အခန်း ၄၇၃

အခန်း။ ၄၇၃

ငါ့ကလေးက မွေးဖွားပြီးပြီလား။

ချန်ကျီရှင်းသည် ရှုချင်းချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင်ရှိသော အသားလုံးလေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး မည်သို့မှ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ယောကျာ်း နောက်ဆုံးတော့ ရှင် တရားထိုင်ရာကနေ ထွက်လာပြီ"

ရှုချင်းချင်း၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချန်ကျီရှင်းက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ကလေးကို ချန်ကျီရှင်းဆီသို့ အမြန်တွန်းပို့လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အသားလုံးလေးတစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။

သူ့တွင် ကြီးမား၍ အနက်ရောင် တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိပြီး ခေါင်းတွင် ဆံပင်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ သူသည် သာမန် တစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး ဝတုတ်တုတ်ဖြင့် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။

အထူးသဖြင့် ဤကလေးငယ်လေးသည် ချန်ကျီရှင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပြုံးရယ်ပြနေခြင်းပင်။

အင်း... သွားလေးတွေက ဖြူဖွေးပြီး စနစ်တကျ ရှိနေတာပဲ။ ရှုချင်းချင်းက သူ့ကို ဘာတွေကျွေးပြီး မွေးထားလို့ပါလိမ့်...

ချန်ကျီရှင်းတစ်ယောက် မယုံနိုင်သေးသလို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိတုန်းပဲ ရှိသေးသည်။

ငါ့မှာ... ကလေးရနေပြီလား...။ မဖြစ်နိုင်တာ...

ထိုစဉ် အသားလုံးလေးသည် ရှုချင်းချင်း၏ လက်ထဲမှ ရုန်းကန်နေသည်။

ဖတ်

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

သို့သော် ထိုကလေးငယ်မှာ ပြုတ်ကျတာမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဝတုတ်တုတ် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ရှုချင်းချင်း၏ ကျောပေါ်သို့ ကုတ်တွယ်တက်သွားသည်။

ရှုချင်းချင်း “…..”

"ဟယ် မိုချင်း မိုချင်း သား ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မေမေ့ကျောပေါ်က ဆင်းလိုက်စမ်း"

"ကျီရှင်း ကလေးကို မြန်မြန်ဖမ်းပေးပါဦး။ သူက ချင်းချင်းရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆွဲပြီး ထပ်စားတော့မယ်"

"ငါလား"

"ရှင် ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ ဟေ့ ဟေ့ သူ့ကို ဖမ်း ဒီကလေးက မနေ့က တောင်ကမ်းပါးဘက်ကို ပြေးသွားပြီး အောက်ကို ဆင်းသွားတာ ချိုးအာက အနိုင်နိုင် ပြန်သယ်လာရတာ"

ချန်ကျီရှင်း "….."

ဘာဖြစ်တာလဲ။

ချန်ကျီရှင်းသည် တစ်ခုခု လွဲမှားနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်ပြီး ရှုချင်းချင်းကို ကြည့်ကာ "ချင်းချင်း ငါ့သားက မွေးတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှုချင်းချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်နှာအပ်ကာ ငိုချလိုက်သည်။

သူမမှာ လုံးဝကို အရှုံးပေးလိုက်ရခြင်းပင်။

သူမ၏ မိသားစုဝင်များထဲတွင်လည်း ဤကလေးကို နားလည်နိုင်သူ မရှိပေ။

ကလေးက မွေးပြီးပြီးချင်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ပါးစပ်ထဲ ထည့်နေသည်။

အကြောက်ဆုံးအချက်မှာ သူမ၏ နိဗ္ဗာနအဆင့်ရှိ မြွေနတ်သမီး အစေခံက သူ့ကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားသည့်အခါ သူသည် ထိုမြွေ၏ အကြေးခွံနှစ်ခုကို ဆွဲခွာပြီး စားပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

အချို့သော မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသည် မိခင်၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်ကို ရှည်ကြာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများ ရှိကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း ဤကလေး၏ အပြုအမူများက သူမကို တုန်လှုပ်စေသည်။

သူမ နို့တိုက်ရန် ကြိုးစားသည့်အခါ ထိုကလေးငယ်က ဖြူဖွေးနေသော သွားတန်းလေးကို ပြကာ ဝူး ဝူးဟု အသံပြုပြီး ဝါးစားရန် ကြိုးစားတတ်သည်။

ဟင်... သူသာ ငါ့ကို ဝါးစားလိုက်ရင် အသားတွေပါ တစ်ပါတည်း ပါသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား...

ဘယ်လိုကလေးမျိုးကမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကြွက်ကလေးလို တဂျွတ်ဂျွတ် ကိုက်ဝါးစားနေတတ်လို့လဲ...

ဤကလေးငယ်၏ ခွန်အားမှာလည်း အံ့မခန်းပင်။

ရှုချင်းချင်းသည် စစ်မှန်သော ဝူအဆင့် ရှစ်အထိ ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သော်လည်း ကလေးက မလိုလားလျှင် သူမပင် ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

အနည်းဆုံး ပေါင်သောင်းချီသော ခွန်အားပင်။

ထိုကလေးကသာ သူမအား မိခင်ဟု သိပြီး အားကုန်သုံး၍ မရုန်းကန်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းပင်။

ရှုချင်းချင်းတစ်ယောက် ဒီလိုကလေးမျိုးကို ဘယ်လိုများ ခေါင်းအကိုက်ခံပြီး ထိန်းကျောင်းခဲ့ရပါလိမ့်...

ဒီကလေးနဲ့အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ သူမခမျာ အရူးတစ်ပိုင်းတောင် ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ...

"ကဲပါ... တော်ပါတော့ မငိုနဲ့တော့နော်။ နောက်ကျရင် ငါ့ဘာသာ သူ့ကို သေချာဆုံးမပြီး စကားနားထောင်လာအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်... ဟုတ်ပြီလား"

"အင်း..."

"ဒါဆိုလည်း အရင်ဆုံး ငါ့ကို လွှတ်ပေးဦးလေ။ မိဘတွေကို သွားပြီး ဂါရဝပြုလိုက်ဦးမယ်... အိမ်ပြန်ရောက်မှပဲ ငါတို့တွေ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းက ရှုချင်းချင်း၏ ဆံပင်ကို ဖွကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်တို့သည် သူ၏ လူဆိုးလေးဖြစ်သော သားဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

[ချန်မိုချင်း]

[စင်ကြယ်သော ကံကြမ္မာ၊ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီရှင်]

[မီးနှင့် ရွှေ ကံကြမ္မာ နဂါးနှင့် ဆင် ခွန်အား]

[မီးနှင့် သတ္တု ကံကြမ္မာ နက်နဲသော ဝါရောင် ကိုယ်ခန္ဓာ]

[ဧကရာဇ် ပန်းရောင် ကံကြမ္မာ မွေးရာပါ နတ်ဘုရား]

စုစုပေါင်း ကံကြမ္မာလေးခု ရှိသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီမှာ ထူးချွန်ပြီး နဂါးနှင့် ဆင် ခွန်အားပါရှိကာ မွေးဖွားလာသည်။

သူ၏ နက်နဲသော ဝါရောင် ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း ချန်ကျောက်ရှင်းထက် မညံ့ပေ။ နောက်ဆုံးအချက်မှာ သူသည် မွေးရာပါ သူတော်စင် ဖြစ်သည်။

ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီကလေးက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်နဲ့တင် မွေးဖွားလာတာပဲ...

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိသေးတာပဲ ရှိတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရတော့ အပြည့်အဝကို ဖွံ့ဖြိုးနေပြီ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဘယ်လိုစုပ်ယူရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလိုက်ရုံနဲ့တင် သူ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကို ချက်ချင်း ရောက်သွားမှာပဲ။

ကိုယ့်သားအရင်းကို ကြည့်ပြီး ချန်ကျီရှင်းတစ်ယောက် ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိဘဲ ဆွံ့အသွားရသည်။

ငါနဲ့ ချင်းချင်းတို့... ဘယ်လို သတ္တဝါဆန်းကြီးကို မွေးဖွားလိုက်မိတာလဲ...။ ဒဏ္ဍာရီထဲက နီကျားများလား...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကလေးငယ်က တောင်ကမ်းပါးပေါ်ကနေ ဇောက်ထိုးခုန်ချသွားပြီး မိခင်ဖြစ်သူ ယင်ရွှမ်းရွှမ်းကပါ နောက်ကနေ လိုက်ခုန်ချသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်ခုံးတွေပါ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားရသည်။

ဟာ... ပြုတ်ကျပြီး သေကုန်ကြတော့မှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား...

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ချန်ကျီရှင်းသည် ပြုတ်ကျနေသည့် ကလေး၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

အမှန်စင်စစ် သူထက်ပို၍ အရင်ရောက်နေသူ ရှိသည်။

ထိုကံဆိုးသူလေး ချန်ချိုးအာသည် ကလေးကို အနိုင်နိုင် ဖက်ထားရပြီး ကလေး၏ ခြေထောက်တို့က သူ၏ မေးရိုးကို ကန်နေသည်။

ကြီးမားသော ပုံရိပ်နှင့် သေးငယ်သော ပုံရိပ်တို့၏ ရုန်းကန်မှုကို ချန်ကျီရှင်းက ၁၈ ဆမျှ နှေးကွေးစွာ မြင်နေရသည်။

ကလေးက ချန်ချိုးအာ၏ မေးရိုးကို ခြေဖြင့် ကန်လိုက်သည့် အရှိန်ကိုလည်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်တွင် ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ချိုးအာမှာ ကလေးကို လွှတ်ပေးရဲခြင်း မရှိဘဲ ကန်ချက်များကို ခံနေရသည်။

ကလေးငယ်ကမူ ရယ်မောရင်း ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ကန်နေသဖြင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ချိုးအာ သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပါ"

ချန်ကျီရှင်း၏ အသံထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာဖြင့် သူ၏ လက်သည် သားဖြစ်သူကို ချန်ချိုးအာ၏ လက်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လွှတ်ချလိုက်သည်။

"သခင်လေး"

ခဏတာ ငေးမောသွားပြီးနောက် ချန်ချိုးအာက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "သခင်လေး" ဟု အော်လိုက်သည်။

မီတာ ၃၀၀ ကျော် အမြင့်မှ မြေပြင်သို့ ကျရောက်ရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ လိုသည်။

ဤအချိန်တိုလေးသည် နိဗ္ဗာနအဆင့်ရှိ ချန်ချိုးအာအတွက် ကလေးကို ကယ်တင်ရန် လုံလောက်သည်။

သို့သော် သူသည် ချန်ကျီရှင်း၏ အမိန့်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် တောင့်တင်းသွားပြီး ချန်မိုချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ အကာအကွယ်မရှိ ပစ်ကျသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေရသည်။

ဒိုင်း

မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသည့် အသံအပြီးတွင် ချန်ချိုးအာသည် သခင်လေးဖြစ်သူက မြေကြီးပေါ်တွင် ခဏမျှ လူးလှိမ့်ပြီးနောက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူ့ကို လက်ပြပြီး ငိုချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

နှစ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်ချိုးအာက အမြန်ပင် "သခင်လေး သခင်ငယ်လေးငိုနေပါပြီ။ သူ့ဘယ်နားမှာ ထိခိုက်မိသလဲဆိုတာ သွားကြည့်ပေးပါဦး" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချိုးအာ၏ အသံမှာ အလွန်စိုးရိမ်နေသည့်အလား ပေါ်လွင်နေသည်။

ချန်ကျီရှင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှာ အရိုးအနည်းငယ် ကျိုးသွားတာပါ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေအရ နှစ်ဝက်လောက်ဆိုရင် သူ့အလိုလို ပြန်ကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်"

"ဗျာ အရိုးကျိုးတာ သခင်လေး သခင်ငယ်လေးက အရမ်းငယ်ပါသေးတယ်။ အမြန်သွားကြည့်ပေးပါဦး သွားကြည့်ပေးပါဦး"

"."

ကြည့်ရမလား ဘာကို ကြည့်ရမှာလဲ။

အောက်တွင်ရှိနေသော ထိုကလေးငယ်သည် သူငိုနေသည်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ငိုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတုတ်တုတ် ခြေတံလေးများကို တယုတယမှုတ်ပေးနေတော့သည်။

ထိုနည်းပညာကို မည်သည့်နေရာက သင်ယူခဲ့မှန်း မသိတော့ပေ။

ချန်ကျီရှင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ချန်ချိုးအာကို တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏သားရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဟူး…အီး…ယာ"

"ဒီအရာက တကယ်ပဲ ငါ့သား ဟုတ်ရဲ့လား"

အရိုးကျိုးသွားသည်ကို ဂရုမစိုက်သည့်အပြင် ပြုံးရယ်ကာ သူ့ပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစားနေသော ချန်မိုချင်းကို မြင်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သားဖြစ်သူ၏ လည်ပင်းနောက်မှ ဆွဲမလိုက်ပြီး အပေါ်အောက် အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့မျက်လုံးနဲ့ မျက်ခုံးတွေက ငါ့နဲ့ တူပြီး ပါးစပ်ကတော့ ချင်းချင်းနဲ့ တူတယ်။ သွေးသား... ဟုတ်တယ် ငါတို့နဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိတာပဲ"

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏သွေးသားကို စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကံကြမ္မာ အညွှန်းကိန်းမှာ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ထူးချွန်သော သားသမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သင်သည် ပါရမီဆုလာဘ် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားကို ရရှိလိုက်ပါပြီ]

[မွေးရာပါ နတ်ဘုရား သင်၏ မွေးဖွားခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လက်ဆောင်ဖြစ်သည်။ ချစ်ရသူတို့၏ ဆုမွန်ကောင်းများသည် သင်၏ သွေးသားစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သင့်အား နတ်ဘုရားဆန်သော သန့်စင်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ခွန်အားများကို ပေးအပ်ထားသည်]

ဒီဖော်ပြချက်ကို ပိုရှင်းအောင် လုပ်လို့မရဘူးလား။ ဒါက ခရမ်းရောင် အဆင့်အတန်းလေ။

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ညည်းတွားနေစဉ်မှာပင် ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အူကြောင်ကြောင် သားလေး၏ ခြေထောက်လေးများမှာ မည်သို့ဖြစ်သွားမှန်း မသိအောင်ပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောင်အသွားသည်။

ကလေးငယ်၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အသာရိုက်လိုက်ပြီး ဆယ်စက္ကန့်ခန့်အကြာတွင် အညိုအမည်းစွဲနေသည်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း မသုံးဘူး။ နိဗ္ဗာနစွမ်းအားလည်း မပါဘူး။ ကိုယ်ပိုင် ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းကလွဲရင် ဒီကလေးက ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

ဒါက သိပ္ပံနည်းကျ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော် ချန်မိုချင်းကမူ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ကလေးငယ်မှာ မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ခံလိုက်ရသောအခါ နာကျင်မှုကို ခံစားမိပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲမှ အားကုန်ရုန်းကန်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးတော့သည်။

သူ မလှုပ်ရှားလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ဤသို့ ရုန်းကန်သည့်အခါ ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲတွင် နဂါးနှင့် ဆင်တစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူ့မှာ ခွန်အား ပေါင် ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် ရှိနေတာ သေချာတယ်။ ဒါဆို ရှုချင်းချင်းနဲ့ ဆော့ကစားတုန်းက သူက တကယ်ပဲ အားလျှော့ထားတာပေါ့။ သူက ဒီလောက်ငယ်ငယ်နဲ့ သူ့အမေကို သိနေတာကလည်း အမှန်ပဲ။ သူသာ အားမလျှော့ထားရင် ရှုချင်းချင်းရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ သုံးနှစ်ကျော်အောင် နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကလေးငယ်သည် မွေးဖွားပြီး တစ်ဝက်လောက်သာ ရှိသေးသည်ကို ချန်ကျီရှင်း မမေ့သေးပေ။

အခုအရွယ်လေးတင်ပဲ နဂါးနဲ့ ဆင်လို ခွန်အားမျိုးကို ရနေပြီဆိုရင် သူသာ တကယ် အရွယ်ရောက်လာရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလာမလဲ...

ရှုချင်းချင်းကိုတော့ သူ့ကို ဆက်ထိန်းခိုင်းလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ သူ့ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် သုံးနှစ်၊ ငါးနှစ်အရွယ် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတောင် သူ့ကို ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူ အရွယ်ရောက်လာရင်တော့ သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်နဲ့တင် နိဗ္ဗာနအဆင့်ကျင့်ကြံသူကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်။

အင်း... ဒီကလေးအတွက် ဆရာကောင်းတစ်ယောက်တော့ အမြန်ရှာပေးရမယ်။

မသိစိတ်ကပင် ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုင်ယီ ကျန်းရန်ဟူသည့် စာလုံးလေးလုံး ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် နဂါးမင်း၏ တတိယမြောက်သားတော်လည်း ပေါ်လာသည်။

"အင်း သူ့ကံကြမ္မာက ကျောက်စိမ်းလေးထက် ပိုဆိုးပေမဲ့ သူ့ခွန်အားက မဟာစစ်မှန်သော ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်တယ်။ ထင်ရှူးပင်နတ်ဘုရားမှာ တပည့်နောက်တစ်ယောက် လက်ခံဖို့ အစီအစဉ် ရှိမရှိတော့ မသိဘူး"

ထိုသို့ပြောကာ ချန်ကျီရှင်းသည် ချန်မိုချင်းကို ပွေ့ချီပြီး တောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

တောင်ကမ်းပါးပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးက စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ချန်ချိုးအာသည် အရင်ဆုံး ပစ်ချခံလိုက်ရပြီး ချန်မိဘများအား ချန်မိုချင်း၏ အခြေအနေကို ပြောပြထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သက်ကြီးနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခြင်း မရှိသော်လည်း ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲတွင် ပွေ့ထားသော မြေးဦးကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် သနားစရာကောင်းလှသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မြေးလေး ခြေထောက်ကို ကြည့်ဦး။ ထိခိုက်ထားတာ ဘယ်လိုနေလဲ"

ယင်ရွှမ်းရွှမ်းက ပြောကာ ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲမှ ချန်မိုချင်းကို အမြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။

ချန်မိုချင်းမှာ ဆိုးသွမ်းခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဖွားဖြစ်သူ ဖက်နိုင်အောင် လက်နှစ်ဖက်ကို အသာဆန့်တန်းပေးသည်။

ထို့နောက် ချန်ကျီရှင်းက သူ့ကို အခြားတစ်ဖက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"သား ဘာလုပ်တာလဲ။ ကလေးကို ပြန်ပေး။ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုး ဘယ်သူက ချီခိုင်းတာလဲ"

မိခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်တိုသည့် စကားသံများကို ကြားရသော်လည်း ချန်ကျီရှင်းမှာ အေးဆေးစွာပင် ပြန်ပြောသည်။

"နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူ့ကို မြောက်ဘက်နယ်မြေကို ပို့ပြီး ထင်ရှူးပင်နတ်ဘုရားဆီမှာ သင်ခိုင်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

"ထင်ရှူးပင်နတ်ဘုရား"

"မြောက်ဘက်နယ်မြေက ထင်ရှူးပင်သစ်ပင် မိစ္ဆာကို ပြောတာလား"

"မဖြစ်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါက ငါ့ချန်မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်၊ ငါ့မြေးပဲ။ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သင်ခိုင်းဖို့ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။ ငါ့မြေးကို ပြန်ပေး ကလေးက ငိုနေပြီ"

ချန်ကျီရှင်း "….."

ဒီသားထက် မြေးက ပိုပြီး ချစ်စရာကောင်းနေတာလား။

မိဘတွေကို တစ်နှစ်ကျော်ကြာ မတွေ့ရသော်လည်း သူ့ကို စိုးရိမ်သည့်အရိပ်အယောင် မပြဘဲ လက်ထဲရှိ ကလေးငယ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ငိုနေသော ကလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"အမေတို့တို့ သူ့ကို မသင်ပေးနိုင်ဘူး။ ကောင်းကောင်းလည်း မသင်ပေးနိုင်လောက်ဘူး။ သား သူ့ကို အရွယ်ရောက်ရင် နိဗ္ဗာနအဆင့် ရောက်အောင်၊ အသက်သုံးဆယ်မှာ အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင်၊ အသက်တစ်ရာမတိုင်ခင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ရောက်အောင် လုပ်ပေးမှာ"

ယင်ရွှမ်းရွှမ်း "….."

ချန်ထျန်လျန် "….."

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေးဖြစ်သူကို ပွေ့ထားသော သားကို မကျေနပ်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။

ယင်ရွှမ်းရွယ် "မင်း တကယ် လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ ကလေးက သားလို မဟုတ်ဘူးလေ။ သူ့ကို အရမ်း ဒုက္ခမပေးပါနဲ့"

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အတော်လေးတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ပါရမီနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက သားလောက် မကောင်းပေမဲ့ သူ့အခြေခံက သား ငယ်ငယ်တုန်းကထက် ပိုတောင့်တင်းတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ထျန်လျန်မှာ ထူးဆန်းသော ရယ်သံများဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး မြေးဖြစ်သူကို ကြည့်သည့်အကြည့်မှာ ပို၍ နူးညံ့သွားသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ယင်ရွှမ်းရွှမ်းက အော်လိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"အခု မဟုတ်သေးဘူး။ ကလေး အနည်းငယ် အရွယ်ရောက်လာမှ အနည်းဆုံးတော့ အရာရာကို မှတ်မိနိုင်တဲ့အချိန်ကျမှ ပို့မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် ငိုခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ လက်ထဲတွင် မျက်လုံးလှည့်ပတ်ကြည့်နေသော သားဖြစ်သူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဖတ်….

ကလေးငယ်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။ မိဘများ မတားဆီးမီမှာပင် ချန်ကျီရှင်းက ရှောင်လိုက်သည်။

"ပြော"

"."

ဖတ်

"ပြော"

"ဝါး"

ဖတ်

"ပြော"

"ဝူး"

ဖတ်

ရှစ်ချက်ဆက်တိုက် အရိုက်ခံရပြီးနောက် မည်သူမျှ ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ကလေးငယ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်း ထွက်လာသည်။

"နာ"

"ခံနိုင်အောင် ကြိုးစား။ ခဏနေရင် မနာတော့ဘူး"

အတော်လေး ကျေနပ်သွားသော ချန်ကျီရှင်းက ကလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို ပွေ့ချီကာ ပျံသန်းသွားသည်။

ထို့နောက်….

"လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်"

ကလေးငယ်သည် ငိုသံတစ်ဝက်ဖြင့် အော်လိုက်ရာ ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ကြီးက ထပ်မံ မြှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှိုက်သံကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘိုး….ဘွားဘွား"

ယင်ရွှမ်းရွှမ်း "….."

ချန်ကျောက်ရှင်း "ဟဲဟဲ ငါ့တူလေးက လူကို ခေါ်တတ်နေပြီ"

"ဝါး ကယ်ကြပါဦး"

ကလေးက မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ငိုချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အရိုက်ခံရပြန်သည်။

"ဘာမှ မှတ်မိသေးဘူးလား"

"ဝူး"

ဖတ်

"မှတ်မိတယ်"

"လိမ္မာတယ်။ ငါ မင်းကို ရက်အနည်းငယ်နေရင် ဆရာဆီ ပို့ပေးမယ်။ ဒါဆို မင်း ထပ်ပြီး အရိုက်ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ"

ချန်မိုချင်းမှာ မသွားလိုကြောင်း ပင်ကိုယ်သိစိတ်ဖြင့် ငြင်းဆန်ကာ ချန်ကျီရှင်း၏ အေးစက်စက် အကြည့်အောက်မှ ပြေးလွှတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မသွားဘူး မသွားဘူး သားကို သတ်လိုက်ရင်တောင် မသွားဘူး ဝါး... ဘွားဘွား သူ သားကို ရိုက်တယ် ကယ်ကြပါဦး"

ယင်ရွှမ်းရွှမ်း "….."

ဒါက အတော်လေး စိုးရိမ်စရာကောင်းတယ်။

သားဖြစ်သူမှာ အလျှော့ပေးမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်ရွှမ်းရွှမ်းသည် ဤကိစ္စတွင် သူ့ကို မတိုက်ဆိုင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ စိတ်အေးသွားပြီး မိခင်စကား နားထောင်လာသည့်အခါမှသာ စည်းရုံးရန် စောင့်ဆိုင်းလိုက်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ယင်ရွှမ်းရွှမ်း၏ အတွေးမှာ အတော်လေး ကောင်းပါသည်။

ထို့နောက်

"မင်းအမေ အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ ဦးလေးချိုးအာကို နှုတ်ဆက်လိုက်။ ငါ မင်းကို အခုပဲ ပို့တော့မှာ"

ယင်ရွှမ်းရွှမ်း "…."

"မြန်မြန်လုပ် ငါ အလုပ်များနေတယ်။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပြဿနာတွေ မဖြစ်ခင် အခုပဲ ပို့လိုက်မယ်"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ ကလေးကို ဆွဲကိုင်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရောင်စဉ်တန်းတစ်ခု အဖြစ် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ဝါး ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘွားဘွား ကယ်ကြပါဦး"