အခန်း ၁၃၂

အခန်း ၁၃၂

“ကျန်းဟန်... မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ပြီး အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစလေးတောင် ချန်မပေးနိုင်ရတာလဲ။”

မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူက ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။ ကျန်းဟန်က ဤမျှအထိ နှလုံးသားကင်းမဲ့ပြီး အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကမ်းလှမ်းချက်ကိုပင် ထည့်မတွက်ဘဲ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။

ကျယ်လောင်ပြင်းထန်သော အသံကြီးနှင့်အတူ နဂါးအသက်ရှူသံသည် မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူ၏ မျက်နှာတည့်တည့်ဆီသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာသည် အရေးကြီးသောအချိန်တွင် ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်း၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် မြေပြင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များ အထပ်ထပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနွယ်ပင်များသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်ကာ သစ်သားဒိုင်းများကို အလွှာပေါင်း တစ်ရာခန့်အထိ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း နဂါးအသက်ရှူသံအောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရကာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဤသို့ အရေးကြုံသော စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာသည် နွယ်ပင်တစ်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူကို ဆွဲဖယ်လိုက်သဖြင့် နဂါးအသက်ရှူသံ တိုက်ခိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်မှ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကောင်းကင်မှ သွေးရောင်အရိပ်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် အောက်သို့ ဝဲပျံဆင်းသက်လာပြီး သူ့ကိုသာ ဦးတည်ချက်ထား၍ တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

ထိုသွေးရောင်အရိပ်များသည် ခြေရာခံနိုင်စွမ်း ရှိရုံသာမက ပြင်းထန်သော ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းလည်း ရှိကြသည်။ သာမန်အတားအဆီးများ အသုံးမဝင်ပေ။ ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာသည် ရှေ့သို့ အလောတကြီး ပြေးထွက်သွားကာ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အပြည့်အဝ တောင့်ခံလိုက်ရသည်။

ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာတွင် သွေးမရှိသဖြင့် သွေးရောင်အရိပ်များထဲမှ သွေးအမျိုးအစား တိုက်ခိုက်မှုများသည် ၎င်းအပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှုမရှိသော်လည်း အမှောင်အမျိုးအစား တိုက်ခိုက်မှုများကမူ ၎င်း၏ အမြုတေကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းအနေဖြင့် အသက်ရှူရုံပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပိုင်လင်းက အနီးသို့ ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာပြန်သည်။ ၎င်းသည် ဆုတ်ဖြဲလက်သည်းတိုက်ကွက် နှစ်ချက်ဖြင့် ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်၏။ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ပြီးနောက် ပိုင်လင်းသည် သူ့ကိုရစ်ပတ်ချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးစားနေသော မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များကို ရှောင်တိမ်းကာ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

မူလကဆိုလျှင် ဤသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာသည် ဟုတ်ဟုတ်၏ သွေးအရိပ်များ အထိမှန်ခံထားရပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှု ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် ပိုင်လင်းအတွက် နောက်ဆုတ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်း နောက်ဆုတ်သွားပြီးသည်နှင့် ဟုတ်ဟုတ်၏ အရိပ်အလင်းဓားများသည် ချက်ချင်း နောက်ကလိုက်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အရိပ်အလင်းဓားများ၏ တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဆူးသစ်ပင်မိစ္ဆာသည် ဆက်လက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွား၏။ ၎င်း၏ သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ရွက်များသည်လည်း ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွားပြီး အသက်စွမ်းအားများ လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဖူးးးး...”

မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျကာ ကျန်းဟန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မုန်းတီးမှု အရိပ်အယောင် စိုးစဉ်းမျှပင် မရှိတော့ချေ။

“အခု မင်း စိတ်အေးအေးထားလို့ရပါပြီ။ ငါ့ရဲ့ သားရဲ သေသွားပြီဆိုတော့ မင်း ငါ့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လို့ရပြီ။ ငါက အများကြီး အသုံးဝင်ပါတယ်...။ ငါ့မှာ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီးရှိပြီး မွေးမြူရေးပညာရှင်အမွေအနှစ်တောင် ရှိသေးတယ်။ ငါ့ကို အသက်ရှင်လျက် ချန်ထားပေးတာက မင်းအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ။”

ကျန်းဟန်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ဟုတ်ဟုတ်ကို လှုပ်ရှားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“မင်းလည်း ကောင်းကောင်း အဆုံးသတ်ရမှာ မဟုတ်... ဖူးးး...”

ဟုတ်ဟုတ်သည် ဆုတ်ဖြဲလက်သည်းတိုက်ကွက်ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်၍ သူ့ကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ရာ မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် ကျန်းဟန်၏ အကြည့်သည် ကျောက်ဆောင်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ မိုးကြိုးပန်းဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤမိုးကြိုးပန်းသည် အမြွှာလျှပ်စီးမျက်လုံးဝံပုလွေနှစ်ကောင်၏ သွေးများဖြင့် လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စစ်မြူခိုးများသည်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့် လွင့်ပြယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်းဟန်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထပ်မံ ဖြန့်ကြက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် အဝေးမှနေ၍ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုများ ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ တစ်ဦးတည်းလည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည် ဤနေရာတွင် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ယခု တိုက်ပွဲငြိမ်သက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသူများသည် အမြတ်ထုတ်ရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းပြီး မြန်မြန် ထွက်ခွာကြစို့။”

ကျန်းဟန်သည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားကာ မိုးကြိုးပန်းကို တိုက်ရိုက် ခူးယူ၍ သိုလှောင်သေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အမြွှာလျှပ်စီးမျက်လုံးဝံပုလွေများ၏ ဂူထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်ရှာဖွေတော့သည်။ ဂူထဲတွင်လည်း ဝိဉာဉ်အပင်တစ်ပင် ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အဆင့် ၃ မိုးကြိုးနှလုံးသားမြက်ဖြစ်သည်။ အသီးမသီးသေးသဖြင့် ကျန်းဟန်သည် ၎င်းကိုပါ ခူးယူလိုက်သည်။

၎င်းအပြင် ထိုနေရာတွင် အဆင့် ၃ မိုးကြိုးဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲ ငါးခုလည်း ရှိနေသေးရာ ၎င်းတို့ မည်သည့်နေရာမှ ရရှိခဲ့သည်ကိုမူ သူ မသိရှိပေ။

ကျန်းဟန်သည် ဂူတစ်ခုလုံးကို ပြောင်စင်အောင် မွှေနှောက်ရှာဖွေပြီးသည့်အချိန်တွင် ဟုတ်ဟုတ်နှင့် ပိုင်လင်းတို့သည်လည်း တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းလင်းလိုက်ကြပြီး ယူဆောင်သွားသင့်သည့် ပွဲသိမ်းပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။

“သွားကြစို့။”

ကျန်းဟန်သည် ပိုင်လင်းကို သူ၏ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လုံခြုံရေးကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ဟုတ်ဟုတ်၏ ခြေသည်းတွင် ချည်နှောင်၍ ၎င်းအား ထိုနေရာမှ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းခေါ်ဆောင်သွားစေခဲ့သည်။

ဤမျှအထိ အလောတကြီး ဖြစ်နေရသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ သူတစ်ပါး သတိပြုမိသွားခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်မှာ ပိုင်လင်းသည် ယခုအချိန်တွင် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ မထုတ်ဖော်နိုင်တော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းသည် အဆင့် ၂ လက်ရွေးစင်အဆင့် နှောင်းပိုင်းမျှသာ ရှိသေးပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လင့်ကစား ခုနက ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် နဂါးအသက်ရှူသံ သုံးကြိမ်သည် ၎င်း၏ သားရဲအမြုတေ ခံနိုင်ရည်ရှိသော အမြင့်ဆုံးအတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ရေတိုအတွင်း ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံအသုံးပြု၍မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်း၏ အလားအလာကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နဂါးအသက်ရှူသံ သုံးကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း တိုက်ကွက်ကို စတင်အသုံးပြုခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန် ထွက်ခွာသွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် လူနှစ်စုသည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

“အဆင့် ၄ ဝိဉာဉ်အပင်ရဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲခြေရာလက်ရာတွေပဲ။ အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့တာလား။”

တစ်ဦးက သူတို့ရှေ့ရှိ ရှုပ်ပွနေသော မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဟန်သည် အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသဖြင့် ခြေရာလက်ရာအားလုံးကို အကုန်အစင် မဖျောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ကြည့်ရတာ နှစ်ဖက်စလုံးက အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာပဲ။ ငါထင်တယ်... ဒီအဆင့် ၄ ဝိဉာဉ်အပင်က သာမန်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အရမ်း ရှားပါးတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

“နောက်ထပ် ပိုပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိနေခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီနေရာက တချို့ခြေရာတွေက ထင်ထင်ရှားရှားကြီးကို ဖျက်ဆီးခံထားရတာပဲ။”

“ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်ပြေးသွားတာဆိုတော့ သူတို့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတာ သေချာတယ်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ရှာကြည့်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ ငါတို့ အမြတ်ကြီးကြီး ရရင်ရသွားနိုင်တယ်။”

ဤနေရာတွင် ဘာမှမကျန်တော့ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် ထိုလူများသည် ကျန်းဟန်၏ ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲ၍ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာနိုင်သူများသည် အားလုံး အရည်အချင်းရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆင့် ၄ သားရဲများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော သားရဲထိန်းချုပ်သူများ သို့မဟုတ် အဆင့် ၃ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား အများအပြား ပါဝင်သည့် အမဲလိုက်အဖွဲ့များ ဖြစ်ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟုတ်ဟုတ်သည် ပုန်းကွယ်ခြင်းအတတ်တွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် ကျန်းဟန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နဂါးမြှုပ်နှံချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ယခင်တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာနှင့် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နဂါးမြှုပ်နှံခြင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

“လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ ဘေးကင်းသွားလောက်ပါပြီ။ အနားယူဖို့နဲ့ ငါတို့ရလာတဲ့ ပွဲသိမ်းပစ္စည်းတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာကြစို့။”

ကျန်းဟန်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ချကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး တည်းခိုရန် သင့်တော်မည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျန်းဟန်သည် စွန့်ပစ်ထားသော ဂူဟောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ အတွင်းတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မျှမရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှည်လျားနက်ရှိုင်းသော တွေးတောမှုတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ယနေ့သည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းသည်။ မနက်ပိုင်းတွင် အတိုးကြီးစား ချေးငွေများကို အတင်းအဓမ္မ တောင်းခံနေသော လူမိုက်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် အနိုင်ရရှိရန် ခဲယဉ်းစွာ ကြိုးစားခဲ့ရသော်လည်း ထိုအရာပြီးနောက်တွင် ချီရှီးမား ဆာကူရာ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို မြူခိုးအဖွဲ့အစည်းထဲသို့ အဓမ္မ ဝင်ခိုင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့နောက်တွင် သူသည် သစ္စာဖောက်များကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် ချီရှီးမား ဆာကူရာ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်အချို့နှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရခဲ့ကာ ထိုအကြောင်းကြောင့် အမြတ်အစွန်းအမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည်။ ဟုတ်ဟုတ်သည်လည်း ဤအကြောင်းကြောင့် ခေါင်းဆောင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင်မူ သူသည် စွန့်စားခန်းအဖြစ် မိုးကြိုးတောင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ အလွန်အမင်း သန်မာသော လျှပ်စီးကွက် စပါးအုန်းမြွေနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူ၏ အစီအစဉ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရကာ သည်းထိတ်ရင်ဖို တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး လူအများအပြား သတိမပြုမိစေရန်အတွက် မနားတမ်း ထွက်ပြေးခဲ့ရပြန်သည်။

ယခုအချိန်ကျမှသာ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အနားယူရန် အချိန်ရရှိခဲ့တော့သည်။ သို့သော်လည်း အနားယူနေစဉ်မှာပင် သူသည် ခုနက မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်တွေးတောနေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ပိုင်လင်းသည် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနဂါးအဖြစ်နှင့် မိုးကြိုးတောင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု မရရှိခဲ့ပါက ဤတိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအနိုင်ရရှိသူမှာ မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤလူသည် အကွက်စိပ်ရုံသာမက သူ၏နည်းလမ်းများတွင်လည်း ရက်စက်ပြတ်သားလှသည်။

အကယ်၍သာ ထိုလူသည် ယနေ့ သူ၏အစီအစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ လမ်းခရီးတွင် အမျိုးမျိုးသော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။ ပါရမီအရည်အချင်းသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးသော်လည်း အမှန်တကယ် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ စရိုက်ဗီဇသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ် ချို့တဲ့နေပါက ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ပါရမီရှိနေလျှင်ပင် လမ်းခရီး၌ လွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ထို့ထက်စာလျှင် ပါရမီအသင့်အတင့်သာရှိသော်လည်း ကြံ့ခိုင်သော စိတ်ဓာတ်ရှိသူများသာ နောက်ဆုံးအထိ ရယ်မောနိုင်ပြီး ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်သည် မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့်လူကို ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုးထဲတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်သည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုလူသည် အသက်လေးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဘဝ၏ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များကြောင့် အညံ့ခံသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြံ့ခိုင်လွန်းသော စိတ်နှလုံးပါနည်း။ နောက်ဆုံးအချိန်၌ သူ၏ သားရဲများအားလုံး ကျန်းဟန်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်တိုင်အောင် သူသည် မိမိ၏ မုန်းတီးမှုများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သေးသည်။

သူနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲသည် ကျန်းဟန်ကို ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ လူတစ်ဦးသည် အခြားသူများကို ဘယ်သောအခါမှ အထင်မသေးသင့်ဘဲ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချသောစိတ်ကို မွေးမြူထားရမည်။ သားရဲထိန်းချုပ်သူများအကြား အပြန်အလှန် လှည့်ဖြားကြခြင်းမှာ သူ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ဤလမ်းခရီးသည် လျှောက်လှမ်းရန် အလွန်ခက်ခဲလွန်းလှ၏။ အထူးသဖြင့် သာမန်လူတန်းစားများအတွက် ဖြစ်သည်။ သန်မာလာစေရန်အတွက် အခြားသူများထံမှ လုယက်ရမည်၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ရန် သတ်ဖြတ်ရမည်၊ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာနေသော စွမ်းအားများကြားတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် လမ်းမပျောက်စေရန်လည်း အမြဲတစေ သတိပေးနေရမည် ဖြစ်သည်။ ပညာဉာဏ်မပါသော စွမ်းအားသည် မိုက်မဲမှုသာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ မိုက်မဲမှုအောက်၌သာ သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဟန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မြည်တမ်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ သူ၏ရှေ့မှ ပွဲသိမ်းပစ္စည်းများကို စတင်စစ်ဆေး ရှင်းလင်းလိုက်တော့သည်။