်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ 'မှန်သားပဲ... ငါက သူတို့ဆီက ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ ရတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါက ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းသိမ်းပြီး နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှု ဝေဒနာတွေကို ခံစားနေရဦးမှာလဲ။'

"မင်း... မင်း မေးပါ။ ငါ သိတာအားလုံးကို အကုန်ပြောပြမယ်၊ ငါ့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ အဆုံးစီရင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

အရာအားလုံးကို တွေးတောနားလည်သွားပြီးနောက် ဂျိလဲ့ထော့အာသည် ခပ်ထစ်ထစ်နှင့် မပီကလာပီကလာ စကားလုံးအချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ။"

"ကျွန်တော့်နာမည်က ဂျိလဲ့ထော့အာ ပါ... မင်းတို့ရဲ့ စကားနဲ့ဆိုရင်... ချောမောခန့်ညားတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။"

"ဟင်..."

ဝမ်ကျင်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏မျက်နှာကို အသေအချာ ဂရုပြုကြည့်ရှုလိုက်သည်။ နာမည်နှင့် ရုပ်ရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကိုက်ညီလှပေသည်။ သူသည် မျက်ခုံးထူထူနှင့် မျက်လုံးကြီးကြီး ရှိပြီး အထူးသဖြင့် အခြားသော လူရိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရုပ်ဆိုးသည်ဟု မဆိုသာချေ။

"ဒါဆိုရင် မင်းက ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံလဲ။"

"လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်ရဲ့ သူပုန်နှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး ကျန့်ပြန့်ရဲ့ လက်အောက်ခံ ပါ။"

"မင်းတို့လူမျိုးစုဝင် ဘယ်နှယောက်လောက် လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်ထဲမှာ အမှုထမ်းနေကြလဲ။"

"ရှစ်ထောင် ပါ။"

"မင်းတို့ စစ်ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းတို့လူမျိုးစုထဲမှာ လူငယ်နဲ့ လူလတ်ပိုင်းတွေ ကျန်သေးလား။"

"သိပ်မကျန်တော့ပါဘူး..."

"ကျန့်ပြန့်က မင်းတို့ကို ဘာလို့ အခုလို စေလွှတ်လိုက်တာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

"သိပါတယ်... သေခိုင်းတာပါ..."

"ဒါကိုပဲ မင်းတို့က ဒီလောက်အထိ နာခံနေကြတာလား။"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိသားစုတွေက စားသောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကိုလည်း မအနိုင်ယူနိုင်တဲ့အတွက် တတ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဂျိလဲ့ထော့အာသည် အလွန်အမင်း စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်အင်အားဖြင့် အနိုင်ကျင့်သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် ဆားနှင့် ရိက္ခာအသက်သွေးကြောများကိုပါ ချုပ်ကိုင်ခြင်းခံထားရသဖြင့် သူတို့၏ ရန်သူအတွက် အဓမ္မ အမှုထမ်းပေးနေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"အော်... ဟုတ်သားပဲ။"

ဝမ်ကျင်းသည် ယူကျိုးမြင်းစီးစစ်သည်တစ်ဦး ကိုင်ဆောင်ထားသော ဧရာမလေးကြီးကို ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဒီဧရာမလေးကြီးက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ အဲဒီအကြောင်းကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း။"

ဝမ်ကျင်းသည် အလျား နှစ်မီတာခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသော ဤဧရာမလေးကြီးကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

"ဒီလေးတွေကို ကရမက်သား ဒါမှမဟုတ် ထင်ရှူးသားတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားပြီး နွားချိုနဲ့ နွားအကြောတွေကို ပေါင်းစပ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ နွားချိုကို လေးကိုင်းမှာ တပ်ဆင်ထားပြီး နွားအကြောကိုတော့ လေးကြိုးမှာ ပတ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်"

"သူတို့က အလွန်ပဲ ရှည်လျားလှတဲ့အတွက် လေးကြိုးတင်ဖို့ ဧရာမ လက်မောင်းအင်အား လိုအပ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ၎င်းရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားကတော့ အလွန်ပဲ ပြောင်မြောက်လှပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် လေးကို ကိုင်ထားသော ယူကျိုးစစ်သည်ကို လက်ဟန်ပြကာ ၎င်း၏လက်ထဲမှ ဧရာမလေးကြီးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ကန်းချီနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူသည် စွမ်းအားအနည်းငယ် မျှသာ ထုတ်ဖော်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုဧရာမလေးကြီးကို အပြည့်အဝ ဆွဲဆန့်လိုက်နိုင်တော့သည်။

ဂျိလဲ့ထော့အာသည် ဆွံ့အမှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ထွားကျိုင်းလှသည်မဟုတ်သော ဤကျန်း အထက်တန်းလွှာတွင် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ငါ့ဆီ မြှားတစ်စင်း ယူခဲ့စမ်း။"

ဂျိလဲ့ထော့အာက ကြားဖြတ်လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးတို့ရဲ့ မြှားတွေက အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ သူတို့က တိုလွန်းပြီး သေးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြှားတွေကိုသာ သုံးရပါလိမ့်မယ်။"

ထို့နောက် သူသည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ယူကျိုးမြင်းစီးစစ်သည် နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးဆီမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြှားတောက် ရှိပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ယူကျိုးမြင်းစီးစစ်သည်တစ်ဦးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ထိုစစ်သည်သည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားပြီး မြှားတောက်ကို သွားရောက်ယူဆောင်ခဲ့တော့သည်။

လှံတိုငယ်တစ်ခုစီကဲ့သို့ ထူထဲလှသော ထိုမြှားကြီးများ ဝမ်ကျင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"အလွန်ကောင်းပြီ။ ငါ ကတိအတိုင်း မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးမယ်။ ပြန်သွားပြီးတော့ မင်းရဲ့ လူမျိုးစုဝင်တွေကို ပြောလိုက်ပါ။ အကယ်၍ လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်က မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မဆက်ဆံဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ကို လာရောက်ပူးပေါင်းဖို့ စဉ်းစားနိုင်တယ်လို့။"

"ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာတော့ သစ္စာရှိသရွေ့ လူမျိုးစု သို့မဟုတ် ဇာစ်မြစ် ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ အားလုံးကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံပေးသွားမှာ ဖြစ်တယ်။"

ဂျိလဲ့ထော့အာသည် ဤကျန်းအထက်တန်းလွှာက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်သန်နိုင်ခွင့် ရှိပါလျက် မည်သူက အလဟဿ သေချင်ပါမည်နည်း။ သူသည် ငယ်ရွယ်လွန်းသေးပြီး လောကကြီးကို အဝမခံစားရသေးချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး။ ကျွန်တော် လူမျိုးစုခေါင်းဆောင်ကြီးကို အသေအချာ ပြန်ပြောပြပါ့မယ်။"

"သွားတော့... မထွက်ခွာခင် မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာကို အရင်ပတ်တီးစီးလိုက်ဦး။"

ဝမ်ကျင်းသည် လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွင်း၌ သွေးခွဲခြင်းမျိုးစေ့တစ်ခု ချန်ထားရစ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် စိတ်ကျေနပ်မိသည်။ မြှားပစ်သမားတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းက ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍ လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွက် ပြဿနာအချို့ ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့လျှင်မူ ၎င်းကပင် အမြတ်ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ကျင်းသည် လိမ်ညာပြောဆိုခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဂျိလဲ့ထော့အာ၏ လူမျိုးစုဝင်များက အမှန်တကယ်ပင် လာရောက်ပူးပေါင်းလိုကြပါက သူသည် သူတို့ကို မတရား ဆက်ဆံမည် မဟုတ်ချေ။

ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည်လည်း တိုင်းတပါး လူမျိုးစုများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူသည် အားလုံးကို တန်းတူရည်တူပင် အသုံးချခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အနာဂတ်တွင် တိုင်းတပါး လူမျိုးစုများ အင်အားကြီးထွားလာပြီး ထိန်းချုပ်ရခက်ခဲလာမည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် သူ၏လက်ထဲ၌ နည်းလမ်းအမြောက်အမြား ရှိနေပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။