အခန်း ၃၅၆
Vol. 36 Ch. 356
အခန်း (၃၅၆)
အာဏာစက်၏ သက်ရောက်မှု
ပင်းပြည်နယ်ရှိ စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး၌ ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက စိတ်နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လီကျုံးနှင့် လီယန်တို့သားအဖသည် ဝမ်ကျင်းထံမှ ရောက်ရှိလာသော တော်ဝင်အမိန့်စာကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ ယခုအခါ တော်ဝင်အမိန့်စာ ဖြစ်နေသည်။
"အရာရှိစနစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး..."
အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုခဲ့ရသော်လည်း လီကျုံးနှင့် လီဟန်တို့သားအဖမှာ ဝမ်ကျင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အမြင်နှင့်ဆိုလျှင် ဤအရာရှိစနစ်သစ်မှာ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာကို အကြီးအကျယ် လျော့ကျစေပြီး ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှု အာဏာကို မည်မျှ ခိုင်မာစေမည်ကို မမြင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
အထူးသဖြင့် 'ပြည်နယ်ရေးရာ ဌာန' ကို တည်ထောင်ခြင်းနှင့် 'ပြည်နယ်ရေးရာ အမတ်ကြီး' ကို ခန့်အပ်ခြင်းမှာ ယခင် 'မဟာအမတ်ကြီး သုံးပါး' နေရာကို တိုက်ရိုက် အစားထိုးလိုက်ပြီး ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုမှ အရာရှိများက 'အမတ်ကြီး ကိုးဦး' နေရာကို အစားထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်ရေးရာ အမတ်ကြီးမှာ မျက်နှာပြင်အရ အာဏာအလွန်ကြီးမားသည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။
မျက်နှာပြင်အားဖြင့် ပြည်နယ်ရေးရာ အမတ်ကြီးသည် နိုင်ငံတော် ကိစ္စရပ်အားလုံးတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်-
တော်ဝင်အမိန့်စာများ ရေးဆွဲခြင်း:ဧကရာဇ်၏ ညွှန်ကြားချက်များအပေါ် မူတည်၍ အရာရှိ ခန့်အပ်ခြင်း၊ ဖယ်ရှားခြင်း၊ ဆုပေးခြင်းနှင့် ဒဏ်ပေးခြင်းတို့အပါအဝင် တော်ဝင်အမိန့်စာ အမျိုးမျိုးကို ရေးဆွဲရပြီး ဧကရာဇ်၏ အတည်ပြုချက်ရမှသာ ထုတ်ပြန်နိုင်သည်။
အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းများ စီမံခြင်း:ဒေသအသီးသီးမှ အရာရှိများ တင်သွင်းလာသော အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းများကို စီမံဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ဧကရာဇ်အတွက် အနှစ်ချုပ်တင်ပြခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်၏ ညွှန်ကြားချက်အပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ရန် အကြံပြုချက်များ တင်သွင်းခြင်းတို့အတွက် တာဝန်ရှိသည်။
နိုင်ငံတော် ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် ပါဝင်ခြင်း:ဧကရာဇ်က နိုင်ငံတော် ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်သောအခါ ပြည်နယ်ရေးရာ အမတ်ကြီးများကို ခေါ်ယူဆွေးနွေးလေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် အကြံပြုချက်များ ပေးကာ ဧကရာဇ်ကို ကူညီနိုင်သည်။
စစ်ရေး ကိစ္စရပ်များကို စီမံခြင်း:စစ်တပ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ ရိက္ခာ ထောက်ပံ့ခြင်းနှင့် စစ်ရေး မဟာဗျူဟာများ ရေးဆွဲခြင်း စသည့် ကိစ္စများတွင်လည်း ပါဝင်ကာ ဧကရာဇ်အတွက် စစ်ရေးဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။
ဧကရာဇ်၏ ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ခြင်း:ဧကရာဇ်၏ ဆန္ဒကို အဆင့်ဆင့်ရှိ အရာရှိများထံသို့ အတိအကျ သယ်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် မူဝါဒများ ချောမွေ့စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်စေပြီး ဒေသအသီးသီးမှ အခြေအနေများကိုလည်း ဧကရာဇ်ထံ ပြန်လည် တင်ပြပေးသည့် တံတားအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
သို့သော် အဓိကအချက်မှာ ပြည်နယ်ရေးရာ အမတ်ကြီး၏ အာဏာများအားလုံးမှာ ဧကရာဇ်၏ ချီးမြှင့်ခြင်းမှသာ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ပါဝင်ခွင့်သာ ရှိပြီး ဆုံးဖြတ်ခွင့် မရှိပေ။ နိုင်ငံရေးမှာ ပိုမို ပိတ်လှောင်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လာသဖြင့် အပြင်လူများမှာ ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ခန့်မှန်းရန်ပင် ခဲယဉ်းသွားသည်။
စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေး အာဏာများအားလုံး ဧကရာဇ်လက်ထဲတွင် ရှိနေချိန်တွင် ထိုခေတ်ကာလ၏ ထီးနန်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်ကို အမှန်တကယ် ရရှိထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
လီဟန်မှာ ဤအရာရှိစနစ်မှာ မှားယွင်းနေသည်၊ အလွန်ပင် မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ မျိုးရိုးစုနောက်ခံနှင့် အာဏာကို အလွန်အမင်း တပ်မက်ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။
နောင်လာနောက်သားများအတွက် စိုးရိမ်မှုလည်း ရှိနေသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းကို အရေးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ကျင်းတွင် အရည်အချင်းရှိပြီး လိမ္မာပါးနပ်သဖြင့် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရာတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။
သို့သော် နောင်လာမည့် ဧကရာဇ်များကော မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ အရည်အချင်းမရှိသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးသာ ပေါ်လာပါက နိုင်ငံကို ထိခိုက်မှုမှာ ယခုထက် ပိုမိုကြီးမားလိမ့်မည်။ ဧကရာဇ်၏ အာဏာကို အလွန်အမင်း ဗဟိုချုပ်ကိုင်ခြင်းသည် နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာကို ဧကရာဇ်တစ်ပါးတည်းပေါ်တွင်သာ မှီခိုစေလိမ့်မည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပါး မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်မိပါက ပြင်ဆင်ရန် နည်းလမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အမတ်ကြီးများက တားဆီးပြောဆိုနိုင်သော်လည်း ဧကရာဇ်က နားမထောင်ပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ ထိန်းကျောင်းစစ်ဆေးနိုင်မည့် နည်းလမ်း မကျန်ရှိတော့ပေ။
လိမ္မာပါးနပ်သော လီကျုံးသည်ပင် အနာဂတ် နန်းတော်တွင် အရာရှိများ၏ လေထုမှာ ဧကရာဇ်၏ ဆန္ဒကို ပိုမို လိုက်လျောလာမည်ကို ကြိုတင်မြင်နေသည်။ အရာရှိများသည် ဧကရာဇ်၏ အကြိုက်ကို ရရန်အတွက် အလွန်အမင်း သတိထားပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြမည်ဖြစ်ရာ၊ အရာရှိလောကမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး အကြံဉာဏ်ကောင်းများ စုစည်းရန် ခက်ခဲကာ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများ ပေါက်ဖွားလာနိုင်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး၌ လီကျုံးသားအဖမှလွဲ၍ လီမိသားစုဝင် အများစုမှာ စုဝေးပြီး ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်စာကို လေ့လာနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ ထိုမျှအထိ နက်နဲစွာ မတွေးတောမိကြဘဲ ဤအမိန့်စာမှာ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အဆုံးတိုင် ခုခံမလား၊ သို့မဟုတ် ရိုးသားစွာနှင့် လုံးလုံးလျားလျား လက်မြှောက် အညံ့ခံမလား။
ကျိပြည်နယ်စစ်ပွဲသည် လီဟန်ကို စိတ်နာကျည်းမှုများသာမက လီမိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ချိုးနှိမ်လိုက်သည်။ သူတို့အများစုမှာ ဝမ်ကျင်းနှင့် ထပ်မံ ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။ သူတို့၏ မကျက်သေးသော ဒဏ်ရာများသည် ဝမ်ကျင်း၏ အာဏာကို အမြဲတမ်း သတိပေးနေသကဲ့သို့ နာကျင်နေကြသည်။ လီမိသားစု၏ အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးမှုများအပြီးတွင် နောက်ထပ် မခုခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
လီမိသားစုနည်းတူ လျန်ပြည်နယ်မှ မာမိသားစုသည်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ရုန်းကန်ပြီးနောက် အမိန့်စာကို လက်ခံရန်နှင့် အရာရှိစနစ်သစ်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ကျိပြည်နယ် စစ်ပွဲအပြီးတွင် မာမိသားစုသည် လျန်ပြည်နယ်ကို တစ်ဦးတည်း အုပ်စိုးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ မာထူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာလည်း ပန်မိသားစုထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် ချန်လူမျိုးများ၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ယခုအခါ မာမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ လိုလားပြီး မသင့်လျော်သော အတွေးအခေါ်များကို လက်ကိုင်မထားရဲတော့ပေ။
ရှင်းပြည်နယ်၊ ယွီပြည်နယ်နှင့် ယန်ပြည်နယ်တို့မှာလည်း ဗဟိုလွင်ပြင် စစ်ပွဲများတွင် မပါဝင်ခဲ့ကြသဖြင့် အမိန့်စာကို လက်ခံပြီး မဟာဟန်၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ရန် ဆန္ဒရှိကြောင်းနှင့် မြို့တော်သို့ သွားရောက်၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်ကြောင်း သတင်းပို့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။
အင်အားနည်းပါးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အစွမ်းမရှိပေ။ သူတို့၏ အမြတ်ထုတ်လိုသော အတွေးအခေါ်များမှာ ဝမ်ကျင်း ထီးနန်းတက်လှမ်းခြင်းနှင့်အတူ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သို့သော် လျောင်ပြည်နယ်တွင်မူ ကွဲပြားသော အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ကြာမြင့်စွာတိုင်အောင် မည်သည့် အချက်ပေးသံမျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ကျန့်မိသားစုတစ်ခုလုံးမှာ မင်းဆက်သစ်ကို အညံ့ခံရန် ဆန္ဒရှိကြသော်လည်း ကျန့်ကျင်းတစ်ဦးတည်းကသာ ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်နေသည်။ ကျန့်မိသားစု၏ အသက်အကြီးဆုံးနှင့် ဂုဏ်အရှိဆုံး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည့် သူ၏ အမြင်ကို မည်သူမျှ လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ မျိုးဆက်သစ်များနှင့် မတူဘဲ ကျန့်ကျင်းသည် ဝမ်ကျင်း၏ တွက်ချက်မှုများကို မြင်ဖူးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အစကတည်းက ကျန့်ကျင်းသည် ဝမ်ကျင်းက ဒေသအသီးသီးမှ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ယာယီအားဖြင့် လျော့ပေါ့ပေးခြင်းမှာ အချိန်ဆွဲသည့် နည်းဗျူဟာသာ ဖြစ်သည်။
ယခုကဲ့သို့ပင် စိတ်အေးစေရန် အမိန့်စာ ထုတ်ပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်တွင် မြို့တော်သို့ ခေါ်ယူလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အသုံးပြုပြီး နန်းတော်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ လက်များ လွတ်လပ်သွားချိန်တွင် ဤအထက်တန်းလွှာ မိသားစုများအားလုံးကို ပြန်လည် ရှင်းလင်းလိမ့်မည်။
ယခုသာ ငြိမ်ခံနေပါက နောင်တွင် ခုခံနိုင်စွမ်းပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ အသတ်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျန့်မိသားစု၏ ရာစုနှစ်များစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အကုန်သိမ်းပိုက်ခံရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူက အမိန့်စာကို လက်ခံရန် ပြင်းထန်စွာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ကျန့်ကျင်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျန့်ကျွင်းနှင့် အခြားမိသားစုဝင်များမှာ ဤမူဝါဒကို နားလည်သော်လည်း အမိန့်စာကို ငြင်းဆန်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ အထူးသဖြင့် ကျန့်ရင်းနှင့် ကျန့်ပြန့်တို့ မောင်နှမများအပြင် စစ်ပွဲများတွင် လိုက်ပါခဲ့သူများမှာ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်တပ်ကို ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ဖူးသဖြင့် သူတို့ပြည်နယ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ကြပေ။
သူသည် မဟာကျင်းကိုပင် ဖျက်ဆီးခဲ့သူ ဖြစ်ရာ သူတို့မိသားစုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကရုဏာ ထားပါမည်လား။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ကျင်းက အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြထားသော်လည်း ကျန့်မိသားစုမှာ အောက်ခြေအဆင့်အထိ အမိန့်စာကို ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်မှာ အမိန့်စာ လာပို့သူသာ ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ ဓားနှင့် လှံများပါသော စစ်တပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ခုခံလိုစိတ် ပျောက်ဆုံးနေသော ကျန့်မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များကို ကြည့်ရင်း ကျန့်ကျင်းမှာ စိတ်ဆိုးသော်လည်း ဘာမျှ မတတ်နိုင်ဘဲ အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။ ကျန့်ကျင်းသည် အမိန့်စာကို လက်ခံပြီးနောက်တွင် ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့လာပြီး နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် ရောဂါသည် ဖြစ်သွားကာ မည်သို့မျှ ပြန်လည် မသက်သာလာတော့ပေ။
လျောင်ပြည်နယ်မှာ သူ၏ တစ်သက်တာ ကြိုးပမ်းမှု၏ အသီးအပွင့် ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် အားကောင်းနေခြင်းမှာ သူ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ဆောင်ရွက်မှုများနှင့် မကင်းကွာပေ။ ယခုအခါ သူ၏ တစ်သက်တာ ကြိုးပမ်းမှုကို လက်လွှဲပေးရမည်ဆိုပါက မည်သို့လျှင် စိတ်ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း။
နန်းတော်ရှိ ဝမ်ကျင်းသည် ဒေသအသီးသီးမှ တုံ့ပြန်မှုများကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အတော်အတန် စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိသည်; အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာပြင်အရ မည်သူမျှ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။ ဝမ်ကျင်း၏ မင်းဆက် ပြောင်းလဲမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုများကို ဝေဖန်သည့် အသံအနည်းငယ်မှာလည်း 'ကွန်ရက်' ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
မဟာကျင်းတစ်ခွင်လုံးရှိ လူအများစုမှာ မင်းဆက်သစ်ကို လက်ခံလိုက်ကြပြီး မဟာဟန်ကို လက်ခံကာ ဝမ်ကျင်းကို ‘အုပ်ချုပ်သူအသစ်' အဖြစ် လက်ခံလိုက်ကြသည်။ ထျန်းဖုန်း ပထမနှစ်၊ နွေဦးကာလ၊ သုံးလတာမှာ ဤငြိမ်းချမ်းမှုနှင့်အတူ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဒေသအားလုံးမှာ အရာရှိစနစ်သစ်၊ မင်းဆက်သစ်နှင့် အရှင်သခင်သစ်တို့နှင့်အတူ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။