အခန်း ၄၂၈

အခန်း (၄၂၈)

"တွက်ချက်မှု ယူနစ်နဲ့ တောက်လောင်မီးတောက် ကျောက်တုံးတဲ့လား၊ ရင်းနှီးနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါလား"

"အင်း... ဒါတွေက ရထားကို အဆင့်မြှင့်တင်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား၊ ရထား အဆင့်မြှင့်တာကလွဲပြီး တခြား အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေလည်း ရှိနေသေးတာပဲ"

အဆင့်မြှင့် ကုန်ကြမ်းများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူများအတွက် အလွန်အရေးပါသော ဤပစ္စည်းများသည် သူ၏ထံတွင်မူ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။ လွန်ခဲ့သည့် အကြိမ်အနည်းငယ်ကပင် အထူး အဆင့်မြှင့် ကုန်ကြမ်းများမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို သူ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။

သရုပ်ပြ တိုက်ပွဲဝင် စစ်တလင်းသည် လက်နက်တိုက် သိုလှောင်ရုံ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တည်ရှိသည်။ တံခါးကြီးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သွားပါက အဆင့်မြင့် နည်းပညာအငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည့် နေရာလွတ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပေမည်။ ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက် ပုံဖော်မှုနှင့် ရွေးချယ်မှုတို့မှတစ်ဆင့် ရဲချီယန်သည် ဤသရုပ်ပြ တိုက်ပွဲဝင် စစ်တလင်း၏ အတွင်းပိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စပါးခင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့၏။ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်မှာ ဖိသိပ် ချဲ့ထွင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ စက်ရုပ်စစ်သည်တော် နှစ်စီး ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မည်သို့မျှ ပြဿနာ မရှိနိုင်တော့ပေ။

"ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမယ့် အန္တရာယ်လည်း မရှိဘူး ဆိုတော့..."

"ဗီလိန်၊ ချောက်နက်"

အမိန့် ပေးပို့လိုက်သည်နှင့် သိုလှောင်ရုံအတွင်းရှိ ဗီလိန်နှင့် ချောက်နက် စက်ယန္တရားကြီးတို့သည် သရုပ်ပြ တိုက်ပွဲဝင် စစ်တလင်းဆီသို့ ချက်ချင်း တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ရောက်ရှိသွားကြလေ၏။

၎င်းတို့နှစ်စီး၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန် ဆူပွက်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဗီလိန်က သောင်းကျန်းမှု မုဒ်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ ချောက်နက် စက်ယန္တရားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေးများကို သီသီလေး ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ရဲချီယန်က တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။ ဤသရုပ်ပြ တိုက်ပွဲက ချောက်နက် စက်ယန္တရားကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခိုင်ခံ့မှုတို့အပေါ် သူ့အား ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည် သဘောပေါက်သွားစေခဲ့၏။

"အဲဒီ ဂေါ်ဘလင်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ထည်အဖြစ် သုံးချင်နေခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး၊ ဂေါ်ဘလင် နတ်ဘုရားရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ကောင်းချီးပေးမှု မပါရင်တောင် သူ့ရဲ့ မူလ ပါဝင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန်ကို ထိတ်လန့် အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းနေတာပဲ"

သရုပ်ပြမှု အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ဗီလိန်သည် ၎င်း၏ သိုလှောင်ရုံ ဇုန်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသော်ငြား ထိုရိုင်းစိုင်းသော မျက်လုံးများထဲတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိုက်ခိုက်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒတို့ တလက်လက် တောက်ပနေဆဲပင်။ ဤသရုပ်ပြ စစ်တလင်း၌ အမြဲတမ်း လာရောက်လေ့ရှိသော ဧည့်သည်တော် တစ်ဦး ရှိနေတော့မည်မှာ သိသာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ဒေါင်။

အပူချိန်ထိန်း ရထားတွဲဆီသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် စနစ်ထံမှ အချက်ပေးသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရဲချီယန် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ဝန်ဆောင်မှု ကိုယ်စားလှယ် အမျိုးသမီးလေးက အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်ကြောင်း အတည်ပြု အီးမေးလ်တစ်စောင် ပေးပို့လာခဲ့ခြင်းပင်။ အဆင့် ၁၂ အဆုံးမဲ့ လှုပ်ရှားမှု စုတ်တံသည် ထိုအီးမေးလ်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ကိန်းဝပ်နေချေသည်။

အဆင့် ၁၂ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ၎င်းမှာ စုတ်တံတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ ခရုပတ်ပုံစံ ဓားသွားပါသော ပန်းပုဓားငယ် တစ်ချောင်းနှင့် ပို၍ပင် ဆင်တူနေ၏။ လက်ထဲ၌ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခုအလား လေးလံလွန်းနေသယောင် ရှိသကဲ့သို့ ငှက်တောင်မွေးလေး တစ်ချောင်းကဲ့သို့လည်း ပေါ့ပါးနေပြန်သည်။ ဤထူးဆန်းသော ခံစားချက်မှာ တစ်စက္ကန့်လေးမျှပင် မကြာလိုက်ချေ။ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရထား ကိုယ်ထည် သခင် မော်ဂျူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရဲချီယန်သည် ဤစုတ်တံကို ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ် သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

"အဆင့် ၁၂ ပစ္စည်း ဖြစ်ပေမယ့် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် မဟုတ်တာတော့ နှမြောစရာပဲ၊ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရထား ကိုယ်ထည်... ဒါက ငါ့ကို သတိပေးနေတာများလား"

မရဏလောက ကောင်းကင်ယံ ဥယျာဉ် အတွက် ရထားတွင်း လှုပ်ရှားမှု ကိုယ်ထည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ အလွန် ဒုက္ခများလွန်းသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ရဲချီယန် မဖန်တီးဘဲ ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုမူ... ကိုယ်ရေးအချက်အလက် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို သူ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိပြီး ရထားကိုယ်ထည် ဖန်တီးမှုကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် အလွန် သင့်တော်လွန်းနေချေပြီ။

"ဟူး..."

အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်၏။ စိတ်ကြိုက်ပုံစံ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရထား ကိုယ်ထည် ဖန်တီးရေး မော်ဂျူးမှာ အနီးရှိ လုပ်ငန်းစဉ်ခုံထက်တွင် မည်သူမျှ မထိတွေ့ရသေးဘဲ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူက လုပ်ငန်းစဉ်ခုံ၏ ရှေ့၌ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ စုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ပါးပြင်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ထိုးဆွ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အတွေးများက စမ်းရေပူတစ်ခုအလား စီးဆင်းလာပြီး စိတ်ကူး ဉာဏ်ကွန့်မြူးမှုတို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မရဏလေး၏ ကျောက်မျက်နှင့် မော်ဂျူးတို့ အပြန်အလှန် အထောက်အပံ့ ပြုနေကြပြီး သူ၏ စိတ်အစဉ်ထဲတွင် နွေးထွေး နူးညံ့သော ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ကြယ်ရောင်စုံ ညဉ့်ယံအောက်မှ မရဏလောက ဥယျာဉ်တစ်ခုကို ပုံဖော် ရေးဆွဲပြီး ဖြစ်နေချေပြီ။ အချိန်အတော်ကြာ ကာလအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရဲချီယန်သည် နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် သွားခဲ့လေတော့သည်။

စိတ်စွမ်းအား၊ ၂၆၀ (အမှန်နှင့် အတုအယောင်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခြင်း) (ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ အရိပ်အယောင်)

————

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်။

သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မျိုးနွယ်တို့ ကြီးစိုးရာ ဤမြို့တော်ကြီးအတွင်း၌ လီရှောင်ရှန်းဟု အမည်ရသည့် သွေးသန့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်သည် ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်သော ကာစတိန်း၏ ခြေတော်ရင်းတွင် ဒူးထောက်နေခဲ့၏။

"အို... မင်းတို့ အသုတ်က ကျန်နေသေးတဲ့ လူနှစ်ထောင်ကျော်လောက်ထဲက အထူးချွန်ဆုံး ပြောင်မြောက်ဆုံး သူတွေကို မင်းရဲ့ သွေးမျိုးနွယ် လက်အောက်ခံတွေ ဖြစ်လာစေချင်တာလား"

လီရှောင်ရှန်းက ခေါင်းကို သတိထား၍ မတ်လိုက်ပြီး ကာစတိန်း၏ မျက်နှာထက်မှ စိတ်ဝင်စားနေသည့် အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားမှုတို့ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။

"မှန်လှပါ အစစ်အမှန် ဘိုးဘေး၊ ကျွန်တော်တို့ အသုတ်ရဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူတွေထဲမှာ တစ်ယောက်က မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး လူအများစုက အဲဒီအဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပါပြီ၊ ကျွန်တော့် လူတွေကလည်း အဲဒီအဖွဲ့ထဲကို လျှို့ဝှက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ထားကြပါတယ်"

"မကြာခင်မှာ သူတို့တွေက ပင်လယ်စွန်ရဲ ကျွန်းမှာ စုဝေးကြတော့မှာပါ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အပင်တွေရဲ့ ကြီးထွားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ကျောက်အန်းကလည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သေချာပေါက် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော်သာ သူ့ကို သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်နိုင်ရင် အရှင် ဘိုးဘေးအတွက် အနည်းနဲ့အများတော့ အကူအညီ ဖြစ်လာစေမှာ သေချာပါတယ်"

ကာစတိန်းက ဖန်ခွက်ကို ခပ်သွက်သွက် လှည့်ယမ်းလိုက်၏။ အတွင်းရှိ သွေးနီရောင် အရည်များမှာ မွန်မြတ်သော ဝိုင်ကောင်း မဟုတ်ဘဲ လူသားတို့၏ သွေးများသာ ဖြစ်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ၊ မင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ငါ ခံစားမိနေတယ်၊ မင်း သဘောရှိ လုပ်ကြည့်စမ်းပါ၊ တကယ်လို့ မင်း အောင်မြင်ခဲ့မယ် ဆိုရင် မင်းရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ငါ စဉ်းစားပေးမယ်"

လီရှောင်ရှန်းမှာ ဝမ်းသာ အားရဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည့် ကာစတိန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝပ်တွား ဦးခိုက်လိုက်လေတော့၏။

"အစစ်အမှန် ဘိုးဘေး... သူက သွေးဆက် နည်းနည်းလေး သန့်စင်ရုံရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ၊ အရှင့်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို တကယ်ပဲ လိုက်လျောပေးမလို့လား"

ကာစတိန်း၏ ဘေးရှိ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်က ဝေခွဲမရမှု၊ ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်ရှိသည့် လေယူလေသိမ်းဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ ဘာလိုချင်နေလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"

"ကျွန်တော်မျိုး မသိပါဘူး..."

ဖန်ခွက်ထဲမှ သွေးများကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် ကာစတိန်းက သူ၏ အစွယ်များကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောကျ ပျော်ရွှင်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေ၏။

"သူက သူ့ရဲ့ ပါရမီစွမ်းရည်ကို ထာဝရ ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ"

"ပါရမီစွမ်းရည်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တယ် ဟုတ်လား၊ အဲဒီ ပစ္စည်းက... ဖယ်ရှားခံရမယ့်သူ ကိုယ်တိုင် သဘောတူ ဆန္ဒရှိဖို့ လိုအပ်သလို အဲဒီလို လုပ်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ထက်ဝက်တိတိကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ထာဝရ စားသုံး ပေးဆပ်ရတာလေ၊ ဒါ့အပြင် တစ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာနဲ့ ပြန်လည် ရရှိဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဘယ်လောက်ပဲ အသုံးမကျတဲ့ ပါရမီစွမ်းရည် ဖြစ်နေပါစေ..."

"သူ့ရဲ့ ပါရမီက သယံဇာတ ရေဒါလေ၊ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်အတွက် ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက် ရက်ကြုတ်တဲ့ ကိစ္စကြီးလဲ... ဟဲဟဲ... သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ လိုက်ဖက် ညီထွေမှု ရှိမရှိ ဆိုတာကိုပဲ ငါ သိချင်နေတာ"

"ဒီတစ်သုတ် ရထားမောင်းနှင်သူတွေထဲမှာ တကယ့် ထိတ်လန့်ဖွယ် မကောင်းဆိုးဝါး ကောင်တွေ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်နေတာပဲ... အစစ်အမှန် ဘိုးဘေး၊ ဒီ လီရှောင်ရှန်းကရော အဲဒီ ရွှေရောင်ခေတ်လို့ ခေါ်ကြတဲ့ အဖွဲ့ထဲက အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လောက်လား"

ကာစတိန်းက ဖန်ခွက်ကို ကြေမွသွားအောင် ညှစ်ခွဲလိုက်ပြီး အထင်အမြင် သေးစွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

"သူက ဘယ်လောက်ပဲ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတဲ့ ကောင် ဖြစ်နေပါစေ အချိန်တော့ လိုအပ်သေးတာပဲ"

"အခုချိန်မှာလား၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ ကူညီ ထောက်ပံ့မှုမှ မရှိဘဲ လူသစ် တစ်သိုက်ရဲ့ ရထားအဆင့်တွေက အများဆုံး ရှိလှ အဆင့် ၇ လောက်ပဲ ရှိဦးမှာ"

"ဒီ ရွှေရောင်ခေတ် ဆိုတဲ့ အရာကြီးကို ဟာသ တစ်ခုအဖြစ် ငါ ပြောင်းလဲပစ်မယ်"

"လွင်တီးခေါင်ပြင်ကြီးက သွေးနတ်ဘုရား ပိုင်ဆိုင်တဲ့ နယ်မြေပဲ"

ကာစတိန်း၏ ပုံရိပ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်ကျမှသာ လီရှောင်ရှန်း ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

"စောင့်နေကြစမ်းပါ၊ မင်းတို့ အားလုံး စောင့်နေကြ... မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ သွေးကျွန်တွေ ဖြစ်လာစေရမယ်... ကျောက်အန်း၊ ကျောက်လင်၊ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်နဲ့ ရဲချီယန်တောင် မကျန်ဘူး၊ ငါ့ကို အထင်သေး အန်တုခဲ့တဲ့ သူတွေ အားလုံးကို နောင်တရသွားအောင် ငါ လုပ်ပြမယ်"

လီရှောင်ရှန်းသည် ဘူတာရုံကမ္ဘာများဆီသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်နေခဲ့ချေပြီ။

အခြား အကြောင်းအရင်းကြောင့်တော့ မဟုတ်ပေ။

သယံဇာတ ရေဒါ၏ တည်ရှိမှုကြောင့် သူ ဝင်ရောက်ရသည့် ဘူတာရုံများမှာ သစ်တောများ၊ သတ္တုမိုင်းတွင်းများ သို့မဟုတ် စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် အမှိုက်ပုံကြီးများသာ ဖြစ်နေလေ့ရှိ၏။

မည်သည့် အထူးပစ္စည်းမျှ မရှိသကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီး မကောင်းဆိုးဝါးများ၊ လျှို့ဝှက်တာဝန်များနှင့် စွန့်စားခန်းများ လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

မူလကတည်းက ကောက်ကျစ် ယုတ်မာနေပြီးဖြစ်သော လီရှောင်ရှန်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပို၍ပင် ဖောက်ပြန် ကောက်ကျစ်လာခဲ့တော့သည်။

ထို့ကြောင့် ပါရမီစွမ်းရည်ကို လုံးဝ အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိကြောင်း ကြားသိလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ထက်ဝက်တိတိကို စားသုံး ပေးဆပ်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် တန်ဖိုးပေးရန် လိုလား နေခဲ့ခြင်းပေ။

"ပါရမီစွမ်းရည်... ပါရမီစွမ်းရည်၊ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ပါရမီစွမ်းရည်"

"ဘာလို့ ငါကျမှ ဒီ ကျိန်စာသင့် သယံဇာတ ရေဒါ ဖြစ်နေရတာလဲ"

"ဘာလို့ ပါရမီစွမ်းရည် လုံးဝ မရှိတဲ့ အဲဒီ အမှိုက်သရိုက်တွေကတောင် ငါ့ထက် သာလွန် နေနိုင်ရတာလဲ"

သူက လူတိုင်းကို တန်းတူညီမျှ မုန်းတီး နာကြည်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လီရှောင်ရှန်း။

ဤကောင်က ဘယ်တော့မှ သတိမပြုမိပုံ ရပေသည်။

သယံဇာတ ရေဒါ ဆိုသည်မှာ သူ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေသလောက် ဆိုးရွား မခံမရပ်နိုင်စရာ မကောင်းလောက်ကြောင်းကိုပင်။

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ရပ်တန့် ငြိမ်သက်နေမည့်အစား ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားခဲ့မည် ဆိုပါက...

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ...

သူသည်လည်း လွင်တီးခေါင်ပြင်ကြီးထဲတွင် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားနိုင်လောက်ပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင်။

သူက ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုမျှမကသေးဘဲ...

နောက်သို့ပင် ဆုတ်ယုတ် သွားခဲ့ချေပြီတည်း။