အခန်း ၃၆၁

အခန်း (၃၆၁)

ပုန်ကန်မှု

ဝေယန်နန်းဆောင်မှ ထွက်လာသော ကျန်းကျင်း၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေးလံနေ၏။ ဝမ်ကျင်းကို အကြံပေးရန် ဝင်ရောက်ခဲ့သော မှူးမတ်ခြောက်ဦးထဲတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှသာ အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပါက တစ်နိုင်ငံလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။ အညံ့ခံမည်လား သို့မဟုတ် ခုခံတော်လှန်မည်လား။

ဤသည်မှာ ကျန်းကျင်းအတွက် အကျပ်ရိုက်စရာ ဖြစ်လာသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ သေရမည်ကို မကြောက်။ သူ၏ အရွယ်ရောက်လာချိန်တွင် စွန့်လွှတ်ရမည်ကို မကြောက်တော့ချေ။

သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ၊ ဆွေမျိုးများအတွက် ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်မှု မှားယွင်းသွားပါက မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ်သွားမည့် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျန်းကျင်းသည် နန်းတော်မှ ထွက်လာပြီး ရထားလုံးထဲသို့ တက်လိုက်သည်။

ရထားလုံးထဲတွင် စောင့်နေသော ကျန့်ပြန့်သည် ကျန်းကျင်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း ကျန်းကျင်း၏ မှိုင်းညှိုနေသော မျက်နှာကြောင့် မေးမြန်းရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းကျင်းသည် စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် ကျန့်ပြန့်ကို ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ပြန့်အာ၊ ငါတို့က အရင်ဆုံး ခေါင်းထောင်ပြီး ထွက်မလာကြရဘူး။ စောင့်ကြည့်ကြစို့။ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ၊ ဘယ်လိုမှ သတိလက်လွတ် မလှုပ်ရှားကြဖို့ ပြောထားလိုက်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန့်ပြန့်သည် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး နန်းတော်ဘက်သို့ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်းပဲ လက်လျှော့လိုက်ရမှာလား"

"ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်ချင်သေးလို့လဲ"

ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အကြည့်တို့ဖြင့် ကျန့်ပြန့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့ကို ခေါင်းဆောင်ပြီး ပုန်ကန်မလို့လား၊ ငါတို့ ဘာရမှာလဲ လက်ရှိ ရှိနေတာကိုပဲ ထိန်းသိမ်းနိုင်ရင် တော်လှပြီ!"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကျရှုံးသွားရင်ရော အခု နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှာ ဘယ်သူ ထိုင်နေလဲဆိုတာ မင်း သိလား သူက နန်းတော်မှာပဲ မွေးဖွားပြီး အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ကြီးပြင်းလာတဲ့ အရင်မင်းဆက်က ဧကရာဇ်တွေနဲ့ မတူဘူး"

ကျန်းကျင်း၏ ပြင်းထန်သော သတိပေးစကားကြောင့် ကျန့်ပြန့်၏ ပူလောင်နေသော ခေါင်းထဲသို့ အသိတရားများ ပြန်ဝင်လာသည်။

ကျန့်ပြန့်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ရင်း ကျန်းကျင်းက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ပြန့်အာ၊ ငါ အသက်ကြီးပြီ၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေလည်း ကုန်ဆုံးနေပြီ။ ငါ အခု လိုချင်တာက မင်းတို့အားလုံး အဆင်ပြေပြေနဲ့ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်သွားဖို့ပဲ”

"ငွေကြေး၊ စပါး၊ မြေယာဆိုတာတွေကတော့ ရှိသွားရင်လည်း ရှိသွားမှာပေါ့”

ကျန်းကျင်း၏ လေသံမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။ သူ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ မပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ။

လျောင်ပြည်နယ်တွင် ရှိစဉ်က သူ့မျိုးနွယ်စုကို ခေါင်းဆောင်ပြီး တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရဲသော်လည်း ယခုမူ မလုပ်နိုင်တော့ချေ။

မဟာဟန်နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ သုံးနှစ်ရှိပြီဖြစ်ကာ၊ အရာရှိအသစ်များလည်း ခန့်အပ်ပြီးဖြစ်သဖြင့် အောက်ခြေအခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ခိုင်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ခုခံတော်လှန်ခြင်းသည် ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥဖြင့် တိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ကို ကျန်းကျင်း မြင်နေရသည်။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားလမ်းမရှိပေ။

တော်ဝင်အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ပြီးနောက် 'မြေယာအလိုက် အခွန်ကောက်ခံသည့်စနစ်' သည် နန်းတော်မှတစ်ဆင့် ပြည်နယ်ရေးရာ ဌာနသို့ ရောက်ရှိပြီး ဒေသအသီးသီးသို့ ဖြန့်ဝေသွားသည်။

ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသည် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အဆင့်ဆင့်သော အရာရှိများမှသည် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများ၊ ကုန်သည်များနှင့် အလုပ်သမားများအထိ အမိန့်ကြော်ငြာစာများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လက်မခံနိုင်သော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများနှင့် မတူဘဲ၊ အောက်ခြေလူတန်းစားများမှာမူ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။

အရင် အခွန်စနစ်သည် စားသောက်ဆိုင်သို့ အားလုံးအတူသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သူတို့က အသားစားပြီး၊ သာမန်လူတို့က အကြွင်းအကျန်ကိုသာ စားရသော်လည်း အားလုံးက ပိုက်ဆံပေးရသည်။

ယခုမူ စားသမျှအတွက်သာ ပေးရသည့် စနစ်ဖြစ်သဖြင့် အပြည့်အဝ ကွဲပြားသော အယူအဆ ဖြစ်လာသည်။

ဒေသတွင်းတွင် မြေယာများစွာ သိမ်းပိုက်ထားသော ချမ်းသာသည့် မိသားစုအချို့က ချက်ချင်းပင် မကျေနပ်ချက်များကို ဖော်ပြကြသည်။

သို့သော် အစိုးရ၏ အာဏာကြောင့် လူသိရှင်ကြား မဆန့်ကျင်ရဲကြဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မပြုလုပ်ဘဲသာ နေကြသည်။

ဝမ်ကျင်းမှာ ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သည်။ ဒေသန္တရ အရာရှိများမှာ ဒေသတွင်း မှူးမတ်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခက်အခဲရှိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် 'ကွန်ရက်' ထောက်လှမ်းရေးများနှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များစွာကို အကူအညီပေးရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ပြည်နယ်ရေးရာ ဌာန အမတ်ကြီးများပါဝင်သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းကာ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်စေသည်။

နန်းတော်အပြင်ဘက်စခန်းတွင် ကျန်းလျောင်သည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်သား တစ်သိန်းကို ဦးဆောင်ကာ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်နေသည်။

မာချောင်သည် လျောင်ပြည်နယ်တွင် ကျားသံချပ်ကာကိုယ်ရံတော်တပ်သား တစ်သိန်းဖြင့် အနောက်မြောက်ဒေသကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ကျိုးယွီသည် ကျင်းပြည်နယ်တွင် စစ်သည်တစ်သိန်းဖြင့် အနောက်တောင်ဒေသကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ချန်ယွီကမူ ယွီပြည်နယ်တွင် တောင်ပိုင်းတပ်များကို ဦးဆောင်ကာ အရှေ့တောင်ဒေသကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ပင်းပြည်နယ်၊ လျောင်ပြည်နယ်၊ ယွီပြည်နယ်နှင့် ယန်ပြည်နယ်၏ အရှေ့မြောက်ဒေသများအတွက်မူ လွေပုဦးဆောင်သည့် မြောက်ပိုင်းတပ်များကို စေလွှတ်၍ စောင့်ကြည့်စေသည်။

မည်သည့်ဒေသတွင်မဆို ပုန်ကန်ရန် စီစဉ်ပါက ချက်ချင်း နှိမ်နင်းဖျက်ဆီးပစ်ရန် အမိန့်ရှိသည်။

မဟာဟန်နိုင်ငံတော်သစ်အတွက် ဩဇာအာဏာကို သွေးဖြင့် တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်နေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြေယာအခြေပြု အခွန်စနစ် စတင်သည်နှင့် ပုန်ကန်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လူဦးရေ ဒါဇင်နှင့် ရာဂဏန်းရှိသည့် သေးငယ်သော ပုန်ကန်မှု ဆယ်ခုကျော် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အချို့မှာ ထောင်ကျော်အထိ ရှိသည်။

ယွီပြည်နယ်နှင့် ယန်ပြည်နယ်တို့တွင် လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ ပါဝင်သည့် ပုန်ကန်မှုကြီး နှစ်ခု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်သော်လည်း အခြားသူများကို ဆက်လက် လှုံ့ဆော်မှုများ ရှိနေသေးသည်။

ဤပုန်ကန်သူများအတွက် ဝမ်ကျင်းမှာ သနားညှာတာမှု မရှိချေ။ တပ်များက နှိမ်နင်းပြီးနောက်။

'ကွန်ရက်' ထောက်လှမ်းရေးများကို စေလွှတ်ကာ နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူများကို စုံစမ်းစေပြီး ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ကာ၊ ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်၍ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်လုံး မဟာဟန်နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံး သွေးနံ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

နေရာတိုင်းတွင် အစိုးရတပ်များက သစ္စာဖောက်များကို ဖမ်းဆီးနေပြီး ကွပ်မျက်ရာနေရာများတွင် သွေးများ စီးဆင်းနေသည်။

သေဆုံးသူများမှာ မြေယာများစွာ ပိုင်ဆိုင်သည့် ချမ်းသာသော မိသားစုများသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့မှလွဲ၍ သာမန်ပြည်သူများမှာ ပုန်ကန်မည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမှာ မြေယာအခြေပြု အခွန်စနစ်မှာ သူတို့အတွက် ထိခိုက်မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချမ်းသာသူများ ပိုမို သေဆုံးလေ၊ ပြည်သူများ ပိုမို ဝမ်းမြောက်လေ ဖြစ်သည်။

ပုန်ကန်သော ချမ်းသာသည့် မိသားစုများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် မြေယာများကို အစိုးရက သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

ရွှေ၊ ငွေ၊ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူပြီး အိမ်များကို ဈေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချကာ မြေယာများကို အစိုးရထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေပြီး ပြည်သူများအား စျေးနှုန်းသက်သာစွာဖြင့် ပေးအပ်သည်။

ဝမ်ကျင်းမှာ မြေယာဝေငှရာတွင် တွန့်တိုနေမည် မဟုတ်ပါ။ အနာဂတ်တွင် မြေယာများသူက အခွန်ပိုဆောင်ပြီး၊ မြေယာနည်းသူက အခွန်နည်းနည်းသာ ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်များကြောင့် ပြည်သူများမှာ ပိုမို ဝမ်းမြောက်လာပြီး အစိုးရအနေဖြင့် ချမ်းသာသူများကို များများသတ်စေချင်နေကြသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် ဒေသအသီးသီးမှ တိုက်ပွဲသတင်းပို့ချက်များကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များဖြင့် ရှိနေသည်။

ဤလောကတွင် အခြေအနေကို မမြင်တတ်သူများမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေသည်မှာ မထူးဆန်းပေ။

အိမ်တိုင်းတွင် အခြေအနေကို နားလည်သူများ ရှိသော်လည်း တောင်ကြားများတွင် မိမိကိုယ်ကို ဘုရင်ဟု ကြေညာသူများ ရှိနေသေးသည်။

ဝမ်ကျင်းမှာ ထိုသို့သောသူများ ပိုမို ပေါ်ပေါက်လာစေရန် ဆန္ဒရှိသည်။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူတို့ကို အရေးယူပါက နိုင်ငံတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့က ပုန်ကန်မှုအတွက် စီစဉ်နေကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရက်စက်သည်ဟု ပြောလျှင် သူ မခံနိုင်တော့ပေ။

နိုင်ငံတစ်ခု၏ လေယူလေသိမ်းမှာ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်တစ်ပါးတည်းအပေါ်၌သာ မူတည်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် တန်မင်းဆက်၏ နန်းတွင်းအာဏာလုပွဲများ၊ မဟာမင်၏ ထူးချွန်သော အရာရှိများကို ကွပ်မျက်ခြင်းတို့မှာ နောင်လာနောက်သားများအတွက် အန္တရာယ်များကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

တန်မင်းဆက်၏ ပုန်ကန်မှုများမှာ မင်းဆက်အားလုံးထက် ပိုမိုများပြားသည်။ နန်းတွင်းအာဏာလုပွဲများ၊ ဝူဇီထျန်း၏ နန်းသိမ်းခြင်း၊ မင်းသားများ၊ မိဖုရားများ၏ တိုက်ပွဲများမှာ ပြင်းထန်လှသည်။

မင်မင်းဆက်၏ ထူးချွန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာလည်း မင်ဘုရင်များ လွယ်ကူစွာ ပြိုလဲရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ဇူယွမ်ကျန်းမှသည် ချုန်ကျန်းအထိ၊ ဟူဝေယုံ၊ လန်ယွီ၊ လီရှန်ချန်းတို့ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်များအပြင် ယူချန်းနှင့် ကျန်းကျူကျန်းတို့၏ ကံကြမ္မာများမှာ အရာရှိများကို ကြောက်ရွံ့စေပြီး၊ ကျူးမိသားစုနှင့် စစ်မှန်စွာ မပူးပေါင်းခဲ့ကြပေ။

သူ၏ နောင်လာနောက်သားများကို ထည့်တွက်ရင်း၊ ဝမ်ကျင်းသည် မဟာဟန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို သုံး၍ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို စုဆောင်းသည့် ပုံစံမျိုးကို မဖန်တီးလိုပေ။

သူသည် စနစ်တစ်ခုရှိနေသောကြောင့် ခံနိုင်သော်လည်း သူ၏ နောင်လာနောက်သားများတွင်မူ မရှိနိုင်ပေ။

သာမန်လူများကသာ ဝမ်ကျင်းကို အတုယူပါက ကပ်ဘေးနှင့် ကြုံရလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ရပ်များထဲတွင် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘုရင်တစ်ပါး၏ လုပ်ရပ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့်အရာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။