အခန်း ၁၀၃၀

အခန်း (၁၀၃၀) လူဝင်စား၊ ငရဲမိစ္ဆာနှင့် တိုက်ပွဲ။ (၁)

"ဒီဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ တိုက်ကွက်က တခြားသူတွေအတွက်တော့ သေစေနိုင်ပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ ယားတောင် မယားဘူး။"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ တွမ့်မုမင်၏ ငရဲမိစ္ဆာမျက်လုံးမှာ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေသည့် ရှားပါးသော နတ်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရန်သူများ မခုခံနိုင်ပါက အလွယ်တကူ အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်မှာ အဆင့်တက်ကာ မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တွမ့်မုမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါရန် ကြိုးစားနေသည့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုသာ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ငရဲမိစ္ဆာမျက်လုံးကို ခုခံနိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့မှာ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားရတနာက အရည်အသွေးမြင့်ရမယ်။"

အဓိက တိုက်ကွက်မှာ မအောင်မြင်သဖြင့် တွမ့်မုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပို၍ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။ သူ တစ်ခါတိုက်ပြီဆိုလျှင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ မထားတတ်ပေ။

ဤနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စူးချန်ခုန်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေအမြုတေများ လည်ပတ်ကာ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းများကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်၊ လက်ရှည် မျောက်ဝံနတ်ဆိုး"

စူးချန်ခုန်းသည် မျောက်ဝံနတ်ဆိုး ၏ နက်နဲသော နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်နိုင်၏။ သူ၏ နောက်တွင် ကြီးမားသော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ အရိပ် ပေါ်လာပြီး ကြယ်များကိုပင် ဖမ်းဆုပ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။ ဤလက်သီးချက်မှာ တွမ့်မုမင်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

"ဘုန်း"

လက်သီးချက်၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် တွမ့်မုမင် ရပ်တည်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်သွားလေ၏။

"ဆရာ"

အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်သည်။ ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ အမည်မသိသော်လည်း အစွမ်းထက်လှသည်။ သူမ၏ စစ်ဆေးမှုအရ သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် ဒုတိယ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ပိုင်ရှန်းယွီကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ဂိုဏ်း၏ ငရဲမိစ္ဆာတောင်သခင်ကို တိုက်ခိုက်ရဲသည်။

"ဟင်"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

တွန့်လိမ်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ တွမ့်မုမင်မှာ ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအမှတ်အသားများမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး ငရဲသို့ ကျဆင်းသွားစေမည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်ထောင်နီးပါးရှိသော ထိုအမှတ်အသားများမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

"ဒီ တွမ့်မုမင်က... ရွှယ်ယိယောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသာတယ်။ နတ်ဘုရား အမှတ်အသား တစ်ထောင်နီးပါး ရှိတယ်ဆိုတော့ ပဉ္စမကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်နဲ့ ညီမျှနေပြီ။"

စူးချန်ခုန်း အတွင်းစိတ်တွင် အံ့သြမိသည်။ ရွှယ်ယိယောင်၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှာ စတုတ္ထအဆင့်လောက်သာ ရှိသော်လည်း တွမ့်မုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ကြံထားရသည့်အတွက် အလွန် အစွမ်းထက်သည်။

တွမ့်မုမင်၏ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များ လူးလွင့်နေပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အနက်ရောင် ကြေးဝါဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အစိမ်းရောင် အမှတ်အသားများ ပါဝင်ကာ အဆိပ်ရည်များ စီးကျနေသည့် ငရဲနတ်ဆိုးလှံ ဖြစ်သည်။ ဤလှံမှာ သာမန် နတ်ဘုရားလက်နက် မဟုတ်ပေ။

တွမ့်မုမင်သည် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်နေသည်။ ဤလူငယ်မှာ နောက်ခံကောင်းသူ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"ရှူး"

တွမ့်မုမင်သည် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ရာ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ လွှမ်းခြုံထားသည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်း၏ အနီးသို့ ရောက်လာပြီး လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သံဖြတ်ဓားနည်းပညာ၊ အပေါ်သို့ ခုတ်ချက်

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားမှာ အိမ်မှ ထွက်လာပြီး ငွေရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွမ့်မုမင်၏ လှံကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ချလွမ်"

ဓားနှင့် လှံ ထိတိုက်မိရာမှ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များပင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"ဘုန်း"

ထိခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကြောင့် စူးချန်ခုန်း နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ သူ၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်မှာ ထုံကျင်သွားသည်။

"အရမ်း အားကောင်းတယ်။ ဒါက တကယ့် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစွမ်းနဲ့တင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တွေကို ချေမှုန်းနိုင်တယ်။"

တွမ့်မုမင်မှာမူ စူးချန်ခုန်းကို အနားမပေးဘဲ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေသည်။

"ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်၊ နတ်သမင် အလင်းလွင့်ခြင်း"

စူးချန်ခုန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစဉ် တွမ့်မုမင်မှာ လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လာသည်။ စူးချန်ခုန်း မပေါ့ဆရဲတော့ပေ။ သူသည် နတ်သမင်၏ နည်းလမ်းကို သုံးကာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်သည်။