အခန်း ၁၈၇

အခန်း (၁၈၇) သူက စစ်သေနာပတိ ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူပဲ

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနတွင် နယ်စပ်တစ်လျှောက် တပ်စွဲထားသော စစ်ကင်းစခန်း အများအပြား ရှိလေ၏။

ထိုစခန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သိပ်မဝေးသော်လည်း ရောက်ရှိရန် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူရပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဆယ်နီးပါးခန့်သည် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြလေပြီ။

၎င်းတို့သည် ခံတပ်အသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြပြီး ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ ကင်းလှည့်ရန် လိုအပ်သဖြင့် အချိန်မီ မလာရောက်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤအချိန်၌ ချန်ဖုန်းသည် စစ်သေနာပတိအတွက် သီးသန့်ထားရှိသော နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရာ ၎င်းတို့အထဲမှ အချို့မှာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပေ၏။

သူတို့သည် ချန်ဖုန်း၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနနှင့် စစ်သေနာပတိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း သိထားသော်လည်း စစ်သေနာပတိ၏ ရာထူးမှာ မည်သူမဆို ဝင်ထိုင်နိုင်သည့် နေရာမဟုတ်ချေ။

စစ်စခန်းအတွင်းရှိ ချင်းလုံ၊ တပ်မှူး ယွင်ကျဲ့နှင့် အခြားသူများမှာမူ ချန်ဖုန်း၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ဝန်ကြီး ကျန်းထျန်ရှန်း ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့က ကန့်ကွက်စရာ မရှိကြပေ။

"သူက ချန်ဖုန်း လား... ရိုးရိုးသာမန် ရုပ်ရည်လေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို ဆုတ်ခွာသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."

"ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူရောက်လာတုန်းက အမြင့် မီတာလေးဆယ်ကျော်ကနေ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလာတယ်လို့ ကြားတယ်... သူ့ရဲ့ ဝင်ရောက်လာပုံက အရမ်းကို အထင်ကြီးစရာပဲ..."

"ကောလာဟလတွေက နည်းနည်း ချဲ့ကားလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... သူက စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါတော့ သိပ်မယုံသေးဘူး..."

ထိုသူများသည် စောစောက မြင်ကွင်းကို မတွေ့လိုက်ရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် အခြားခံတပ်တစ်ခုတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး စစ်စခန်းမှ သတင်းများကို အခြားအဖွဲ့ဝင်များထံမှသာ ကြားသိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"သခင်လေး ချင်းလုံ ကလည်း စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား နဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လေ... ငါထင်တာက သခင်လေး ချင်းလုံ နဲ့ စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား တို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီးသွားတဲ့အချိန်ကျမှ ချန်ဖုန်း က အခွင့်ကောင်းယူပြီး စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို အနိုင်ယူလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဤအချိန်၌ အနီးရှိ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက အသံဩဩဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မလိုအပ်ဘဲ ခန့်မှန်းမနေကြနဲ့... စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို မစ္စတာချန် က တကယ်ပဲ နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ... စောစောက ငါလည်း အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့တယ်..."

"အဲဒီအချိန်တုန်းက စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား က အခန်းထဲကို ဝင်ပြီး ငါတို့ စစ်သေနာပတိကို လုပ်ကြံဖို့ ပြင်နေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သူက မစ္စတာချန် ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနဲ့ အရေးနိမ့်သွားခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ရန်သူတွေ ခေါ်လာတဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တွေ အကုန်လုံးလည်း သေကုန်ပြီ... မစ္စတာချန် က ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ လူနှစ်ဆယ် သုံးဆယ်လောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စောစောက လူအနည်းငယ်မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပေ၏။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

ဤအချိန်၌ ချန်ဖုန်းသည် အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းတို့ အကုန်လုံး ငါ့ကို သိပြီးသားလို့ ထင်ပါတယ်... ငါ့နာမည်က ချန်ဖုန်း ပဲ... ဝန်ကြီးကျန်း က ငါ့ကို နယ်စပ်မှာ သုံးရက်တာ စောင့်ကြပ်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာ... ဒီသုံးရက်အတွင်းမှာ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို နားထောင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... တချို့က မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... တကယ်လို့ သဘောမတူရင်လည်း သည်းခံနေကြ... သုံးရက်ပြည့်သွားရင် မင်းတို့ ကြိုက်တာလုပ်လို့ရပြီ... ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ မင်းတို့ ငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်... နားလည်လား..."

သူသည် စကားအပိုများ မပြောဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားလေ၏။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနတွင် ပြဿနာရှာတတ်သူများ အများအပြား ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

စစ်စခန်းအတွင်းရှိ လူများမှာမူ သူ၏ စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုသင့်ပေ၏။

အခြားသော ခံတပ်များမှ လူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို သူ မသိရှိသလို သိရှိရန်လည်း မလိုအပ်ချေ။ သူက ၎င်းတို့ကို အင်အားသုံး၍ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူ ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ အောက်ဘက်ရှိ လူအချို့မှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံ ရပေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့က ဘာမှ ထုတ်မပြောခဲ့ကြချေ။ ၎င်းတို့သည် အနီးတွင် ရပ်နေသော ချင်းလုံအား ကိစ္စရပ်၏ အမှန်တရားကို မေးမြန်းနေသည့်အလား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်းလုံက အသံဩဩဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ ကိုယ်တိုင် ဝန်ကြီးကျန်း ဆီကနေ အတည်ပြုချက် တောင်းထားပြီးပြီ... ဒါက တကယ် အမှန်ပဲ... ဒီသုံးရက်အတွင်းမှာ ငါအပါအဝင် အားလုံးက သူ့စကားကို နားထောင်ရမယ်..."

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြပေ၏။

၎င်းတို့အထဲမှ တစ်ဦးက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

"ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး... သခင်လေး ချင်းလုံ... ချန်ဖုန်း က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနနဲ့ စစ်သေနာပတိအပေါ်မှာ ကျေးဇူးရှိတယ် ဆိုပေမဲ့ သူက စစ်ချီစစ်တက်တာတွေ တိုက်ခိုက်ရေးတွေကို သိလို့လား... သူ တကယ်ကို စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသက်သက်ပဲ... အခု ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေ အကုန်လုံးကို သူ့ဆီ အပ်နှင်းရမယ်ဆိုတော့... ငါ တကယ်ကို လက်မခံနိုင်ဘူး..."

အခြားတစ်ဦးကလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပေသည်။

"ငါလည်း လက်မခံဘူး... ဝန်ကြီးကျန်း က သူ့ကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနရဲ့ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တာပဲ ရှိတာ... အရာအားလုံး သူ့နောက်ကို လိုက်ရမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူး... အဲဒါက တခြားကိစ္စပဲ..."

တတိယမြောက် လူကလည်း မတ်တပ်ရပ်လာခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ်... သူက စနစ်တကျ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုတွေ မရရှိထားဘူး... တကယ်လို့ သူသာ မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ရင် ငါတို့အတွက် လူဘယ်နှယောက်လောက် သေပေးရမလဲ..."

လူတိုင်းက ၎င်းတို့၏ သဘောထားများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာကြသည်။

၎င်းတို့သည် ချန်ဖုန်းအား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤခေါင်းဆောင်သစ်အပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စစ်သေနာပတိသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို တာဝန်မယူမီက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်မှုများနှင့် လမ်းညွှန်မှု အမျိုးမျိုးကို ခံယူခဲ့ရပေသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ လူကရော မည်သို့နည်း။ သူက တကယ်ကို ငယ်ရွယ်လွန်းပြီး ဘာကိုမှ သိရှိနားလည်ပုံ မပေါ်ချေ။ သူ့ကို ယာယီ စစ်သေနာပတိအဖြစ် မည်သို့ ခန့်အပ်နိုင်မည်နည်း။

ချင်းလုံ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

"မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရဲတင်းနေရတာလဲ... စစ်မိန့်ဆိုတာ တောင်တန်းကြီးတွေလို ခိုင်မာတယ်... ချန်ဖုန်း ကို ဝန်ကြီးကျန်း က ရွေးချယ်ထားတာဖြစ်ပြီး အဲဒီတုန်းက စစ်သေနာပတိ ကိုယ်တိုင်တောင် ခေါင်းညိတ် သဘောတူခဲ့တာ... တကယ်လို့ စစ်သေနာပတိ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင် သူက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ... အခု သူက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို တာဝန်ယူနေတာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ... ဒါ့အပြင် စောစောကသာ ချန်ဖုန်း အချိန်မီ မရောက်လာခဲ့ရင် ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်နှယောက်လောက် အသက်ရှင်နိုင်ဦးမလဲ... အခု မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ... ပုန်ကန်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား..."

စစ်မိန့်တစ်ခုသည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား ခိုင်မာလှပေ၏။

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် စစ်သေနာပတိ မျက်စိကျထားသော ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် မေ့လျော့နေခဲ့ကြ၏။

ယခုအခါ မကျေမနပ်ဖြစ်နေလျှင်ပင် ၎င်းတို့ လုပ်နိုင်သမျှမှာ သည်းခံနေရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအခါမှသာ ချင်းလုံသည် ချန်ဖုန်းအား ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့က ရင့်ကျက်မှု မရှိကြသေးလို့ပါ... သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့... အစောကြီးပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို လွှဲပြောင်းယူရမှာဆိုတော့ အခုချိန်မှာ လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ..."

ချန်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် စကားပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွားရ၏။ ‘ချီးပဲ... စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို လွှဲပြောင်းယူမယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းက သဘောတူခဲ့လို့လဲ…’

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ဆက်လက် ငြင်းခုံမနေချင်တော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤကိစ္စသည် သူ့ကို သက်ဆိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူက အောက်ဘက်သို့ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီည ဆယ်နာရီကျရင် စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို သုတ်သင်ဖို့ ခေါင်းဖြတ်စစ်ဆင်ရေးမှာ မင်းတို့ ငါ့ကို ပူးပေါင်းကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ကဲ ပြဿနာရှိလား..."

ဤစကားကြောင့် လူတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားကြပြန်သည်။ အောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်မှာ ၎င်းတို့၏ သဘောထားများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချင်ကြသော်လည်း မပြောရဲကြချေ။

"ပြောလေ..."

ချန်ဖုန်းက အချက်ပြလိုက်၏။

လူတစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရင်က ငါတို့ တိုက်ပွဲတွေ အကြိမ်ကြိမ် ကြုံခဲ့ရပြီး ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒဏ်ရာတွေ မသက်သာသေးဘူး... ငါထင်တာက အခု အရေးကြီးဆုံးက ပြန်လည်သက်သာလာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... ပြီးတော့ စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို ရန်သူ့နိုင်ငံရဲ့ ပဉ္စမတပ်မကြီး ခံတပ်က ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာ... သူ့ကို သတ်ဖို့က အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး... ရန်သူတွေက လက်နက်ကြီးတွေ သုံးလာနိုင်ခြေများပြီး အဲဒါက ပိုကြီးမားတဲ့ အသေအပျောက်တွေကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်..."

ဤအချိန်များတွင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် သေနတ်များနှင့် ခဲယမ်းမီးကျောက်များကိုသာ အသုံးပြုကြပေသည်။ အကယ်၍ အခြေအနေများ ပြင်းထန်လာပြီး လက်နက်ကြီးများ အသုံးပြုလာပါက တိုက်ရိုက် ဒုံးပျံပစ်လောင်ချာများနှင့် လေယာဉ်မှ ဗုံးကြဲခြင်းများ ဖြစ်လာနိုင်ပေ၏။

၎င်းတို့သည် စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ခါရမ်းနေကြလေသည်။ သူတို့ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ ဤမျှ လွယ်ကူသည်ဟု သူ တကယ် ထင်နေတာလား။

အောင်ပွဲတိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ သွေးများဖြင့် ရယူထားခြင်း မဟုတ်ပါလော။

အနီးတွင် ရပ်နေသော ချင်းလုံမှာလည်း နက်ရှိုင်းစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။ စကားပြောချင်သော်လည်း သူ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"အဲဒါကြောင့်မလို့ ငါက မင်းတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းကူညီမှုကို လိုအပ်တာပေါ့... မင်းတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က အလုံးစုံ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ပြီး ရန်သူရဲ့ လက်နက်ကြီးတွေကို အာရုံလွှဲဖို့ပဲ... စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို သတ်ဖို့ကတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်..."

ဘာ... လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကြလေ၏။ ချင်းလုံပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားပုံ ရပေသည်။

တစ်ယောက်တည်း ဟုတ်လား။ ရန်သူ့နယ်မြေထဲကို ဝင်စီးမယ်ပေါ့... ‘ချီးပဲ... ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတာပဲ’

"ချန်ဖုန်း... လုံးဝ မဖြစ်ဘူး... တကယ်လို့ မင်းကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ဝန်ကြီးကျန်း ကို ငါ ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ... ဒါ့အပြင် စစ်သေနာပတိ ကလည်း အခုချိန်မှာ မင်းရဲ့ ကုသမှုကို လိုအပ်နေသေးတယ်လေ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် သတ်ရမယ်... ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မင်းတို့အတွက် အသက်တွေ အများကြီး ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သေစရာ မလိုပါဘူး... မှတ်ထားပါ... ဒါက ဟန်ပြတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပဲ... သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ပြီး အာရုံလွှဲထားဖို့ပဲ လိုတယ်... တခြားကိစ္စတွေ အတွက်တော့ မင်းတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး..."

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် သူသည် အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

တံခါးဝသို့ ရောက်ချိန်တွင် သူက ရုတ်တရက် ပြန်ရပ်တန့်လိုက်ပြန်သည်။

"ဒါ့အပြင်... စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ရာထူးကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ငါ ဒီမှာ သုံးရက်ပဲ နေမှာ... သုံးရက်ပြည့်သွားရင် မင်းတို့ ငါ့ကို တောင်းပန်ရင်တောင် ငါ သောက် ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားကြတော့၏။