အခန်း ၄၇၆

အခန်း။ ၄၇၆

လက်တွေ့လောကတွင် လူတိုင်း၌ ကိုယ်ပိုင်တွက်ချက်မှုများ ရှိကြသည်။ သူတို့ထဲမှ ပညာရှိသူများသည် ဘယ်တော့မှ အမှန်အတိုင်း မပြောကြပေ။

သူတို့သည် မပြည့်စုံသော အချက်အလက်များကိုသာ တစ်ဖက်လူအား ထုတ်ပြလေ့ရှိသော်လည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။

ချန်ကျီရှင်းကတော့ ဤအချက်ကို သိပ်ပြီး အလေးမထားပေ။ ကျင့်ကြံသူများ၏ သက်တမ်းမှာ ရှည်လျားလှသဖြင့် အလိမ်အညာခံရခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

လိမ်ညာခံရခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများမှာ ပြန်လည်ကုစားနိုင်ပြီး ဘေးဒုက္ခကြီး မဟုတ်သရွေ့ ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် လက်တွေ့ဘဝကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံနိုင်သည်။

သူသည် မိုချင်းယွဲ့ကိုလည်း လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ယခင်ဘဝ၏ ဇာတ်လမ်းအရ မိုချင်းယွဲ့ ပြောသောစကားများမှာ မှန်ကန်သင့်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ အမှန်တရားဆိုသည်မှာ အကြွင်းမဲ့မဟုတ်ချေ။

အမှန်တရားသည် အချိန်၊ နေရာ သို့မဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်ပြောင်းလဲသွားပါက အမှန်တရားအဖြစ် ဆက်ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး သိရှိထားပြီးသော သက်ရှိများထဲတွင် ထင်ရှူးပင်နတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဘူးဟု သူယူဆသည်။

ထင်ရှူးပင်နတ်ဘုရားသည်လည်း ကမ္ဘာကြီးမှ ရွံမုန်းသော အခြားလောကသားတစ်ဦး ဖြစ်

သော်လည်း သူ၏ အဆုံးအမကို ခံယူခဲ့သည့် ကလေးလေးသည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် မိုချင်းယွဲ့၏ စကားများက အကြွင်းမဲ့ အမှန်တရား မဟုတ်ပေ။ ကလေးလေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုအရာသည် အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

ချန်ကျီရှင်း မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ယခင်ဘဝဇာတ်လမ်းတွင် ကလေးလေးသည် ၅၇ နှစ်ကြာပြီးနောက်မှ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရန်သူသုံးဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အပြင်လောကတွင် ၁၇ ရက်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ထွင်းဖောက်ကာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သူ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ၌ နှစ် ၂၀ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကပင် ကလေးလေးသည် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးပြီး အင်အားကြီးမားသူတို့၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ဒဏ္ဍာရီလာခေတ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ၇၇ နှစ်ကြာပြီးနောက် ကလေးလေး လွှမ်းမိုးထားသောခေတ်ကို ဒဏ္ဍာရီဟု တင်စားခဲ့သည်။ ထိုသို့ တင်စားရခြင်းမှာ ကလေးလေး၏ ဇာတ်လမ်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာကြီးသည် တကယ်ပင် ဒဏ္ဍာရီလာကမ္ဘာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ဂိမ်းထဲတွင် ငွေကြေး သိပ်မသုံးခဲ့သော်လည်း ကစားသမားများ၏ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုများမှတစ်ဆင့် အဓိကဇာတ်ကွက်အချို့ကို သိရှိခဲ့သည်။

"ဒေသလအင်ပါယာသည် ကောင်းကင်ကိုးထပ်နှင့် မြေပြင်ဆယ်ခုကို ဖိနှိပ်ထားကာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်များနှင့် မိစ္ဆာများကို အမြစ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် နေ၊ လနှင့် ကြယ်တာရာတို့ကို လက်ဝါးထဲတွင် ထားရှိပြီး အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်တို့ကို စူးစမ်းခဲ့သည်။ သူသည် အချိန်ကာလတိုင်း၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကလေးလေးသည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း နယ်ပယ်ထက်မြင့်မားသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီမှာ အသေအချာပင်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဇာတ်လမ်းရိုးအတိုင်းသွားသော ဂိမ်းများတွင် ထိုအချက်က အလွန် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်။

ကလေးလေး၏ အချိန်ကာလက ၇၇ နှစ် ရှေ့သို့ ရောက်သွားသော်လည်း အခြားဇာတ်ကောင် ရှစ်ဦး၏ အချိန်ဇယားများမှာ မည်သည့်အခါမျှ အပ်ဒိတ်မဖြစ်တော့ဘဲ ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲနေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ငါ့ရဲ့ ဗေဒင်ဟောချက်က ကုန်ဆုံးသွားတာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် သန့်စင်ခြင်းနှင့် နွေးထွေးစေသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ဆေးစွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနေသည်ကို ခံစားရပြီးနောက် သူ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီဆေးလုံးက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြန်ဆန်စေတဲ့ တန်ဖိုးကြီးဆေးတစ်လက်ပဲ။ တစ်လုံးကို စုပ်ယူဖို့ တစ်လလောက် ကြာပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု သုံးနှစ်စာလောက်နဲ့ ညီမျှတယ်။ ဝိညာဉ်အတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူး ရှိတယ်"

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် ချန်ကျီရှင်း၌ ကြိုတင်သိရှိခြင်းဆိုသည့် လှည့်ကွက်များ မလိုအပ်တော့ပေ။

ထိပ်တန်းပါရမီ၊ ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာနှင့် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အရင်းအမြစ်များဖြင့် သူသည် လက်ရှိကမ္ဘာ၏ ထိပ်တန်းလူတန်းစားထဲတွင် ပါဝင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ကြိုတင်သိရှိသူများနှင့် အတူတူပင် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိနိုင်ပြီး အတွင်းရေးအချို့ဆိုလျှင် သူတို့ထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်။ သူ၏အမြင်တွင် အနာဂတ်က အပြည့်အဝ ခန့်မှန်းနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဤအရာက အကြီးမားဆုံးသော လှည့်ကွက်ပင်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေထဲမှာ ထိပ်တန်းမိသားစုက ဆင်းသက်လာပြီး ပါရမီအဆမတန် ပါလာတဲ့ သူရဲကောင်းတွေအကြောင်း ဘာလို့ မပါတတ်တာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းကတော့ ရေးစရာ သိပ်မရှိလို့ပဲ။ မင်းသာ အမှန်တကယ် အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ရင်... လောကကြီးရဲ့ အနာဂတ်က မင်းအတွက် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပွင့်လင်းမြင်သာနေတာကို သဘောပေါက်လိမ့်မယ်။ ပိုပြီး အတိအကျ ပြောရရင်တော့ လောကကြီးရဲ့ အနာဂတ်ကို ဘယ်လိုဖြစ်စေချင်လဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် စီမံဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသွားလို့ပဲ။

မင်းမှာ ရန်သူရယ်လို့ မရှိတော့ဘူး။ မင်းနဲ့ အဆင့်တူတဲ့လူတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ဘာသံသယမှ ရှိနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်း မွေးဖွားလာကတည်းက ဒီလောကရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာမှာ ရှိနေဖို့ ကံကြမ္မာပါလာခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သလို လောကကြီးရဲ့ လမ်းကြောင်းကိုပါ သတ်မှတ်ပေးမယ့်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

မင်း အနည်းငယ် ဂရုစိုက်ရမယ့်အရာဆိုလို့... မိတ်ဆွေတွေနဲ့ လက်တွဲပြီး ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ရယ်၊ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသုံးချပြီး အောက်ခြေလူတန်းစားတွေကို ထိန်းချုပ်ထားဖို့ရယ်ပဲ။ ဒါမှသာ သူတို့တွေဟာ မင်းကို ပုန်ကန်ဖို့အတွက် အစုအဖွဲ့တွေ ဖွဲ့လာကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

အဲဒီအဆင့်အထိ ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့... မင်းက ဘာအကြောင်းအရာကို ထပ်ပြီး ရေးဖွဲ့ချင်ဦးမှာလဲ...။

မိုချင်းယွဲ့ကဲ့သို့သော ထျန်းရှန်းနန်းတော်၏ သမီးပျိုသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သူပင်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လူတိုင်းနှင့် အဆင်ပြေစွာ ဆက်ဆံနိုင်ပြီး ပြဿနာများကို ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ မိသားစုများ ပုန်ကန်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့်တိုင် ထိုသမီပျိုအတွက်မူ ၎င်းမှာ သာမန်ပြဿနာမျှသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤလောကကြီးသည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင်များ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းသာ ရှိနေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် မိုချင်းယွဲ့ကဲ့သို့သူအတွက်မူ အဘယ်အရာကမှ သူမ၏ ထိပ်ဆုံးနေရာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမအတွက် လှည့်ကွက်ဆိုသည်မှာ ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ အတူတူပင်။

သို့သော်လည်း ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်းသည် ထိပ်တန်းလူတန်းစားထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘိုးဘေး ချန်ထျန်ယွမ် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည်လည်း သူနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ သုံးခုက သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါက ချန်ကျီရှင်းတွင် ရန်သူဟူ၍ မရှိတော့သလောက်ပင်။

သို့သော်လည်း သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ သုံးခုပင် လေးနက်စွာ သတိထားရမည့် အခြေအနေတစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာကြီး ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် ဆင်းသက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာနှစ်ခု ပေါင်းစပ်မိခြင်းမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင်များပင် မလိုလားသော အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။

အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတွင် ကမ္ဘာ့လေများ၏ အပြန်အလှန် ဆွဲငင်မှုကြောင့် နှစ်ထောင် သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းမှ တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံလေ့ရှိသည်။ ထိုတွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်များ ရရှိနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အဓိကရုဏ်းများ ဖြစ်ပေါ်လာရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

"အာကာသယာဉ်တစ်စီးနဲ့ အခြားကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေ ရောက်လာတယ်... ပြီးတော့ အဲဒီသတ္တဝါတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လူသားတွေရဲ့ အသက်ကို ရှည်စေနိုင်ရုံတင်မကဘူး။ စွမ်းအားသစ်တွေပါ ပေးနိုင်တယ်ပဲထား အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ နှစ်ဖက်စလုံးက ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေထိုင်နိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား..."

ချန်ကျီရှင်းကတော့ မဖြစ်နိုင်ဟု တွေးသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာကဲ့သို့ အရင်းအမြစ်ကြွယ်ဝသော ကမ္ဘာများသည် အရင်းအမြစ် ဆင်းရဲသော ကမ္ဘာအချို့အတွက် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ဆေးလုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် အရင်းအမြစ်များအတွက် တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့်မူ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာ၏ အင်အားမှာ များပြားလှသဖြင့် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ ဖြစ်တည်မှုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်သည့် ပြဿနာမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် အခြားကမ္ဘာများက မတူညီကြပေ။

သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခု၏ မှတ်တမ်းများအရ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာ နောက်ဆုံးကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆင်းသက်ခြင်းတွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ကမ္ဘာမှာ အရင်းအမြစ် အလွန်ချို့တဲ့သော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုကမ္ဘာတွင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင် သုံးပါး၊ အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ကိုးဦး၊ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ၂၇ ဦးနှင့် စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ၈၁ ဦးသာ ရှိသော်လည်း သာမန်လူဦးရေမှာ သန်းခြောက်ရာမျှ ရှိနေသည်။

ထိုကမ္ဘာတွင် လူဦးရေနှင့် အရည်အချင်းရှိသော ကျင့်ကြံသူများ၊ ကျင့်စဉ်များ ပြည့်စုံသော်လည်း အရင်းအမြစ်များနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ချို့တဲ့မှုကြောင့် ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြားကို မွေးထုတ်ပေးရန် မဝံ့ရဲပေ။

ထျန်းရှန်းနန်းတော်၏ မှတ်တမ်းများတွင် ထိုကမ္ဘာမှ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင် သုံးပါးသည် ကမ္ဘာ၏ ဝိညာဉ်အကြောများ လုံးဝခန်းခြောက်မသွားစေရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သုံးနှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသက်ရှူနှုန်း တစ်ချက်စာမျှ အလှည့်ကျ စုပ်ယူခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ထိုမျှလောက်အထိ အခြေအနေ ဆိုးရွားလှသည်။

"အဲဒီလို ကမ္ဘာမျိုးနဲ့ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာလို ကမ္ဘာမျိုး ဆုံတွေ့ကြတဲ့အခါကျရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ"

အဖြေမှာ ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပေ။

ဘာသာစကား၊ လူမျိုးနှင့် လူမှုစနစ်များ ကွဲပြားကြသည်။ အစပိုင်းတွင် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာ၏ အင်အားကြောင့် တစ်ဖက်လူမှာ လောဘကို ခေတ္တထိန်းချုပ်ကာ ကုန်သွယ်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဆင်းသက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ ထိုကမ္ဘာမှ လူများသည် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာထဲသို့ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ စီးဝင်လာတော့သည်။

ထိပ်တန်း သတ္တဝါများသည် မြင်သမျှ အရင်းအမြစ်များကို လုယက်သိမ်းပိုက်ပြီး သူတို့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ယူသွားကြသည်။ အောက်ခြေ ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူများသည်လည်း အသက်ရှင်ရေးအတွက် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာတွင်ပင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားကြသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးမှာ အလွန် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာနှစ်ခု ဆင်းသက်ခြင်းသည် စည်းမျဉ်းများ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချိန်နှင့် အာကာသတွင် ခေတ္တဆုံတွေ့ကာ စည်းမျဉ်းများ တူညီနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဆင်းသက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အခြားလောကသား ကျင့်ကြံသူများသည် ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် မကိုက်ညီသဖြင့် နားလည်ရခက်သော မိစ္ဆာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဤပြောင်းလဲမှုများမှာ နောက်ပြန်လှည့်၍ မရတော့သဖြင့် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် လူဦးရေ အလွန်နည်းပါးသွားရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

သာမန်လူများအတွက်မူ ရလဒ်မှာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသော်လည်း လမ်းကြောင်းမှန် မဟုတ်ပေ။ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သူ အများစုမှာ မိစ္ဆာများအဖြစ် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ပြောင်းလဲမှုရှိသူများသည် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ ကျောက်မျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ လူသားဆန်ဆန် ကျန်ရစ်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ကို လူသားဟု ခေါ်ရမည်လော သူတို့သည် အရပ်အမောင်း ပိုမိုကြီးမားပြီး ခွန်အားကြီးမားကြသည်။ သို့သော် လူသားများနှင့် အတူနေထိုင် မွေးဖွားပါက ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာမှ လူများနှင့် ကွာခြားမှု မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ရွှမ်းတျန်မျိုးနွယ် မဟုတ်သောကြောင့် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသုံးခုနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုများ၏ တိတ်တဆိတ် ဖိနှိပ်မှုကို ခံရကာ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင်သာ တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေကြသည်။

ပို၍ဆိုးရွားသည်မှာ ဂျူလူးတိုက်ကြီးပင်။

ထိုနေရာက တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

တစ်တိုက်လုံးမှာ ဆင်းသက်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများကို မွေးဖွားပေးသည့်နေရာ၊ ချန်ကျီရှင်းကဲ့သို့ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူပင် ချဉ်းကပ်ရန် ဝန်လေးသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၂,၀၀၀ က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုဖြစ်ရပ်မှာ အင်ပါယာနန်းတော်ပျက်စီးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ဆင်းသက်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များမှာ အဆိုးချည်းသာ မဟုတ်ပေ။ အခြားကမ္ဘာများ၌လည်း ကိုယ်ပိုင် အထူးကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းလမ်းများ ရှိသည်။

ရွှမ်းတျန်ကမ္ဘာ၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်နှင့် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်တို့သည်ပင် အခြားကမ္ဘာများ၏ အိုင်ဒီယာများကို အခြေခံ၍ တိုးတက်ထားခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်များ၏ အရင်းအမြစ်မှာလည်း ကျောက်မျိုးနွယ်စုများ ပေါက်ဖွားလာသော ကမ္ဘာမှ ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာနန်းတော်ခေတ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော လက်နက်များ မရှိခဲ့ပေ။

ကျောက်မျိုးနွယ်စုများ ရောက်ရှိလာသည့်အခါမှသာ ထိုလက်နက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အလွန်အင်အားကြီးမားလွန်းသဖြင့် ထိုခေတ်က အရှင်သခင်များပင် အခက်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဆင်းသက်ခြင်း၏ ရလဒ်မှာ အားကောင်းသူများအတွက် အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိနိုင်သည်။ အားကောင်းလွန်းပါက အခြားကမ္ဘာသို့ သွားရောက်ကာ အရင်းအမြစ်များကို လုယက်ယူငင်နိုင်သည်။ အခြားကမ္ဘာမှ အသိပညာ သို့မဟုတ် အမွေအနှစ်များကို ရရှိပါက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာနိုင်သည်။

ယခုအခါမှာတော့ နောက်ဆုံးပေါ် ဆင်းသက်ခြင်းက စတင်တော့မည်ပင်။