အခန်း ၃၅၇

အခန်း (၃၅၇)

နန်းတွင်းစာမေးပွဲ

တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်းရှိ ပြည်နယ်ရေးရာ ဌာန၏ အပြင်ဘက်နံရံများတွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော ကျားသံချပ်ကာကိုယ်ရံတော်၏တပ်သားများ စက်ဝိုင်းပုံစံ စောင့်ကြပ်နေကြပြီး၊ အတွင်းဘက်တွင်မူ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များက ဆယ်လှမ်းတစ်လှမ်းစီတွင် တာဝန်ချထားကာ လူတိုင်းကို တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ခန်းမအတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် ပြည်နယ်ရေးရာ ဌာနများဖြစ်ကြသော ကျိုးယွီ၊ စီးမာယီ၊ ဝမ်ကျယ် တို့နှင့်အတူ ဒေသအသီးသီးမှ တင်သွင်းလာသော အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းများကို ပြန်လည် သုံးသပ်နေကြသည်။

အရာရှိစနစ်သစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိများ၊ အထူးသဖြင့် ယခင် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများနှင့် စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၏ အာဏာကို များစွာ လျော့ကျသွားစေခဲ့ပြီး စစ်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာကို ပေါင်းစပ်ထားသော ခေတ်ကာလမှာ ထာဝရ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒေသအသီးသီးမှ အရာရှိများ၊ အထူးသဖြင့် မွန်မြတ်သော မိသားစုဝင်များမှာ ဤအပြောင်းအလဲအပေါ် အလွန် မကျေနပ်ကြသဖြင့် များစွာသောသူတို့မှာ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အာဏာများ လျော့ပါးသွားပြီး ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုများ ပိုမိုတင်းကျပ်လာခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူတို့အနေဖြင့် ပွင့်လင်းစွာ ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲကြသဖြင့် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခြင်းဖြင့်သာ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ ကလေးကစားသကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ရှေးယခင်က ဤနည်းဗျူဟာမှာ အတော်ပင် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ ဒေသန္တရအဆင့်တွင်၊ အထူးသဖြင့် ခရိုင်အဆင့်နှင့် အောက်တွင်၊ ဒေသခံ လူကုံထံများသည် သာမန်ပြည်သူများကို ဖိနှိပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ခြိမ်းခြောက်ညှစ်ယူသည်ဖြစ်စေ၊ ဒေသတွင်း တည်ငြိမ်ရေးအတွက် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေကြသည်။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦးသည် ဒေသခံ မန်နေဂျာတစ်ဦးလောက် ထိရောက်မှု မရှိပေ။ ဧကရာဇ်နှင့် နန်းတော်မှာ ပြည်သူများနှင့် အလွန် ဝေးကွာနေသော်လည်း အနီးအနားရှိ ဒေသခံ အထက်တန်းလွှာများမှာ အလွန် နီးကပ်နေသည်။

သူတို့၏ အကူအညီဖြင့် ဒေသတွင်း စည်းကမ်းမှာ အတော်အတန် တည်ငြိမ်နေမည် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ချက်မှာ မွန်မြတ်သော မိသားစုများ၏ သားသမီးများသည် အရာရှိလောက၏ အဓိက အင်အားစုများ ဖြစ်ကြပြီး၊ မျိုးရိုးနိမ့်သူများမှာ အရေအတွက် အလွန် နည်းပါးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် နုတ်ထွက်လိုက်သောအခါ အောက်ခြေအဆင့် အုပ်ချုပ်ရေး စွမ်းဆောင်ရည် ချို့တဲ့သွားမည့် ပြဿနာမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ကျင်းဧကရာဇ် ဝူလက်ထက်တွင် အင်ပါယာ စာမေးပွဲစနစ် ရှိနေသော်လည်း၊ အဘယ်ကြောင့် အရာရှိအများစုမှာ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ ဖြစ်နေရသနည်း။ ဤမေးခွန်းမှာ အချက် သုံးချက်ဖြင့်သာ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။

အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများသည် နက်ရှိုင်းသော အမွေအနှစ်များနှင့် ကျယ်ပြန့်သော လူမှုကွန်ရက်များ ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများက စုဆောင်းထားသော နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေး အရင်းအမြစ်များသည် သူတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ အရာရှိဖြစ်လာရန် အဆင်ပြေချောမွေ့မှုများ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ သူတို့သည် မိသားစုချင်း လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း၊ ဆရာ-တပည့် ဆက်ဆံရေးနှင့် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပေးကာ အရာရှိဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးများကို ဖန်တီးပေးကြသည်။

အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများသည် ပညာရေးကို အလေးပေးပြီး ကြွယ်ဝသော ပညာရေး အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ကျော်ကြားသော ဆရာများကို ဖိတ်ခေါ်၍ သင်ကြားပေးခြင်းဖြင့် ကောင်းမွန်သော သင်ယူမှု ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးကာ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အခြေခံ အုတ်မြစ်များ ခိုင်မာစေပြီး နန်းတွင်းစာမေးပွဲများကို ဖြေဆိုရာတွင် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။ ထို့အပြင် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိသားစုအတွင်းရှိ နိုင်ငံရေးနှင့် လူမှုရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို ထိတွေ့ရခြင်းက နိုင်ငံရေး အရည်အချင်းကို ပိုမို ထက်မြက်လာစေသည်။

အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများတွင် ဂန္ထဝင်ကျမ်းများ၊ သမိုင်းနှင့် စာပေများကဲ့သို့ ထူးခြားသော မိသားစု ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်များ ရှိကြသည်။ ဤအစဉ်အလာများသည် ကွန်ဖြူးရှပ် ဂန္ထဝင်ကျမ်းများမှာ အဓိက ဖြစ်သော စာမေးပွဲစနစ်တွင် သူတို့၏ သားသမီးများကို ထူးချွန်လာစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ မိသားစုတွင်းရှိ စာအုပ်အများစုမှာ မျိုးရိုးနိမ့်သူများအတွက် တစ်သက်လုံး လက်လှမ်းမီရန်ပင် မလွယ်ကူသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်များအတွက် ဝမ်ကျင်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူသည် မင်းဆက်သစ်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ပါရမီရှင် ရွေးချယ်ရေး စာမေးပွဲကို ကျင်းပရန်နှင့် အကဲဖြတ်မှု၏ အကြောင်းအရာများကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် စွေ့မင်းဆက်နှင့် တန်မင်းဆက်များမှ စာမေးပွဲ အကြောင်းအရာများကို ကိုးကားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ပုံမှန်နှင့် အထူးဟူ၍ ခွဲခြားလိုက်သည်။

ပုံမှန်စာမေးပွဲများတွင်

မင်ကျင်း (ဂန္ထဝင်ကျမ်း): ကွန်ဖြူးရှပ် ဂန္ထဝင်ကျမ်းများကို အဓိက စစ်ဆေးခြင်းဖြစ်သည်။

ကျင်းရှ (အဆင့်မြင့်ပညာရှင်): စာပေနှင့် ကဗျာ၊ လက်တွေ့ကျသော နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ဖာ (ဥပဒေ): ဥပဒေရေးရာ ကျွမ်းကျင်မှုများကို စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ဇီ (စာပေ): တရုတ်စာလုံးများ၏ အသံ၊ ပုံစံ၊ အဓိပ္ပာယ်နှင့် စာရေးသားမှု ကျွမ်းကျင်မှုကို စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ဆွမ် (သင်္ချာ): သင်္ချာ၊ ဂျီသြမေတြီနှင့် နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ပညာရှင်များကို ရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးစာမေးပွဲများကိုမူ တော်ဝင်အမိန့်တော်ဖြင့် ခေတ္တသတ်မှတ်၍ (ဥပမာ- ဂုဏ်သရေရှိသူများကို ရွေးချယ်ခြင်း) လိုအပ်ချက်အရ ဘာသာရပ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ကျင်းပမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မင်နှင့် ချင်မင်းဆက်များ၏ 'ရှစ်ကွက်ပုံစံ' စာမေးပွဲစနစ်၏ အားနည်းချက်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထိုစနစ်မှာ အတွေးအခေါ်များကို ပိတ်လှောင်ခြင်း၊ ပုံစံသေ ဖြစ်စေခြင်း၊ အကြောင်းအရာ အနှစ်သာရ ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုကို ဟန့်တားခြင်းတို့ ဖြစ်စေသဖြင့် သူ မနှစ်သက်ပေ။

သူလိုချင်သည်မှာ သူတော်စင်များ၏ သီအိုရီများကိုသာ ရွတ်ဆိုနေသူများ မဟုတ်ဘဲ၊ လက်တွေ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရည်အချင်းရှိသူများ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်း ကျင်းပမည့် ပထမဆုံး နန်းတွင်းစာမေးပွဲမှာ နောက်ခံ အခြေအနေ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ အရည်အချင်းရှိသူများကိုသာ ဦးစားပေးမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ခွန်အားများကို အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်ရန် အမျိုးအစားခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။