အခန်း (၁၀၀၃-၁၀၀၄)

အခန်း(၁၀၀၃)

ထောက်ကျန့်ရန်၏ စကားအရ တျန်ကျောက်ကြယ်သည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံးနှင့် အဝေးဆုံးသော ကျင့်စဉ်အဆင့်သို့ နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ရာ အချိန်ဆိုင်းနေ၍ မဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိလိုက်ကြပေသည်။ အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ရပါက နောက်တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့နိုင်ရန် မည်မျှအထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများလည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စောင်းမျှော်စင်ပေါ်၌ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းအတွက် လိုအပ်သော အစီအရင်ကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အစီအရင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် စောင်းမျှော်စင်၏ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရချေသည်။

ဤရောင်ဝါဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာကို သွန်းလုပ်ရာတွင် မည်သည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာမျှ အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ။ ယင်းက ကြည့်ရသည်မှာ လွယ်ကူသက်သာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သွန်းလုပ်သူ၏ စွမ်းရည်ကို ပိုမိုစမ်းသပ်ရာ ရောက်ပေသည်။

အကယ်၍ သွန်းလုပ်ခြင်း ကျရှုံးခဲ့ပါက အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအားလုံးသည်လည်း အဖတ်ဆယ်မရအောင် ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ရာ အားထုတ်မှုအားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားချေမည်။

သို့သော် ရှောင်လင်၏ ပြောကြားချက်အရ အတိုင်းအဆမဲ့မြေကမ္ဘာ၊ မငြိမ်းသတ်နိုင်တဲ့ မီးလျှံ၊ မရဏပင်လယ်၊ မြောင်ကျင်းရေစင်နှင့် နတ်ဆို့သစ်သား စသည့် ဒြပ်စင်ငါးပါး ပစ္စည်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစီအရင်သာ အခြေခံအဖြစ် တည်ရှိနေပါက အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားပေသည်။ သို့ရာတွင် ဤပစ္စည်းငါးမျိုးကို အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ရန်မှာမူ လွယ်ကူသောအလုပ် မဟုတ်ချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကို မိမိ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် အစောင့်အရှောက်များအဖြစ် နေရာချထားပြီး ဖြစ်ကာ သူကိုယ်တိုင်မူ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း နည်းစနစ်အတိုင်း ဒြပ်စင်ငါးပါး ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်ကို စတင်သန့်စင်လေတော့သည်။

မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် ပစ္စည်းငါးမျိုးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုသကဲ့သို့ အပြန်အလှန် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုလည်း ရှိနေသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားရုံနှင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍မရသော ရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ရှိခွန်အားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းစနစ်၏ စည်းမျဉ်းများကို တိကျစွာလိုက်နာပြီး ဤပစ္စည်းများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်စဉ်သည် အနည်းငယ် နှေးကွေးလှသဖြင့် ထိုသို့သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုမျိုးသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို များစွာကုန်ခမ်းစေချေသည်။

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ချိနဲ့ကာ မျက်စိများပင် ပြာဝေ၍ မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ သန်မာလှသော ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ဖြင့်ပင် ဤမျှလောက်သော အလုပ်မျိုးကြောင့် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။

ဒြပ်စင်ငါးပါး ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်ကို ပေါင်းစပ်နေစဉ်အတွင်း ဤဂုဏ်သတ္တိငါးမျိုးရှိသော ပစ္စည်းများသည် လုံးဝငြိမ်သက်ခြင်း မရှိကြချေ။ အချို့သော အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှု ဆက်ဆံရေးများကို စနစ်တကျ မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်ခဲ့ပေသည်။

အချို့သော ပစ္စည်းများမှာမူ လွင့်စင်ပျံထွက်သွားလုနီးပါးပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စောင်းမျှော်စင် ပတ်ပတ်လည်တွင် တားမြစ်ချက်များကို ကြိုတင်ချထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည့်အပြင် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားကျွမ်းကျင်သူများ စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် ထိုအန္တရာယ်ကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်ကို ပြီးဆုံးအောင် တည်ဆောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန် တောက်ပနေသော လင်းလက်သည့် အလုံးစုံလေးတစ်ခုသည် သူ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအလုံးစုံလေးသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သေးငယ်လှပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကြက်ဥတစ်လုံးခန့်သာ ရှိပေသည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေသော ချန်ဖန်းက မထိန်းနိုင်ဘဲ စနောက်လိုက်လေသည်။

"မင်း ကြက်ဥတစ်လုံး သွန်းလုပ်လိုက်တာလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။ ယင်းက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤ 'ကြက်ဥ' ကို လုံးဝအထင်သေး၍ မရချေ။

"ခဏနေရင် မင်း သိရမှာပေါ့"

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ရှုနေကြသည့် ကြည့်ကွင်း အလယ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို စတင်ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ဤပစ္စည်းများသည်လည်း အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပေရာ အဓိကပစ္စည်းငါးမျိုးနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင်မူ အလားတူ ရှားပါးလှသော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤပစ္စည်းများသည် အထောက်အကူပြု အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘေးထွက်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အာနိသင်ကိုမူ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။

အကြောင်းမူကား ဒြပ်စင်ငါးပါး ပစ္စည်းများသည် ဤမှော်ရတနာကို လည်ပတ်စေရန် စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများကမူ ၎င်းဒြပ်စင်ငါးပါး ပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အဆုံးတွင်မူ အတွင်း၌ ရှိနေမည့်သူသည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများကသာ နောက်ဆုံးတွင် အကာအကွယ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများကိုပါ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာ၏ ရောင်ဝါသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

"ငါ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် တောက်ပနေတဲ့ ကြက်ဥတစ်လုံးနဲ့ တူတုန်းပဲ..." ချန်ဖန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် ယင်းက ထိုသို့သော သဏ္ဌာန်ရှိနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုသို့သော တည်ဆောက်ပုံမျိုးတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ် ရှိနေပေသည်။

"ရှောင်လင်... ငါ အောင်မြင်အောင် သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဤအရာသည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှု ရှိမရှိ ရှောင်လင်အား စစ်ဆေးခိုင်းရန် စောင့်ဆိုင်းရင်း မေးလိုက်သည်။ ရှောင်လင်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်။ ကျွန်မ သိရှိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဒီအခြေအနေဟာ သူ့ရဲ့ လည်ပတ်မှုအတွက် လုံလောက်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ဒီမှော်ရတနာရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြတာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောပြီးနောက် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါနဲ့အတူ စမ်းကြည့်ချင်ကြလား"

အမှန်တရားမှာမူ ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် စိတ်မရှည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်မူ ဤသို့သော မှော်ရတနာမျိုးကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အာနိသင်က မည်သို့ရှိမည်ကိုလည်း မသိကြချေ။ အလင်းထက် မြန်အောင် ပျံသန်းနိုင်မည်ဟူသော အတွေးကပင် သူတို့ကို အနည်းငယ် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစေပေသည်။

"စမ်းကြည့်တာပေါ့"

---

လူတိုင်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးများ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ ကြည့်နေကြစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ် ဂါထာတော်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ မှော်ရတနာကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် အတွင်းဘက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။ ဤအလင်းတန်းသည် ကန့်လန့်ဖြန့် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အစွန်းတစ်ဖက်မှနေ၍ အစဉ်မပြတ် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ၎င်း၏ အချင်းသည် လူတစ်ရပ်စာမျှ မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။ မှော်ရတနာ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပထမဆုံးအဖြစ် စမ်းသပ်လိုက်သည်။

မှော်ရတနာ၏ လမ်းညွှန်ချက်အရ လူတစ်ဦးသည် ဤကြီးမားသော ကန့်လန့်ဖြန့် အလင်းကွယ်ကာတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ရုံသာ လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ကာ အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသောသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပုံရိပ်သည် ကန့်လန့်ဖြန့် အလင်းကွယ်ကာတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ သေးငယ်သွားပြီး ၎င်း၏ အချင်းဝက်လည်း ဆက်တိုက် လျော့နည်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း အတွင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုးကို မကြုံတွေ့ရချေ။ သူသည် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျွမ်ယွမ်၊ တောက်ကျန့်ရန်နှင့် အကိုနဂါးတို့သည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်သွားကြသည်။

သူတို့လေးဦး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ဝူး၏ အလှည့် ရောက်ရှိလာသောအခါ အလင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့လေသည်။

ဝမ်ဝူး၊ ချန်ဖန်းနှင့် အခြားသူများသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြရပြီး ဘာများ ဖြစ်ပျက်နေသနည်းဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံစနစ်ဖြင့် အလျင်အမြန် သတင်းပို့ကာ မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မှော်ရတနာ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းသည် အလွန်ရိုးရှင်းလှပြီး ကြီးမားသော ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန် အိမ်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤနေရာမှနေ၍ အပြင်ဘက်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူသည် အပြင်ဘက်တွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျက်လုံးများ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ကြည့်နေသော ဝမ်ဝူးကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။ ဤအရာသည် ပြင်ပအချက်အလက်များကို ပိတ်ဆို့ထားရန် မသင့်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ပြင်ပအချက်အလက်များကို ပိတ်ဆို့ထားပါက မမျှော်လင့်ထားသော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်ဝူးနှင့် အခြားသူများ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍မရသည်ကို မသိရှိခဲ့သဖြင့် မှော်ရတနာ၏ မိတ်ဆက်လမ်းညွှန်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဤမှတ်တမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤမှော်ရတနာသည် အများဆုံး လူလေးဦးကိုသာ ဆန့်ဝင်နိုင်ပေသည်။ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ကျွမ်ယွမ်၊ တောက်ကျန့်ရန်နှင့် အကိုနဂါးတို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသောသူများသည် ထပ်မံဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

ဤအရာသည် သာမန်မှော်ရတနာမျိုး မဟုတ်ချေ။ လူလေးဦး ဆန့်ဝင်နိုင်ခြင်းသည်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို အလျင်စလို ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ထို့အစား သူသည် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ မှော်ရတနာကို လေ့လာစောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ကြည့်ရှုစရာ များများစားစား မရှိလှပေ။ အတွင်းပိုင်း တည်ဆောက်ပုံသည် အတွင်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် ကြည်လင်ပြတ်သားသော ကြက်ဥခွံတစ်ခု၏ အတွင်းထဲတွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ထို့ပြင် အတွင်းထဲမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လျှင် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံစွမ်းအားကိုပင် အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှင့်နိုင်ချေသေးသည်။

မှော်ရတနာ၏ အတွင်းဟင်းလင်းပြင်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်းသည်လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း(၁၀၀၄) ပိုမိုမြန်ဆန်လာသော အရှိန်နှုန်း

ဤရောင်ဝါဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာ၏ အတွင်းဟင်းလင်းပြင်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ချေသည်။ ယင်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မောင်းနှင်ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းပကား၌သာ ရှိပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မှော်ရတနာ၏ အိတ်သွန်ဖာမှောက် မိတ်ဆက်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသည့် လက်ကွက်အတိုင်း စမ်းသပ်ကာ လှုပ်ရှားသက်ဝင်စေလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဒုံးပျံတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည့်နှယ် အလွန်ပြင်းထန်လှသော အရှိန်နှုန်းဖြင့် မည်သည့်ဆိုင်းငံ့မှုမျှမရှိဘဲ ထိုမှော်ရတနာသည် အသံပင် မဆုံးသေးမီ မူလနေရာမှ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။

---

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ အကူးအပြောင်း ကြားခံဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသဖြင့် အံ့အားသင့်လွန်း၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် သေးငယ်သော အမည်းစက်လေးတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်သော လင်းလက်တောက်ပသည့် အစက်အပြောက်များ စီခြယ်ထားသည့် ကတ္တီပါအမည်းရောင် ပိတ်စကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားချေသည်။

"မြန်မြန်ရပ်တော့" တောက်ကျန့်ရန်က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ကွက်ကို ဆတ်ခနဲ လွှဲပြောင်းလိုက်ရာ မှော်ရတနာလည်း ဘရိတ်အုပ်လိုက်သကဲ့သို့ တန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လေကို ဝဝရှူလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ငေးမောကြည့်ရင်း ရင်တထိတ်ထိတ်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘေးနားမှ တောက်ကျန့်ရန်မှာမူ အသက်ထွက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားပြီး အလောတကြီး ပြောရှာသည်။

"တော်သေးတာပေါ့ ရပ်လို့ အချိန်မီသွားလို့။ မဟုတ်ရင် ဒီလို အရှိန်အဟုန်အပြင်းကြီးနဲ့ ဒီအတိုင်း ဆက်ပျံသွားရင် ငါတို့ ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲမှာ လမ်းပျောက်ကုန်မှာ သေချာတယ်"

"ဟုတ်တယ်" ကျွမ်ယွမ်ကလည်း ရင်ထဲရှိ အာရုံများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ခုနက ပျံသန်းနေတဲ့ အချိန်တုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်က ဟင်းလင်းပြင်တွေ အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ငါတို့ ဒီနေရာကို ရုတ်ချည်း ရောက်လာသလိုပဲ။ အဲ့ဒီတစ်ချက်ထဲတင် အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်းသိန်းချီ ခရီးပေါက်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပျံနေရင် လမ်းပျောက်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း "ကျွန်တော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ဖူးတာဆိုတော့ ဒါက တကယ့် ပြဿနာပဲ။ တျန်ကျောက်ကြယ်ကို အဝေးကနေ လှမ်းမျှော်ကြည့်ဖူးတယ် ဆိုပေမဲ့ ဒီလို ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကြယ်တာရာနယ်မြေကြီးထဲမှာ ဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာ မသိဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ထို့နောက် သူသည် တောက်ကျန့်ရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဤနယ်ပယ်တွင် ဆရာတစ်ဆူဖြစ်သော တောက်ကျန့်ရန်သာလျှင် ဖြေရှင်းနည်း ရှာကြံပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးမိသည်။

တောက်ကျန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ငါတို့ တျန်ကျောက်ကြယ်အထိ အကွာအဝေးကို တွက်ချက်လို့ ရတယ်၊ အဲ့ဒီကြယ်ရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေပြီး သွားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ အဲ့ဒီကို သွားမယ့် လမ်းကြောင်းပြမြေပုံတစ်ခုကို အသေးစိတ် ဆွဲသားထားပြီးသား။ ဒီလမ်းကြောင်းပြမြေပုံအတိုင်းသာ သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ အဲ့ဒီနေရာကို ရောက်နိုင်မှာပါ"

တောက်ကျန့်ရန်၏ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံ ရှိနေခြင်းက သူတို့အတွက် ကိစ္စရပ်များကို များစွာ အဆင်ပြေချောမွေ့သွားစေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

---

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် ဤကိစ္စကို အသေးစိတ် ပြန်လည်စီစဉ်ရန် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့လေးဦး သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မဖြစ်မနေ သွားရမည့်သူ ဖြစ်ပြီး တောက်ကျန့်ရန်မှာ ခရီးစဉ်အတွက် အသက်ရှိသော မြေပုံ သို့မဟုတ် လမ်းပြအကြံပေးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ကာ အကိုနဂါးမှာလည်း နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်နေသဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။

ကျွမ်ယွမ်မှာမူ နောင်တစ်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူ ဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ လမ်းစဉ်အတွက် တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံများကို ကြိုတင်ရယူနိုင်မည် ဖြစ်ပေရာ သူတို့လေးဦး သွားခြင်းကသာ အသင့်တော်ဆုံး အစီအစဉ် ဖြစ်ချေသည်။

ဝမ်ဝူးနှင့် အခြားသူများကလည်း လိုက်ပါလိုကြသော်လည်း မှော်ရတနာ၏ အတွင်းခန်းမှာ လူအများကြီးကို မဆံ့သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်အထိသာ စောင့်ဆိုင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

စောင်းမျှော်စင်တွင် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြပြီး ဤခရီးစဉ်အတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

မှော်ရတနာများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ယူဆောင်သွားနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မမျှော်လင့်သည့် အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အထုပ်အပိုး ပြင်ဆင်ခဲ့ကြချေသည်။

ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှ လူများကို စတင်နှုတ်ဆက်တော့သည်။ သူသည် ရှန်းဝူမျှော်စင်ရှိ ဘိုးဘေးများကို ကြိုတင်အကြောင်းကြားထားပြီး ဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသည်မှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မျက်နှာများသာ ဖြစ်ချေသည်။

မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော လူများနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သူ သဘောပေါက်မိသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို လိုက်လံနှုတ်ဆက်နေပါက အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားမည် ဖြစ်သဖြင့် နောင်အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန် အခွင့်အရေးရှိပါစေဟုသာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

အချိန်သည် မည်သူ့ကိုမျှ စောင့်ဆိုင်းမနေပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူတိုင်းကို ဦးဆောင်၍ ကြယ်တာရာနယ်မြေဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

မူလအတိုင်းပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ သူတို့၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနိမ့်စား ထိန်းချုပ်မှု လက်ကွက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် မှော်ရတနာမှာ အနှေးဆုံးအရှိန်ဖြင့်သာ ပျံသန်းနေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ပြင်ပရှိ ဟင်းလင်းပြင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ထပ်တူကျနေသည်ကို မြင်တွေ့နေရပြီး မိမိတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကိုပင် မခွဲခြားနိုင်တော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် တောက်ကျန့်ရန်က သူ့ကို ရပ်တန့်ရန် လှမ်းပြောသည်။ ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ကွက်လပ်တစ်ခုတွင် သူတို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး တောက်ကျန့်ရန်သည် လက်ထဲမှ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံကို ထုတ်ယူကာ လက်ရှိ ကြယ်စုတန်းများနှင့် စတင်နှိုင်းယှဉ်တော့သည်။ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံကို မှော်ရတနာ ဟင်းလင်းပြင်၏ ဗဟိုတည့်တည့်တွင် အလင်းအသွင်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ထင်ဟပ်ပြထားသဖြင့် လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ချေသည်။

ထို့နောက် ပြင်ပရှိ ကြယ်စုတန်းများနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ရာ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံတွင် ပြသထားသည့် ကြယ်စုတန်းများသည် ယခု သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာများနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ တူညီနေကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး သိရှိသွားကြသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် သူတို့၏ လက်ရှိတည်နေရာမှာ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံနှင့် ကိုက်ညီနေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

"ကောင်းပြီ" တောက်ကျန့်ရန်က သူ၏ ဖြူဆွတ်ဆွတ်မုတ်ဆိတ်မွေးကို ကျေနပ်စွာ သပ်ရင်း ပြောသည်။ "ဒါက ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံ တွက်ချက်မှုတွေမှာ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ ယွမ်ဖုန်း... အခု မှော်ရတနာကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ဦး။ အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ပျံသန်းပြီးရင် ငါတို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကြမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် လက်ကွက်တစ်ခုကို လှုပ်ရှားသက်ဝင်စေလိုက်သည်။ ဤထိန်းချုပ်မှု လက်ကွက်သည် မှော်ရတနာ ပျံသန်းမှု၏ ဒုတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူတိုင်းသည် မိမိတို့ရှေ့မှ ကြယ်စုတန်းများ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ထပ်တူကျလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်ပမှ မြင်တွေ့နိုင်သော အလင်းတန်းအားလုံးနီးပါးသည် အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ စုဆုံသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မှော်ရတနာကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်၏။

ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ကြရသည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံကို ကြည့်နေကြပြီး မြေပုံပေါ်ရှိ သူတို့၏ တည်နေရာမှာ သိသိသာသာ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအကွာအဝေးမှာ သူတို့အတွက် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

တောက်ကျန့်ရန်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်စုတန်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရာ အမှားအယွင်း မရှိသေးကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

"လမ်းကြောင်းပြမြေပုံက မင်းရဲ့အရှိန်ကို မှီနိုင်ပုံရတယ်" တောက်ကျန့်ရန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် လမ်းကြောင်းပြမြေပုံအပေါ် အလွန် အားရကျေနပ်နေပုံရချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက တတိယအဆင့် အရှိန်နှုန်းသို့ ပြောင်းလဲကာ ထပ်မံအရှိန်မြှင့်လိုက်သောအခါ လွန်စွာ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ကြောင့် လမ်းကြောင်းပြမြေပုံပေါ်ရှိ သူတို့၏ တည်နေရာ ကိုဩဒိနိတ်များမှာ လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းပြမြေပုံပေါ်တွင်မူ အလွန်သေးငယ်သော အကွာအဝေး လွဲချော်မှုဟု ထင်ရသော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအကွာအဝေးမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပေသည်။

တောက်ကျန့်ရန်သည်လည်း ဤနေရာတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံကို အလောတကြီး စတင်ပြင်ဆင်ကာ ဤအရှိန်နှုန်းအောက်ရှိ ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင်းမှ သူတို့၏ တည်နေရာကို ပြန်လည်တွက်ချက်တော့သည်။ အတန်ကြာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူသည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့ပြီး ပြောရှာသည်။

"ဒီအရှိန်နှုန်းအတိုင်းပဲ ဆက်ပြီး အရှိန်မြှင့်ပါဦး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပျံသန်းရန်အတွက် တတိယအဆင့်ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တောက်ကျန့်ရန်ကို လမ်းကြောင်းပြမြေပုံပေါ်ရှိ တည်နေရာအား စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။

ဤတည်နေရာ သတ်မှတ်မှုတွင်လည်း အနည်းငယ် လွဲချော်မှု ရှိနေသေးသော်လည်း ယခင်အကြိမ်ထက်မူ များစွာ သေးငယ်သွားပြီ ဖြစ်ချေသည်။ အသေးစား ပြင်ဆင်မှုများကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဤအရှိန်နှုန်းအောက်ရှိ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံပေါ်မှ တည်နေရာ သတ်မှတ်မှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် တိကျသေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် တောက်ကျန့်ရန်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စတုတ္ထအဆင့် အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို အသုံးပြုရန် ခိုင်းစေလိုက်တော့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးထိတ်ပူပန်မှု ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ အကြောင်းမူကား တတိယအဆင့် အရှိန်မြှင့်တင်မှု၌ပင် လွဲချော်မှုများ ပြသခဲ့ရာ စတုတ္ထအဆင့် အရှိန်မြှင့်တင်မှုမှာမူ ယခုထက်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်လာတော့မည် မဟုတ်လော။