အခန်း ၁၀၃၂

အခန်း (၁၀၃၂) ကောင်းကင်ခွဲဓား။ ဝေလငါး သေဆုံးခြင်း။ (၁)

"ပြန်ဝင်စားသူ တစ်ယောက်လား..." တွမ့်မုမင်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သူက ဒီလူငယ်လေးကို ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတစ်ခုခု သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုခုက ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု အစက ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ နောက်ခံမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းနေသည်။ သူသည် မူလဝိညာဉ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဝင်စားလာသည့် ရှေးဟောင်းတန်ခိုးရှင်ကြီး ဖြစ်နေသည်။

မူလဝိညာဉ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် နက်နဲသော နည်းလမ်းများစွာကို ပေးစွမ်းရုံသာမက ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ တွမ့်မုမင်အပါအဝင် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်အားလုံး အိပ်မက်မက်ကြသည့် ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်စွမ်းကို ရရှိစေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

တွမ့်မုမင်သည် ဝိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

သူသာ မူလဝိညာဉ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်ခက်ခဲလှပြီး သူသည် အမြဲတမ်း ၎င်း၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ရရှိရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

"ဒါက မူလဝိညာဉ်ပဲ... သူက လူဝင်စားပဲ။" တရားမျှတ ဥပဒေဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်အချို့မှာလည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည့် ထိုသေးငယ်သော ရုပ်ပုံလွှာကို ငေးမောကြည့်နေကြသည်။

"ဒါကြောင့်ပေါ့... ဒါကြောင့်မို့လို့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ သူက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တောင်သခင်ကို စိန်ခေါ်ရဲတာပေါ့..."

ဤအသိတရားက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းဟု အမည်ရသည့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်လေးသည် သေလမ်းကို ရှာနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ယောက်သည် ယခင်ဘဝ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူတို့၏ နည်းလမ်းများကို သာမန်စံနှုန်းများဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပေ။

ဤစစ်မှန်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုမှသာ ဖြစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်တောက်ပပြီး ခန့်ညားသော ထိုသေးငယ်သည့် ရုပ်ပုံနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တွမ့်မုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်ကလည်း မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ဆက်စပ်မှု ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ အရင်က ပဋိပက္ခလေးတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် ရန်သူတွေဆိုတာ ပြဿနာကို ပိုဆိုးရွားအောင် လုပ်တာထက် ဖြေရှင်းသင့်ပါတယ်။"

"ညီလေးစူး အရင်က အကြံပြုထားသလိုပဲ။ ဒီသားရဲစစ်ကို တစ်ဝက်စီ ခွဲယူကြရအောင်ပါ။"

စူးချန်ခုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

တွမ့်မုမင်မှာ လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ယခင်က စူးချန်ခုန်းအပေါ် ထားရှိခဲ့သည့် အာဏာပြပြီး မောက်မာသော သဘောထားမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးကို အလေးအနက်မထား၍သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူသည် ပြန်ဝင်စားသူ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူသည် သတိထားမိလာသည်။ အကျိုးအပြစ်ကို ချိန်ဆကြည့်ပြီးနောက် ထိုသို့သော မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် ပြန်လည်ဝင်စားသူနှင့် ရန်သူအဖြစ် မရပ်တည်လိုသဖြင့် သူသည် နောက်ဆုတ်ရန်နှင့် သားရဲစစ်ကို ဝေမျှရန် သဘောတူလိုက်သည်။

တွမ့်မုမင်မှာ ရက်စက်တတ်သော်လည်း လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သားရဲစစ်တစ်ကောင်အတွက်နှင့် ထိုကဲ့သို့သော သူနှင့် ရန်သူအဖြစ် ရပ်တည်ခြင်းမှာ တန်ဖိုးမရှိပေ။

မူလဝိညာဉ်ကို မလေ့ကျင့်ရသေးသူများသည် အားနည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း မူလဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်ပြီး ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်သူများသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြပြီး ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်၏ သမိုင်းတွင် အမွေအနှစ်များ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ရှေးဟောင်း တန်ခိုးရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက အလွတ်မပေးလိုပါ။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ တိုက်ခိုက်ပြီးနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။ သူသည် တွမ့်မုမင်၏ တပည့်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သလို ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီဖြစ်ရာ အနိုင်အရှုံးနှင့် အသက်ရှင်မည့်သူကို ဆုံးဖြတ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"တွမ့်မုမင်၊ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်နေပြီ။ ငါတို့ နောက်ဆုတ်စရာ လိုသေးလို့လား။ သေလိုက်တော့။"

ရွှေရောင် ရုပ်ပုံလွှာက ခန့်ညားပြီး ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စကားများမနေတော့ဘဲ စူးချန်ခုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ရွှေရောင်ရုပ်ပုံမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်စေပြီး လျင်မြန်စွာပင် ရက်စက်သော ရှေးဟောင်းဓားရှည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး တွမ့်မုမင်၏ ဝိညာဉ်ကို ချိန်ရွယ်ကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

"မြန်လိုက်တာ... ရှောင်လို့ မရဘူး။"

တွမ့်မုမင် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူ ရှောင်လို့ မရတော့ဘဲ ခုခံရတော့မည်။

ဤသည်မှာ မူလဝိညာဉ်၏ အဓိက အင်္ဂါရပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းတွင် တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံဖြင့် မည်သည့်နေရာကိုမဆို ရောက်နိုင်သည်။

တွမ့်မုမင်မှာ သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် တောင်ပံနှစ်ဖက်ဖြင့် သားရဲတို့၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းအချို့ကို ရရှိထားသဖြင့် စူးချန်ခုန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်သော်လည်း မူလဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

တွမ့်မုမင်မှာ သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုတ်ချလာသော မူလဝိညာဉ်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ချွမ်း"

ရွှေရောင်ဓားရှည်မှာ လှံရှည်နှင့် တိုက်မိသွားပြီး နားကွဲမတတ် သံချင်းထိခိုက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လခြမ်းကွေးပင်လယ်ပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အောက်ရှိ ရေပြင်များကို လှုပ်ခတ်စေကာ လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

တိုက်မိပြီးသည်နှင့် ရွှေရောင်ဓားရှည်မှာ တစ်ပတ်လှည့်ပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည် ခုတ်ချလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အနက်ရောင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

" ချွမ်း ချွမ်း ချွမ်း"

တွမ့်မုမင်မှာ လှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး တောင်ပံများကို ခတ်ကာ သူ၏ နေရာကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ် ခုတ်ချမှုများကို အဆက်မပြတ် ခုခံနေပြီး တိုက်မိတိုင်းတွင် နားကွဲမတတ် သံချင်းထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ကံကောင်းလိုက်တာ... ငါ့ရဲ့ ငရဲနတ်ဆိုးလှံက ဒီမူလဝိညာဉ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။"

တွမ့်မုမင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေပြီး တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းမှာ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်တစ်ဦး၏ ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ဓားပုံသဏ္ဌာန် မူလဝိညာဉ်၏ ခုတ်ချက်များကို မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။

သို့သော် တွမ့်မုမင်၏ လက်ထဲရှိ ငရဲနတ်ဆိုးလှံမှာ ထိပ်တန်း နတ်ဘုရား လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာတောင်သခင် ဖြစ်လာချိန်တွင် ချီးမြှင့်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ ထူးခြားလှပြီး စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်ပင်လျှင် ဖောက်ထွင်းရန် ခက်ခဲနေသည်။

ငရဲနတ်ဆိုးလှံဖြင့် တွမ့်မုမင်မှာ မူလဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်သည်။

"သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် ပေါက်ကွဲမှုက စွမ်းအင် အများကြီး ကုန်မှာပဲ။ ငါ ခဏလောက်ပဲ ခံနိုင်အောင် ကြိုးစားရမယ်။ လက်ပွားငရဲမိစ္ဆာ။"

ထို့နောက် တွမ့်မုမင်သည် စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

"ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်"

တွမ့်မုမင်၏ နံရိုးအောက်တွင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသော ခိုင်ခံ့သော လက်တစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အသွင်အပြင်ဖြစ်သည်။

" ချွမ်း ချွမ်း ချွမ်း "

လက်ခြောက်ဖက်မှာ ငရဲမိစ္ဆာလှံကို လှုပ်ရှားနေပြီး ခုခံကာကွယ်မှုမှာ အလွန်တင်းကျပ်လှသည်။ အမှန်တကယ် ခုခံ၍ မရသည့်အခါ သူသည် ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လက်များကို အသုံးပြုကာ ခုခံသည်။ လက်များ ပြတ်တောက်သွားလျှင်ပင် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ပြန်လည်မွေးဖွားပေးနိုင်သည်။

တွမ့်မုမင်မှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည့်အတွက် ရွှယ်ယိထောင်နှင့် ယှဉ်၍ပင် မရချေ။ စူးချန်ခုန်းမှာ ရွှယ်ယိထောင်ကို သတ်ရန် မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်သုံးခဲ့သော်လည်း တွမ့်မုမင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ တွမ့်မုမင်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မူလဝိညာဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ ခုတ်ချနေသော်လည်း တွမ့်မုမင်၏ တောင်ပံနှစ်ဖက်နှင့် လက်ခြောက်ဖက်တို့၏ ခုခံမှုကို မကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ပေ။