အခန်း ၃၄၇

အခန်း (၃၄၇) အဖွဲ့တွင်းလေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲ

ထိုနေ့ညနေတွင် ညစာစား၊ ကြောင်လေးကို အစာကျွေးပြီး အခန်းကို အနည်းငယ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဂိမ်းသေတ္တာထဲ၌ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။ ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူသည် အတော်ကြာလွမ်းဆွတ်နေခဲ့ရသော ဂိမ်းလော့ဂ်အင်နေရာသို့ နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်မထားစွာဖြင့် သူဓာတ်လှေကားထဲ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စနစ်၏ အသံနှင့်အတူ သူ့ရှေ့တွင် ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

“သင်သည် လက်ရှိတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်း၌ ဒုတိယနေရာတွင် ရပ်တည်နေပါသည်။ သင်၏ အမည်ဝှက်ကို လူသိရှင်ကြား ပြသခြင်း ရှိ၊ မရှိ ရွေးချယ်ပေးပါ (လက်ရှိတွင် စနစ်က အမည်မဖော်လိုသူအဖြစ် ပုံသေ သတ်မှတ်ထားပါသည်)”

ထို့နောက် ချက်ခြင်းပင် ရွေးချယ်စရာသုံးခုပါဝင်သော အခြားဘောက်စ်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ‘အများကိုပြသမည်’ ၊ ‘အမည်မဖော်လိုသူ’ နှင့် ‘နောက်မှရွေးချယ်မည်’ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဤသည်မှာ လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုရှိကြောင်း နားလည်သွား၏။ သူ ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး… အမည်မဖော်လိုသူဟူသော ရွေးချယ်စရာကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

“လုပ်ဆောင်ချက် အောင်မြင်ပါသည်”

“သင်သည် ဤသတ်မှတ်ချက်ကို ဂိမ်းလော့ဂ်အင်နေရာရှိ ထိတွေ့မျက်နှာပြင်မီနူးတွင် အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်”

“နောင်တွင် သင်သည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းမှ ယာယီထွက်ခွာသွားပြီး ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာပါက စနစ်သည် ဤသတ်မှတ်ချက်ကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်အသုံးပြုမည် ဖြစ်ပါသည်”

ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ၏ အီးမေးလ်များကို ချက်ချင်း စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ သူ၏ စာဝင်ပုံးထဲတွင် အီးမေးလ်ပုံကြီးတစ်ပုံ စုပုံနေပြီး သူ လက်ခံမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

အချိန်အလိုက် စီစဉ်ရာတွင် ပထမဦးဆုံး ပေးပို့သူမှာ ပြေးဝင်လာသောဓားသွား ဖြစ်သည်။ ၁၉ ရက်နေ့က အဆုံးမဲ့ လက်ပစ်ဗုံးကျည်အိမ်ကို ပေးပို့ခဲ့စဉ်က (Hard Drive 2455a1) ထံမှ နောက်ထပ် ပစ္စည်းနှစ်ခုကို နောက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း နောက်နေ့မှစ၍ အစ်ကိုကြွယ်တစ်ယောက် အွန်လိုင်း မတက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ယနေ့မှသာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ

အမည် - wjq-308 စစ်သုံးဂေါ်ပြား (အဆုံးမရှိသော ပုံစံ)

အမျိုးအစား - ကိရိယာ

အရည်အသွေး - ထူးကဲ

လုပ်ဆောင်ချက် - အရာအားလုံး!

မှတ်ချက် - ဤသည်မှာ “သေမင်းတမန် သတ်ဖြတ်သူ ၃၀၀၀” ပြီးနောက် တိုင်းပြည်တစ်ခုက တီထွင်ထုတ်လုပ်ခဲ့သော အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်သုံးထုတ်ကုန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဂေါ်ပြား၊ ပုဆိန်၊ လွှ၊ ထုတူ၊ ပေတံ၊ ပုလင်းဖွင့်တံ၊ သံဗူးဖွင့်တံ၊ ကလစ်ညှပ်၊ စပန်နာ၊ တက်မ၊ ဒိုင်း၊ ချိတ်ကောက်၊ ကျောက်ဆူး နှင့် တောင်တက်ပုဆိန် စသည့် လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံး ပါဝင်ပါသည်။ သစ်သားလက်ကိုင်ပေါ်ရှိ “Made in China” ဟူသော စာတန်းမှာ အရည်အသွေးကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အာမခံနေခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားပစ္စည်းတစ်ခုမှာမူ…

အမည် - အားသွင်းသုံးမြှောင့်ဓားမြှောင်

အမျိုးအစား - လက်နက်

အရည်အသွေး - ထူးကဲ

တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား - ပြင်းထန်

ဂုဏ်သတ္တိ - မရှိ

အထူးအာနိသင် - သွေးထွက်နိုင်ခြေ သီအိုရီရှိသော ပစ်မှတ်များကို သွေးထွက်စေရန် ၁၀၀% အခွင့်အရေးရှိသည်၊ အားသွင်းထားမှုအဆင့်ပေါ် မူတည်၍ ၁% မှ ၁၀၀% အထိ အပိုဆောင်းပျက်စီးမှုကို ပေးစွမ်းမည်။

တပ်ဆင်ရန် လိုအပ်ချက် - တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် C၊ အဆင့် ၃၀

မှတ်ချက် - အလိုအလျောက် အားသွင်းနှုန်းမှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁% ဖြစ်သည်။

ထိုဓားသမားသည် အမှန်တကယ် ကတိတည်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ နှုတ်ကတိစကားမှာ မည်သည့်သက်သေအထောက်အထားမျှ မရှိချေ။ အကယ်၍ သူ ကတိဖျက်ခဲ့လျှင်ပင် ဖုန်းပုကြွယ်အနေဖြင့် အပြစ်ပြောစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့သော်လည်း ဓားသမားသည် အရာရာကို သဘောထားကြီးစွာ အလေးအနက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်ထံသို့ အမှိုက်စ နှစ်စသုံးစကို ပေးပို့ပြီး ၎င်းတို့မှာ ဟတ်ဒရိုက်မှ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ အကြောင်းပြနိုင်ပေသည်။ ဘယ်သူမှလည်း သက်သေပြနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူ ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ ယခင်က ပေးပို့ခဲ့သော လက်ပစ်ဗုံးကျည်အိမ် ဖြစ်စေ ယခု စစ်သုံးဂေါ်ပြားနှင့် ဓားမြှောင်ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ လက်တွေ့အသုံးတည့်ပြီး အစွမ်းထက်လှသော ပစ္စည်းကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဤပစ္စည်းသုံးခုလုံးမှာ အသုံးပြုပြီးနောက်တွင်လည်း ချည်နှောင်ခြင်းမရှိခြင်းကြောင့်… ဖုန်းပုကြွယ်ကိုယ်တိုင် ဤပစ္စည်းများကို မလိုအပ်လျှင်ပင် လေလံစျေးကွက်သို့ အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ အစ်ကိုကြွယ်ကမူ ထိုသို့လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအရာအားလုံးမှာ အရည်အသွေးမြင့် ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုလျှင်ပင် သူ့အဖွဲ့သားများအတွက် အလွန်အသုံးဝင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ညီအစ်ကိုဖုန်း၊ ဒါတွေအားလုံး မင်းအတွက်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ အရည်အသွေးကတော့ စိတ်တိုင်းကျလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီမနက်တင်လိုက်တဲ့ ပြိုင်ပွဲကြေညာချက်ကိုလည်း မင်းတွေ့ပြီးလောက်ပြီ ထင်တယ်၊ မင်းသေချာပေါက် ပါဝင်မှာ မဟုတ်လား၊ ပြိုင်ပွဲထဲမှာ မင်းနဲ့ ထပ်ပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်။ စောစောစီးစီး ပြုတ်မသွားပါနဲ့ဦး”

အထက်ပါအချက်များမှာ ပြေးဝင်လာသောဓားသွာက ၂၀ ရက်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင် ပေးပို့ခဲ့သော အီးမေးလ်၏ အကြောင်းအရာများ ဖြစ်ကြသည်…။

“ဒါက ခြိမ်းခြောက်စာပဲဟ”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် အီးမေးလ်ကို ကြည့်ရင်း မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းက သရေပဲ ကျခဲ့တာလေ၊ ဒါက ဘာဆန်းလို့လဲ”

ထို့နောက် အစ်ကိုကြွယ်သည် သျှီဝထံမှ ရောက်ရှိလာသော ဒုတိယအီးမေးလ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုဖုန်း ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေပြီး အွန်လိုင်းမတက်နိုင်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်၊ ငါ့အနေနဲ့ မင်းနဲ့ လူချင်းတွေ့ပြီး ဆွေးနွေးချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ဒီအီးမေးလ်ကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်စာပို့ပေးပါ”

၎င်းကို ဖတ်ပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် သုံးစက္ကန့်မျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထိန်းချုပ်ပန်နယ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်စာရိုက်၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်တော့သည်။

“မင်းစေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ထပ်ပြောဖို့ မလိုတော့ပါဘူး”

ခန့်မှန်းခြေ နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် သျှီဝသည် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖုန်းပုကြွယ်၏ ပြန်စာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်မှ မြင်ကွင်းကို တင်စားရမည်ဆိုလျှင်… ကောင်လေးတစ်ယောက်က ကောင်မလေးတစ်ယောက်၏ စာပွဲခုံထဲသို့ ကျောင်းဆင်းလျှင် တွေ့ဆုံရန် စာတစ်စောင် ထည့်ထားခဲ့သော်လည်း ကျောင်းမဆင်းမီမှာတင် “နင်က လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ” ဟူသော ပြန်စာကို ရရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့်အတွင်း ဖုန်းပုကြွယ်သည် မကြာသေးမီက အတူတူ ကစားခဲ့ဖူးသော အခြားသူငယ်ချင်းများနှင့် ကစားသမားများထံမှ ရောက်ရှိလာသော အီးမေးလ်များကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။ ခုနှစ်ထွေသတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ကျောက်ရင်းဝမ်၊ ယွီကျန့်ကျိချန်၊ ချိုးဖုန်းစီ၊ အာတိုဘီဆမား၊ မုန့်ကျင်းချန်၊ ဟုန်ဟူ စသဖြင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

အတောမသတ်နိုင်သော ထိုအီးမေးလ်များ၏ အကြောင်းအရာများအားလုံးမှာ ခြွင်းချက်မရှိ ပြိုင်ပွဲနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစားသုံးမျိုး ကွဲပြားလေသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော ခြိမ်းခြောက်စာများနှင့် လူခေါ်စာများအပြင် လုံးဝ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ဆန်းပြားသော စာများလည်း ပါဝင်နေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျင်းဖူကွေ့၏ အီးမေးလ်ထဲတွင် ထိုသို့ဆိုထားပေသည်။

“နံနက်ခင်းတွင် လယ်သမား၊ ညနေခင်းတွင် အမတ်မင်း။

ကောင်းမြတ်ခြင်းသည် အမွေဆက်ခံ၍ မရ။

လူသားသည်သာ ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်။”

ဖုန်းပုကြွယ်အနေဖြင့် တွေးရခက်သွားရသည်…။ ဒီလိုကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ပေးပို့ရတာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ဒါက တစ်ဖက်လူကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့ နည်းဗျူဟာတစ်ခုလား။ ဒါမှမဟုတ် ပစ်မှတ်ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်တဲ့ ပုံစံမျိုးလား။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းပုကြွယ်ကလည်း ချက်ချင်းကဗျာတစ်ပုဒ် စပ်၍ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

“ရှေးကတည်းက ကဗျာလင်္ကာများသည် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များမှ လာကြသည်။

အနုပညာအဆန်ဆုံးသူများမှာ နန်းတွင်းစာမေးပွဲ ကျရှုံးခဲ့သူများသာ ဖြစ်သည်။”

သူသည် ဤကဗျာဖြင့် ဟယိုတေးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်အား ခြိမ်းခြောက်ကာ ငြိမ်ကုပ်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

…

အီးမေးလ်များကို ဖြေရှင်းပြီး အိုင်တမ်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် ပထမဦးဆုံး ဈေးဝယ်စင်တာသို့ သွားရောက်၍ လမ်းလျှောက်လာပြီးနောက် ရှောင်တန်၏ အစည်းအဝေးခန်း ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

‘ငရဲတပ်ဦး’ ၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်သုံးဦးသည် ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းပုကြွယ် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ရှောင်တန်နှင့် ရီရူယွီတို့သည် အစည်းအဝေးစာပွဲတွင် ထိုင်ကာ ပရိုဂျက်တာကို အသုံးပြု၍ ပစ္စည်းကိရိယာအချို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို လေ့လာနေကြသည်။

ရီရူလီမှာမူ တစ်ဖက်တွင် တစ်ဦးတည်း မတ်တပ်ရပ်လျက် နံရံကို မှီကာ လက်ပိုက်ရင်း မျက်လုံးများမှိတ်၍ အနားယူနေပုံရသည်။

‘ချန်လင်ဓားပြိုင်ပွဲ’ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရီရူလီသည် ဖုန်းပုကြွယ်၏ အကြံကို လိုက်နာကာ ဝတ်စုံအသစ်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ခဲ့လေသည်။ သွက်လတ်မှု၊ နွေးထွေးမှုနှင့် လက်တွေ့ကျမှု စသည့် အချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ဆိုင်ထဲမှ “စူးစမ်းလေ့လာရေးတပ်ဖွဲ့” ဝတ်စုံကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုဝတ်စုံတွင် ကော်လံအထောင်ပါသော အညိုနုရောင်လက်ရှည်ဂျာကင်ပါဝင်ပြီး သူမနံရိုးအထိသာ ရောက်ရှိနိုင်သည်အထိ တိုတောင်းလှသည်။ အတွင်းတွင်မူ အင်္ကျီဖြူတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အောက်ပိုင်းတွင်မူ အဖြူရောင် ဘောင်းဘီအကျပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေထောက်တွင် ဒူးအထိရောက်သော အညိုရင့်ရောင် သားရေဖိနပ်အမြင့်ကို စီးထား၏။ ဤဝတ်စုံ၏ ခါးပိုင်းတွင်မူ ဝတ်စုံနှင့် ခြေထောက်ရှိ သားရေသိုင်းကြိုးများကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသော စကတ်ကဲ့သို့ အညိုရောင် ခါးပတ်တစ်ခု ပါရှိလေသည်။

မှန်ပေသည်၊ ဤဝတ်စုံတွင် စူးစမ်းလေ့လာရေးတပ်ဖွဲ့၏ တောင်ပံအမှတ်တံဆိပ် မပါရှိဘဲ ၎င်းနေရာတွင် ‘ငရဲတပ်ဦး’ ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကိုသာ တပ်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

“ယိုး အားလုံးပဲ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”

ဖုန်းပုကြွယ် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“သုံးလေးရက်ပဲ ရှိသေးတာကို…”

ရီရူယွီက ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ရှောင်တန်က မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြွယ်၊ စာမူကော ဘယ်လိုလဲ”

“သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ အားလုံးနီးပါး ပြီးခါနီးမှပဲ ဂိမ်းထဲကို လာခဲ့တာပေါ့”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်လည်ဖြေကြားရင်း သူ့ခေါင်းကို ရီရူလီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူတို့၏ အကြည့်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ဆုံစည်းသွားကြသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် တွေးတောလိုက်သည်။

“ဟင်း…ဒီနေ့ မင်းငါ့ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်က နည်းနည်းသဘာဝမကျသလိုပဲ”

“အိုး”

ရီရူလီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် သဘာဝကျတယ်လို့ သတ်မှတ်ရအောင် ကျွန်မက ရှင့်ကို ဘယ်လိုအကြည့်မျိုးနဲ့ ကြည့်ရမှာလဲ”

“ဥပမာ… မင်းက ရုတ်တရက် ဓားတစ်ချောင်းထုတ်ပြီး ငါ့ကို အသေသတ်လိုက်ရင်တောင် လုံးဝ သဘာဝကျသွားမယ့် အကြည့်မျိုးပေါ့”

ရီရူလီသည် အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းလွှဲလိုက်ပြီး ဖုန်းပုကြွယ်မျက်နှာထံမှ အကြည့်ကို ဖယ်ခွာကာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ဟွန်း… မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ”

“အာ… စနစ်ရဲ့ ဆင်ဆာမဖြတ်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေကြောင့် ငါထပ်ပြီး အဆူခံလိုက်ရပြန်ပြီ…”

ဖုန်းပုကြွယ် ရယ်မောရင်း အစည်းအဝေးစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ငါ့ဘာသာငါ လုပ်မိတာပါပဲလေ”

“ရှင့်ရဲ့ ဟာသဉာဏ်က ကလေးဆန်တဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုနဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ နှာဘူးစိတ်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားတာပဲ”

ရီရူလီ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် မထင်မရှား လှပသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူမ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

“ဒါကိုပဲ ‘အရမ်းစိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်’ လို့ ခေါ်တာ မဟုတ်လား”

သူမသည် ထိုသို့ပြောရင်း အစည်းအဝေးစားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ… ဂိမ်းအကြောင်း ပြောကြရအောင်”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ အားလုံး သတိထားမိကြလား၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းမှာ အမည်မဖော်လိုတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဒုတိယနေရာအထိ တိုက်ရိုက်အဆင့်တက်သွားတာကိုလေ”

ရီရူယွီက အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်… အဲဒီလူက ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်လို့တော့ တွေးနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား”

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ ငါပဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပခုံးတွန့်ပြရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

သူ့လေသံမှာ ဟာသလုပ်နေပုံမပေါက်သဖြင့် သူ့အဖွဲ့သားများအားလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“တကယ်ကြီးလား”

ရှောင်တန်မှာ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

ဖုန်းပုကြွယ် ပြန်ဖြေကြားမီမှာပင် ရီရူလီက တွေးတွေးဆဆဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။

“သိပြီ…”

“အိုး၊ မင်းက အစကတည်းက အဲဒါ ငါပဲလို့ ခန့်မှန်းမိနေတာလား”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူမစကားကို ကြားပြီးနောက် သံသယစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။

“ဟုတ်တယ်”

ရီရူလီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အာ… ‘ဟုတ်တယ်’ ကလွဲလို့ တခြားပြောစရာ မရှိတော့ဘူးလား၊ ဥပမာ… ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတာမျိုးလေ”

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးလိုက်သည်။

“မရှိဘူး”

ရီရူလီက ဆို၏။

သူမသည် မည်သည့်အရာမျှ ပြောဆိုလိမ့်မည်မဟုတ်သဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်လည်း ထပ်မံ မမေးမြန်းတော့ချေ။ သူ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ ပြောလိုက်သည်။

“အိုကေ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက အခု အတော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို အားလုံးကို သတိပေးချင်ရုံတင်ပါ၊ ဒါကြောင့် ငါနဲ့အတူ ဇာတ်တိုက်တဲ့အခါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြပါဦး၊ ခက်ခဲမှုအဆင့်က တက်လာနိုင်လို့ပါ”

“တကယ်ကြီးလား… အဲဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”

ရီရူယွီသည် ရီရူလီအား လှည့်ဖြားသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျွန်မပြောခဲ့တဲ့ အကြံကို… ပြန်ဆွေးနွေးကြမလား”

“ဘာအကြံဉာဏ်လဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“အဖွဲ့တွင်း လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲ”

ရီရူလီက အကျဉ်းချုပ်ဆုံး အဖြေကို ပေးလိုက်လေသည်။

ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖုန်းပုကြွယ်တစ်ယောက် အခြေအနေအများစုကို နားလည်သွားရသည်။

“အိုး… အကြံကောင်းပဲ”

သူ ခဏရပ်လိုက်ပြီး ရီရူယွီကို ကြည့်ကာ ရှောင်တန်အား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“မင်းကတော့ ဒီကောင်လေးကို အတော်လေး ဂရုစိုက်ပေးပုံရတယ်နော်…”

“ဟင် ဘာလဲ”

ရှောင်တန်မှာ ဝေခွဲမရသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

“နားမလည်ဘူးလား”

အစ်ကိုကြွယ် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟဟ… နားမလည်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့”

သူသည် ကုလားထိုင်နောက်ကျောကို မှီ၍ ရီရူယွီဘက် လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့… မင်းတို့ အဖွဲ့ခွဲတာတွေကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား”

“အသန်မာဆုံးသူနဲ့ အားအနည်းဆုံးသူကို တွဲပေးရမယ်ဆိုတဲ့ မူဝါဒအရဆိုရင် ခေါင်းဆောင်နဲ့ကျွန်မက တစ်ဖွဲ့၊ ရှောင်တန်နဲ့ ကျွန်မဝမ်းကွဲက တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သင့်တာပေါ့”

ရီရူယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့… သဘာဝအတိုင်းပဲ ရှင်တို့ ယောက်ျားလေးတွေက တစ်ဖွဲ့၊ ကျွန်မတို့ မိန်းကလေးတွေက တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သွားတာပေါ့”

ဖုန်းပုကြွယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက ခွဲဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ၊ အားကောင်းတဲ့သူနဲ့ အားနည်းတဲ့သူကြား မျှတမှုကို အာမခံနိုင်သလို ပြိုင်ပွဲဝင်မယ့်သူတွေနဲ့ မဝင်မယ့်သူတွေကိုလည်း သီးသန့် ခွဲထုတ်ပေးရာရောက်တယ်”

ရီရူလီက ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို အခုပဲ ဆွေးနွေးပြီး စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြစို့”