အခန်း ၄၃၆

အခန်း ၄၃၆

"ကြီးကျယ်လိုက်တဲ့ စကားပါလား" ဟွမ်ခိုင်ကျိ၏ မျက်လုံးများက စူးရဲ ထက်မြက်သွားလေ၏။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ခေါက်ယပ်တောင် ပွင့်ဟသွားသည့် အခိုက်အတန့်၌ပင် ၎င်းက ဧရာမ မင်မှုတ် ရေ-တောင် သဘာဝရှုခင်း ပန်းချီကားချပ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုပန်းချီကားချပ်ထဲမှ မင်ရောင် သံချပ်ကာ စစ်သည်တော်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး...

"ငါ ဟွမ်ခိုင်ကျိ ရှိနေသရွေ့ ဒီပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းကို ဘယ်သူမှ လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိခိုက်စေရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကြည့်ရှုသူ ပရိသတ်ကြီးထဲမှ လူအုပ်ကြီးက သောင်းသောင်းဖြန်းဖြန်း အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ကြ၏။

ထိုဌာနေလူသားများအဖို့ ယခု လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေသမျှသော အရာအားလုံးမှာ ဤဖျော်ဖြေရေး တီဗီအစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေကြသေးသည်။

သို့ရာတွင် ရထားမောင်းနှင်သူများ အားလုံးကမူ ဤသည်မှာ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ် မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် အရေးပေါ် အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေကြချေပြီ။

အဘိုကာဒို၏ ရူးသွပ်သော အဆိပ်။

လက်ရှိ ပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေကြသော ရထားမောင်းနှင်သူများအတွက်မူ ဤအကြမ်းဖက် အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသဖွယ် ဖြစ်နေ၏။

ပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းမှာ ကြီးမား ကျယ်ဝန်းလှသည်။ မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်သည့်တိုင် အတိတ်က အဆင့်မြင့် ဘူတာရုံကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းရှိ နိုင်ငံတော် တစ်ခုပင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေသည်။

ထို့အတူ ပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းမှာ သေးငယ်လှ၏။ မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်ပါလျက် လူသစ် ရထားမောင်းနှင်သူများအတွက် လူသစ်ရွာလေး တစ်ရွာသဖွယ် မကြာခဏ သတ်မှတ်ခံရလေ့ ရှိသောကြောင့်ပင်။

တစ်ဦးတည်းသော အစောင့်အရှောက် ဆိုသည်မှာလည်း ဟွမ်ခိုင်ကျိနှင့် သူ တည်ထောင်ထားသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့သာ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် သူ၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင် များစွာ ရှိသော်ငြား အများစုမှာ အားနည်းသူများသာ ဖြစ်ကြ၏။ မြို့တော်အတွင်း စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းနေသူများမှာလည်း ဌာနေလူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဟွမ်ခိုင်ကျိမှာ တကယ့် သဘောကောင်းသူ တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အကြီးမားဆုံး ဝါသနာမှာ စစ်တလင်းအတွင်း၌ အဆင့်နိမ့် ရထားမောင်းနှင်သူများ အချင်းချင်း အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြသည်ကို ထိုင်ကြည့်ရခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။

ထို့အတူ သူသည် အလွန် ဆိုးယုတ်လှသော ဗီလိန်တစ်ဦးလည်း မဟုတ်ခဲ့ချေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အကာအကွယ်သာ မရှိခဲ့ပါက ပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းပေါ်ရှိ လူသားများမှာ ကျွန်များ၊ သွေးအိတ်များနှင့် အဆိုးဆုံး ဆိုရလျှင် ပစ္စည်းကိရိယာ ဖန်တီးသည့် ကုန်ကြမ်းများအဖြစ် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဖမ်းဆီး ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံရသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အစ်ကိုဟွမ်... ခင်ဗျားက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်က ထိပ်တန်းအဆင့် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အပြင်မထွက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာနေပြီလဲ။ နောက်ဆုံး အပြင်ထွက်ခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကလဲ။ သုံးနှစ်လောက်ကလား၊ ဒါမှမဟုတ် လေးနှစ်လောက်ကလား"

"ရှေ့မဆက်ဘဲ ရပ်တန့်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်က အရင်တုန်းကလောက် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမယ်လို့ ခင်ဗျား တကယ် ထင်နေတာလား"

ဘာရယ်လ်က နှုတ်ခမ်းကို မထီမဲ့မြင် တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ တံစဉ်ကို လှည့်ကစားလိုက်၏။ လေပြင်းဓားသွားများက ခန့်ညား ထည်ဝါလှသော ထိုမင်ရောင် သံချပ်ကာ စစ်သည်တော်များကို တခဏချင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

"အခုချိန်မှာ ခင်ဗျားက စက္ကူကျား တစ်ကောင်လောက်ပဲ ရှိတော့တာပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ရမလား။ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်မှုလား၊ ဒါမှမဟုတ်... ပျင်းရိခြင်းလား"

ဟွမ်ခိုင်ကျိ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ သိပ်မကောင်းလှချေ။ သူသည် ဘာစကားမျှ ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ လေဟာနယ် နေရာလွတ်ထဲမှ တိုင်ချီဓားရှည် တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လည်ပတ်နေသော ယင်-ယန် ငါးပုံရိပ်က သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် လွင့်မျောလာပြီး ယင်-ယန် အစီအရင်ပြားကြီးက သူနှင့် ဘာရယ်လ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးကို ၎င်းအတွင်း၌ လွှမ်းခြုံ ချုပ်နှောင်သွားလေ၏။

သို့ရာတွင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ဘာရယ်လ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပို၍ပင် မောက်မာ ရဲတင်းလာခဲ့တော့သည်။

"ဟီး... ထောင်ချောက်ထဲ ဝင်လာပြီပဲ အဘိုးကြီး။ ခင်ဗျားက ယင်-ယန် အတားအဆီးကို သုံးပြီး ငါနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ချချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ရပါတယ်... ခင်ဗျား သို့မဟုတ် ငါ မသေမချင်း အထဲမှာပဲ လိမ္မာပါးရေးနဲ့ နေထိုင်နေလိုက်စမ်းပါ။ ခင်ဗျား ပြန်ထွက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ဒီကျွန်းက ခင်ဗျားပိုင်တဲ့ နေရာ ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟွမ်ခိုင်ကျိ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွား၏။ တစ်ခုခုကို သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံရကာ စွမ်းအား ပြန်လည် ရိုက်ခတ်သည့် ဒဏ်ကို ခံရမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤယင်-ယန် အစီအရင်ပြားကြီးကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း... "ဘာလို့လဲ" ဘာရယ်လ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။

"ဒါ ငါ့ရဲ့ ပါရမီပဲလေ... တစ်ခုခုကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ အလွယ်တကူ ရပ်တန့်ပစ်လိုက်လို့ မရတော့ဘူး"

သူတို့ နှစ်ဦးသား လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည့် ယင်-ယန် စက်ဝန်းကြီးအတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့၏။

"ပြီး... ပြီးသွားပြီလား" "ခုနက ဟိုမိန်းမ ပြောသွားတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ဒီကျွန်းက ကျွန်းသခင် ပိုင်တဲ့နေရာ မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ"

"ဒါ ဖျော်ဖြေရေးပွဲ သက်သက်ပါ၊ ဘာလို့ အများကြီး တွေးနေကြတာလဲ။ ဒါက ကျွန်းသခင် ထလုပ်တဲ့ အစီအစဉ်ဆန်း တစ်ခုပဲ နေမှာပါ။ အသေအလဲ တိုက်ပွဲကိုပဲ ဆက်ကြည့်ကြရအောင်"

လူအများမှာ အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးလျက် နေရာများ၌ပင် ဆက်လက် ထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုလူအုပ်ကြီးက... ကောင်းကင်ယံဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ" ထိတ်လန့် အံ့ဩသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ နီရဲသော သွေးရောင် တံခါးကြီး တစ်ချပ်က တဖြည်းဖြည်း ပွင့်ဟလာချေပြီ။

ဂျိ... တံခါး ပွင့်ဟလာသည့် အခိုက်အတန့် မတိုင်မီမှာပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ အတင်းအဓမ္မ ဖြတ်တောက် ရပ်တန့်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

သီးသန့် အခန်းအတွင်း၌ အိုလစ်ဒ်သည် ဝိုင်ခွက်ကို ညင်သာစွာ လှည့်ကစားလျက် သိမ်မွေ့ ကြော့ရှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့ လိုချင်တဲ့ သွေးကျွန်တွေကို သွားပြီး ရွေးချယ်ကြတော့။ ဟီးဟီး... ဒီကျွန်းပေါ်က လူသားတွေရဲ့ သွေးက တကယ့်ကို ထိပ်တန်း အရည်အသွေးတွေချည်းပဲ"

ထိုတံခါးပေါက်အတွင်းမှနေ၍... ရထား ဆယ့်နှစ်စင်းက တစ်ရှိန်ထိုး မောင်းနှင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

【ဒေါင်။】

【ဝင်ရောက်ခွင့် အခွင့်အာဏာ ပိတ်သိမ်းသွားပါပြီ။】

【ပြန်လည် ရရှိမည့် အချိန် — မသိရှိရပါ။】

【ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် ဆက်သွယ်ရေး ချက်ဘောက်စ် လုပ်ဆောင်ချက် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။】

【ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကို ယာယီ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ပါ။】

ဘူတာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ ဘူတာမှ ထွက်ခွာခြင်း၊ ဆက်သွယ် စကားပြောခြင်း၊ ကုန်သွယ် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ခြင်း... ပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းဟု အမည်ရသော ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

ရထား ဆယ့်နှစ်စင်း၏ တံခါးများ ပွင့်ဟသွား၏။ ပထမဆုံးသော သွေးရောင် လင်းနို့၊ ပထမဆုံးသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၊ ပထမဆုံးသော ကျောက်ဆင်းတု မကောင်းဆိုးဝါး... ၎င်းတို့ အားလုံးသည် တံခါးများဆီမှ ခုန်ဆင်းလာကြပြီး လူအုပ်ကြီးထဲသို့ တန်းခနဲ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် သွေးစုပ် စားသောက်ခြင်းတို့ စတင်လေပြီ။

ထိုသွေးစုပ် လင်းနို့များက ရထားမောင်းနှင်သူများဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်သွားကြ၏။ ဤကောင်များ၏ အကိုက်ခံရသည်နှင့် သွေးအဆိပ် ကျိန်စာ သင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ် အချိန်ကာလ တစ်ခုအတွင်း သေဆုံးသွားပြီးနောက်၌မူ အသက်ရှင်စဉ်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ပါရမီစွမ်းရည်များနှင့် မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားလျက် သွေးကျွန်များအဖြစ် ပြန်လည် ရှင်သန် ထမြောက်လာကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံကြရပေလိမ့်မည်။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တို့၏ ထာဝရ ထိန်းချုပ် အမိန့်ပေးမှုအောက်သို့ ကျရောက်သွားကြရခြင်းပင်။

ပင်လယ်စွန်ရဲကျွန်းထက်၌ အရေးပေါ် သတိပေး ခေါင်းလောင်းသံများ ဆူညံစွာ မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးမှာ အန္တရာယ်များဖြင့် ဝန်းရံ ပြည့်နှက်နေချေပြီ။

သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အာဟာရ ပြုခြင်း၊ အသွင်ပြောင်းခြင်း... ညည်းတွား ငိုကြွေးသံများ၊ ထိတ်လန့် ခြောက်ခြားမှုများ... ဤအခိုက်အတန့်၌ လူသားများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးတို့အကြား အလွန် ကွာခြားလှသော ဆန့်ကျင်ဘက် မြင်ကွင်းကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

ဤမြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများသည် တခြားသူများ အချင်းချင်း အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြသည်ကို ကြည့်ရှုရခြင်းအား နှစ်ခြိုက်လေ့ ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤအဖြစ်အပျက်များက မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်အပေါ် ကျရောက်လာသည့် အခါတွင်တော့... သူတို့သည် ဤအရာကို လုံးဝ မနှစ်သက်ကြတော့ချေ။

"ဒါ... ဒါ တကယ်ကြီး ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ" "ဒါ ကံကောင်းခြင်း ပလက်ဖောင်း မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုးကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ..."

ကျောက်လင်သည် စင်မြင့်အောက်၌ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ စိုးရိမ် ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ တက်ဘလက်ကို လက်ထဲသို့ တုန်ရီစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရဲချီယန်ထံသို့ စာတို ပေးပို့သင့် မသင့် တွေဝေ တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။

သူမနှင့်အတူ ပုန်းအောင်းနေသူမှာ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ဖြစ်၏။ "ဒီနေရာက တကယ် လုံခြုံရဲ့လားလို့ ညီမ သေချာရဲ့လား"

ကျောက်လင်က သူမကို ပြောစရာ စကားမဲ့စွာ မျက်စောင်း ထိုးကြည့်လိုက်သည်။ "အစ်မရှန်ကွမ်း... ကျွန်မကို မနှောင့်ယှက်စမ်းပါနဲ့။ ကျွန်မ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အတွင်းစိတ်ထဲမှာ အပြင်းအထန် လွန်ဆွဲ တွေးတောနေရတာ"

တကယ်လည်း သူမ၏ အတွင်းစိတ်ထဲ၌ လွန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တွေးတောနေသည့် အကြောင်းအရာမှာ ရဲချီယန်နှင့် ဆက်သွယ်ရမည်လား ဆိုသည့် ကိစ္စပင်။

"ထားလိုက်ပါတော့... အစ်ကိုချီယန်ကို ဒုက္ခ မပေးတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ဒီနေရာမှာပဲ ပုန်းနေပြီး အပြင် မထွက်သွားရင် အဆင်ပြေလောက်မှာပါ"

ကျောက်လင်က တက်ဘလက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သော်လည်း ဤမြင်ကွင်းက ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်အတွက်မူ အလွန် ထူးဆန်းနေပေသည်။ "ညီမလေး သိတဲ့ မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ယောက် ဒီမှာ ရှိနေလို့လား"

"မိတ်ဆွေတဲ့လား... ဟီး ဟုတ်တယ် မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက သိပ်ကို အစွမ်းထက်တာ၊ တကယ့်ကို အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ"

အတိအကျ ဆိုရလျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ပင်။ သူတို့ ပြောနေကြသော တကယ့်ကို အစွမ်းအထက်ဆုံး ဆိုသည့် မစ္စတာ ရဲချီယန်မှာ ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်အထိ မြင့်မားသော မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာကြသည့် မကောင်းဆိုးဝါးများကို တည်ငြိမ်စွာ ငေးကြည့်ရင်း ဗိုက်စင်သီးကို အေးဆေးစွာ စားသုံးနေလေ၏။

"သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေလား၊ ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်က ရထားတွေ ထင်တယ်"

"ဒီရထားတွေကို မှောင်ခိုဈေးကွက်ကနေတစ်ဆင့် ပြန်လည် ထုတ်လုပ် ရောင်းချလိုက်ရင် တော်တော်လေး ပိုက်ဆံ ရလောက်တယ် မဟုတ်လား"

"ဒါ့အပြင်... မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ရှိနေပြီ ဆိုမှတော့ ဘော့စ် လည်း ရှိရမှာပေါ့"

"ဟား... အခု မှတ်မိပြီ။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ကောင့်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"

ရဲချီယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ခပ်ရေးရေး ကွေးတက်သွား၏။ ဖြောင်းခနဲ... ပြတ်သားသော လက်ဖျောက် တီးသံတစ်ခုက လေဟာနယ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အလုပ်စလုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

သူ ငှားရမ်းထားသော အပန်းဖြေကျွန်းငယ်လေးထက်၌... ရထားတွဲ၏ လက်နက်တိုက် သိုလှောင်ရုံကြီးက တဖြည်းဖြည်း ပွင့်ဟလာခဲ့တော့သည်။

ရထား၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် ရှိနေသော အီဗ်က ထိုဦးတည်ချက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ ကျောဘက်၌ လက်နက်တပ်ဆင်မှု ဇယားကွက် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အမွေးအတောင် မပါသည့် သံမဏိ တောင်ပံကြီးများက ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ချက်ချင်းပင်

အရှိန်တင်စမ်း။

【လန်စလော့】

【အဆုံးမဲ့ × ၁၉】

【ဗီလိန်】

【ချို့ယွင်းချက်။ ချောက်နက် စက်ယန္တရားကြီး】

【တပ်ဖြန့် ထွက်ခွာစမ်း။】

အမိန့်ပေး ညွှန်ကြားချက် ထွက်ပေါ်သွားလေပြီ။ ရဲချီယန်သည် ထိုင်ရာမှ တဖြည်းဖြည်း မတ်တပ် ရပ်လိုက်၏။ အသွင်ယူခြင်းဖြင့် ဖုံးကွယ် ပြောင်းလဲထားသော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အဝတ်အစားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ပုံမှန် တည်ကြည် ပြတ်သားလှသော တိုက်ပွဲဝင် ရုပ်သွင်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နတ်ဆိုး ကတ်ပြားများ အားလုံးက နတ်ဆိုးစက်ဝန်းကြီး တစ်ခုသဖွယ် သူ၏ ကျောဘက်၌ ဝိုင်းရံ ချိတ်ဆွဲ လွင့်မျောလျက် ရှိနေကြ၏။

"မြို့တော် ဖျက်ဆီးသူ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ငါ မလိုချင်ဘူး"

"သင့်တော်တဲ့ အပန်းဖြေ နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှဘူး။ မင်းတို့က လာဖျက်ဆီးသွားရင် နှမြောစရာ ကောင်းနေလိမ့်မယ်"

ငွေဖြူရောင် စလိုင်းလေး တစ်ကောင်က မြေပြင်ထက်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ဧရာမ ရေနွေးငွေ့ ဘုရင်ကြီးသည်လည်း တိုက်ပွဲ စစ်တလင်းပြင်ကြီးထက်၌ ထည်ဝါစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။