← Chapters

အခန်း ၃၆၆

Vol. 37 Ch. 366

အခန်း ၃၆၆

Vol. 37 Ch. 366

အခန်း (၃၆၆)

အနောက်ပိုင်းဒေသများ

ရှူလဲ့မြို့၌ အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအားလုံး စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။

စစ်သူကြီး ကျုံးဟိန်း၊ ဒုတိယစစ်သူကြီး လီထျန်းရှင်း အခြားတပ်ဖွဲ့များမှ စစ်သူကြီးများဖြစ်ကြသော ထော့ရှန်း နှင့် မေလီဇေတို့သည် ဤအချိန်တွင် အားလုံး စုံညီစွာ ရှိနေကြ၏။ ၎င်းမှာ မြို့တော်မှ အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ ရောက်ရှိလာသော ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမိန့်တော်၏ အကြောင်းအရာမှာ ရိုးရှင်းလှပြီး ၎င်း၏ အနှစ်ချုပ်မှာ စကားလုံးလေးလုံးဖြင့် ဆိုရသော် "အနောက်ပိုင်းဒေသကို ချေမှုန်းပါ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်၊ ဤအမိန့်က စစ်အရာရှိများစွာကို ကြီးမားသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။

စစ်တိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှိခြင်းမှာ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို ရရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းမှာ ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ ရရှိရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ လောကရှိ မည်သည့်အမျိုးသားကိုမဆို မေးကြည့်လျှင် မြို့စားအဖြစ် ချီးမြှင့်ခံရခြင်း၊ အမတ်ချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ နောင်လာနောက်သားများအတွက် ကောင်းချီးများကို ယူဆောင်ပေးလိုခြင်းမျိုးကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

ဟွန်းလူမျိုးများကို တိုက်ခိုက်ပြီး အရှေ့ပင်လယ်နိုင်ငံများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့သည့် စစ်သည်များ ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှရာ သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် တောင့်တမှု မရှိဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။ ဝမ်ကျင်း၏ ရက်ရောပြီး ကြီးမားသည့် ဆုချီးမြှင့်မှုများက ဟန်စစ်တပ်တစ်ခုလုံးတွင် စစ်ရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို တောက်လောင်စေခဲ့သည်။

မဟာဟန်နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခြင်းမပြုမီကပင် အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်သည် ဤနေရာ၌ တပ်စွဲထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

တိုင်းတစ်ပါး မျိုးနွယ်စုများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူတို့သည် အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရပြီး အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများ၊ ရိက္ခာနှင့် လစာများကို နန်းတွင်းမှ အာဏာရှိသူများက အကြီးအကျယ် ခေါင်းပုံဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ကျုံးဟိန်းသာ အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အခြေအနေကို မထိန်းသိမ်းခဲ့ပါက၊ ယခု သူတို့နင်းထားသော ဤမြေပြင်မှာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်မြဲဖြစ်မဖြစ် မသေချာပေ။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်၊ အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်က ဝမ်ကျင်းကို နောက်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို မည်သည့်အခါမျှ အလဟဿ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ရာထူးတိုးသင့်သူကို တိုးမြှင့်ပေးပြီး၊ ဆုချီးမြှင့်သင့်သူကို ချီးမြှင့်ပေးကာ အစားအသောက်၊ လက်နက်နှင့် ငွေကြေးများကို အချိန်မီ ပြည့်စုံစွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ခက်ခဲသော အချိန်များကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရသည့်အတွက် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်း၏ ကြီးမားသော ဧကရာဇ်မေတ္တာတော်ကို ခံယူရချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းအား သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းလိုစိတ်များ အလွန်ပင် ပြင်းပြနေကြသည်။

ကျုံးဟိန်း၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်လောင်နေသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ ယခင်က နန်းတွင်းမှ အထောက်အပံ့ မရှိသော်လည်း အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်သည် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ နိုင်ငံငယ်များကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ နန်းတွင်းနှင့် ဧကရာဇ်၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ကျုံးဟိန်းသည် အနောက်ပိုင်းဒေသကို မဟာဟန်နိုင်ငံတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။ အခွန်ဆက်ပေးသော နိုင်ငံများအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ၊ နိုင်ငံများ ပျက်သုဉ်းသွားပြီး မြေယာများကို သိမ်းပိုက်ကာ လုံးဝ လက်အောက်ခံဖြစ်စေမည့် အစီအစဉ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ထျန်းဖုန်း ရှစ်နှစ်မြောက်၊ ဝမ်ကျင်း၏ အုပ်ချုပ်မှု ရှစ်နှစ်မြောက်တွင် မြောက်ပိုင်း အနောက်ပိုင်းဒေသများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပြီး အရှေ့ပင်လယ်နိုင်ငံများကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်၊ မဟာဟန်နိုင်ငံတော်သည် အနောက်ဘက်သို့ ၎င်း၏ လူသတ်ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကျုံးဟိန်း၏ အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်နှင့် ထော့ရှန်း၏ ယွဲ့လူမျိုး စစ်တပ်တို့သည် အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအတောအတွင်း မာချောင်သည် ၎င်း၏ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ အနောက်ဘက်သို့ ချီတက်ခဲ့ပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ပါက အကူအညီပေးရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းတွင် အနောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးသည် ထိတ်လန့်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် ယခင်က အလွန်တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သော နိုင်ငံငယ်အချို့မှာ ပို၍ ခံစားနေရသည်။

သူတို့သည် အနောက်ပိုင်းဒေသ ကာကွယ်ရေးဌာနကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု သိရှိထားသဖြင့် ယခင်က ရဲတင်းစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာရှိ မြေပြန့်လွင်ပြင် မင်းဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်၊ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်တွင် အုပ်ချုပ်သူအသစ်ရှိသည်၊ မဟာဟန်နိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ်ကြီးသည် ရက်စက်သော ဟွန်းများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့ပြီး၊ ပရိယာယ်များသော အရှေ့ပင်လယ်နိုင်ငံများကို ပျက်သုဉ်းစေခဲ့သည်၊ တောင်ပိုင်းရှိ ယွဲ့လူမျိုးများကိုလည်း ကြာမြင့်စွာကပင် သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဓားသွားသည် သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာချိန်တွင် သူတို့ မည်သို့လျှင် မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။ အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်မှာ အားကောင်းပြီးဖြစ်ကာ၊ နန်းတွင်း၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် တိုးချဲ့ပြီး လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်ကို သူတို့ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ၊

အကယ်၍ အနိုင်ရနိုင်လျှင်ပင် သို့မဟုတ် ခုခံနိုင်လျှင်ပင် နောက်ဆက်တွဲမှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ သူတို့တွင် ကြီးမားသော အင်အားစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျုံးဟိန်းသည် ၎င်း၏ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် နိုင်ငံငယ်အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် မဟာဟန်နိုင်ငံတော်နှင့် နီးကပ်သော နိုင်ငံများ ဖြစ်သည်။

ဘုရင်များသည် သူတို့၏ မှူးမတ်များ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ကျုံးဟိန်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ပြီး လက်နက်ချခဲ့ကြကာ၊ အသက်ရှင်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

ကျုံးဟိန်းသည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ပင် လက်ခံခဲ့သည်၊ သူသည် သွေးထွက်သံယိုကို နှစ်သက်သော စစ်သူကြီး မဟုတ်ပေ။ ဗျူဟာမြောက် ရည်မှန်းချက်ကို ရောက်ရှိသရွေ့ သူသည် မလိုအပ်ဘဲ လူသတ်မှုများကို တိုးမြှင့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အနောက်ပိုင်းဒေသမှာ လူဦးရေ ကျဲပါးပြီးဖြစ်ရာ၊ သာယာဝပြောသော အနောက်ပိုင်းဒေသကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သော လူဦးရေမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျုံးဟိန်းသည် သူတို့၏ လက်နက်ချမှုကို တိုက်ရိုက် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်များကို အထုပ်အပိုး ပြုလုပ်ကာ နန်းမြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်ပြီး သူတို့၏ အဆုံးအဖြတ်ကို ဝမ်ကျင်း၏ ဆန္ဒအတိုင်း ထားရှိခဲ့သည်။

သူတို့၏ ပြည်သူများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျုံးဟိန်းသည် သူတို့ကို မသတ်ဖြတ်ခဲ့သလို ဆိုးရွားစွာလည်း မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ ပြဿနာမဖြစ်သရွေ့ ဟန်စစ်တပ်သည် သူတို့ကို အနည်းငယ်မျှ အနှောင့်အယှက် မပြုခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ အခြားနိုင်ငံငယ်များအတွက် နမူနာပြရန် ဖြစ်သည်- လက်နက်ချသရွေ့ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က မသေချာသေးသော နိုင်ငံငယ်များစွာကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ တိုက်ရိုက် လက်နက်ချစေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်းတွင် ထိုမျှလောက်သော အမြော်အမြင် မရှိကြပေ၊ ဥပမာအားဖြင့် မဟာဟန်နိုင်ငံတော်နှင့် ဝေးကွာသော နိုင်ငံငယ်အချို့သည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ကျယ်ပြောလှသော အကွာအဝေးနှင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သဲမုန်တိုင်းများက မဟာဟန်နိုင်ငံတော်ကို ခုခံရန် သူတို့ကို ယုံကြည်မှု ပေးခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲနယ်ပယ်များကို ရှည်လျားစေခြင်းက ထောက်ပံ့ရေး ဖိအားကို အဆမတန် မြင့်တက်စေလိမ့်မည်။ အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဤသုံးစွဲမှုမှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ သူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိပါက ကျုံးဟိန်းသည် ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ မဟုတ်ပါက၊ စပါးနှင့် မြက်ခြောက် စားသုံးမှုကြောင့် မဟာဟန်နိုင်ငံတော်အတွက် အရှုံးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

သူတို့၏ အယူအဆမှာ အမှန်တကယ်တွင် မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။ အခြားသူတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်ပင် ဆုတ်ခွာရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်နိုင်သည်။ ရှည်လျားသော တိုက်ပွဲနယ်ပယ်များနှင့် အန္တရာယ်များသော မြေပြင်အနေအထားတို့ကြောင့် စစ်ပွဲတိုင်း၏ နေ့ရက်တိုင်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးကို ကုန်ခန်းစေသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ နိုင်ငံအသီးသီးကို သိမ်းပိုက်ခြင်းမှ ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်မှာလည်း ရေတိုတွင် ဤသုံးစွဲမှုကို ပြန်လည်ကာမိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပညာရှိသော အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်ကျင်းမှာ ထိုသို့သော သူ မဟုတ်ပေ။

သူ စစ်ပွဲဆင်နွှဲရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ မိမိ၏ အောင်မြင်မှုများကို တင့်တယ်စေရန် ဖြစ်သည်၊ အခြေခံအားဖြင့် သူသည် ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် အောင်မြင်မှုကို နှစ်သက်သူဖြစ်ပြီး၊ နောင်မျိုးဆက်များက သူ့ကို ရိုသေကိုးကွယ်ကာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းအတွက် သူ၏ ကြိးပမ်းမှုများကို အမှတ်ရစေရန် လိုလားသူ ဖြစ်သည်။

စားသုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အကယ်၍ ငွေမရှိပါက အခွန်တိုးကောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုး မဖြစ်ပေါ်သရွေ့ သူ ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ကျင်းသည် အမိန့်မပေးသရွေ့ ကျုံးဟိန်းသည် သူ၏ စစ်တပ်ကို ဆုတ်ခွာမည် မဟုတ်ပေ။

အနောက်ပိုင်းဒေသကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းမှာ ဝမ်ကျင်းကို ဧကရာဇ်အဖြစ် နောင်မျိုးဆက်များအထိ ကျော်ကြားစေမည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ စစ်သူကြီးအနေဖြင့်လည်း သူသည် သမိုင်းတွင် ထာဝရ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်စစ်သူကြီးမှ ငြင်းဆန်နိုင်မည် မဟုတ်သော ဂုဏ်ပြုမှု ဖြစ်သည်။

ကုန်းချန်းမြို့တော်အောက်တွင်၊ အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်၏ ရဲရင့်သော စစ်သည်များသည် လှေကားများကို အသုံးပြုကာ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ မြားချက်များနှင့် လိမ့်ကျလာသော ကျောက်တုံးများကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ကြသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်အတွင်း၌ လေးသည်တော်များသည် မြို့ရိုးဆီသို့ မြားမိုးများ ရွာသွန်းစေခဲ့ပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်နေသည့် သူတို့၏ ရဲဘော်များအတွက် ဖိအားကို လျှော့ချပေးခဲ့သည်၊ နှစ်ဖက်စလုံးမှ လူများသည် အချိန်တိုင်းလိုလို သွေးအိုင်ထဲသို့ ကျဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ကုန်းချန်း၏ ဘုရင်သည် ၎င်း၏ မင်းသားနှင့်အတူ စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ရန် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် အလဟဿသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်၊ စစ်သည်များ၏ အရည်အသွေးနှင့် လက်နက်တပ်ဆင်မှု ကွာခြားချက်မှာ အလွယ်တကူ ကျော်လွှားနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ၁၅ ရက်ကြာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်သည် အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ ကုန်းချန်း၏ မြို့တံခါးများကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ သွေးစွန်းသော သုတ်သင်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ကျုံးဟိန်းသည် သွေးထွက်သံယိုကို မနှစ်သက်သော်လည်း၊ အတွေ့အကြုံရှိ တိုင်းတစ်ပါး စစ်သူကြီး မေလီဇေမှာမူ ကွာခြားသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသကို ကြောက်ရွံ့စေရန်အတွက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မေလီဇေ၏ အကြံဉာဏ်ကို ကျုံးဟိန်း လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မေလီဇေသည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ပြီး ကန့်သတ်ရန် ဝမ်ကျင်းမှ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မေလီဇေသည် ယခင်နှစ်များက ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ ခိုင်မာသော သဘောထားကို ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ကျုံးဟိန်းအနေဖြင့် မျက်ကွယ်ပြု၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ကုန်းချန်းအတွင်းရှိ လူဦးရေအတွက် နောင်တအချို့ ခံစားရသော်လည်း သူသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ကျား၊ မ၊ အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကို မခွဲခြားဘဲ အားလုံးကို မညှာမတာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကုန်းချန်းသည် အနောက်ပိုင်းဒေသ စစ်တပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ခုခံခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော နိုင်ငံငယ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာသည် ခုခံရန် တွေးတောနေသော အခြားနိုင်ငံငယ်အားလုံးကို ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ခုခံရန် အော်ဟစ်နေကြသော နိုင်ငံငယ်များစွာကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်၊

မြေပြန့်လွင်ပြင်ရှိ နိုင်ငံတော်သည် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ နိုင်ငံအသီးသီးကို ယခင်က အပြစ်ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤမျှ ရက်စက်သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ မြေပြန့်လွင်ပြင် မင်းဆက်က အမြဲတစေ ရပ်တည်လာခဲ့သော မေတ္တာတရားနှင့် လမ်းစဉ်များမှာ ဤအုပ်ချုပ်မှုတွင် လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။

ဤအချက်က သူတို့ကို စစ်မှန်သော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့ပြီး၊ အားနည်းသော နိုင်ငံငယ်များစွာမှာ လျင်မြန်စွာပင် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော အနည်းငယ်မှာ ၎င်းတို့၏ ပထဝီဝင် အနေအထားကြောင့် ပြန့်ကျဲနေပြီး ထိရောက်သော စစ်ရေးအကူအညီကို မပေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။

အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည် သို့မဟုတ် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်၊ ဤစစ်ပွဲတွင် အမှန်တကယ် အထိနာခဲ့သူမှာ ကုန်းချန်း တစ်နိုင်ငံတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျုံးဟိန်းသည် လူဦးရေ အများအပြားနှင့် စစ်ပွဲမှ ရရှိသော ပစ္စည်းဥစ္စာများဖြင့် ရှူလဲ့မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင်၊ သူသည် အောင်ပွဲခံသည့် သတင်းကို မြို့တော်သို့ အမြန်ဆုံး ပေးပို့ခဲ့ပြီး နန်းတွင်းမှ အရင်းအမြစ် အကူအညီကိုလည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ကျယ်ပြောသော နယ်မြေများကို ရရှိခြင်းမှာ အုပ်ချုပ်ရန် နယ်ပယ် ပိုမိုများပြားလာခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းကို စီမံခန့်ခွဲရန် အရာရှိများ၊ လူဦးရေ၊ လယ်ယာသုံး ကိရိယာများနှင့် စိုက်ပျိုးရန် မျိုးစေ့များ လိုအပ်သည်...။

ကျုံးဟိန်း တစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် ဤပစ္စည်းများကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပေ။ နန်းတွင်း၏ အကူအညီ လိုအပ်သည်။

ငွေကြေး၊ စပါး၊ လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းအရင်းအမြစ်များ သုံးစွဲရခြင်းမှာ ကြီးမားလှသော ကိန်းဂဏန်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း ယခင် မြေပြန့်လွင်ပြင် မင်းဆက်များက အနောက်ပိုင်းဒေသကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ရန် မလိုလားခဲ့သည့် အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် မတန်ပေ။

All Chapters