အခန်း ၁၀၂၄

အခန်း (၁၀၂၄) လခြမ်းကွေးပင်လယ်၊ မုန်တိုင်းအရိပ်အယောင်။

"အကြီးအကဲစူး၊ အစ်ကို့ အကူအညီလိုသေးလား။ အစ်ကိုတို့ရဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တွေထဲမှာ ခြေရာခံရှာဖွေတာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေ ရှိတယ်" တောင်သခင်ကျန်းက ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "တောင်သခင်ကျန်း၊ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ကို အခုမှ ရထားတာမို့ အခြေအနေကို အရင် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်သင့်ပါတယ်။ ခြေရာခံရှာဖွေတဲ့ ကိစ္စကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အစွမ်းနဲ့ပဲ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

စူးချန်ခုန်းက တောင်သခင်ကျန်းကို လိုက်မလာစေလိုပါ။ တောင်သခင်ကျန်းက နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းထားခါစမို့ သူ့အဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရဦးပေမည်။

စူးချန်ခုန်းက သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခမပေးလိုပေ။

ထိုသိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များဆိုလျှင်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းအစဖြင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့် မဟုတ်ပါက အကူအညီ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်လာလျှင် စူးချန်ခုန်းက သူတို့အတွက် စိုးရိမ်နေရဦးမည်။

ခြေရာခံ ရှာဖွေရာတွင် စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်က မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များထက် မနိမ့်ကျပေ။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက လခြမ်းကွေးပင်လယ်သို့ တစ်ယောက်တည်း သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ တကယ်လို့… အခက်အခဲတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရင် တုံကင်ပြားကနေ လှမ်းဆက်သွယ်လိုက်ပါ၊ ဒီ လေခွင်းကောင်းကင်သင်္ဘောကို ခဏယူသွားပါ။ အချိန်ကုန်သက်သာတယ်။" တောင်သခင်ကျန်းက ဆိုသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းထက်ပုံနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၊ လေ့ကျင့်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သိရှိထားသော တောင်သခင်ကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ရှိသူကိုပင် တစ်ခါက တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ဖူးသူဖြစ်ရာ အန္တရာယ်ရှိလျှင်ပင် သူကိုယ်တိုင် ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်။

တောင်သခင်ကျန်းက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ထွင်းထုထားသော သင်္ဘောငယ်တစ်စင်းကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော လေခွင်းကောင်းကင်သင်္ဘောပင် ဖြစ်သည်။

ဤလေခွင်းကောင်းကင်သင်္ဘောမှာ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ရှိသူများ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ညီမျှပြီး ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များပါ ပါဝင်သည့်အတွက် အသက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ကိရိယာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တောင်သခင်ကျန်း၏ အကြီးအကဲများက ပေးအပ်ထားသော တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တောင်သခင်ကျန်း၊ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

စူးချန်ခုန်းကလည်း လေခွင်းကောင်းကင်သင်္ဘောကို လက်ခံလိုက်ပြီး လခြမ်းကွေးပင်လယ်သို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ထွက်ခွာရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သော တောင်သခင်ကျန်းက သူ့ကို မတားဆီးတော့ပေ။

ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက တောင်သခင်ကျန်း ငှားပေးလိုက်သော လေခွင်းကောင်းကင်သင်္ဘောကို ထုတ်ယူကာ စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သင်္ဘောငယ်၏ မျက်နှာပြင်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး မီတာတစ်ရာခန့်အထိ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းက ကောင်းကင်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး လခြမ်းကွေးပင်လယ်ဘက်သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားသည်။

"လခြမ်းကွေးပင်လယ်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင်သွားရမယ်။ တခြားသူတွေ အရင်ရောက်သွားမှာကိုတော့ မဖြစ်စေရဘူး" ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးလိုက်သည်။

သားရဲစစ်များသည် အလွန်ရှားပါးပြီး ခေါင်းမှအမြီးအထိ တန်ဖိုးရှိကြသည်။

သားရဲစစ်တစ်ကောင် ပေါ်လာတိုင်း သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် အများအပြား၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်။

ယခုတော့ အသက်ရှင်လျက်ရှိသော သားရဲစစ်အကြောင်း သတင်းရပြီဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ဘာမျှမရလိုက်သည့်တိုင် လခြမ်းကွေးပင်လယ်သို့ တစ်ခေါက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းယောင်ဒေသနှင့် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ နဂါးနက်နယ်မြေကို ပိုင်းခြားထားသော လခြမ်းကွေးပင်လယ်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး သာမန်လူများ ဖြတ်သန်းရန်ပင် ခက်ခဲသည်။

စူးချန်ခုန်း လေခွင်းကောင်းကင်သင်္ဘောဖြင့် လခြမ်းကွေးပင်လယ်သို့ ရောက်ရန် လေးရက်မှ ငါးရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး"

ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်ပြင် ဆက်စပ်နေပြီး ကြည်လင်ပြာလဲ့သော ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် အဆုံးမရှိဘဲ လေတိုက်ခတ်တိုင်း လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွနေသည်။

"ပင်လယ်ကြီးက အကျယ်ကြီးပဲ.. အဲ့ဒီထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သားရဲစစ်ကို ရှာဖို့ဆိုတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး"

စူးချန်ခုန်းက ရှေ့ရှိ ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြမိသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် စနစ်တကျ ရှာဖွေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဝူး…

စူးချန်ခုန်းက ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းရင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရေဒါတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ထောက်လှမ်းနိုင်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းက လှိုင်းလုံးများ ထကြွနေသည့် ရေပြင်ကို ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ပင်လယ်အတွင်း၌ ကူးခတ်နေသော ပင်လယ်သားရဲများကိုလည်း မြင်တွေ့နေရသည်။

အကြီးအငယ် ပင်လယ်ငါးများနှင့် ပုစွန်များစွာတို့မှာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"သားရဲစစ် ရှိနေတဲ့ သတင်းကို ရပြီး ဒီကို လာရှာတဲ့သူတွေ တခြားရှိဦးမလား"

နေ့တစ်ဝက်ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းထဲတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ထားသည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် သုံးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် အာရုံစိုက်ကာ ရှာဖွေနေကြသည်။

ထိုသိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် သုံးဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြည့်လျှင် သားရဲစစ်ကို မည်သူမျှ မဖမ်းမိသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အခြားသူများနှင့် မတွေ့ဆုံစေရန် စူးချန်ခုန်းက ရှောင်ရှားသွားပြီး လခြမ်းကွေးပင်လယ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသည့် သားရဲစစ်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေသည်။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီး စူးချန်ခုန်း လခြမ်းကွေးပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ဆယ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"သားရဲစစ် အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ပါလား။ ဒီသားရဲက သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိနေတာများလား"

စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤဆယ်ရက်အတွင်း သူ မနားတမ်း ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမျှ မတွေ့ရှိရပေ။

ထိုသားရဲစစ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်နိုင်သည့် အစွမ်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည့်အခါ စူးချန်ခုန်း ခေါင်းကိုက်သွားသည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော လခြမ်းကွေးပင်လယ်တွင် အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်နိုင်သော သားရဲကို ရှာဖွေခြင်းမှာ ကောက်ရိုးပုံထဲမှ အပ်ကို ရှာသကဲ့သို့ပင် ခက်ခဲလေသည်။

"ဒါပေမဲ့လည်း သားရဲစစ်ကို မတွေ့ရသေးပေမဲ့ ဒီလခြမ်းကွေးပင်လယ်မှာ ဆန်းကြယ် သားရဲတွေတော့ အများကြီးပဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံမှုအရ မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာရှိ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲတွင် မီတာသုံးဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော လက်တံများရှိသည့် ပင်လယ်ရေဘဝဲကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုပင်လယ်ရေဘဝဲကြီးမှာ သူ၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည့်အခါ စုပ်ယူအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနီးရှိ ငါးငယ်များနှင့် ပုစွန်များကို ပါးစပ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းနေသည်။

ဤသည်မှာ သာမန် ပင်လယ်သတ္တဝါ မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားသည့် သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ နယ်မြေတွင် ဆန်းကြယ် သားရဲများမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

သို့သော် လခြမ်းကွေးပင်လယ်တွင်မူ ဆန်းကြယ် သားရဲများမှာ အများအပြား ရှိသည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များမှာ ဤပင်လယ်ပြင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

သားရဲများကို အမဲလိုက်နိုင်သည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များမှာမူ ထူးခြားသည့် သားရဲများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဤကာလအတွင်း စူးချန်ခုန်းက ပင်လယ်အတွင်း ထူးခြားသည့် သားရဲများကို အများအပြား တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အမဲလိုက်ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။

သူ့အတွက်မူ ယခုအချိန်တွင် ဆန်းကြယ်သားရဲများမှာ တန်ဖိုး မရှိပေ။

"မဟာမီးလျှံ အင်ပါယာမှာဆိုရင် ဝိညာဉ်ကြောတွေက ရှားပါးပေမဲ့ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှာတော့ အလွန်အဖြစ်များတယ်။ လောကမှာ ရှားပါးတဲ့ ဆန်းကြယ် သားရဲတွေကလည်း ဒီမှာတော့ အများကြီး ရှိနေတာပဲ။ ဒီကွာခြားချက်ကတော့ တကယ်ကို ကြီးမားတယ်"

စူးချန်ခုန်းက နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို သက်ပြင်းချမိသည်။

သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် စုစည်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက လခြမ်းကွေးပင်လယ်အထက်တွင် ဆက်လက် ပျံသန်းကာ သားရဲစစ်ကို ရှာဖွေရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း သားရဲစစ်ကို ရှာဖွေနေချိန်တွင် တခြားသူများလည်း ရှာဖွေနေကြသည်။

လခြမ်းကွေးပင်လယ်၏ အစွန်းတွင် အလင်းတန်း သုံးခုမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုသူတို့မှာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် မတူညီသည့် လူသုံးဦးဖြစ်ပြီး အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲတွင် အမျိုးသမီးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိပြီး တောက်ပသော အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံပင်များ ရှိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ နူးညံ့သော်လည်း အန္တရာယ်ရှိသည့် အရိပ်အယောင်ကို ဆောင်နေသည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်မတို့ နောက်ကျမသွားသေးပါဘူး။ သားရဲစစ်ကို ဘယ်သူမှ မဖမ်းမိသေးတဲ့ပုံပါပဲ"

အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက အဝေးတွင် ဖြတ်သွားသည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် အုပ်စုကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

ဆရာဟု ခေါ်ဆိုခံရသည့် အမျိုးသားမှာ အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက်လတ်ပိုင်း အရွယ်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး ငရဲခန်းသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ထိုအသက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒီသားရဲစစ်က ဉာဏ်ရည် မနိမ့်ဘူး။ သူတို့ကို ဖမ်းဖို့ လခြမ်းကွေးပင်လယ်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိလို့ ပုန်းအောင်းနေတာ။ သူကိုယ်တိုင် ပေါ်မလာသရွေ့ ရှာတွေ့ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

"ဆရာ၊ ဆရာ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် ရှာနိုင်မှာပါ"

အခြားသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် ပိန်သွယ်သော အမျိုးသားက မြောက်ပင့်ပြောလိုက်သည်။

အသက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "အဲဒီ သားရဲစစ်က တိုက်ခိုက်ခံထားရပြီး ဒဏ်ရာရထားတော့ ဗိုက်အရမ်းဆာနေမှာပဲ။ ဒါကြောင့် သူ့အတွက် အစာနည်းနည်း ကျွေးကြည့်ရအောင်"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများက မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာရှိ နေရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် နှစ်ဦးက သားရဲစစ်ကို ရှာဖွေနေသည်။

သူတို့က သူတို့ဘက်ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်ကို ခံစားမိပုံရပြီး သတိထားသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မိုင်တစ်ရာ အကွာမှနေ၍ နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရပြီး အကြည့်ကို လွှဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

အသက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများမှာ အနက်ရောင်တွင်းနက်များကဲ့သို့ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားစေကာ တုန်လှုပ်မှုပင် မလုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။