အခန်း ၃၆၄

အခန်း (၃၆၄)

ဗျူဟာမြောက် စီမံချက်များ

ထျန်းဖုန်း ငါးနှစ်မြောက် နွေဦးရာသီတွင် ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းလျောင်နှင့် ကျိုးယွီတို့ကို စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းဖြင့် ဟွန်းလူမျိုးများကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လွေပုနှင့် မာချောင်တို့ကို ပြည်တွင်း၌ မငြိမ်သက်မှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ရှင်းပြည်နယ်၌ တပ်စွဲစေခဲ့သည်။

ပြင်ပစစ်ပွဲဖြစ်ပွားနေချိန်သည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအတွက် ပြည်တွင်းမငြိမ်သက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းနှင့် အတွင်းပိုင်းမှ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ခြင်းတို့မှာ လူအချို့ လုပ်ဆောင်ရန် ဝန်လေးမည့်ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ချေ။ မူလဇာစ်မြစ်အရပင် လူ့သဘာဝ၏ ယုတ်မာမှုကို ဝမ်ကျင်းတစ်ယောက် အထင်မသေးခဲ့ချေ။

စစ်ချီရန် ပြင်ဆင်သည့်အခါ ဝမ်ကျင်းသည် လီမျိုးနွယ်စုမှ လီဟန်အပြင် ရှင်းပြည်နယ်မှ အခြားသော လီမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် ထင်ရှားသည့် မိသားစုဝင်များကို စစ်တပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါရန် အထူးသဖြင့် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို စစ်မှုထမ်းရွက်မှုဆိုင်ရာ ဂုဏ်ထူးများ ပေးအပ်ရင်းပင်၊ မိမိ၏ အစီအစဉ်များအတွက် အသုံးချရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများအတွက် အစဉ်အမြဲ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နေခြင်းသည် သူတို့၏ ထူးချွန်သူများ၏ အရည်အချင်းကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေရုံသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို အသုံးပြုရမည့်အချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် ဝန်လေးခြင်း မရှိပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက်အချို့၊ တောက်ပသည့် အနာဂတ်၏ အရိပ်အယောင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ သူတို့ကို အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခဲ့မည်ဆိုပါက မကောင်းပေ။ စွန့်စားရသည့် တိုက်ပွဲများသည် လောကတွင် မငြိမ်သက်မှုများကို အမြဲ ဦးတည်စေတတ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မှုထမ်းရန် ခေါ်ယူမှုအတွက် လီမျိုးနွယ်စုနှင့် ရှင်းပြည်နယ်၏ အခြားထင်ရှားသည့် မိသားစုများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ အသုံးပြုခံရခြင်းသည် သူတို့တွင် တန်ဖိုးရှိသေးကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တန်ဖိုးရှိခြင်းသည် သူတို့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်ခဲ့သူ လီဟန်အတွက်မူ ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပြီး ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်ပါက အခြားသူများမှာလည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းသိမ်းပြုမူနေသရွေ့ အဆင်ပြေနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

စစ်ကြောင်းမထွက်ခွာမီ ညနေခင်းတွင် ဝမ်ကျင်းသည် စစ်ဆင်ရေးအတွက် အဆင့်မြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိအားလုံးကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ယူ၍ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ ရှင်းပြည်နယ်ရှိ ပျက်စီးနေသော မြို့များ၊ စခန်းများ၊ ကင်းစခန်းများနှင့် ခံတပ်များကို ချင်မင်းဆက်နှင့် မင်မင်းဆက်များကဲ့သို့ တံတိုင်းများနှင့် တောင်ကြားလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဟွန်းလူမျိုးစု မြင်းတပ်များ၏ တောင်ဘက်သို့ ချီတက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို အချက်ပြမီးများဖြင့် ပေးပို့နိုင်ရန် မီးပြတိုက်စနစ်ကို တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုမီ နောက်ကွယ်ကို လုံခြုံစေခြင်းသည် အလုံခြုံဆုံးဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက စွန့်စားနေသည့် ဟွန်းလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ မြင်းတပ်၏ လျင်မြန်မှုကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သည့် ဝင်ရောက်စီးနင်းမှုမျိုးဖြင့် ရှင်းပြည်နယ်ကို ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သာမန်ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မြစ်များနှင့် ရေအရင်းအမြစ်များကို အဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် မြေဩဇာကောင်းသော လယ်ကွင်းများကို မီးရှို့ခြင်းတို့သည် ကြီးမားသော ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် အသစ်ပေါ်ပေါက်လာသော သေးငယ်သည့် ပေလူမျိုးစုနှင့် ဆက်သွယ်ရန် လူများကို စေလွှတ်၍ အပြန်အလှန် ကုန်သွယ်မှုနှင့် ပိတ်ဆို့မှုများ ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ "လက်ဖက်ခြောက်-မြင်း ကုန်သွယ်မှု" နှင့် "ပိုးထည်-မြင်း ကုန်သွယ်မှု" ကဲ့သို့သော တရားဝင် အရောင်းအဝယ်များမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် ပိုးထည်၊ လက်ဖက်ခြောက်နှင့် ကောက်ပဲသီးနှံများကို ၎င်းတို့၏ မြင်းများနှင့် သားမွေးများနှင့် လဲလှယ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

အောင်မြင်ပါက ၎င်းသည် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ တောင်ဘက်သို့ လှုပ်ရှားမှုများကို စီးပွားရေးအရ အကျိုးအမြတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဟွန်းလူမျိုးများကို နှင်ထုတ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုထိရောက်မည်။ ပေလူမျိုးများသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ကြီးထွားလာမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ပါက နယ်စပ်ကို ပိတ်ဆို့၍ သူတို့၏ ပစ္စည်းဖြည့်တင်းမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

လီဟန်သည်လည်း အထူးတာဝန်တစ်ရပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ရှင်းပြည်နယ်တွင် လီမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးပြု၍ နယ်စပ်ဒေသများတွင် "စစ်မှုထမ်း-လယ်ယာ လုပ်ကိုင်သည့် နယ်မြေများ" အတွက် ပြည်သူများကို ပြန်လည်နေရာချထားပေးရန်နှင့် စိုက်ပျိုးရေး ထုတ်လုပ်မှုကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးကို အားကောင်းစေပြီး စားနပ်ရိက္ခာအတွက် တစ်ပါးအမျိုးသားမျိုးနွယ်စုများအပေါ် မှီခိုမှုကို လျော့နည်းစေမည် ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်ပါက ဟန်စစ်တပ်သည် ပြည်နယ်သစ်တစ်ခုကို ထူထောင်မည် ဖြစ်သည်။ လီမျိုးနွယ်စု၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို သေချာစေရန် ဝမ်ကျင်းသည် နယ်စပ်နေရာချထားမှု အောင်မြင်ပါက လီမျိုးနွယ်စုသည် ဤရှင်းပြည်နယ်သစ်တွင် အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိမည်ဟု လီဟန်ကို အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သည်။

စစ်တပ်နှင့်အတူ "ကွန်ရက်" ၏ သူလျှိုများလည်း ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ သူတို့တွင် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်၌၊ အထူးသဖြင့် ပေလူမျိုးစုများအတွင်းတွင် လျှို့ဝှက်သူလျှိုများ ရှိကြပြီး အကူအညီများ ရယူနေရင်းပင် အတွင်းဘက်မှ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပေလူမျိုးနှင့် အခြားသေးငယ်သော မျိုးနွယ်စုများကြားတွင် သွေးခွဲရန် တာဝန်ရှိသည်။ တိုင်းတစ်ပါး မျိုးနွယ်စုများသည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် မင်းဆက်များနှင့် မတူညီကြပေ။ ကျင့်ဝတ်နှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များ မရှိခြင်းသည် လွတ်လပ်မှုကို ပေးစွမ်းသကဲ့သို့ပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကိုလည်း မွေးဖွားပေးသည်။

မြက်ခင်းပြင်ရှိ အမျိုးမျိုးသော မျိုးနွယ်စုများအတွင်း ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများသည် မကြာခဏဆိုသလို စားကျက်မြေအတွက် အငြင်းပွားမှုများနှင့် အာဏာလုပွဲများမှ ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်။ သင့်လျော်သည့် ဗျူဟာများဖြင့် တစ်ဖက်ကို ထောက်ပံ့ပြီး အခြားတစ်ဖက်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် မျိုးနွယ်စုများ၏ စုစုပေါင်း အင်အားကို အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

မြက်ခင်းပြင်ရှိ အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများသည် စည်းလုံးမှုမရှိဘဲ အဆုံးမရှိသော ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများတွင် နစ်မွန်းနေသရွေ့ ဟန်စစ်တပ်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဟန်စစ်တပ်ထံ အပြည့်အဝ အညံ့ခံရန် ဆန္ဒရှိသော သေးငယ်သည့် မျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ နယ်စပ်ခရိုင်များတွင် ထားရှိ၍ နယ်စပ်အတွက် "အကာအကွယ်" ဖြစ်လာစေမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို လျော့နည်းစေပြီး လုပ်အားကိုလည်း ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် စစ်တပ်အတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများ၏ မျက်လုံးများ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ဟွန်းလူမျိုးကို ဆန့်ကျင်သည့် ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် ယုံကြည်မှုမှာ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့သည်။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရမည်ကို မကြောက်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ဟွန်းလူမျိုးများကို တိုက်ခိုက်ရမည်ကို မကြောက်ကြပေ။ သူတို့ ကြောက်ရွံ့သည်မှာ အောင်မြင်မှုမရဘဲ ပြန်လာရမည်ကိုဖြစ်ပြီး၊ ငွေ၊ စားနပ်ရိက္ခာနှင့် စစ်အင်အားကို အလဟဿ အကုန်အကျခံရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အသည်းအသန်ဆုံး ရလဒ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် မြောက်ဘက်ရှိ ဟွန်းလူမျိုး ပြဿနာကို လုံးဝဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းကို ပြသပေးခဲ့သည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် တောက်လောင်လာခဲ့သည်၊ စစ်သည်တိုင်းမှာ စစ်မှုထမ်းရွက်မှုဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများကို မငြင်းဆန်နိုင်ကြပေ။

ထျန်းဖုန်း ငါးနှစ်မြောက် ဧပြီလတွင် စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းပါဝင်သော စစ်တပ်သည် မြောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ချီတက်ခဲ့ပြီး နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြက်ခင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထျန်းဖုန်း ငါးနှစ်မြောက် ဇွန်လတွင် ပေလူမျိုးများသည် လမ်းပြများအဖြစ် ဆောင်ရွက်လျက် ဟန်စစ်တပ် စစ်သည်နှစ်သိန်းကို ဟွန်းလူမျိုး၏ တော်ဝင်နန်းတော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဟွန်းလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ ကြွယ်ဝပြီး မြေဩဇာကောင်းမွန်သော တော်ဝင်နန်းတော် မြေများကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုလားဘဲ ဟန်စစ်တပ်ကို ဆုတ်ခွာစေရန် အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် ဝိုင်းပတ်ခြင်း၊ ပေါ့ပါးသော မြင်းတပ်များ၏ တိုက်ပွဲငယ်များ သို့မဟုတ် လေးလံသော မြင်းတပ်များ၏ ထိုးစစ်ဆင်ခြင်းများအားလုံးကို ထိရောက်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။

စစ်အင်အား ကွာခြားချက်ကြောင့် သူတို့၏ ဗျူဟာမြောက် ရည်မှန်းချက်များကို အောင်မြင်ရန် ခဲယဉ်းခဲ့သည်။ ခံစစ်တွင် အားနည်းသောကြောင့် ဟွန်းလူမျိုးများသည် ဟန်စစ်တပ်၏ ထိုးစစ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

ခုခံရန် မြို့များမရှိသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အဓိက တပ်ဖွဲ့များကို စုစည်းပြီး အသေခံတိုက်ပွဲဝင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ဟွန်းလူမျိုး ခြောက်ခုစလုံးမှာ ဆက်တိုက် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး၊ အဖြူရောင်သိုးမျိုးနွယ်စု၏ အဖြူရောင်သိုးဘုရင်ပင် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ရသဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သူတို့၏ တော်ဝင်နန်းတော် နင်းခြေခံလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ဟွန်းလူမျိုးများသည် သူတို့၏ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။

ရာထူးအသစ်တက်လာသည့် ဟူဟန်ယဲ့ ချန်ယုသည် အရှေ့ဘက် နယ်မြေအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး အနောက်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို စည်းရုံးခဲ့သည်။

အရှေ့ဘက်တွင် သူတို့ဆက်လက် အသက်ရှင်ရန် နေရာမရှိတော့ကြောင်း သူသိသည်၊ ဟန်စစ်တပ် ဆုတ်ခွာသွားလျှင်ပင် သူတို့၏ လက်ပါးစေ ပေလူမျိုးစုများသည် မြက်ခင်းပြင်၏ ယခင်အရှင်သခင်ဟောင်းများကို လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အနောက်ဘက်သို့သာ ပြောင်းရွှေ့နိုင်တော့မည်ဖြစ်ရာ ဟန်စစ်တပ်မှ လွတ်မြောက်မှသာ အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟူဟန်ယဲ့ ချန်ယု၏ အမြင်တွင် အနောက်ပိုင်းဒေသ နိုင်ငံများသည် နွားများနှင့် သိုးများကဲ့သို့ အားနည်းပြီး စိတ်ဓာတ် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။

အတိတ်က ဟွန်းလူမျိုးများက အနောက်ပိုင်းဒေသကို ကျူးကျော်စဉ်က တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ရာခန့်သည်ပင် အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်များကို အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဟူဟန်ယဲ့ ချန်ယုသည် သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဦးဆောင်၍ အနောက်ဘက်တွင် အသက်ရှင်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထွင်းဖောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ဟွန်းလူမျိုးများသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ အဓိက တပ်ဖွဲ့မှာ လုံးဝနီးပါး ချေမှုန်းခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ကျန်ရှိနေသော မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်တွင် လက်ထဲ၌ လေးများ ကိုင်စွဲထားပြီး ခြေထောက်အောက်တွင် မြင်းများရှိနေသေးသဖြင့် ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ဟူဟန်ယဲ့ ချန်ယုသည် မီးလောင်နေသော တော်ဝင်နန်းတော်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူသည် တစ်သက်တာတွင် ပြန်လာရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲတော့ချေ၊ “ဟန်” ဟူသော စာလုံးပါသည့် အလံသည် သူဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်တော့မည့် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်။

ဟန်စစ်တပ်သည် ဟွန်းလူမျိုး၏ အဓိက တပ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းပြီးနောက် ဟွန်းလူမျိုး၏ ကျန်ရစ်သူများကို ဆက်လက်လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ရန် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု မပြုခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်လံနှင်ထုတ်ရန် အထူးကောင်းမွန်သော မြင်းတပ်ကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့သည်။

ဖမ်းဆီးရမိသော နွားများ၊ သိုးများ၊ စစ်မြင်းများ၊ အမွေးအမှင်များနှင့် အခြားသော ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဟန်စစ်တပ်သည် ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ လမ်းပြအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးသည့် ပေလူမျိုးစုနှင့် အခြားသော သေးငယ်သည့် မျိုးနွယ်စုများသည် ဟန်စစ်တပ် သိမ်းယူသွားသော နွားများနှင့် စစ်မြင်းများကို ကြည့်၍ မနာလိုမှုဖြင့် တံတွေးမျိုချသော်လည်း မည်သို့မျှ မလုပ်ရဲကြချေ။

ဟွန်းလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့ကိုပင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းခဲ့သည်မှာ ဟွန်းလူမျိုးများကိုပင် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်စေနိုင်သော ဟန်စစ်တပ်အကြောင်း မပြောလိုတော့ချေ။ ဟန်စစ်တပ်က ဟွန်းလူမျိုး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို လုယူသွားသည်ကို ကြည့်နေရသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုမျိုး မရှိရဲကြပေ။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ဟွန်းလူမျိုး၏ ဗလာကျင်းနေသော စခန်းကို ကြည့်ရင်း လျှို့ဝှက်စွာ ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ်ပင် ရှိနေသေးသည်။ ဟွန်းလူမျိုးများကို နှင်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ဟန်စစ်တပ်လည်း ဆုတ်ခွာသွားပြီဖြစ်ရာ ဤနယ်မြေအားလုံးသည် သူတို့ပိုင်ဆိုင်စရာ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါလား။

ဤသို့ တွေးတောမိကြရာ သေးငယ်သော မျိုးနွယ်စုများ၏ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်များမှာ သတိထားမှုများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေ့မှစ၍ လူတိုင်းသည် ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်မျိုးနွယ်စုမျှ အလွန်ကောင်းမွန်သော စားကျက်မြေ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မငြင်းဆန်နိုင်ကြချေ။