← Chapters

အခန်း ၄၇၁

Vol. 48 Ch. 471

အခန်း ၄၇၁

Vol. 48 Ch. 471

အခန်း။ ၄၇၁

ထိုကာလအတွင်း၌ ချန်မိသားစု၏ ထိပ်သီးမျိုးဆက်သစ် နှစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချန်ကျောက်ရှင်းတို့သည် မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အမုန်းတရားကို ပုံအပ်ထားခြင်း ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မိသားစုခေါင်းဆောင် ချန်ထျန်ချန်ပင်လျှင် ဤလူငယ်နှစ်ဦးအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ အတော်ပင် ရှိနေသည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလျင်စလို ဖြစ်နေကြရတာလဲ...

မိသားစုထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဖယ်လိုက်ရင် ကျန်တဲ့သူတွေက ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ပါရမီမပါကြတာ အမှန်ပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့နဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေကြားမှာ ကွာဟချက်ကြီးက မိုးနဲ့မြေလို ဖြစ်နေရတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတဲ့လူတွေတောင် အသက်တစ်ထောင်အထိ နေနိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မိသားစုဝင်တွေကိုသာ လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အချိန်ပေးပြီး ဆက်လေ့ကျင့်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် တို့ ဇီဝေချန်မိသားစုထဲကနေ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်တို့၊ နိဗ္ဗာနအဆင့်တို့အထိ ရောက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ထွက်လာမှာပဲ။ အဲဒီထဲက တချို့ဆို အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ ရောက်ပြီး သူတို့ကိုတောင် ပြန်အထောက်အကူပြုနိုင်ဦးမှာ။

အဲဒါကို ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကို အချိန်မပေးဘဲ ငါတို့အတွက် သုံးရမယ့် အရင်းအမြစ်တွေကိုမှ ပြင်ပလူတွေအတွက် ပုံအောပေးနေရတာလဲ။ တကယ်ပဲ လူတွေ ပြောနေကြသလိုမျိုး ချန်မိသားစုရဲ့ အဲဒီပါရမီရှင်နှစ်ယောက်က မိသားစုရဲ့ အရည်အသွေးတွေကို အကုန်စုပ်ယူပြီးရင် ငါတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး အသစ်တစ်နေရာမှာ အခြေစိုက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား..."

ချန်ထျန်ချန်က ဤစကားများကို ထုတ်မပြောခဲ့သော်လည်း ချန်ကျောက်ရှင်းနှင့်အတူ ချန်ကျီရှင်းထံ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်း မရှိသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤဦးလေးဖြစ်သူမှာ အတော်ပင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြောင်း သိသာလှသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာတတ်နိုင်ပါ့မလဲ။

ဇီဝေချန်မိသားစုက ယခုအချိန်တွင် ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးအပေါ်တွင် မီးဖိုနေရသလိုမျိုးပင်။

ချန်ကျီရှင်းသည် သူနှင့် ချန်ကျောက်ရှင်းတို့ နှစ်ဦးကို မည်သူက ပစ်မှတ်ထားသည်ဖြစ်စေ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

သူကြောက်ရွံ့သည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး သေဆုံးသွားပြီးနောက် မိသားစု၏ အကာအကွယ်မဲ့သွားမည့် အရေးပင်။

ထိုအခါတွင် မိသားစုသည် အင်အားကြီးသောမျိုးနွယ်စုအဖြစ်မှ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး အခြားသူများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရသည့် သာမန်လူအုပ်စုအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အချိန်အတော်ကြာ ငေးမောကြည့်နေမိကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်ကျီရှင်းက စကားစလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးထျန်ယွမ် မထွက်ခွာခင်မှာ မင်းကို ပြန်ခေါ်ခဲ့တာက မိသားစုကို ငါတို့လက်ထဲ အပ်နှံခဲ့တာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးကတော့ မိသားစုကို အဖျက်ဆီးခံရအောင် ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း ကြိုတင်ခံစားမိနေမှာပါ။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်တွေ သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ကမ္ဘာကြီး မပြောင်းလဲခင်မှာ ချန်မိသားစုက လုံလောက်တဲ့ အင်အားကို မစုစည်းနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဇီဝေချန်မိသားစုမှာ အားကိုးစရာဆိုလို့ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ကျောက်ရှင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း "အသိုက်ပြိုကျရင် ဥတွေ ဘယ်လိုလုပ် လုံခြုံပါ့မလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုရင် အစုလိုက် ခွဲသွားကြရင်ရော"

"ဘယ်သူက သွားမှာလဲ။ မင်းနဲ့ငါကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေကို ဇီဝေတောင်ကနေ နှင်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက သူတို့ကို ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေခိုင်းတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။ မင်းနဲ့ငါက တစ်ဖွဲ့စီ ဦးဆောင်ပြီး ခွဲသွားရင်တောင် အခုလိုပဲ အခြေအနေဆိုးနေဦးမှာပဲ"

"..."

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးရော ဘယ်လိုလဲ။ လွင့်မျောနေသောတောင်ရဲ့ အခြေအနေကို မင်း သိလား။ လူအုပ်စုတချို့ကို အပြင်ကို ပို့ပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးရှိလား"

"ကျီရှင်း အဘိုး ကွယ်လွန်သွားတဲ့အချိန်မှာ ချန်မိသားစုထဲက အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တချို့ လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို မင်း မသတိထားမိဘူးလား။ ထူးခြားတဲ့ အပြောင်းအလဲ မရှိဘူးဆိုရင် သူတို့အားလုံး အဘိုးနဲ့အတူ ပါသွားကြတာ ဖြစ်ရမယ်"

"ငါ နားလည်ပါပြီ"

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နှစ်တစ်ထောင်တောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီးပဲလေ... ငါလိုကောင်တောင် တွေးမိတာကို ဘိုးဘေးတွေက မတွေးမိဘဲ နေမလား..."

ချန်မိသားစုမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲထွက်နေနှင့်ပြီးသားပင်။

ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်၏ စီမံချက်အတိုင်း ချန်ကျောက်ရှင်း၊ ချန်တောက်ယန်၊ ချန်ကျီရှင်း၏ မိဘများနှင့် ထူးချွန်သော မျိုးဆက်သစ်များမှာ အပြင်သို့ ခွဲထွက်သွားကြပြီး ဖြစ်သည်။

မူလစီမံချက်အရ ချန်ကျီရှင်းသာ ဒုန်းရွှမ်းပြိုင်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း ဘိုးဘေးထျန်ယွမ် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း အင်အားနည်းသွားမည့် ချန်မိသားစုကို ရန်သူများ ဖျက်ဆီးခဲ့လျှင်တောင်မှ ချန်မိသားစု၌ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ချန်တောက်ယန်နှင့်အတူ ကလေးများကို အကာအကွယ်ပေးမည့်သူ၊ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ပါရမီရှင် ချန်ကျောက်ရှင်းနှင့် ယင်ရွှမ်းရွှမ်း၏ မဟာမိတ်ဖြစ်သည့် နှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့ ရှိနေဦးမည်ပင်။

ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ ပုန်းကွယ်နေပြီးနောက် ကပ်ဘေးကြီး ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် ချန်မိသားစု ပြန်လည်ဦးမော့လာရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

သို့သော်လည်း ယခုမူ မိဘများက ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းကလည်း နှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ အထူးချွန်ဆုံးသူများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ချန်ကျောက်ရှင်းမှာလည်း ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်၏ ပြန်ခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်သာ မြောက်ပင်လယ်သို့ မသွားခဲ့ပါက ဇီဝေချန်မိသားစုမှာ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အင်အားအကြီးဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်မည်။

သို့သော်လည်း အလားတူပင်။

အင်အားစုများ အားလုံး စုစည်းမိနေချိန်၌ ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချန်ကျောက်ရှင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး ကပ်ဘေးကြီး မတိုင်ခင်မှာပင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပါက ဇီဝေချန်မိသားစုမှာ ပြန်လည်ဦးမော့ရန် လမ်းစမရှိတော့ဘဲ လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

"ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်က မင်းအပေါ် လောင်းကြေးကြီးကြီး ထပ်ထားတာပဲ။ မင်းသာ ဒီဘဝမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကို မရောက်နိုင်ခဲ့ရင် ဒုန်းရွှမ်းကျန်းကျိုးက ငါတို့မိသားစုက မင်းတိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးတာနဲ့အတူ ပျက်သုဉ်းသွားတော့မှာပဲ"

"..."

ချန်ကျီရှင်းမှာ တာဝန်ကြီးလေးမှုကို ထမ်းပိုးထားရသူပီပီ ချန်ကျောက်ရှင်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ရင်း "မင်းကတော့ အကုန်လုံးကို ငါ့ဆီ ပုံချပြီး လွတ်မြောက်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ ဟားဟား ကျီရှင်းရာ။ အခုလောလောဆယ်မှာ ငါက မိသားစုအတွက် အရန်ဘေ။ ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်က မင်းကိုသာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းရဲ့ အဓိကမျိုးစေ့အဖြစ် မြင်ထားတာ။ မဟုတ်ရင် သူက ငါ့ကို ပြန်ခေါ်ပြီး မင်းကို ကူညီခိုင်းပါ့မလား"

"ဟား ငါ့ကို ကူညီခိုင်းတာတဲ့လား ငါ သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခုထဲက တစ်ခုခုကို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်တယ်။ နှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့က သေချာနေပြီး ကြိုးစားလိုက်မယ်ဆိုရင် နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာတောင် မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ချန်မိသားစုက ငါ့အတွက်တော့ အတားအဆီးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတာ"

ဤနေရာသို့ ရောက်သော် ချန်ကျီရှင်းမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထိုအဖြစ်ကို မြင်သော် ချန်ကျောက်ရှင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဘိုးဘေးက ငါ့ကို ပြန်ခေါ်ခဲ့တာက မိသားစုရဲ့ တာဝန်တွေကို ငါလွှဲယူပြီး မင်းကို မိသားစုကိစ္စတွေကနေ ခွဲထုတ်ကာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ရှာဖွေဖို့ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတစ်ခုခုကို သွားခိုင်းဖို့ပဲ။ အခု မိသားစုက ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးနေရတာကလည်း မင်း ထွက်မသွားသေးလို့ပဲ။ မင်း ရှိနေတာကပဲ မိသားစုဝင်တွေကို သူတို့မရသင့်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ခံစားခွင့် ပေးထားတာ ဖြစ်နေတယ်။ သူတို့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေတော့ ပိုပြီး တောင်းဆိုလာကြတာပေါ့"

"..."

"စဉ်းစားကြည့်လေ မင်းသာ အိမ်မှာ မရှိဘဲနဲ့ ငါနဲ့ စတုတ္ထဦးလေးသာ ကျန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားတွေလည်း မပါတော့ဘူး။ အစောင့်အရှောက်တွေလည်း မရှိတော့ဘူးဆိုရင် မိသားစုဝင်တွေဟာ ငါနဲ့အတူ အံကြိတ်ပြီး မိသားစုကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ပဲ ကြိုးစားကြတော့မှာ။ အခုလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး"

"ဒါဆို... ငါ သူတို့ကို အစာကျွေးလွန်းလို့ ဖြစ်နေတာပေါ့"

ချန်ကျီရှင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်ရမှာလဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့စကားကို နားထောင်မယ်ဆိုရင် ဘိုးဘေး စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတစ်ခုခုမှာ တပည့်ခံလိုက်ပါ။ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော် မရရင်လည်း မသေမျိုးအမွေးတောင်ဂိုဏ်းဂိုဏ်းကို သွားပါ။ ဘာမှမရရင်တောင် မဟာတာအိုနယ်မြေဆိုတာ ရှိသေးတယ်။ အချိန်တန်ရင် မင်း မိသားစုထဲက ထိပ်သီးတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားလိုက် ကျန်တဲ့ အမှိုက်တွေကိုတော့ ငါ ရှင်းပေးလိုက်မယ်"

"..."

"ဒါက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။ မင်းသာ မရှိတော့ရင် ချန်မိသားစုက သာမန်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားတော့မှာ အခုလိုမျိုး လူအာရုံစိုက်မှုတွေလည်း ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားရင် အချိန်မရွေး ပြန်လာလို့ရတယ်။ အဲဒီအခါကျမှပဲ ချန်မိသားစုက အရင်ကထက်ပိုပြီး တောက်ပလာမှာပေါ့"

"မင်း အိမ်မက်မက်နေတာပဲ"

ချန်ကျီရှင်းမှာ အေးစက်စွာ ဟန်ဆောင်ကာ အိမ်ထဲသို့ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ ဤအဖြစ်ကို မြင်သော် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟေး ဘယ်သွားမလို့လဲ။ တကယ်ပဲ ပြန်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား"

"ငါ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ သွားမလို့"

ချန်ကျောက်ရှင်း "…."

"မင်း ခုနကပဲ အဆင့်ကိုးကို တက်လှမ်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ် အထွတ်အထိပ်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်သွားရတာလဲ"

"ဘာလဲ မင်းမှာ တစ်ခုခု မကျေနပ်ချက် ရှိလို့လား"

ချန်ကျောက်ရှင်း "..."

ချန်ကျောက်ရှင်းတွင် မည်သည့် ကန့်ကွက်ချက်မျှ မရှိသလို အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။

ချန်ကျီရှင်း၏ လုပ်ရပ်မှာ အချိန်အခါမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ငြိမ်မှုမပျက်ယွင်းဘဲ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့် ချန်မိသားစု၏ သားကြီးဖြစ်သူမှာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် တတိယတောင်ထိပ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ပင်မတောင်ထိပ်၊ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ခန်းမ။

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ နန်းတော်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး၊ မိသားစုထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ထပ်ပြီး မပြောပါနဲ့တော့။ ကျီရှင်းက အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ တရားထိုင်တော့မှာမို့လို့ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်သတင်းစကားမှ သူ့နားမရောက်စေရအောင် ဂရုစိုက်ပေးပါ"

"..."

"စတုတ္ထဦးလေး"

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ အတော်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ချန်ကျီရှင်းသာ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း အောင်မြင်သွားပါက ချန်မိသားစု၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေများလည်း အေးချမ်းသွားမည်ဟု သူယူဆမိသောကြောင့်ပင်။

အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက မိသားစုကို ဦးစီးလိုက်လျှင် မိသားစုမှာ အခုကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချန်ထျန်ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးတို့မှာ ရပ်တန့်သွားရသည်။

"ကျောက်ရှင်း... မင်း ရောက်လာပြီကိုး"

ချန်ထျန်ချန်၏ အသံမှာ အိုမင်းရော်ရွယ်နေပြီး သူ၏ ရုပ်ရည်မှာပင် အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ပို၍ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်ကနေ သတင်းရောက်လာတယ်။ ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်... ကွယ်လွန်သွားပြီတဲ့"

"ဘာ... ကွယ်လွန်သွားတယ်"

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် တောင့်ခဲသွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ စာလွှာကို ချက်ချင်းပင် လှမ်းယူကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်က အရှင်ထျန်ရှင်း၊ တာအိုဆရာဘူချီတွေ အပါအဝင် ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးကို ခေါ်သွားခဲ့တာပဲ။ ယန်ခြောက်ပါး နတ်ဆိုးသန့်စင်ရေး အစီအရင်ကိုလည်း ပြင်ဆင်သွားခဲ့သေးတယ်။ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်သုံးမျိုးကိုလည်း ယူသွားခဲ့တာပဲ။ ဒီလောက် အင်အားတောင့်တင်းနေတာကို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ"

ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်၏ စစ်ဆင်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ ချန်ကျီရှင်းထက်ပင် ပိုမိုသိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်လက်နက်တွေအပြင် ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ယောက်ရဲ့ အစီအရင်က ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကလူကိုတောင် ချေမှုန်းပစ်နိုင်တာပဲ။ ဒီလောက်အင်အားကြီးတဲ့အဖွဲ့အစည်းက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကလူနဲ့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရင်တောင် အနိုင်ရနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒဏ်ရာလည်းရ၊ ပိတ်မိလည်းနေတဲ့ နဂါးလိပ်တစ်ကောင်တည်းကို အနိုင်မယူနိုင်စရာ အကြောင်းကိုမရှိတာ..."

"ငါလည်း မသိဘူး...

ငါ ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်တင်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်က သတင်းပို့လာတာ။ မြောက်ပင်လယ်ဝင်ရိုးစွန်းဒေသမှာ ဟာကွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်တဲ့...

အဲဒါ ဘိုးဘေးတို့ နဂါးလိပ်ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့နေရာမှာတင် ဖြစ်သွားတာ။ အဲဒီဟာကွက်ကြီး ပျောက်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ ဘိုးဘေးအပါအဝင် ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ယောက်စလုံး နဂါးလိပ်နဲ့အတူ သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ..."

ထိုစကားများကို ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် ချန်ထျန်ချန်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပုံရပြီး ထိုင်ခုံပေါ်မှပင် လဲကျတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။

သူသည် စာလွှာထဲမှ ဟာကွက်ကြီး၊ မြောက်ပင်လယ်ဝင်ရိုးစွန်း၊ ပျောက်ဆုံးစသည့် စကားလုံးများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုနေမိသည်။ ချန်မိသားစု၏ ဤနဂါးပျံနှစ်ကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွား၏။

သမိုင်းကြောင်းအရ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များ ဟာကွက်ကြီးထဲသို့ စုပ်ယူခံရခြင်းမှာ မရှားပါးလှပေ။ သို့သော်လည်း အများအားဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့သည့် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များက အခြားနယ်ပယ်ငယ်များသို့ သွားရောက်ကာ ဘုရင်အဖြစ် စိုးစံရန် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ကြိုးပမ်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ ကြိုးစားမှုများတွင် ဟာကွက်ကြီးထဲမှနေ၍ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးမှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိပြီး ကျန်ကိုးပုံမှာ သေဆုံးခြင်းနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ပင်။

အခြားနယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်သွားပြီးမှ ပြန်လာနိုင်သူများမှာ သမိုင်းတွင် လက်ချိုးရေတွက်ရလောက်အောင်ပင် နည်းပါးလှသည်။

"ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်ကတော့..."

"စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ဦး။ ဘိုးဘေး အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်။ ဟာကွက် ပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ နဂါးလိပ်ကို အစီအရင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ပြီးသားလို့ စာထဲမှာ ပါတာပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် သူ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းပြီး ပြန်လာမှာပါ"

ချန်ထျန်ချန်မှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော်လည်း ချန်ကျောက်ရှင်းကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားပြုံးပြလိုက်သည်။

သူသည် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ကာ ဘိုးဘေးထျန်ယွမ် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သလို ဖခင်ဖြစ်သူ ချန်တောက်ယန်၏ အခြေအနေကိုလည်း မသိရတော့ပေ။ ထို့အပြင် ချန်ကျီရှင်းက မိသားစုဝင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်သည့်အတွက် ယခု ချန်မိသားစုတွင် အသက်အရွယ်အကြီးဆုံးမှာ ချန်ထျန်ချန်ပင် ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချန်ကျောက်ရှင်းတို့ နှစ်ယောက်သား မကြီးပြင်းလာခင်အချိန်အထိ သူ ကျဆုံးသွား၍ မဖြစ်ပေ။

"ဘိုးဘေးထျန်ယွမ်က ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးထားတဲ့သူပါ။ သူ အသက်တစ်ထောင်ကျော်နေလာတာ ဘယ်လောက်တောင် မုန်တိုင်းတွေကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့လဲ။ ဟာကွက်ထဲ ကျသွားရင်တောင် သူ ပြန်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက အတော်များပါတယ်"

ချန်ကျောက်ရှင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

"အေး... ဟုတ်ပြီ မင်း ခုနက ကျီရှင်းက အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ပြောတယ်မလား"

"ဟုတ်ပါတယ် အုတ်မြစ်က ခိုင်မာနေပြီး မဟာတရားတော်နဲ့လည်း ပေါင်းစပ်ပြီးသားပါ။ အခုက အဆင့်တက်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးအချိန်ပါပဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်း၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပနေသည်။

"ကောင်းပြီ အရမ်းကောင်းတယ်"

ချန်ထျန်ချန်က "ကောင်းကင်ဘုံက ချန်မိသားစုကို မစွန့်ပစ်သေးပါဘူး။ ဘိုးဘေး ပျောက်ဆုံးသွားပေမဲ့ ငါတို့မိသားစုမှာ သူ့နေရာကို အစားထိုးနိုင်မယ့်သူ ရှိနေသေးတာပဲ"

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... ကျွန်တော်လည်း တရားထိုင်ဖို့ သွားတော့မယ်"

"မင်းက..."

"ကျီရှင်းနဲ့ အကွာအဝေး အရမ်းဝေးမသွားစေချင်ဘူး။ ဆေးဝါးတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကို ရောက်အောင် ကြိုးစားကြည့်မယ်"

"မင်းတို့ ကလေးတွေရယ်..."

ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်၊ ဘီချန်းခန်းမ။

ထိုနေရာတွင် တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ တီဟူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိသည်။

"ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ နဂါးလိပ်မှာ လှည့်ကွက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်"

"သူတို့ဘာသာ ရှာကြံတာပဲလေ"

အလယ်မှ အိုမင်းသော တာအိုဆရာက မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကာ ပြောသည်။

"ဘူချီက ငါတို့လို နတ်အဆင့်တွေကို သူတို့ရဲ့ ယန်ခြောက်ပါး အစီအရင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ ကံဆိုးတာပဲ။ သူတို့အဲဒီ နဂါးလိပ်ကို သွားထိမိသွားတာပဲလေ။ သူတို့ ပျောက်သွားတာကတော့ သူတို့ကိစ္စပေါ့ ငါ့တို့ နန်းတော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

"အစ်ကိုတော်... စိတ်မကောင်းစရာ စကားတွေ မပြောပါနဲ့တော့။ အခုအချိန်မှာ လူအင်အား လိုအပ်နေတာပါ။ နောက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ဆိုရင် ကမ္ဘာကြီးတွေ ပေါင်းစည်းတော့မှာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တခြားကမ္ဘာတွေကို စူးစမ်းဖို့ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ကို ပြန်ရှာတွေ့ရင် ပြန်ခေါ်လာတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"မင်း သွားချင်ရင်သွား ငါတော့ မသွားဘူး"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် အိုမင်းသော တာအိုဆရာမှာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က ထိုနဂါးလိပ်ကြောင့် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရခဲ့ဖူးပြီး အခုမှ ပြန်ကောင်းလာခါစပင်။

သို့သော်လည်း တီဟူမှာမူ မဖြစ်မနေ ပြန်ခေါ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"အစ်ကိုတော် သူတို့ဆီမှာ ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုနဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်သုံးမျိုး ရှိနေသေးတယ်။ လူတွေ ပျောက်သွားရင်တောင် အဲဒီပစ္စည်းတွေကိုတော့ ငါတို့ နန်းတော်က ပြန်ယူရမယ်"

"ပြန်ယူဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးမှ တာအိုဆရာက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူယွမ်မူဆီမှာရှိတဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်သားနဲ့ သတ္တုသဘာဝက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာကတည်းက တက်လှမ်းခြင်းခန်းမက ကြိုတင်စာရင်းသွင်းထားတာ။ အဲဒါကို ပျောက်ဆုံးသွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် ချန်မိသားစုရဲ့ ဇီဝေဧကရာဇ်မီးခွက်ကိုလည်း ရှာတွေ့ဖို့ လိုသေးတယ်။ အဲဒါက လူ့ပြည်ကို ဆင်းသက်လာတဲ့နေ့ကျရင် ငါတို့လမ်းကြောင်းကို လမ်းပြပေးဖို့ လိုအပ်ဦးမှာမို့လို့"

All Chapters