အခန်း ၃၆၀

အခန်း (၃၆၀) ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး

နန်းတော်အတွင်း၌ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဝေယန်နန်းဆောင်အသစ်စက်စက် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမမကြီးထဲတွင် ပိုးသားအိအိဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကုတင်ရှည်တစ်ခုရှိသည်။ တောက်ပသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို လျော့တိလျော့ရဲ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝမ်ကျင်းမှာ ထိုကုတင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ကိုစောင်းကာ လဲလျောင်းနေ၏။

သူ၏ အဝတ်ရုံမှာ အနည်းငယ် ဟဟဖြစ်နေသဖြင့် ကြံ့ခိုင်သော ရင်အုပ်ကို မြင်နေရပြီး၊ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် သူ၏ အရေပြားမှာ တောက်ပနေကာ ကြွက်သားအမြှောင်းများမှာလည်း အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။ သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းပြုလုပ်ထားသည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာလှပေသည်။ သူ၏ မင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံပင်ရှည်များမှာ ပခုံးပေါ်တွင် ကျနေပြီး အသက်ရှူတိုင်း အနည်းငယ် လှုပ်ခါနေ၏။

သူ့ရှေ့တွင်မူ ကျန်းကျင်းတစ်ယောက် ဒူးထောက်လျက် အထိမ်းအမှတ်စာလိပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ထားသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ သေချာစွာ စဉ်းစားပေးတော်မူပါ"

သူ၏ အိုမင်းနေသော လက်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး၊ ကြာမြင့်စွာ မြှောက်ကိုင်ထားရသဖြင့် အားမရှိတော့ဘဲ နာကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းကျင်း၏ ဘေးတွင်မူ အနက်ရောင် အစင်းကြောင်းများပါသည့် ကျားဖြူတစ်ကောင် မှောက်လျက်သား ရှိနေ၏။ ထိုကျား၏ ပါးစပ်တွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး၊ သူ၏ နောက်တွင် ပုံလျက်သား ဖြစ်နေသော အလောင်းများမှာလည်း ကျားကိုက်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ခေါင်းမာနေသော ကျန်းကျင်းကို ကြည့်ကာ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ကုတင်ပေါ်မှ ထကာ ခြေဗလာဖြင့် ကျန်းကျင်းထံ လျှောက်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် စာလိပ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ "မင်း သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ကျန်းကျင်းမှာ အောက်သို့ ကျသွားသည့် စာလိပ်ကို ကောက်ယူပြီး ပြန်လည် ဒူးထောက်ကာ စာလိပ်ကို ထပ်မံ မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြန်သည်။ "ဒီအစေခံက အရှင်မင်းကြီးကို သေချာစွာ စဉ်းစားပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

"ဟား ဟားဟားဟား" ဝမ်ကျင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လူသတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ဆူပွက်နေ၏။ သူ၏ လက်ချောင်းများတွင် အနီရောင် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များ ဝေ့ဝဲနေပြီး ကျန်းကျင်း၏ ဦးခေါင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ "ငါမေးမယ်၊ မင်းရဲ့ ကျန်းမျိုးရိုးထဲမှာ အေးခဲသေဆုံးတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အစာငတ်သေဆုံးတာမျိုး ရှိခဲ့ဖူးသလား"

"အရှင်မင်းကြီး၊ လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး"

ဝမ်ကျင်းသည် အလောင်းများကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို နောက်တစ်ခေါက် မေးမယ်၊ သူတို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ အနွယ်ဝင်တွေက ဆင်းရဲပြီး အစာမဝလို့ ဒုက္ခရောက်ခဲ့တာ ရှိသလား"

"လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူး"

"ဒါဆို မင်းတို့မှာ အဲဒီလောက် မြေယာ၊ အဲဒီလောက် စပါး၊ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံ မရှိလို့လား၊ မင်းတို့ရဲ့ လက်ချောင်းကြားကနေ ယိုစီးကျလာတဲ့ အနည်းငယ်လောက်နဲ့တင် လူအများကြီး အသက်ရှင်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား"

ကျန်းကျင်းမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "အရှင်မင်းကြီးဟာ လူထုကို စာနာသူပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအစေခံက ကိုယ်ကျိုးအတွက် တားဆီးနေတာ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။ သူက ဆက်လက်၍ "နိုင်ငံတော်သစ် စတင်တည်ထောင်ချိန်ကတည်းက ဒီအစေခံဟာ တာဝန်ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီးသာ 'လူဦးရေအလိုက် အခွန်ကောက်ခြင်းမှ မြေယာအလိုက် အခွန်ကောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲခြင်း' ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီအစေခံနဲ့ ကျန်းမျိုးရိုးက ခံနိုင်ရည်ရှိပေမယ့် တခြားသူတွေကရော၊ စစ်မီးတွေ တောက်လောင်လာရင် လူထုကပဲ ပိုဒုက္ခရောက်မှာပါ"

ဝမ်ကျင်းမှာ ကျန်းကျင်း၏ ဦးခေါင်းမှ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်လိုက်သည်။ "ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးက ပုန်ကန်မှုတွေ ဖြစ်စေမယ်လို့ မင်း သေချာပေါက် ယုံကြည်နေတာလား"

"ဒီအစေခံ သေချာပါတယ်" ကျန်းကျင်းမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် လူ့သဘာဝကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသည် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများ၏ အကျိုးစီးပွားကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မြေပိုင်ရှင် မှူးမတ်ကြီးများမှာ ယခင်ကထက် အခွန်ပိုမို ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်၍ သူတို့၏ မြေယာသိမ်းပိုက်မှု အရင်းအနှီးများ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းမှာမူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွက် ပိုမို ပြတ်သားလာသည်။ သူသည် လူထု၏ ဒုက္ခကို မြင်တွေ့ထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် မြေယာမရှိသူများ၏ ဒုက္ခကို ဖြေလျှော့ပေးလိုသည်။ "ကိုယ်တော့်ရဲ့ လက်ထက်မှာ နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းမှု မရှိစေချင်ဘူး။ နိုင်ငံတော်တစ်ခု ပျက်သုဉ်းရခြင်းရဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်းက မြေယာနဲ့ လူဦးရေပဲ၊ လူတွေ အစာငတ်ပြီး သေတော့မယ့်အချိန်မှာ သူတို့ဟာ လူတွေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ သားရဲတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ဘယ်လိုမျိုး ပုန်ကန်မှုမျိုးကို မလုပ်ဘဲ နေမလဲ"

ဝမ်ကျင်းမှာ ကျားဖြူ၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ သုတ်သင်ရင်း "နိုင်ငံတော် တည်တံ့နေဖို့ မြေယာဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတွေ ပြောင်းလဲရမယ်၊ ဒါဟာ ဆွေးနွေးမှု မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အမိန့်ပဲ"