အခန်း ၁၃၉

အခန်း ၁၃၉

“ဘယ်လိုလဲ ပိုင်လင်း... ထူးခြားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိလား။”

ကျန်းဟန်က ပိုင်လင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဝူးးးး...သခင်... ဒီနေရာမှာ နဂါးသွေးမျိုးဆက် ရှိနေတာကို ကျွန်တော် မရေမရာ အာရုံခံမိတယ်။ တောင်ထိပ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာဆီကနေ လာနေသလိုပဲ။”

ပိုင်လင်းက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ အသိဉာဏ် များစွာမြင့်တက်လာသည့် လက္ခဏာရပ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ အလွန်ဝေဝါးသော ထုတ်ဖော်ပြသမှုမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ယခုအခါ ပြည့်စုံသော သတင်းစကားများကို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ပို့လွှတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“တောင်ထိပ်ပေါ်မှာလား။”

ကျန်းဟန်သည် တိမ်တိုက်များထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသော ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူ၏ လက်ရှိ တည်နေရာမှာ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်၏ အဝင်ဝမျှသာ ရှိသေးပြီး တောင်ထိပ်နှင့်မူ ဆယ်ကီလိုမီတာကျော် ကွာဝေးနေသေးသည်။

သို့သော် ယခုရောက်ရှိနေသည့် တည်နေရာတွင်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်၏ တောင်ထိပ်သို့ ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်။

“ဒါပေမဲ့ သခင်... ဒီတောင်ပေါ်မှာ နဂါးတွေ ကျဆုံးပျက်စီးခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် အာရုံရနေတယ်။ တစ်ကောင်မကဘူး။”

ပိုင်လင်းသည် မြေပြင်ကို ခြေသည်းဖြင့် အနည်းငယ် ကုတ်ခြစ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သေဆုံးသွားခဲ့သော ထိုနဂါးများ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ဖျော့တော့နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်း၌ နဂါး၏ မူလသွေးနှင့် ဝိဉာဉ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဤအရာကို အာရုံခံမိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဒီမိုးကြိုးတောင်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အတော်များများ ရှိနေပုံပဲ။”

ကျန်းဟန် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ လောလောဆယ် ရှာဖွေစူးစမ်းတာကို ရပ်ထားကြရအောင်။ လူသူကင်းဝေးတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာပြီး စခန်းတစ်ခု ဆောက်ကြမယ်။ မင်းလည်း အံ့ဖွယ်ဆန်းကြယ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းကျင့်စဉ်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဒီမှာ ကျင့်ကြံဖို့ ကြိုးစားကြည့်လိုက်။”

ပိုင်လင်း၏ အံ့ဖွယ်ဆန်းကြယ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လေ့ကျင့်မှုလမ်းကြောင်းတွင် မိုးကြိုးနဂါးကျိန်စာ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းအတွက် မိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင် သေဆုံးခဲ့သည့်နေရာကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ ထိုနေရာတွင် နေ့စဉ် တစ်နာရီခွဲခန့် အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရမည်ဖြစ်ပြီး သုံးနာရီခန့် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံယူရမည်။ ထိုမိုးကြိုးရိုက်ခတ်မှုကို ခံယူနေစဉ်အတွင်း မိုးကြိုးအသက်ရှူသံ အကြိမ် တစ်ထောင်၊ လျှပ်စစ်ထုတ်လွှတ်ခြင်းအကြိမ် တစ်ထောင်နှင့် ဆွဲဖြဲခြေသည်းနှင့် အမြီးဖြင့်ရိုက်ခတ်ခြင်းတို့ကို တစ်မျိုးလျှင် အကြိမ် ငါးရာစီ ထုတ်ဖော်လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်ကာ ဤအရာကို ရက်ပေါင်း သုံးဆယ်တိတိ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပြီးမြောက်သွားသည့်အခါတွင်မူ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် မိုးကြိုးနဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးနဂါးကျိန်စာကိုပါ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် မိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင် အမှန်တကယ် ကျဆုံးခဲ့ဖူးသဖြင့် ပိုင်လင်း၏ အစွမ်းကို အရင်မြှင့်တင်ဖို့ နေရာကောင်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ သွေးနက်တွင်းသို့ သွားမည့် ခရီးစဉ်ကိုမူ ခဏရွှေ့ဆိုင်းထားနိုင်သည်။

ပိုင်လင်းအတွက် ဤအံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းမှာ မခက်ခဲသော်လည်း ရက်ပေါင်း သုံးဆယ်တိတိ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကုန် လူပန်းဖြစ်စေသည်မှာတော့ မတတ်နိုင်ချေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရက်ပေါင်းသုံးဆယ် လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ စာဖွဲ့လောက်စရာ မရှိပေ။

ထို့ပြင် လက်ရှိ သွေးနက်တွင်း၏ အခြေအနေမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ပိုင်လင်း၏ စွမ်းအားပိုမို သန်မာလာခြင်းက နောက်ပိုင်း သွေးနက်တွင်းသို့ သွားရောက်သည့်အခါ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ပိုမိုစိတ်ချရသော အာမခံချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“ဝေါင်းးးး”

ပိုင်လင်းသည်လည်း ဤအစီအစဉ်ကို ဘာကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိချေ။ ၎င်းသည် ဤနေရာမှာ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အလွန် သင့်တော်သည်ဟု ခံစားနေရပြီး တစ်လအတွင်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အနည်းဆုံး ခေါင်းဆောင်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

“ကျင့်ကြံဖို့နေရာ ရှာမယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးနေရာတွေက အန္တရာယ် အတော်အတန်များပြီး ဘာရတနာမှ မရှိတဲ့ နေရာမျိုးပဲ။ အဲဒီလိုနေရာမျိုးကို ပုံမှန်အားဖြင့် ဘယ်သူမှ လာလေ့မရှိဘူး။”

ကျန်းဟန်က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူနှင့် ပိုင်လင်းတို့ အတူတကွ စတင်ရှာဖွေကြတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ရှာဖွေပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ကျောက်ဆောင်ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု၏ အောက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ စိတ်ကူးထဲကအတိုင်း အဖက်ဖက်က ပြည့်စုံသော နေရာမျိုးကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်အတွင်း၌ သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်မပြုချေ။ ခုနက ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းနေစဉ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်နှင့်ပင် ထိပ်တိုက်တိုးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ဘေးကင်းပုံရသော နေရာအချို့ကိုသာ ရှာဖွေပြီး လေ့ကျင့်မှုကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နေရာတစ်ခုတွင် ရက်အနည်းငယ်စီသာ နေထိုင်ပြီး အကြာကြီး မနေခြင်းကလည်း ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှုန်း အလွန်မြင့်မားစေသည်။

၎င်းတို့ လက်ရှိရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ ထူးခြားထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း ပိုင်လင်း၏ အဆိုအရ နဂါးအရှိန်အဝါမှာ အတော်အတန် ထူထပ်သိပ်သည်းသည်ဟု သိရသည်။

“ဒါဆိုရင် စကြစို့။”

ကျန်းဟန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ပထမဆုံး အချက်အနေဖြင့် တစ်နာရီခွဲခန့် အသက်ရှူကျင့်စဉ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ရာ ဤအရာမှာ ပိုင်လင်းအတွက် ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းဟန်သည် ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင်အလင်းစက်များ ပိုင်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လေ့ကျင့်မှု စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ထိုင်ကာ စိတ်စွမ်းအားကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးကြိုးဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များ အလိုအလျောက် စုစည်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပိုင်လင်း၏ အသက်ရှူနှုန်းနှင့်အတူ ၎င်းသည် ဧရာမ ခရမ်းရောင်အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျုံ့လိုက်ပွလိုက် ဖြစ်နေ၏။ ထိုမျှများပြားသော သဘာဝဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် နီးကပ်စွာရှိနေခြင်းက ပိုင်လင်းအတွက် မိုးကြိုးနိယာမကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စေရန် အလွန်ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် မိမိ၏ သားရဲအမြုတေကို သန်မာစေရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်သွေးကြောကို ချဲ့ထွင်ရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတိုင်းအဆမရှိသော သဘာဝဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များ သယ်ဆောင်လာသည့် အာနိသင်သည် အဆင့် ၃ ဆေးရည်အများစုထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်လှသည်။

တစ်နာရီမျှသော အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပိုင်လင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် ထပ်မံမြင့်တက်လာခဲ့သည်။ တိုးတက်မှုပမာဏမှာ မကြီးမားလှဘဲ လက်ရွေးစင်အဆင့် အနှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေသရွေ့ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ရက်အနည်းငယ်မျှသာ လိုလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အံ့ဖွယ်ဒြပ်စင်များ၏ အထောက်အကူကြောင့် ပိုင်လင်း၏ မိုးကြိုးနိယာမအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ သာမန်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီကြာ အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါ ရိုက်ခတ်မှု သုံးနာရီ လေ့ကျင့်ခန်း ဆက်လက်စတင်လိုက်သည်။

ဤလေ့ကျင့်မှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ မိုးကြိုးရိုက်ခတ်မှုကို ခံယူနေစဉ်အတွင်း မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်စေရန်နှင့် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ကျစ်လျစ်စေရန်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မိုးကြိုးအပစ်ခံရချိန်၌ မည်သည့်အကာအကွယ်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်းသည် ကျောက်ဆောင်ချောက်ကမ်းပါးတွင် တွင်းတစ်ခုတူးကာ အတွင်း၌ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့်အတူ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးစွမ်းအားများသည် အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်တော့သည်။

၎င်း၌ မိုးကြိုးဒဏ်ခံနိုင်ရည် ရှိထားသောကြောင့် ပိုင်လင်းသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးကို မကြောက်ပေ။ သို့သော် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်ကို တမင်နှိပ်ကွပ်ကာ မိုးကြိုးရိုက်ခတ်မှုကို လက်ခံလိုက်သည့်အခါတွင်မူ အခြေအနေချင်း လုံးဝကွာခြားသွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှ မီးခိုးများထွက်လာကာ မည်းတူးသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံကျင်ကာ မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အသာမန်ဆုံး မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုပင်လျှင် ဗို့အားသောင်းချီသော အလွန်မြင့်မားသည့် လျှပ်စစ်ဗို့အား ရှိနေသဖြင့် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်လင်းသည် ထိုမိုးကြိုးများကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိပြီး မိုးကြိုးကြောင့်ရရှိသော ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာမှုနှုန်းမှာလည်း အလွန်မြန်ဆန်သောကြောင့် မိုးကြိုးရိုက်ခတ်မှုကို အဆက်မပြတ် ဆက်လက်ခံယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သုံးနာရီကြာပြီးနောက်တွင် ပိုင်လင်း၏ မူလက လှပဆန်းကြယ်လှသော ခရမ်းရောင်အကြေးခွံများအားလုံးမှာ မည်းတူးသွားခဲ့ရပြီး မိုးကြိုးထိမှန်ခဲ့သော အသားအချို့ပင်လျှင် ကျက်သွားခဲ့ကာ အသားကင်နံ့များ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

မူလက ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မီးသွေးတုံးကြီးတစ်တုံးကဲ့သို့ ပေါက်နေခဲ့သည်။

“ဝေါင်းးးး”

ပိုင်လင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျော်ရင်း ကျန်းဟန်အား လုံးဝပုပ်ပျက်သေဆုံးသွားသော ထိုအသားများကို ဖယ်ရှားပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သို့မှသာ အသားသစ်များ ပြန်လည်ကြီးထွား လာရန်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ။”

ကျန်းဟန် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ပိုင်လင်းအား ကူညီ၍ ဒဏ်ရာများကို စတင်ဖယ်ရှားပေးလိုက်တော့သည်။ ခဏမျှအတွင်း ၎င်းသည် နာကျင်မှုကြောင့် သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စိထားရရှာသည်။

“အရမ်း မွှေးတာပဲ။”

ကျန်းဟန်သည် မည်းတူးနေသော အကြေးခွံအလွှာများကို ခြစ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အသားကင်နံ့တစ်မျိုး လွင့်ပျံလာသဖြင့် မသိစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်မိသွားသည်။

သူသည် ယခုဘဝတွင်ရော ယခင်ဘဝတွင်ပါ နဂါးသားကို တစ်ခါမျှ မစားဖူးခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ အရသာက မည်သို့ရှိမည်နည်းဟု တွေးတောမိသွား၏။

သူ ပိုတွေးမိလေလေ ပို၍ စားချင်စိတ် ပေါက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်စိမှိတ်ထားသော ပိုင်လင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းသိရှိမည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ အသားစအသေးလေးတစ်တုံးကို တိတ်တဆိတ် ကောက်ယူ၍ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အသားမှာ နူးညံ့ပြီး စေးပိုင်ကာ ဝါးရတာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ မည်သည့်ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မျှ မပါသော်လည်း ညှီနံ့လုံးဝမရှိဘဲ ချိုမြိန်သော အရသာလေးပင် စိမ့်ထွက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မြည်းသားထက် များစွာ ပိုမိုအရသာရှိလှသည်။

ကျန်းဟန် ထိုအသားလေးကို စားပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လှပဆန်းကြယ်သော ဒေါင်လိုက်နဂါးမျက်ဝန်းတစ်စုံကို အမိအရ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ခဏတာမျှ ၎င်းတို့ချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံသွားခဲ့ကြပြီး ဘာစကားမျှ မပြောနိုင်ဘဲ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဟန် - “ဟိုဟာ... ငါက စူးစမ်းချင်ရုံပါ ပိုင်လင်း... မင်း အထင်မလွဲပါနဲ့။”

ပိုင်လင်း - “...”

ငါက ဒါကို ယုံမယ် ထင်နေတာလား။ ငါက မင်းကို အဖော်တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံတာကို မင်းက ငါ့ကို စားဖို့အထိ ကြံစည်နေတာပဲ။ ကျန်းဟန်... ငါ မင်းကို အကဲခတ်မှားခဲ့မိတယ်။ ￣へ￣

“ဟားဟား...ရော့၊ ဒါ မင်းအတွက်။ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ကွာ... မင်းက အရမ်းမွှေးနေလို့ပါ။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်ဆို ဒီလိုမျိုး လောဘမကြီးတော့ပါဘူး။”

ကျန်းဟန်သည် ဆေးရည်တစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ယူကာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အနူးအညွတ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

ပိုင်လင်း - o(one︿one+)o ဝေးဝေးသာ သွားစမ်းပါ... ငါ့ရဲ့ ငတုံးသခင်ကြီးရဲ့။