အခန်း ၃၆၅

အခန်း (၃၆၅)

ခွဲဝေခြင်း

ထျန်းဖုန်း ငါးနှစ်မြောက် နှောင်းဆောင်းဦးရာသီတွင် အောင်ပွဲခံ စစ်တပ်ကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ မဟာဟန်တစ်နိုင်ငံလုံး၌ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် မြောက်ပိုင်းမှ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများသည် အမြတ်အစွန်းရနိုင်မည့် အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိကြသည်။ ဖမ်းဆီးရမိသည့် နွားများ၊ သိုးများနှင့် လူငယ်၊ လူသန် ကျွန်များအားလုံးမှာ ကြီးမားသည့် ပစ္စည်းဥစ္စာများပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းက မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်တည်ထောင်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည့်အခါ လူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် တောက်လောင်သွားခဲ့သည်။ အသစ်ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် နယ်မြေများတွင် ရာထူးနေရာလွတ် အများအပြား ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော စစ်တပ်သည် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း၊ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ၊ မြေယာများ၊ အိမ်များနှင့် အစေခံများအပါအဝင် ဆုလာဘ်များစွာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဧကရာဇ်၏ ရက်ရောမှုကြောင့် လူအများ၏ မျက်လုံးများမှာ မနာလိုမှုဖြင့် နီရဲသွားခဲ့ရသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများအတွက် တစ်ခါမျှ စေးနဲခြင်း မရှိခဲ့ပါ၊ ၎င်းမှာ မိမိတို့၏ အသက်ကို ပေါင်နှံ၍ ရှာဖွေရသည့် ကြွယ်ဝမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ထျန်းဖုန်း ငါးနှစ်မြောက် နှစ်ကုန်ခါနီးတွင် ဝမ်ကျင်းက အရှေ့ပင်လယ်နိုင်ငံများကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် အဆိုပြုလိုက်သောအခါ မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိတော့ပါ။ ယင်းအစား သူတို့သည် တက်ကြွစွာဖြင့် ပါဝင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရသည့်အခါ ဦးခေါင်းကို မြေ၌ထိအောင် ကန်တော့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ရေကြောင်းအင်အားမှာ ဝမ်ကျင်း၏ ရေတပ် လေ့ကျင့်ပေးမှုကြောင့် အတွေ့အကြုံရှိ ရေကြောင်းသွားလာသူများစွာနှင့် ထူးချွန်သည့် စစ်သင်္ဘောများကို ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ပင်လယ်ပြင်တွင် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်သော အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိစေခဲ့သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ သဘောထားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ အောင်မြင်မှုများကို တည်ဆောက်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒမှာ ကောင်းမွန်သည့်အရာဖြစ်ပြီး၊ အချိန်ကို အလကားဖြုန်းတီးနေခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်များကို ဝက်များကဲ့သို့ မွေးမြူထားရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါ။ နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များက နန်းတွင်းဘဏ္ဍာရေးကိုသာ ထိုင်စားနေမည်ကို သူ အလိုမရှိသကဲ့သို့၊ သူတို့ကို ဘုရင်များအဖြစ် နယ်မြေပေးအပ်ကာ ဗဟိုအာဏာကို ဝေမျှပေးရန်လည်း မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

သူသည် တော်ဝင်မျိုးနွယ်များကို နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကိုသာ ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိမှသာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဘွဲ့များမှာလည်း မျိုးဆက်တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ မျိုးဆက်များမှာ အရည်အချင်းမရှိပါက သာမန်အရပ်သား အဆင့်သို့သာ ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထျန်းဖုန်း ခြောက်နှစ်မြောက် နှစ်ဦးပိုင်းတွင် ဝမ်ကျင်းသည် ရှောင်ကျီ၊ လန်ရှီးနှင့် ဝမ်ရှုတို့ကို စစ်သူကြီးများအဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ရေတပ်အင်အား ၁၅၀,၀၀၀ ကို ဦးဆောင်စေပြီး လမ်းကြောင်းသုံးသွယ်ဖြင့် အရှေ့ပင်လယ်နိုင်ငံများကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။

စစ်ရေးအောင်မြင်မှုနှင့် ကြွယ်ဝမှုအတွက် ရေတပ်အင်အား ၁၅၀,၀၀၀ သည် စစ်သူကြီးများမှသည် စစ်သည်များအထိ အားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် စစ်သူကြီးသုံးဦးအတွက် ဝမ်ကျင်း၏ လိုအပ်ချက်မှာ မည်သူက အကြီးမားဆုံး စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကို ရရှိသနည်းဆိုသည်အပေါ်တွင် မူတည်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် မဟာဟန် ရေတပ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူတို့၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ၊ မဟုတ်ပါက လက်နက်ချခဲ့သည့် စစ်သူကြီး ရှောင်ကျီသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ ဝမ်ရှုနှင့် မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။ ရှောင်ကျီသည် ဝမ်ကျင်း၏ ပြန့်ပြောလှသော စိတ်ထားကို အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ရန်လိုသော မဟာဟန် ရေတပ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အိဇုမိုသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုဘဲ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် သံတမန်များ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိဘုရင်ကပင် မဟာဟန်၏ ဧကရာဇ် ဝမ်ကျင်းကို ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန်၊ မိမိကိုယ်ကို သားအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်နှင့် နှစ်စဉ် ရတနာ၊ ငွေကြေးများဖြင့် အခွန်ဆက်ပေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် တစ်ဖဝါးမျှသာ ကျန်တော့သည့် အိုမင်းနေသော သူတစ်ဦးကို သူ၏ သားအဖြစ် လိုလားခြင်း မရှိပေ။ ရတနာနှင့် ငွေကြေးများအတွက်ဆိုလျှင် အိဇုမို ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက် သူတို့အားလုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပါလား။

မဟာဟန်၏ ခိုင်မာသော သဘောထားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အိဇုမိုရှိ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသည့် မဟာကျင်းကိုပင် မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသော မဟာဟန်နှင့်ဆိုလျှင် ပြောဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ လူဦးရေ၊ စီးပွားရေး၊ နည်းပညာနှင့် နိုင်ငံတော် အင်အားတို့တွင် ပြည့်စုံစွာ ဖိနှိပ်ထားခြင်းနှင့်အတူ ကြီးမားသည့် စစ်ရေးကွာခြားချက်များက သူတို့ကို ခုခံလိုစိတ်ပင် ပျောက်ဆုံးသွားစေခဲ့သည်။

သူတို့၏ ရေတပ်အင်အား သုံးသောင်းမှ ငါးသောင်းမှာ ယခင်က လော့နန်နိုင်ငံ၏ ရေတပ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ဖူးကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ မဟာဟန်ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံပျက်သုဉ်းမည့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အိဇုမိုသည် လျိုချိုး၊ လူသုန့်နှင့် ဆူလီမန်ကဲ့သို့သော နိုင်ငံငယ်များနှင့် ပူးပေါင်း၍ မဟာဟန်ကို ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် မဟာဟန် ရေတပ်သည် သူတို့ကို မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ဘဲ စတင်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သုံးသွယ်သော ထိုးစစ်က စစ်အင်အား နည်းပါးနေသော အိဇုမိုကို ခက်ခဲစေခဲ့ပြီး၊ လျင်မြန်စွာပင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

အခြားနိုင်ငံငယ်များက သတင်းကြားချိန်တွင် အိဇုမို၏ မြို့တော်မှာ ကျဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ကူညီရန် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မဟာဟန်ကို ရှုတ်ချရန်နှင့် မကျေနပ်ချက်များကို ဖော်ပြရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မဟာဟန်ထံသို့ ရှုတ်ချစာအမျိုးမျိုး ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။

“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ရိုးသားစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး သင့်ကို ပြစ်မှားခြင်း မရှိပါလျက်နှင့်၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရသနည်း။ အိဇုမိုက အခွန်ဆက်ပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်ကိုပင် မလုံလောက်သေးဘူးလား၊ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းမှ ဖြစ်မည်လား၊ ၎င်းမှာ လူသားဆန်မှု မရှိပြီး ကျင့်ဝတ်နှင့် မညီညွတ်ပေ။”

ဝမ်ကျင်းသည် ဤစကားများကို ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။ သူသည် အိဇုမိုကို ဖျက်ဆီးရန်သာမက ကျန်ရှိနေသည့် နိုင်ငံငယ်များကိုလည်း တစ်ခုမျှ အလွတ်မပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူသည် အခွန်ဆက်ကို လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ စိုးမိုးနိုင်သော နိုင်ငံကြီးသည် အင်အားကြီးမားနေချိန်တွင် နိုင်ငံငယ်များ၏ အခွန်ဆက်မှာ အရေးမပါသကဲ့သို့၊ စိုးမိုးနိုင်သော နိုင်ငံကြီး အားနည်းသွားချိန်တွင် သူတို့က ပုန်ကန်ကြလိမ့်မည်။

သူတို့ကို ထားရှိခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို အဆုံးသတ်ပြီး သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်မှသာလျှင် ထာဝရ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လုပ်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များစွာ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ကျင်းကမူ ၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။

နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များအတွက် နယ်မြေကို ထာဝရ သိမ်းပိုက်ထားခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သည်။ လက်ရှိလူများအတွက် မလိုအပ်ကောင်းသော်လည်း နောင်လာနောက်သားများအတွက် လိုအပ်နိုင်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝမှ တန်မင်းဆက်က ဂျပန်ကို မဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း၊ ဟန်မင်းဆက်က အလယ်အာရှကို အပြည့်အဝ မဝါးမြိုနိုင်ခြင်းနှင့် မင်မင်းဆက်က ဂျူချန်မျိုးနွယ်စုကို အသက်ရှူပေါက် ပေးခဲ့ခြင်းတို့ကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည် နောင်မျိုးဆက်များအတွက် မည်မျှကြီးမားသော ဘေးဆိုးများ ဖြစ်လာမည်ကို မတွေးမိခဲ့ကြချေ။

သူ ပညာသင်ကြားနေစဉ်ကပင် ထိုဧကရာဇ်များမှာ မိုက်မဲသူများ ဖြစ်ကြသည်လားဟု တွေးမိခဲ့သည်။ အနိုင်ရနိုင်လျှင် အဘယ်ကြောင့် မဖျက်ဆီးဘဲ နောင်မျိုးဆက်များအတွက် ဒုက္ခပေးခဲ့သနည်း။

ယခုအခါ သူ အာဏာရလာချိန်တွင် ကြီးမားသည့် စစ်ပွဲတစ်ခုသည် နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာရေးကို အလွန်ကြောက်ခမန်းလိမ့်အောင် ကုန်ကျစေကြောင်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် အကျိုးအမြတ် မမျှတသောအခါ စစ်ပွဲကို စတင်ရန်မှာ အပြည့်အဝ ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ သက်တမ်းအတွင်း နောင်မျိုးဆက်များအတွက် ဖြစ်နိုင်သမျှ စစ်ပွဲများစွာကို တိုက်ခိုက်လိုပြီး၊ လေးစားရသော နိုင်ငံကြီးကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လိုသည်။ သူသည် သူ၏ ရှေ့ပြေးများမှားယွင်းခဲ့သော အမှားမျိုးကို မလုပ်ဆောင်ပါ။

သူသည် အနာဂတ်တွင် ကြားနေ သို့မဟုတ် ရန်သူဖြစ်လာနိုင်သည့် နေရာအားလုံးကို သူ၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းကဲ့သို့ ပြောင်းလဲပစ်မည် ဖြစ်သည်။ မြေဆီလွှာ ညံ့ဖျင်းသော နေရာများကိုပင် မချန်ထားချင်ပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ လူများပင်ဖြစ်ရာ ရိုင်းစိုင်းသူများ နေထိုင်နိုင်သည့် နေရာမျိုးတွင် သူ၏ လူမျိုးများ မနေထိုင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အိဇုမို၏ မြို့တော်ကျဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးကာ ဝမ်ကျင်းရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အသက် ခြောက်ဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သော အိဇုမိုဘုရင်မှာ မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝမ်ကျင်းက အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤငယ်ရွယ်သော ဧကရာဇ်သည် ဝေဖန်ခံရမည်ကို မကြောက်ရွံ့သည်လား။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ သံသယများနှင့် နိုင်ငံပျက်သုဉ်းမှုအတွက် အမုန်းတရားတို့က သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဟာဟန်၏ ဧကရာဇ်၊ ကျွန်ုပ်၏ အိဇုမိုကို အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရသနည်းဟု မေးပါရစေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ကို တစ်ခါမျှ မပြစ်မှားခဲ့ပါ။ ဤအကြောင်းအရာများ ပျံ့နှံ့သွားလျှင် လောက၏ အထင်သေးမှုကို ခံရမည်ကို မကြောက်ပါသည်လား။ လောက၏ ပြောင်လှောင်မှုကို ခံရမည်ကို မကြောက်ပါသည်လား။ အကယ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များ ဒေါသထွက်လာလျှင်ကော မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ယင်းအစား သူသည် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ဘာသာစကားပင် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်နှင့် မခြားနားသည့် ဤလူရိုင်း ဘုရင်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။

"အထင်သေးခံရမည်လား။ ပြောင်လှောင်ခံရမည်လား။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ပါ...။ အကယ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားတိုင်းပြည်များ မရှိတော့ပါက မည်သူမျှ ဒေါသထွက်စရာ မလိုတော့သည် မဟုတ်ပါလား။"

သူ၏ ရှေ့က ဧကရာဇ်များသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုစိုက်ကောင်း ဂရုစိုက်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် ဝမ်ကျင်းကမူ မဟုတ်ပါ။

သူ၏ နေ့စဉ် မှတ်တမ်းများကို ရေးသားနေသော သမိုင်းဆရာများကို မည်သည့်အခါမျှ တားဆီးရန် မရည်ရွယ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူ လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာသည် မှန်ကန်ကြောင်း သူ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်သည်။

နောင်မျိုးဆက်များအတွက် ကျယ်ပြောသော နယ်မြေများနှင့် မြေယာများကို ချန်ရစ်ပေးခြင်းမှာ လုံးဝ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမှားနှင့် အမှန်ကို နောင်မျိုးဆက်များကသာ တရားစီရင်လိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ဂရုမစိုက်သော စကားလုံးများက အိဇုမိုဘုရင်၏ ဒေါသကို ချက်ချင်းပင် လျော့ပါးသွားစေခဲ့သည်။

အိဇုမိုပြီးနောက် အရှေ့ပင်လယ်နှင့် တောင်ပင်လယ်ရှိ အခြားနိုင်ငံငယ်များမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရသည်။ ဤအစိုးရများ ပြိုလဲသွားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ အစီအစဉ်၏ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သည့် ခွဲဝေခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သော စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်သည်များကို တိုင်းတစ်ပါး နယ်မြေများကို ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ ဖြစ်စေ၊ နှိမ့်ကျသော ဇာစ်မြစ်မှ ဖြစ်စေ၊ သာမန်အရပ်သားများပင် ဖြစ်စေ၊ အားလုံးကို အကြီးအကျယ် ဆုချီးမြှင့်ခဲ့သည်။

အိဇုမိုကဲ့သို့သော နေရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စစ်သည်များကမူ ဤနေရာများမှာ ဆိုးရွားသော နေရာများ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။ အိဇုမို၏ မြို့တော်မှာ အခြားသော ဒေသအများအပြား၏ မြို့တော်များထက်ပင် ပိုမိုသာယာဝပြောသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဝမ်ကျင်း၏ ဆုလာဘ်များအပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေကြပြီး၊ တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ မြေယာနှင့် ကြွယ်ဝမှုများ ရရှိပြီးနောက် သူတို့သည် သူတို့၏ မိသားစုများနှင့် ဆွေမျိုးများကို ခေါ်ယူကာ အသစ်ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် နယ်မြေများတွင် လူဦးရေ ပြည့်နှက်စေရန် နည်းလမ်းရှာကြလိမ့်မည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤနယ်မြေများကို ထိန်းချုပ်မှု လျော့ကျသွားခဲ့ပါကလည်း၊ ယေဘုယျအားဖြင့် အသားမှာ အိုးထဲတွင်သာ ဆွေးမြည့်သွားမည် ဖြစ်သည်။