အခန်း ၃၅၁

အခန်း (၃၅၁)

ခြားနားချက်များ

ဝမ်ကျင်းတစ်ယောက် ကျိပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးရေးရာ ကိစ္စရပ်များကို အလုံးစုံ စီစဉ်ဦးဆောင်ပြီးသွားသောအခါ တစ်လတာ အချိန်ကာလတစ်ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအတောအတွင်း ဝမ်ကျင်းသည် အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တိုင်းပြည်အကျိုးအတွက် မည်မျှအထိ လုံ့လစိုက်ထုတ်ရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ နန်းတွင်းအမိန့်တော်စာများနှင့် တရားဝင် အစီရင်ခံစာများအကြား မည်မျှအထိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ရသည်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်သွားခဲ့ရသည်။

ယခင်ကမူ ဤကဲ့သို့သော အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စအဝဝကို စီမာယီကသာ သူ့အတွက် အောက်ခြေသိမ်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးခဲ့သဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ပြည်နယ်တစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲရသည့် ဒုက္ခဆင်းရဲကို အမှန်တကယ်ပင် မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

ကျိပြည်နယ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သော ဤတစ်လတာ အချိန်ကာလသည် နယ်ပယ်တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်စိုးစံရခြင်း၏ ခက်ခဲနက်နဲပုံကို သူ့အား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ၏ လူမဆန်လှသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများကြောင့်ပင် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်းက ပေးသနားလိုက်သော အနည်းငယ်မျှသော ကရုဏာတရားသည်ပင်လျှင် သာမန်ပြည်သူလူထုအတွက် အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတရား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး ၎င်းက ဝမ်ကျင်းအတွက် ပြည်သူတို့၏ နှလုံးသားကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် များစွာ အထောက်အကူပြုခဲ့လေသည်။

အထူးသဖြင့် ပြည်နယ်၏ ပြည်သူ့ကွပ်မျက်ကွင်းအတွင်း၌ ကျန်းကျုံးကိုယ်တိုင် သူကျူးလွန်ခဲ့သော ရက်စက်ယုတ်မာမှုများနှင့် ပုန်ကန်ခြားနားရန် ကြံစည်ခဲ့သည့် အပြစ်အနာအဆာ အားလုံးကို အများပြည်သူရှေ့မှောက်တွင် ဒူးထောက်ဝန်ခံစေခဲ့ပြီးနောက် ပြည်သူတို့၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ကျိပြည်နယ်၏ အခြေအနေမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။ ဘဝတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြသော သာမန်ပြည်သူအများအပြားသည် ယခုအခါ ရှေ့ဆက်ရန် မျှော်လင့်ချက်အသစ်များကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် မိုးခေါင်ရေရှား၍ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခဲ့သော နှစ်ကာလများအတွင်း မိမိတို့၏ ဇနီးမယားများ၊ သားသမီးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို မိဘဘိုးဘွားများ သေဆုံးခဲ့ရမှုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် သွေးသောက်လူငယ်များအတွက် ဖြစ်သည်။

အတားအဆီးနှင့် ပူပန်စရာ ကင်းမဲ့နေသော ထိုလူငယ်များသည် အကယ်၍ သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်သွားခဲ့ပါက အလွန်ပင် ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်လှပေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် တိုက်ရိုက်အကြမ်းဖက်မှုများကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော်လည်း ပျက်စီးသွားသော နယ်မြေဒေသများကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်အတွက် အချိန်နှင့် လုပ်အားကို အကျိုးမဲ့ မကုန်ဆုံးလိုချေ။

ဝမ်ကျင်း၏ အမြော်အမြင်ရှိလှသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ၊ ထို့ပြင် ကျိပြည်နယ်၏ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့ကြသော ရွှေငွေရတနာများနှင့် ဆန်စပါး ရိက္ခာများ၏ အကူအညီကြောင့် ကျိပြည်နယ်၏ အခြေအနေသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပင်းပြည်နယ် နှင့် လျန်ပြည်နယ်တို့၏ အခြေအနေများမှာမူ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ သိသိသာသာ ဆိုးရွားပျက်ပြားလာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် လျန်ပြည်နယ်တွင် စစ်ချီစဉ်က မာထူသည် စစ်သည်တော် နှစ်သိန်းကျော်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလာချိန်တွင်မူ စစ်အင်အား ထက်ဝက်ပင် မကျန်တော့ချေ။

ထိုကျန်ရှိနေသော စစ်သည်တော်များထဲတွင်လည်း စစ်မှန်သော သစ္စာစောင့်သိမှု မရှိဘဲ စစ်အင်အားဖြင့် အတင်းအကျပ် အနိုင်တိုက်၍ ဒူးထောက်စေခဲ့သော ချန်လူမျိုးစုမှ စစ်သည်တော် အများအပြား ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုသူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မာမိသားစုအပေါ်၌ မည်သည့် သစ္စာတရားမျှ ကိန်းအောင်းနေခြင်း မရှိချေ။

ဤအချက်ကပင် ယခင်က မာမိသားစု၏ အာဏာစက်အောက်တွင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံထားရသော အခြားသောအင်အားစုများကို စိတ်ဝမ်းကွဲပြားစေရန် အခွင့်အလမ်း ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် ပန်မိသားစုသည် လျန်ပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်သူအာဏာကို လုယူရန်နှင့် မာမိသားစု၏နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်ရန်အတွက် လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုငယ်များကို အစဉ်တစိုက် ပြုလုပ်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။ အကယ်၍ ပန်မိသားစုအနေဖြင့် လျန်ပြည်နယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထို့နောက်တွင် မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။ ၎င်းက တစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည်လော။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ၏ ဘုံရန်သူဖြစ်သော ဝမ်ကျင်းကို တွန်းလှန်ရာတွင် သူတို့သည် မဟာမိတ်များပင် ဖြစ်ကြသေးသည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ပန်မိသားစုတွင် အမြော်အမြင်ရှိသော ပညာရှိများ ကင်းမဲ့နေ၍ သို့မဟုတ် လူမိုက်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေ၍ မဟုတ်ချေ။ ဤလောကကြီးတွင် ရေတိုအကျိုးအမြတ်ကိုသာ မြင်တတ်ပြီး လောဘဇော တိုက်နေသူများ မည်သည့်အခါမျှ ကင်းမဲ့မသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင် စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် ဆင်ခြင်တုံတရား လက်ကိုင်ထားနိုင်သူဟူ၍ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်းပြည်နယ် ၏ လီမိသားစုမှာမူ လျန်ပြည်နယ်၏ မာမိသားစုထက် အခြေအနေ အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်သော်လည်း ၎င်းကလည်း အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

လီမိသားစုသည် ရှေးကျသော အစဉ်အလာများနှင့် နက်ရှိုင်းသော အုတ်မြစ်များ ရှိသော်လည်း ဤလောကကြီးတွင် အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံထားရခြင်းကို မလိုလားသူများ အမြဲတစေ ရှိနေသည်သာ ဖြစ်သည်။ လီမိသားစု အင်အားချည့်နဲ့သွားချိန်တွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော သူများသည်လည်း လီမိသားစု၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်ရန် အခွင့်အလမ်းကို ချောင်းမြောင်း စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အပြင် လျောင်ပြည်နယ်၏ ကျန့်မိသားစုမှာမူ အခြေအနေ အတော်အတန် ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျောင်ပြည်နယ်မှာ ကျန့်မိသားစု ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ အခြားမိသားစုများ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်မှုကို ရရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ခူအာဟာ၏ ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်မှုက လျောင်ပြည်နယ်အတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာရပ်များကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ဝမ်ကျင်းသည် ဂျိလဲ့ထော့အာနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြင့် ခူအာဟာ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပုန်ကန်လိုသော မျိုးစေ့ကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ကတိစကားသည် ခူအာဟာအား မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခုသို့ ဦးဆောင်သွားနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့စေခဲ့သည်။

အောင်နိုင်သိမ်းပိုက်ခံထားရသော တိုင်းတပါး မျိုးနွယ်စုတစ်ခုသည် မိမိတို့၏ သခင်ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါတွင် သခင်ဟောင်းအပေါ် သစ္စာဖောက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ မလွဲဧကန် ပေါ်ထွက်လာစမြဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော ယွဲ့နယ်မြေမှ သိမ်းပိုက်ခံ တိုင်းတပါး မျိုးနွယ်စုများ မည်မျှအထိ ကောင်းမွန်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နေရသည်ဟူသော အချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ စုံစမ်းလိုစိတ်ရှိသူ မည်သူမဆို ထိုအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်ကြသည်။

၎င်းက ခူအာဟာအား လျောင်ပြည်နယ်၏ ကျန့်မိသားစုထက် ဝမ်ကျင်းသည်သာလျှင် သူ၏ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်ဖြစ်ကြောင်း နှလုံးသွင်းမိစေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကျိပြည်နယ်တွင် ရှိနေစဉ် ကွန်ရက်က စုဆောင်းရရှိလာသော ဤထောက်လှမ်းရေး သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုရသောအခါ ပြည်နယ်သုံးခု၏ ပြည်တွင်းပရမ်းပတာ ဖြစ်နေမှုအပေါ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသော်လည်း သေချာစွာ ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားသောအရာ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ယခင်ဘဝ ပညာသင်ကြားစဉ် ကာလများက သမိုင်းစာအုပ်များထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော သာဓကအမြောက်အမြားကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

တိုင်ပေကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ ထျန်းကျင်းအရေးအခင်းအတွင်း၌ တိုင်ပေကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် ထျန်းကျင်းမြို့တွင် မြို့တော်တည်ဆောက်ပြီးနောက် အရှေ့ပိုင်းဘုရင် ယန်ရှို့ချင်းသည် သူ၏ အောင်မြင်မှုများကြောင့် မာန်မာနထောင်လွှားလာခဲ့ပြီး 'ကောင်းကင်ဘုံခမည်းတော် ပူးကပ်ခြင်း' ဟု လှည့်စားကာ ဟုန်ရှို့ချွမ်အား သူ့ကို 'သက်တော်ရာကျော်ရှည်ပါစေ' ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ပေးသနားရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သည်။

ဟုန်ရှို့ချွမ်သည် မြောက်ပိုင်းဘုရင် ဝေချန်ဟွေးနှင့် တောင်ပံဘုရင် ရှီတာခိုင်တို့အား မြို့တော်သို့ လျှို့ဝှက်စွာပြန်လာပြီး ယန်ရှို့ချင်းကို နှိမ်နင်းရန် အမိန့်တော်ချမှတ်ခဲ့သည်။

ဝေချန်ဟွေးသည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ယန်ရှို့ချင်းနှင့် သူ၏မိသားစု၊ ထို့ပြင် နောက်လိုက်နောက်ပါ ထောင်ပေါင်းများစွာကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ရှီတာခိုင်ကိုပါ လုပ်ကြံရန် ကြံစည်ခဲ့သဖြင့် ရှီတာခိုင်သည် ထျန်းကျင်းမြို့မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဝေချန်ဟွေးသည် ရှီတာခိုင်၏ တစ်မိသားစုလုံးကို ရက်စက်စွာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟုန်ရှို့ချွမ်က ဝေချန်ဟွေးကို ပြန်လည်ကွပ်မျက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် ဟုန်ရှို့ချွမ်၏ သံသယစိတ်များကြောင့် ရှီတာခိုင်သည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ထျန်းကျင်းမြို့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သီးခြားခွဲထွက်၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထျန်းကျင်းအရေးအခင်းသည် တိုင်ပေကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ အသက်သွေးကြော အရင်းအမြစ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို များစွာ ဆုတ်ယုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ကွမ်းတုတိုက်ပွဲကာလအတွင်းတွင်လည်း ယွမ်ရှောက်၏ အင်အားစုသည် ကျိပြည်နယ်၊ ချင်းပြည်နယ်၊ ယို့ပြည်နယ်နှင့် ပင်းပြည်နယ်တို့ကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် လွန်စွာ အင်အားတောင့်တင်းလှပေသည်။ သို့သော် ကွန်းတူးတိုက်ပွဲ မတိုင်မီ ညဦးပိုင်းတွင် ယွမ်ရှောက်၏ အုပ်စုအတွင်း၌ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများ ဆိုးရွားစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

ပညာရှိအမတ်များဖြစ်ကြသော ထျန်းဖုန်းနှင့် ကျူးရှို့တို့က ယွမ်ရှောက်အနေဖြင့် မိမိ၏ ခံစစ်ကို အခိုင်အမာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး မိမိ၏ သာလွန်သောအချက်များကို အသုံးပြုကာ ချောင်ချောင်၏ အင်အားကို တဖြည်းဖြည်း မောပန်းနွမ်းနယ်အောင် ပြုလုပ်ရန် အကြံပြုခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယွမ်ရှောက်၏ အခြားသော အမတ်တစ်ဦးဖြစ်သူ ကောထူကမူ ယွမ်ရှောက်၏ အလျင်စလို အနိုင်လိုချင်သော စိတ်ဆန္ဒကို မြှောက်ပင့်ပေးကာ အမြန်ဆုံး တိုက်ပွဲဝင်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ထျန်းဖုန်းက ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ပြင်းထန်စွာ ကန့်ကွက်ခဲ့သဖြင့် ယွမ်ရှောက်၏ ဖမ်းဆီးထောင်ချခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ရှောက်သည် ကောထူး၏ အကြံဉာဏ်ကို လက်ခံကာ စစ်တပ်ကို အလျင်စလို စေလွှတ်ခဲ့သဖြင့် ကွန်းတူးတိုက်ပွဲတွင် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။

ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက်တွင်လည်း ကောထူသည် မိမိ၏ တာဝန်ရှိမှုကို ရှောင်လွှဲရန်အတွက် ယွမ်ရှောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကျူးရှို့အပေါ် မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံစွပ်စွဲခဲ့သဖြင့် ယွမ်ရှောက်၏ အုပ်စုအတွင်း သံသယစိတ်များနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအင်အားစုကြီး တစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

မင်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက်တွင်လည်း တောင်ပိုင်း၌ တောင်ပိုင်းမင်အုပ်ချုပ်ရေး ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တောင်ပိုင်းမင်အုပ်ချုပ်ရေးသည်လည်း ပြင်းထန်လှသော အတွင်းချင်းချင်း အာဏာလုပွဲဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

နယ်စားဘုရင်အသီးသီးတို့သည် ထီးနန်းကို လုယူရန်အတွက် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဟုန်ကွမ်အုပ်ချုပ်ရေးတည်ထောင်ပြီးနောက်တွင် မာရှီးယင်းနှင့် ရွမ်တာချန်ကဲ့သို့သော သြဇာကြီး အရာရှိများသည် အာဏာကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ကာ ပြိုင်ဘက်များကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြပြီး ဒုန်လင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားစုများနှင့် အစဉ်တစိုက် တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်သူကြီးများသည်လည်း ကြီးမားသော စစ်အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး နန်းတွင်း၏ အမိန့်တော်များကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လုန်ဝူနှင့် ရှောင်ဝူအုပ်ချုပ်ရေးတို့သည်လည်း ထီးနန်းတရားဝင်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ ပြည်တွင်းစစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသဖြင့် ချင်းစစ်တပ်၏ ကျူးကျော်မှုကို ထိရောက်စွာ တွန်းလှန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပိုင်းမင်အုပ်ချုပ်ရေးသည် ချင်းစစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အလျင်အမြန်ပင် ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

သမိုင်းတွင် အမည်စာရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော ထိုသူများသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့သည် မိမိတို့ခေတ်ပြိုင် သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားများအကြားမှ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူတို့သည် နောက်နောင်မျိုးဆက်များက ခေါင်းခါယမ်းရလောက်မည့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ ကယောင်ကတမ်း ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ချမှတ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ သူတို့က လူမိုက်များ ဖြစ်နေ၍ သို့မဟုတ် ဦးနှောက်မရှိ၍ သို့မဟုတ် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အမြော်အမြင်မရှိ ကြည့်ရှုတတ်၍ မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ သူတို့သည် မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ယာယီအကျိုးအမြတ်ငယ်များကြောင့် မျက်စိကွယ်သွားခဲ့ကြပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်သုံးခု၏ အတွင်းပိုင်းပဋိပက္ခများကို သေချာစွာ သုံးသပ်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ယခုအချိန်၌ သူ၏ အောင်ပွဲအသီးအပွင့်များကို ဆွတ်ခူးရန် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်ရှိတွင် တစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာဖြင့် နန်းမြို့တော်၊ လျောင်ပြည်နယ်၊ ပင်းပြည်နယ်နှင့် လျန်ပြည်နယ်၊ ထို့ပြင် ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမရှိသော ရှင်းပြည်နယ်နှင့် ယို့ပြည်နယ် တို့မှလွဲ၍ အခြားသော ပြည်နယ်များနှင့် နယ်မြေဒေသ အားလုံးမှာ သူ၏ လက်ခုပ်တွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းမှာ မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ရန်နှင့် ဧကရာဇ်အသစ်အား ထီးနန်းစွန့်လွှတ်ရန် ဖိအားပေးရန် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ အပေါ်ယံအားဖြင့် ဝမ်ကျင်းသည် ထီးနန်းကို လုယူရန်အတွက် ဧကရာဇ်ကို ဗြောင်ကျကျ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ သူသည် ကောင်းကင်သားတော်အတွက် အတိုင်းအဆတစ်ခုအထိ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အစဉ်အလာ ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးလိုသည်။

သူသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကို နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ အုပ်ချုပ်စိုးစံလာခဲ့သော ကျောက်တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုအတွက် သွေးထွက်သံယိုမှု နည်းပါးပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ကင်းဝေးသော နိဂုံးတစ်ခုကို ပေးသနားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မင်းဆက်သစ်၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များသည်လည်း တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုသစ် ဖြစ်လာကြတော့မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

သူသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ်နှင့် ကျောက်တော်ဝင်မိသားစုကို ရွှံ့ညွန်ထဲသို့ နင်းချေဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် သာမန်ပြည်သူလူထု၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဧကရာဇ်နှင့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုတို့အပေါ် ထားရှိသော မြင့်မြတ်သန့်စင်မှုနှင့် ရိုသေလေးမြတ်မှုတို့ကို ညှိုးနွမ်းပျက်စီးစေရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

တော်ဝင်မင်းဆက်များ အပြောင်းအလဲဖြစ်ခြင်းနှင့် ထီးနန်းဆက်ခံခြင်းတို့သည် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ငြင်းပယ်၍မရသော အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို ပညာရှိများ၊ သာမန်ပြည်သူများနှင့် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများအားလုံး ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုထီးနန်းဆက်ခံမှုအပေါ် အသုံးပြုလိုက်သော နည်းလမ်းပုံစံသည်သာလျှင် အနာဂတ်အပေါ် သက်ရောက်မည့် ရလဒ်ချင်းကို ခြားနားသွားစေမည် ဖြစ်တော့သည်။