အခန်း ၃၄၆

အခန်း (၃၄၆)

လွမ်းတေး

မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မြင်းတပ်ဖွဲ့၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဝင်ရောက်စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရခြင်းသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။

အရည်အချင်းပြည့်ဝသော စစ်သေနာပတိ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မိမိတို့၏ နောက်ကျောဘက်ကို မြင်းတပ်များ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်စီးနင်းခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

စေလွှတ်ထားသော ကင်းထောက်များနှင့် ကင်းလှည့်မြင်းတပ်များသည် ဤကဲ့သို့သော တပ်ဖွဲ့များအပေါ် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးဆုံးရှုံးစေနိုင်သည့် နောက်ကျောဘက်စီးနင်းမှုကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ လီဟန်၊ မာထူ နှင့် ကျန့်ပြန့် တို့အနက် မည်သူမျှ ဤအစီအမံများကို လျှော့ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်း မရှိချေ။

ဤမျှကြီးမားသော မြင်းတပ်မတော်ကြီးတစ်ရပ်သည် သူတို့၏ကင်းထောက်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ နောက်ကျောဘက်တွင် မည်သို့မည်ပုံ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

အနီးအနားတွင်လည်း တောင်တန်းကြီးများ သို့မဟုတ် သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်များ ရှိမနေဘဲ လူတစ်ရာခန့်သာ ပုန်းကွယ်နိုင်မည့် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မြင်ကွင်းတစ်ဆုံး မျှော်ကြည့်ရလောက်အောင် များပြားလှသည့် မြင်းစီးစစ်သည် တစ်သောင်းနီးပါးသည် မည်သို့များ ပတ်ခွေကျော်လွှားလာနိုင်ခဲ့သနည်း။

လီဟန်သည် သူ၏နှလုံးသားကို ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်တစ်စင်းဖြင့် ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖော်ပြမတတ်အောင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုနှင့် ရင်ကျပ်မှုတို့ကြောင့် ခဏမျှ အသက်ရှူပင် မဝတော့ချေ။

အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရသော ဒဏ်ရာဟောင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ခဏမျှ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်သားများသည် သူ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းဝန်းတွဲထူလိုက်ကြသည်။ လီအန်သည်လည်း သူ၏ဘေးနားသို့ အလျင်အမြန်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လီဟန်သည် လီအန်၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျစ်ကျစ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး

“သွား... ပင်းပြည်နယ်ကို ချက်ချင်းပြန်ကြ...”

ဤစကားလုံးများကို အားယူ၍ ညှစ်ထုတ်ပြောဆိုပြီးနောက် လီဟန်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်ကာ သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီအန်သည် လီဟန်၏ကျန်းမာရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသော်လည်း ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိဘဲ စစ်ကွပ်ကဲမှုကို ချက်ချင်းလွှဲပြောင်းရယူကာ ပင်းပြည်နယ်ဆီသို့ အစွမ်းကုန် အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

သတိလစ်မသွားမီ အချိန်အတွင်း လီဟန်သည် သူနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်တွင် သေဖော်ရှင်ဖက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော စစ်သည်တော်များ ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ သံခွာများအောက်တွင် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေကြသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

တကယ့်လက်တွေ့တွင်မူ လီဟန်၊ မာထူ သို့မဟုတ် ကျန့်ပြန့် စသည့် ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များသည် နောက်ကျောဘက်၌ မြင်းတပ်များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်ကပင် ဤတိုက်ပွဲသည် ကျရှုံးရန် ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်သွားကြသည်။

စစ်ခင်းကျင်းထားသော ထိုးစစ်ဗျူဟာ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် မည်သည့် ခိုင်မာသော ခံစစ်အစီအမံမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။ ရုတ်တရက် အတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းဖြစ်ရာ ရှေ့တန်းမှ လက်ရွေးစင်စစ်သည်တော်များသည် နောက်ပြန်လှည့်၍ ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကာကွယ်မှု ကင်းမဲ့နေသော နောက်ကျောဘက်သည် မြင်းတပ်၏ ထိုးစစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သိပ်သည်းလှသော လှံရှည်တပ်ဖွဲ့များ မရှိဘဲ ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ပြန့်ကျဲသွားသော စစ်သည်များသည် ထွက်ပြေးကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြင်းတပ်၏ လိုက်လံချေမှုန်းမှုအောက်တွင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်ဗျူဟာအတွင်းသို့ ပြန်လည်တိုးဝင်မိကာ စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပျက်ပြားသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းပင်၊ ယခုအချိန်သည် လက်လျှော့ရမည့်အချိန်မဟုတ်ဘဲ ဆုံးရှုံးမှုများကို တတ်နိုင်သမျှ အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ကယ်တင်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ဤစစ်သည်များသည် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ၊ သူတို့၏ တစ်သက်တာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများနှင့် သူတို့မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယွဲ့ကျင်းသည် သူ၏စစ်မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်လျက် သူ၏မျက်ဝန်းအစုံတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်၏ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“သတ်စမ်း”

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ချီတက်လာသော ယွဲ့ကျင်းသည် သူ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို နှိုးဆွကာ ၎င်းကို သူ၏လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းစေလျက် ဟာကွက်များရှိနေသော စစ်ဗျူဟာအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူ၏ လက်နက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ခရမ်းရောင် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါများသည် လွင့်ပျံသွားပြီး သွေးမိုးများနှင့်အတူ ပြတ်တောက်သွားသော လက်ခြေခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် အတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ နောက်တန်းတပ်သားများသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်၊ ရံဖန်ရံခါတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော စစ်သည်အချို့က ရှေ့ထွက်၍ တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း စစ်မြင်းသံခွာများအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ညှပ်ပိညှိုးနွမ်းသွားကြရရုံသာ ရှိသည်။

မြင်းတပ်ဖွဲ့များ၊ အထူးသဖြင့် မြင်းတပ်အင်အား အမြောက်အမြား၏ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်သည် လူသားတို့အား ရင်ဆိုင်ရဲသည့် သတ္တိမျိုးရှိရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။ အကျိုးရှိရာကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားခြင်းသည် လူသားတို့၏ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရဲသည့် ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ လက်ရွေးစင်စစ်သည်တော်များသည် ရှေ့တန်းတွင်သာ ရှိနေကြပြီး နောက်တန်းတွင် ရှိမနေကြချေ။ ထို့ကြောင့် ယွဲ့ကျင်း ဦးဆောင်သော မြင်းတပ်၏ စီးနင်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့သည် အလွန်အမင်း အားနည်းပြီး အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

ဤအခြေအနေတွင် စစ်ရေးအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ နောက်တန်းတပ်နှင့် ယင်းနောက်တန်းတပ်ကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသော ဗဟိုတပ်မကြီးကို စွန့်လွှတ်ကာ ရှေ့တန်းတပ်ကို ပြန်လည်စုဖွဲ့၍ ရန်သူကို ခုခံရန်သာ ဖြစ်သည်။

မိမိတို့၏ စစ်ဗျူဟာအတွင်းသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ တိုးဝင်လာသော မဟာမိတ်စစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခြင်းအားဖြင့်သာ ဤစီးနင်းမှုကို တန်ပြန်ရန် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤပေးဆပ်မှုက ကြီးမားလွန်းလှပြီး ရှေ့တန်းမှ စစ်သည်တော်များသည် ဤကဲ့သို့သော ဖိအားကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း အာမမခံနိုင်ချေ။ ထို့အပြင် ယွဲ့ကျင်းက စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းလျောင်ကို စစ်တပ်အား ဦးဆောင်၍ တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်ရန်နှင့် လိုက်လံချေမှုန်းရန် အမိန့်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လီအန်သည် သတိလစ်နေသော လီဟန်ကို ဘေးကင်းအောင် စီစဉ်ပြီးနောက် ဆက်လက်ရုန်းကန်နေခြင်းကို တိုက်ရိုက်စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော တပ်ဖွဲ့များကို စုစည်းကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

သူသည် ဤစစ်ရေးအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိချေ၊ လီဟန်သာ သတိရနေပါက ဖြစ်နိုင်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူကမူ မတတ်နိုင်ပေရာ လီဟန်၏ စစ်မိန့်ကို ပြတ်သားစွာ နာခံလျက် ပင်းပြည်နယ်သို့ လူအများဆုံး ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်နိုင်ရန်သာ ကြိုးပမ်းတော့သည်။

ပင်းပြည်နယ်သည် အခြားသော မိသားစုကြီးနှစ်ခုနှင့် မတူညီချေ၊ ယခုအခါ လီဟန် သတိလစ်နေသဖြင့် လီအန်အနေဖြင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပါက တစ်တပ်လုံး ပြာကျသွားမည့် အန္တရာယ် ရှိပေသည်။ လီအန်သည် လောင်းကြေးမထပ်ရဲတော့ဘဲ ထွက်ပြေးခြင်းကိုသာ အကောင်းဆုံးဗျူဟာအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် မာထူကမူ သူ၏စစ်သူကြီးများကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ရန်သူကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်၊ သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို လက်မခံလိုချေ။ အကယ်၍ လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်သာ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားပါက မာမိသားစု၏ အနေအထားသည် မရေမရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မာမိသားစု၏ အားနည်းချက်ကို မြင်တွေ့သွားပါက အညံခံထားသော ချန်လူမျိုးများ ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖန်တီးလာနိုင်ပြီး၊ ယခင်က မာမိသားစု၏ အောက်တွင် ခိုလှုံလိုကြသော အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများသည်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ နာခံကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

မာထော့နှင့် မာရှဲ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည်လည်း စစ်ဗျူဟာအတွင်း ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး အသက်နှင့်ရင်းကာ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေကြရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကျန့်ပြန့်သည် ယွဲ့ကျင်း၏ မြင်းတပ်အရှိန်အဟုန် နှေးကွေးသွားသောအခါ သူတို့ကို ဝိုင်းရံချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စီးနင်းလာသော မြင်းတပ်၏ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ ပတ်ခွေတိုက်ခိုက်ရန် စစ်တပ်များကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

ကျန့်ပြန့်သည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို အနိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် မိုက်မဲစွာ ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လျောင်ပြည်နယ်၏ ရေခဲနှင့် နှင်းတောထဲမှ ကြမ်းတမ်းလှသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကလေးဘဝကတည်းက ပျိုးထောင်လာခဲ့သော သူ၏ပင်ကိုယ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ နိုးထလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ရှုံးနိမ့်ရမည်ဖြစ်ရာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ချိုးဖျက်ပစ်ခဲ့ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်းသည် အင်ပါယာ၏ ထက်ဝက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားနေသော်လည်း မြင်းစီးစစ်သည် တစ်သောင်းနှင့် ကန်းချီအဆင့်စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ပွဲဝင်နေသော နှစ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းများသည် အပြန်အလှန် လုံးထွေးသတ်ဖြတ်ကြရာ ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းမှုကြီးမှာ လျင်မြန်စွာပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သို့သော် စစ်ဗျူဟာအတွင်းရှိ စစ်သည်တော်များသည် အဆင့်ဆင့်သော စစ်အရာရှိများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် အသက်ဘေးကို မမှုဘဲ တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်အတွင်း၌ အမြော်အမြင်ရှိသူ အမြောက်အမြား ရှိနေကြပြီး ဤသည်မှာ အသက်နှင့်ရင်းရသော သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန့်နန်စစ်တပ်နှင့် ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အကြား ရှုံးနိမ့်သူသည် သူပုန်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အနိုင်ရရှိကာ မြို့တော်သို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ဝင်ရောက်နိုင်သူသည် သူရဲကောင်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရသူက အားလုံးကို သိမ်းပိုက်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်သူတွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ၊ ခဏမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် ကုတ်ကပ်၍သာ ရှင်သန်ရပေလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဤနေရာ၌ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီး၏ အင်အားအကောင်းဆုံး လက်ရွေးစင်စစ်သည်တော်များသည် အပြန်အလှန် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်းပြည်နယ်စစ်တပ်အတွင်း၌မူ ဟွန်းလူမျိုးများကို ခုခံတွန်းလှန်ခဲ့ဖူးသော သူရဲကောင်း အမြောက်အမြားမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်အောင် ခုတ်ထစ်ခြင်း ခံနေကြရသည်။ လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်တွင်မူ ချန်လူမျိုးများ၏ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းခဲ့ဖူးသော သူရဲကောင်းများသည် မြင်းပေါ်မှ လဲကျကာ သံခွာများအောက်တွင် ကျရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်တွင်မူ တောင်ပေါ်ရိုင်းစိုင်းသူများကို နှိမ်နင်းကာ ခေါင်းမော့မလာနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသော သံချပ်ကာမြင်းစီးစစ်သည်များသည် သူတို့၏ စစ်မြင်းများထက်၌ လဲကျသေဆုံးနေကြပြီး၊ သူတို့၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အက်ကွဲကြောင်းများကြားမှ သွေးစိမ်းများ စီးကျနေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စစ်မြေပြင်ထက်မှ စစ်ဗုံသံများနှင့် ခရာသံများသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီးအတွက် လွမ်းချင်းတေးကို တီးမှုတ်နေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများသည် လျန်ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွင်းရှိ ချန်လူမျိုးများနှင့် လျောင်ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွင်းရှိ ခူအာဟာ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဆွံ့အထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီး အင်အားကြီးမားကြောင်း သိရှိကြသော်လည်း၊ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သူများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤစစ်မြေပြင်သို့ တကယ့်တကယ် ရောက်ရှိလာသောအခါမှသာ ထိုကွာခြားချက်ကြီးမားပုံကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ဤစစ်မြေပြင်ရှိ မည်သည့်ဖက်ကမဆို သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုများကို အလွယ်တကူပင် မျိုးတုံးအောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အထူးသဖြင့် စစ်မြေပြင်ထက်တွင် တောက်ပနေကြသော သူရဲကောင်းများသည် သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုများ မည်သည့်အခါမျှ မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခြင်းမရှိသည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ယွဲ့ကျင်းက သူ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ကာ သောင်းကျန်းနေသည့် နေရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် အရည်အချင်း ရှိမနေခဲ့ကြချေ။

ကျန့်မိသားစုမှ ကန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးသည် ယွဲ့ကျင်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေကြသည်၊ တစ်ဦးက လေးလံသော သံချပ်ကာကို ဆင်မြန်းကာ ပုဆိန်သွားပါသော လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်စွဲထားပြီး၊ အခြားတစ်ဦးကမူ ပေါ့ပါးသော ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ တိုတောင်းသော လှံတိုတစ်စုံကို ကိုင်စွဲထားသည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ ယွဲ့ကျင်းထက် အနည်းငယ် နိမ့်ပါးသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ယွဲ့ကျင်း၏ တားဆီး၍မရသော ထိုးစစ်ကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုနှင့်အတူ လက်ရွေးစင် ခြေလျင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ ကူညီမှုကြောင့် သူတို့သည် ယွဲ့ကျင်းတပ်ဖွဲ့၏ တိုးဝင်စီးနင်းမှုအရှိန်ကို နှေးကွေးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ကို နောက်တန်းတွင် ဖြန့်ကြက်ထားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် အဆင့် ၄ ရှိသော ဝေရဲရင့်သော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့များကိုသာ အဓိက ဝယ်ယူအသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ပြည်နယ်သုံးခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီးကို အပြီးတိုင် ဖောက်ထွင်းပစ်ရန် မလိုဘဲ စစ်ဗျူဟာကို ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် မွှေနှောက်ကာ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖန်တီးပေးရန်သာ လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ကျားရဲမြင်းစီးစစ်သည်များနှင့် ကျားသစ်ကျားရဲမြင်းစီးစစ်သည်များကို လဲလှယ်အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ပြန့်၏ အသက်နှင့်ရင်း၍ ခုခံတားဆီးမှုကြောင့် ယွဲ့ကျင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။