အခန်း ၃၄၂

အခန်း (၃၄၂)

အံကြိတ်နေရခြင်း

ကောင်းကင်ထက်မှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက စစ်မျက်နှာသုံးဖက်တွင် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နေရသော ကျန့်နန်စစ်တပ်သည် ခံတွင်းကြီးတစ်ခု၏ ကိုက်ခဲဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။

တစ်ခုလုံး ဝါးမြိုခြင်းခံရတော့မည့် အလားအလာရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ပြသနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လျောင်စစ်တပ်ရော လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ပါ ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ ဘေးပတ်လည်စစ်မျက်နှာမှ အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ညဥ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ဗဟိုတဲမကြီးအတွင်းသို့ မာထောသည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီလျက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် အချိုင့်အကွက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတွင်လည်း မြားဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိထားလေသည်။

"အဖေ... ကျန့်နန်စစ်တပ်က တကယ်ပဲ ကိုက်ရခက်တဲ့ အရိုးမာကြီးပဲ၊ သူတို့ကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားရင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သွားတွေတောင် ကျိုးပဲ့ကုန်တော့မယ်။"

မာထူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မာထော၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ မြားဒဏ်ရာကို မြင်တွေ့သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်ကာ သူ၏သားဖြစ်သူကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ရှုတော့သည်။

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာအနာတရ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိထားသည်ကို မြင်ရမှသာ သူသည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့ပြီး မာထော၏ ပခုံးကို အားပေးသည့်အနေဖြင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်ပေးလိုက်သည်။

မအောင်မြင်ခဲ့သော တိုက်စစ်အတွက်မူ သူသည် မာထောကို အပြစ်မတင်ခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် မိမိ၏သားအကြောင်းကို ကောင်းစွာသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မာထောပင် ရန်သူ့စစ်ကြောင်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်းမရှိပါက သူ၏လက်အောက်ရှိ အခြားမည်သည့်စစ်သူကြီးကို စေလွှတ်ပါစေ အလဟဿသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"

မာထောသည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ မြားဒဏ်ရာကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျန့်နန်စစ်တပ်ရဲ့ လေးသည်တော်တွေက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ကြပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ မြားချက်ပြင်းအားရော တိကျမှုကိုပါ အထင်သေးလို့ မရဘူး။"

"ဒါ့အပြင် သူတို့ဆီမှာ သံချပ်ကာထူထူဝတ် ဆင်ထားတဲ့ ခြေလျင်တပ်သားတွေ အများကြီးရှိနေတော့ ဇွတ်အတင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ မြင်းတပ်စစ်သည်တွေနဲ့ အလစ်အငိုက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ရင်တောင် ကြီးမားတဲ့ အကျအဆုံးတွေကို ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။"

"သူတို့က ချန်လူမျိုးတွေနဲ့ အများကြီး ကွာခြားတယ်။ ချန်လူမျိုးတွေက သွေးကြွလာရင် အသက်စွန့်ပြီး ရူးရူးမိုက်မိုက် တိုက်ခိုက်တတ်ကြပေမဲ့ အဲဒီစိတ်ဓာတ် ကျဆင်းသွားတာနဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ငြိမ်ခံနေတဲ့ ဝက်တွေ၊ သိုးတွေလို ဖြစ်သွားတတ်ကြတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ကျန့်နန်စစ်တပ်မှာတော့ အလွန်အမင်း ခိုင်မာပြတ်သားတဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်ရှိကြတယ်။ သူတို့က မြင်းတပ်ရဲ့ ဒုန်းစိုင်းတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ကြဘူး။ အကယ်၍ ထိုးဖောက်မှု မအောင်မြင်ဘဲ သူတို့ရဲ့စစ်ကြောင်းထဲမှာ ပိတ်မိသွားရင်တော့ အကျအဆုံးက အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားသွားနိုင်ပါတယ်။"

ဤသို့ပြောရင်း သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မိမိ၏ ပျက်စီးနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်လိုမျိုးပဲ... အခွင့်အရေးက ဘေးတောင်ပံကနေ ဖြတ်တိုက်ဖို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကောင်းမွန်နေခဲ့တာတောင် သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ လုံးဝမတုန်လှုပ်ကြတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး..."

"အရာရှိတွေနဲ့ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အသက်စွန့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း ဒီကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

မာထော၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် မာထူသည် သားဖြစ်သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချွတ်ပေးလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရန် စစ်တပ်သမားတော်ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

"ထောအာ... ဒီတိုက်ပွဲကို ဆက်တိုက်ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်လို့ မင်းထင်သလား။"

မာထောသည် ထိုမေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

"အဖေ... ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ။ အသေအချာပေါက် ဆက်တိုက်လို့ရတာပေါ့။ ကျန့်နန်စစ်တပ်က သန်မာတာ မှန်ပေမဲ့ သူတို့လည်း လူသားတွေမို့လို့ မောပန်းတတ်ကြတာပဲ။ ဒီဘေးပတ်လည်စစ်မျက်နှာမှာ အင်အားပြုန်းတီးစေမယ့် ရေရှည်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရရင်တောင် သားအနေနဲ့ သူတို့ကို အင်အားကုန်ခမ်းပြီး သေသွားအောင်အထိ ဖိအားပေးနိုင်ပါတယ်။"

၎င်းမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ မာထောကဲ့သို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားတတ်သော မာနခဲတစ်ဦးအဖို့ မိမိတို့ဘက်က အင်အားသာလွန်နေပါလျက် ခွဲထွက်လာသော တပ်ဖွဲ့ငယ်တစ်ခုကိုမျှ မချေမှုန်းနိုင်ခြင်းကို မည်သို့မျှ လက်မခံနိုင်ချေ။

အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် အရှက်တကွဲ ဆုတ်ခွာရမည်၊ သို့မဟုတ် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ကျန့်နန်စစ်တပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရုံမျှသာ ရင်ဆိုင်နေရမည်ဆိုပါက ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားလျှင် နောင်တွင် လူတကာရှေ့၌ ခေါင်းမော့ဝံ့တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း မာထော ခံစားနေရသည်။

မာထောသည် မိမိ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ မာထူက ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ထောအာ... ဒါဆို ငါတို့စစ်တပ်ရဲ့ အကျအဆုံးတွေကိုကော မင်း ဘယ်လိုမြင်လဲ။"

ထိုမေးခွန်းကြောင့် မာထောသည် ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မနည်းလှသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များ၏ ကျဆုံးမှုနှုန်းမှာ သူတို့ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် အဆမတန် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက ဤဘေးပတ်လည်မှ တပ်ဖွဲ့ငယ်ကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းမှာ ရလဒ်အနေဖြင့် နာကျင်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော အောင်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မာထော၏ နှုတ်ဆိတ်မှုကို ကြည့်ရင်း မာထူက ဆက်ပြောလေသည်။

"တကယ်တော့... အကယ်၍ ငါတို့ ဇွတ်မှိတ်ပြီး ဆက်တိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရှေ့က ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို အပြတ်ရှင်းနိုင်တယ်ဆိုတာ အဖေလည်း သိတာပေါ့။"

ဤနေရာတွင် မာထူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ရက်စက်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်လှည့်ဖြားမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာကော ဘာဖြစ်လာမှာလဲ။ ငါတို့မှာ ကျန့်နန်စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်နိုင်မယ့် ယုံကြည်ချက်မျိုး ရှိလို့လား။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတွေမှာ အဖေ သတိထားမိတာက ငါတို့မဟာမိတ်စစ်တပ်က လူအင်အားအသာစီး ရထားတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျန့်နန်စစ်တပ်လောက် စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်မကောင်းဘူး။"

"ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေမယ်ဆိုရင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံး အလဲလဲအကွဲကွဲနဲ့ ပျက်စီးသွားဖို့ပဲ ရှိတယ်။ အကယ်၍ ကျန့်နန်စစ်တပ်က မြစ်ကို ဖြတ်ကူးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကူးပါစေတော့။"

"ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို မြစ်ဖြတ်ကူးခွင့်ပေးမယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ အဖေ... အဲဒီလိုသာဆိုရင် ကျန့်နန်စစ်တပ်က နောက်ကျောလုံသွားလိမ့်မယ်။ သူတို့သာ ကျူးမားမြစ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ခိုင်မာတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်ရင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းဖို့ ပိုပြီးတော့တောင် ခက်ခဲသွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

မာထူသည် သားဖြစ်သူ၏ အမြင်မကျယ်မှုကို စိတ်ပျက်သည့်အနေဖြင့် မာထော၏ ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီငတုံးလေး... ငါတို့က ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို မဖြစ်မနေ မောင်းထုတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။"

"ကျန့်နန်စစ်တပ်က ကျိပြည်နယ်ထဲမှာ အခြေစိုက်နေရင် ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိပြည်နယ်က အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေက ငါတို့စစ်တပ်ကို ရိက္ခာထောက်ပံ့နေကြတာပဲ။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေရောက်ရင် ငါတို့ မြို့ထဲကို ဆုတ်ခွာပြီး သူတို့ကို အချိန်ဆွဲပြီး နှောင့်ယှက်ယုတ်လျော့အောင် လုပ်လိုက်ရုံပဲ။"

"အကယ်၍ အဲဒါပါ မအောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားလို့ရသေးတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက ဒါဟာ သစ္စာတရားနဲ့ မညီဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။"

မာထောက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့..."

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သေးလဲ။ မင်းက ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အထက်ကို ဘယ်လိုရှင်းလင်းချက်ပေးရမလဲဆိုပြီး စိုးရိမ်နေတာလား။"

မာထောက ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်ပြပြန်သည်။ မာထူသည် မာထော၏ ခေါင်းကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေး... ငါတို့သာ ကျိပြည်နယ်မှာ အကြီးအကျယ် အထိနာပြီး ငါတို့လက်အောက်မှာ စစ်သည်တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မင်း မတွေးမိဘူးလား။"

"ငါတို့ မာမိသားစုက လျန်ပြည်နယ်မှာ ဘာကိုအခြေခံပြီး အာဏာစိုးမိုးထားနိုင်လဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။ ငါက ဒီကို စစ်တပ်ကြီးခေါ်လာပေးတာတင်ပဲ သူတို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ ရှင်းလင်းချက် ဖြစ်နေပြီ။ အကယ်၍ သူတို့ကသာ ငါတို့အပေါ် သူတို့ရဲ့အစွယ်တွေကို ပြန်ထုတ်ပြရဲရင်တော့ ငါ သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပစ်မယ်။"

အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီး ကောက်ကျစ်လှည့်ဖြားတတ်သော မာထူသည် လက်ရှိ အခြေအနေအရပ်ရပ်၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ကို အစောဆုံး ကြိုတင်တွက်ဆမိသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ ဗျူဟာမြောက် အကြံအစည်များကို အသေးစိတ် မသိရှိသော်လည်း ကျန့်နန်စစ်တပ်နှင့် အသက်စွန့်ကာ ထိပ်တိုက်အသေလဲရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိချေ။

သူသည် အဆိုးရွားဆုံးသော အခြေအနေအတွက်ပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ အခြေအနေမဟန်ပါက ဤနေရာမှ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားရန် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ မိသားစုအင်အားစုများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ဤမျှအထိ စုဆောင်းတည်ဆောက်ခဲ့ရသည်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။ အကယ်၍ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပါက သူတို့ မာမိသားစုလည်း ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို... ကျွန်တော်တို့ ဆက်မတိုက်တော့ဘူးလား။"

"တိုက်မှာပေါ့... ဘာလို့မတိုက်ရမှာလဲ။ ဟန်ပြသက်သက် ပုံမှန်ပြကွက်လေး ပြရုံလောက်ပဲ တိုက်မှာပေါ့။"

လျောင်စစ်တပ်ဘက်တွင်လည်း သူတို့သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ အဓိက အထူးတပ်ဖွဲ့များကိုမူ အရန်အင်အားအဖြစ် သီးသန့်ချန်ထားကာ လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်မသုံးခဲ့ကြချေ။

လျောင်စစ်တပ်သည် ပင်းစစ်တပ် သို့မဟုတ် လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်တို့နှင့် မတူညီချေ။ ကျန့်မိသားစုသည် လျောင်စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို သူတို့တစ်ဦးတည်းက အကြွင်းမဲ့ စိုးမိုးခြယ်လှယ်ထားသော နယ်မြေအဖြစ် ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ ယခုထွက်ခွာသွားလျှင်ပင် အများဆုံးအနေဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းကိုသာ ခံရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုးကိုမျှ ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန့်ပြန့်သည် ဤနေရာတွင် အင်အားအလွန်အကျွံ စိုက်ထုတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့၏သွားများကို ကျိုးပဲ့စေမည့် ဤကျောက်ခဲမာကြီးကို မြင်တွေ့နေရပါလျက် ဘာဖြစ်လို့ ဇွတ်မှိတ်ကိုက်ခဲနေရန် လိုအပ်သနည်း။

မည်သူမျှ မိုက်မဲခြင်းမရှိကြရာ ဤသို့ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။ ကျိပြည်နယ်မှ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများအပေါ် ထားရှိရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားများကိုမူ ကျန့်ပြန့်အနေဖြင့် စိုးစဉ်းမျှ ဂရုစိုက်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းမျိုးတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် သစ္စာတရားဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများသည် သက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပင်းစစ်တပ်မှာမူ အလွန်အမင်း အထိနာခဲ့ရသည်။

ပင်းစစ်တပ်သည် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ ပင်မတိုက်စစ်အရှိန်အဟုန်ကို ရှေ့တန်းမှ တည့်တည့်မတ်မတ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ယွဲ့ကျင်းနှင့် မာချောင်တို့၏ အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်လှသော ဖိနှိပ်ချေမှုန်းခြင်းကို ခံနေရသည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ စစ်တပ်အတွင်း၌ ဒဏ်ရာရစစ်သည်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းနွမ်းလျနေသည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပင်းစစ်တပ်မှာ မွေးရာပါ ကြံ့ခိုင်သန်မာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိသောကြောင့်သာ ဤမျှအထိ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ရန်စစ်တပ် သို့မဟုတ် အခြားအားနည်းသော စစ်တပ်များသာ ဖြစ်ပါက လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းကပင် အမှုန့်ကြိတ်ချေမှုန်းခြင်း ခံထားရပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်... စစ်သူကြီး လီခွမ်း တိုက်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ ဝက်ဝံပျံတပ်ဖွဲ့လည်း တစ်တပ်လုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပါပြီ။"

ဗဟိုတဲမကြီးအတွင်းရှိ လီဟန်သည် ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို အဆုံးသတ်စေသည့်အလား သူ၏ရှေ့မှ စားပွဲကို ဒေါသတကြီး အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်နဲ့ လျောင်စစ်တပ်က ကောင်တွေအားလုံးဟာ အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေလား။ သူတို့ အခု ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ။"

"ရက်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ။ ဘေးပတ်လည်စစ်မျက်နှာတစ်ခုတည်းကိုတောင် သူတို့ မသိမ်းပိုက်နိုင်ကြသေးဘူးလား။"

တဲအတွင်းရှိ လီအန်ကလည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်ကြည့်ရသလောက်တော့ သူတို့အားလုံး အင်အားချန်ပြီး လက်ရှောင်နေကြတာပဲ။ သူတို့က ငါတို့နဲ့ ကျန့်နန်စစ်တပ် အသေလဲတိုက်ခိုက်ပြီး အချင်းချင်း ပျက်စီးသွားမှာကို ဘေးကနေ ထိုင်ကြည့်နေကြတာ။"

လီအန်၏ စကားများသည် လျောင်စစ်တပ်အတွက် အမှန်ပင် တိကျလှသော်လည်း လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွက်မူ အနည်းငယ် မတရားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ ဘေးတောင်ပံကို ထိုးဖောက်ကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် အမှန်တကယ်ပင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရန်သူ့ခံစစ်ကြောင်းကို လုံးဝမဖောက်ထွက်နိုင်မှန်း သိရှိသွားပြီးနောက်မှသာ လျှော့တိလျှော့ရဲ လုပ်ဆောင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လီဟန်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်နေခဲ့ပြီး အတော်ကြာပြီးနောက်မှသာ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ စစ်မိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း... ဆုတ်ခွာမယ်။"

လီဟန်သည်လည်း မိုက်မဲသူတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ အခြားသူများက အင်အားချန်ထားစဉ် မိမိတစ်ဦးတည်းကသာ ဤကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမည်လား။ အိပ်မက်မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။

သူသည် ဤနေရာ၌ ကျန့်နန်စစ်တပ်နှင့် ဆုံးရှုံးမှုချင်း ဆက်လက်လဲလှယ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် အလိုမရှိတော့ချေ။ လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သော တိုက်ပွဲအတွင်း သူ၏ အထူးတပ်ဖွဲ့အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက သူ၏အခြေခံအင်အားစုများပါ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည်လည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မြို့တွင်းသို့ ဆုတ်ခွာပုန်းအောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်မခံဘဲ အခြားမဟာမိတ်များကိုသာ စတေးပစ်လိုက်တော့မည်။

တိုက်ပွဲသည် ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူလုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကျေပွန်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ စစ်တပ်အတွင်း၌ မည်သူမဆို ဆုတ်ခွာခြင်းမပြုဘဲ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ရန် ဇွတ်အတင်း ပြောဆိုလာပါက ထိုသူသည် မီချန်ပင်ဖြစ်ပါစေဦးတော့၊ သူသည် ၎င်း၏ ခွေးဦးခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။