အခန်း (၁၃၆၉-၁၃၇၀)
Vol. 120 Ch. 1369-1370
အခန်း ၁၃၆၉
“သေစမ်း... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ အာကာသဝတ်စုံကို မင်း ဘယ်ကနေ ရလိုက်တာလဲ။”
အားကုန်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“သူဌေးဆီကပေါ့။ ငါက ကြယ်တံခွန်နောက်ပဲ လိုက်နေရတဲ့လူလေ။ ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာတွေတောင် ဖွင့်ခွင့်မရှိတာ။ ဒီလိုအဆင့်မြင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ဝယ်ရနိုင်မှာလဲ။”
ကျူးဝူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ အားကုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။
“သူဌေးက တကယ်ကို ဘယ်လိုမျိုး တည်ရှိမှုကြီးလဲ။ ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုတောင် အများကြီး ရနိုင်ရတာလဲ။”
“ငါ မင်းကို ပြောပြီးသားပဲ။ အဲဒါတွေက ငါတို့ ခေါင်းစားခံပြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုဘူး။ ဒီအတိုင်းသာ ယူထားလိုက်။ နောင်တစ်ချိန်ကျ မင်းနဲ့ အစ်ကိုကျန်း ဆုံကြတဲ့အခါ အစ်ကိုကျန်းရဲ့ အာကာသယာဉ်ထဲကို ဝင်ဖို့အတွက် ဒါကို သုံးလို့ရအောင် သူဌေးက ကြိုတင်တွက်ချက်ပြီး ပေးလိုက်တာပဲ။”
ကျူးဝူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“သူဌေးကတော့ အကုန်လုံးကို တကယ် တွက်ချက်ထားတာပဲ။”
အားကုန်းက မှတ်ချက်ပြုပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ သူ ယခင်က ပြန်လည်ပေးပို့ခဲ့သော လဲလှယ်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကျန်း ငါ့ဘက်မှာ ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ ကိရိယာ မလိုပါဘူး။ ဒီသာမန် ယာဉ်ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုသုံး အာကာသဝတ်စုံကိုပဲ ငါ ယူထားလိုက်မယ်။ မင်းပဲ ဒီ S အဆင့် ဝတ်စုံကို သိမ်းထားလိုက်ပါ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အာကာသယာဉ်အတွင်းရှိ လေထုအရည်အသွေးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးခါစ ရှိသေးသည်။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ထံသို့ ပြန်လာပြီး ၎င်းတို့၏ စကားပြောချက်တင်များကို မြင်သောအခါ သူက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်းပိုင်ရှင်က မင်းကို ပေးတာပဲ။ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ အဲလောက်ကြီး အားနာမနေပါနဲ့။ ငါ့မှာ အခု အာကာသယာဉ် ရှိနေပြီဆိုတော့ အခြေခံအားဖြင့် ယာဉ်ခန်းထဲကနေ အပြင်ထွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အစ်ကိုကျန်း ငါ အားနာနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့ အာကာသယာဉ်ငယ်လေးရဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ်က အာကာသယာဉ်ကြီးလောက် ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ။ ဒီလိုအဆင့်မြင့်တဲ့ ပစ္စည်းကို အာကာသယာဉ်ကြီးပေါ်မှာပဲ ဘေးကင်းအောင် သိမ်းထားတာ ပိုကောင်းတယ်။ နောင်တစ်ချိန် ငါ တကယ်လိုအပ်လာမှ မင်း ငါ့ကို ပြန်လဲပေးလိုက်ပါ။”
အားကုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် ဒါကို ငါ့ဆီမှာပဲ ယာယီသိမ်းထားပေးမယ်။ မင်း လိုအပ်တဲ့အခါ ငါ့ကို ချက်ချင်းပြောပေါ့။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
ထိုအချိန်တွင် အများသုံးချန်နယ်ထဲမှ လူများသည် ရေတွင်းနားက ရွာသားဆိုသည့် အိုင်ဒီပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားကြသည်။
“ဒါက ဘာအခြေအနေလဲ။ ရေတွင်းနားက ရွာသား ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။”
“အဲဒီအာကာသယာဉ်မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ ငါ သံသယဖြစ်မိတယ်။ အဲဒီအာကာသယာဉ်က တကယ် အန္တရာယ်များတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
“ကိုးပုံတစ်ပုံလောက်ကတော့ ရေတွင်းနားက ရွာသား တစ်ယောက် ဇာတ်သိမ်းသွားပြီ ထင်တယ်။”
“သူ သူ့ရဲ့ အိုင်ဒီကို ပြောင်းလိုက်တာမျိုးကော ဖြစ်နိုင်မလား။”
“ငါ စစ်ကြည့်ပြီးပြီ။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ အိုင်ဒီ ပြောင်းလို့မရဘူး ထင်တယ်။”
“သူ တကယ်လို့ အမည်ပြောင်းကတ်ကို သုံးလိုက်ရင်ကော။ ငါ့အင်္ကျီဖြူကို ပြန်မပေးချင်ရုံနဲ့ သူ့အိုင်ဒီကိုပါ ပြောင်းပစ်လိုက်တယ်ပေါ့။ အဲဒါဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး အားထုတ်လိုက်တာပဲ။”
“အာ... အဲဒီလောက်အထိတော့ ဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ အင်္ကျီဖြူက သုံးပစ်လိုက်ရင် ကုန်သွားမယ့် ပစ္စည်းမှ မဟုတ်တာ။”
“ဘယ်သူက မကုန်ဘူး ပြောလဲ။ အိမ်သာသုံးစက္ကူအဖြစ် သုံးလို့မရဘူးလား။”
“အာ... အဲဒါလည်း အကြံကောင်းပဲ။ တကယ် စိတ်ကူးဆန်းတယ်... အော့...”
“နောင်ကျရင် အာကာသယာဉ်တွေနဲ့ ဝေးဝေးနေကြတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေကြောင်း မကြံကြနဲ့။”
“အတိအကျပဲ။ လက်ရှိမှာတော့ ငါတို့ရဲ့ အာကာသယာဉ်ငယ်လေးတွေထဲမှာပဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှင်နေနိုင်ရင်ကို လုံလောက်နေပါပြီ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ရေတွင်းနားက ရွာသား၏ အာကာသယာဉ်ငယ်လေးဆီသို့ သွားရန် သင့်၊ မသင့် လက်ရှိတွင် အနည်းငယ် လွန်ဆွဲနေမိသည်။
စောစောက အနံ့ဆိုးကြီးကို တွေးမိရုံမျှဖြင့် ကျန်းယွင်ထျန်း ပျို့အန်ချင်လာသလို ခံစားခဲ့ရ၏။
“ဟုတ်သားပဲ။ S အဆင့် ယာဉ်ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုသုံး အာကာသဝတ်စုံကို ဝတ်ထားရင်တော့ သူ့အာကာသယာဉ်ငယ်ထဲက အနံ့ဆိုးတွေကို ငါ အနံ့ရနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ခုနကတင် လဲလှယ်မှုဖြင့် ရောက်ရှိလာသော S အဆင့် အာကာသဝတ်စုံကို ကြည့်ရင်း မိမိဘာသာ တွေးလိုက်သည်။
တွေးမိသည်နှင့် ချက်ချင်း လက်တွေ့လုပ်လိုက်တော့သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အာကာသဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ အာကာသယာဉ်၏ လေဖိအားညှိစက်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြင်ပသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
သူသည် မိမိ၏ အာကာသဝတ်စုံမှ လုံခြုံရေးကြိုးကို အာကာသယာဉ်ကြီး၏ ပြင်ပလက်ကိုင်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေတွင်းနားက ရွာသား ယခင်က ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သော လုံခြုံရေးကြိုးအတိုင်း လိုက်၍ ထိုအာကာသယာဉ်ငယ်လေးဆီသို့ ကိုယ်ကိုဆွဲကာ မျောလွင့်သွားလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့မှုကို ခံစားနေရ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေသော မြင်ကွင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
မကြာမီ သူသည် ရေတွင်းနားက ရွာသား၏ အာကာသယာဉ်ငယ် အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ လေဖိအားညှိစက်တံခါးကို အထဲမှ ဂျတ်ချိတ်ပိတ်ထားခြင်းမရှိပါက ပြင်ပမှလည်း ဖွင့်လှစ်နိုင်ပေသည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် လေဖိအားညှိစက်တံခါးကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရေတွင်းနားက ရွာသား၏ အာကာသယာဉ်ငယ်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ညစ်ပတ်ပေရေပြီး ရှုပ်ပွကာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် စုတ်ပြတ်သတ်နေသည်။
ကျန်းယွင်ထျန်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ သူသည် ရေတွင်းနားက ရွာသား ၏ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် ရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ကာ ၎င်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။
သူသည် သူ၏အာကာသဝတ်စုံကို ချွတ်မပစ်ဘဲ ယာဉ်ခန်းထဲတွင် စတင်အလုပ်လုပ်ကာ အလွတ်ဖြစ်နေသော ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာများကို အသုံးပြု၍ ရေတွင်းနားက ရွာသား၏ အာကာသယာဉ်ငယ်ထဲမှ အမှိုက်သရိုက်အားလုံးကို အာကာသပြင်ပသို့ သွားရောက်စွန့်ပစ်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုနေရာရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှတစ်ဆင့် မိမိထံသို့ လွှဲပြောင်းရယူလိုက်သည်။ လဲလှယ်ပြီးနောက် ၎င်းပစ္စည်းများက အသစ်စက်စက် ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အာကာသယာဉ်ငယ်ထဲမှ အသေးစား အာကာသယာဉ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။
လေဖိအားညှိခန်းကို ဖြတ်သန်းစဉ်အတွင်း လေမှုတ်သန့်စင်မှုစနစ်ရှိသဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အနံ့အသက်များနှင့် ပြင်ပမှပါလာသော ပစ္စည်းစွက်ဖက်မှုအားလုံးကို မိမိ၏အာကာသယာဉ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ အကုန်အစင် မှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒီအာကာသယာဉ်ငယ်ရဲ့ စက်ရုပ်လက်တံက ဘယ်လောက်အထိ ကြံ့ခိုင်လဲတော့ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာတော့ အဲဒီအာကာသယာဉ်ငယ်ကို တစ်ပါတည်း ဆွဲခေါ်သွားဖို့အတွက် ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျူးဝူက မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့ပြီး မေးလာခဲ့သည်။
“ရေတွင်းနားက ရွာသားရဲ့ အာကာသယာဉ်ငယ်ထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခုခု ပါသေးလား။”
“မပါဘူး။ အခြေခံအရင်းအမြစ် တချို့ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အုတ်မြစ်ကျောက်ကတော့ တစ်သန်းကျော် ပါတယ်။ အနက်ရောင်ရွှေကတော့ နည်းနည်းပဲ ရှိတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အော်... ငါက အများကြီး ရလိမ့်မယ် ထင်နေတာ။”
ကျူးဝူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ဂလက်ဆီထဲမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ပေါများနေတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစပိုင်းတုန်းက အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် လူတိုင်း သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြတာလေ။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။”
ကျူးဝူက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... မင်းတို့ဘာသာ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်ကြတော့။ ငါကတော့ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦးမယ်။”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်းယီ ရှိနေသော ဂလက်ဆီထဲတွင်တော့ လူတိုင်းက ကျူးဝူအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
“အစ်ကိုကျူး ငါတို့ ဂလက်ဆီကနေ ပြန်ထွက်သွားပြန်ပြီ။ သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမလဲ မသိဘူး။”
“အစ်ကိုကျူး ပျောက်သွားတဲ့အချိန်နဲ့ ပြန်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်တွေကို ငါ အရင်က မှတ်သားထားဖူးတယ်။ တကယ်လို့ သူ ဒီတစ်ခေါက် သွားတဲ့ ပထမဆုံး ဂလက်ဆီထဲကို ဝင်သွားတာဆိုရင်တော့ အဲဒီမှာ ၃၆ နာရီလောက် ကြာလိမ့်မယ် ထင်တယ်။”
“အဲလောက်အထိတော့ မကြာလောက်ပါဘူး။ အစ်ကိုကျူး ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ပြန်လာတုန်းက သေဆုံးနေတဲ့ ဂလက်ဆီတစ်ခုနဲ့ တိုးခဲ့တယ်လို့ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား။ အချိန်က အဲဒီဂလက်ဆီ နှစ်ခုကြားထဲမှာ ခွဲဝေကုန်ဆုံးသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“ခွဲဝေကုန်ဆုံးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုကျူးက နောက်ထပ် နာရီသုံးဆယ်ကျော်ရင် ပြန်ရောက်လာမှာပဲ။”
“ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ ငါ့ရဲ့ အဖော်တွေကို ရှာတွေ့နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်မိတယ်။”
“ငါ့အထင်တော့ ခက်လိမ့်မယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဂလက်ဆီတုန်းကတောင် သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ အစ်ကိုကျူးရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် အဲဒီဂလက်ဆီမှာ ယီရန်ပင်းရဲ့ သူဌေးကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ မဟာမိတ်အဖော် နှစ်ယောက် ရှိနေတာဆိုတော့ တခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကလူကို ရှာတွေ့ဖို့က တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ငါတော့ နေ့တိုင်း အရင်းအမြစ် နည်းနည်းလေးပဲ ရနေသလို ခံစားရတယ်။ တခြားနေရာကနေလည်း အရင်းအမြစ်တွေ ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူး။”
“ဥက္ကာခဲတွေပေါ်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိတယ်လေ။”
“ဥက္ကာခဲတွေပေါ်မှာ နည်းနည်းပါးပါး ရှိပေမဲ့ နေ့တိုင်း စုဆောင်းလို့ရတာက နည်းနည်းလေးပါ။ ဒီနေရာမှာတော့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။”
“ကျွန်းပေါ်မှာတုန်းကတော့ ငါတို့ သစ်ပင်ခုတ်လို့ရတယ်၊ ငါးဖမ်းလို့ရတယ်။ ဒီအာကာသယာဉ်ငယ်ထဲမှာတော့ ပက်လက်လှန်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ အဲဒီဥက္ကာခဲတွေကို စုဆောင်းဖို့အတွက်တောင် ငါတို့ လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းမျှတောင် လှုပ်ရှားဖို့ မလိုဘူး။”
“တစ်နေ့လုံး ကောင်းကင်က ပျံသန်းလာတဲ့ ဥက္ကာခဲတွေကို ရှောင်ကွင်းနေရတာ ဒါမှမဟုတ် ဂြိုဟ်တွေရဲ့ ဆွဲငင်အားကနေ လွတ်အောင် ရုန်းကန်နေရတာပဲ ရှိတယ်။ တခြား ဘာမှ မရှိဘူး။ ဒီဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်ချက်က တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းလွန်းတယ်။”
“အဆင်ပြေပါတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့က မင်းကို တခြားစမ်းသပ်ချက်တွေ အများကြီး ပေးလာရင်လည်း မင်း ပြန်ညည်းတွားနေဦးမှာပဲ။ လူဆိုတာ ရောင့်ရဲတတ်ရမယ်။”
“အတိအကျပဲ၊ ငါကတော့ ရောင့်ရဲနေပါပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိမှာ ငါ အသက်ရှင်နေနိုင်သေးတာပဲ။”
ရှောင်းယီသည် အဖွဲ့ထဲမှ ညည်းတွားသံများကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကာ၊ အာကာသစက်ရုပ် နံပါတ် ၁ ကို အမိန့်အချို့ ပေးလိုက်ပြီး လူနေခန်းဆီသို့ မျောလွင့်သွားခဲ့သည်။
အနားယူရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း ၁၃၇၀
ရှောင်းယီသည် သူ၏အိပ်စက်ခြင်းအိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
“ကျူးဝူတစ်ယောက် အစ်ကိုကျန်းတို့ ဂလက်ဆီဆီ ရောက်ပြီလား မသိဘူး။ အရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့ပါစေလို့ မျှော်လင့်မိတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်း ရှိနေသော ဂလက်ဆီထဲတွင်တော့ ကြယ်တံခွန်နှင့်အတူ ပျံသန်းနေသည့် ကျူးဝူသည် သူ၏အိပ်စက်ခြင်းအိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်မိသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မနက်စောစောပိုင်းသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျူးဝူ တစ်ခါတည်း ထလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မိမိဘာသာ တွေးလိုက်သည်။
“ငါ နိုးလာတာ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် အဲဒီသေဆုံးပြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဂလက်ဆီထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ ပျင်းလို့ သေသွားလိမ့်မယ်။”
သူသည် အိပ်ချင်ပြေသွားအောင် ပါးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် အများသုံးချန်နယ်တွင် တစ်ယောက်ယောက် စကားပြောနေသလား သိရအောင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီသို့ သွားကြည့်လိုက်သည်။
“ခုနတင် ငါ့ဆီကို ဥက္ကာခဲတစ်လုံး ပျံသန်းလာတာ တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ။ တစ်လုံးတည်းလည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။”
“သေစမ်း... ထင်တယ်တင် မဟုတ်ဘူးကွ။ အစစ်ပဲ။ ဥက္ကာခဲအုပ်စုကြီးတစ်ခု ငါ့ဆီကို တကယ်ကြီး ပျံသန်းလာနေတယ်။”
“အုပ်စုကြီးဆိုတာ ဘယ်နှစ်လုံးလောက်လဲ။”
“ချီး...။ ငါ လုံးဝ ရေတွက်လို့ မရတော့ဘူး။”
၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျူးဝူ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်း၏ ဂလက်ဆီသည်လည်း ဥက္ကာခဲမိုး ရွာသွန်းခြင်းကို ကြုံတွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် လူသုံးယောက် အဖွဲ့ငယ်လေးထဲသို့ ချက်ချင်းသွားပြီး ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အားကုန်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို @ လိုက်တော့သည်။
“အစ်ကိုကျန်း...အားကုန်း... မြန်မြန်ထကြတော့။ ဥက္ကာခဲမိုး ကျနေပြီ။”
ကျူးဝူက အဖွဲ့ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အားကုန်းတို့သည် ကျူးဝူ၏ @ ကြောင့် ချက်ချင်းပင် နိုးလာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီသို့ သွား၍ ကျူးဝူ၏ မက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်သောအခါ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
“ဥက္ကာခဲမိုးဆိုတာ ဘာလဲ။”
အားကုန်းက မေးလိုက်သည်။ ကျူးဝူက ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေအားလုံးဆီကို ဥက္ကာခဲတွေ အများကြီး မိုးရွာသလိုမျိုး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပျံသန်းလာတာပဲ။”
“ဘာ... အဲလိုဆိုရင် ငါတို့ အန္တရာယ် အကြီးအကျယ် ကြုံနေရပြီ မဟုတ်ဘူးလား။”
အားကုန်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ဒါပေါ့ကွ။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းတို့ကို လှမ်းနှိုးပါ့မလား။”
ကျူးဝူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါတို့ ဘာတွေကို သတိထားဖို့ လိုမလဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ သတိထားရမှာက ဥက္ကာခဲမိုးရဲ့ ဗဟိုချက်မကို ရှောင်ကွင်းရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီဥက္ကာခဲတွေကို တတ်နိုင်သမျှ များများ ဖမ်းထိန်းထားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာရမယ်။”
ကျူးဝူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“ဟင်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အားကုန်းတို့ ထပ်မံ၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြပြန်သည်။
ဗဟိုချက်မကို ရှောင်ကွင်းရမည်ဆိုသည့် အပိုင်းကိုတော့ ၎င်းတို့ နားလည်နိုင်ပါသည်။ မရှောင်ကွင်းပါက ဥက္ကာခဲမိုးကြောင့် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ဥက္ကာခဲများကို ဘာဖြစ်လို့ တတ်နိုင်သမျှ များများ ဖမ်းထိန်းထားရမည်ဟု ပြောရသနည်း။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဥက္ကာခဲတွေထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ အနက်ရောင်ရွှေ ပမာဏက အရမ်းမြင့်မားလို့ပဲ။”
ကျူးဝူက ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အနက်ရောင်ရွှေ ပါဝင်မှု အရမ်းမြင့်တယ် ဟုတ်လား။”
အားကုန်း အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အတိအကျ သိနေတာလဲ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ အရင်ကနေခဲ့တဲ့ ဂလက်ဆီမှာလည်း ဥက္ကာခဲမိုး ရွာသွန်းတာကို ကြုံခဲ့ရဖူးလို့လေ။”
ကျူးဝူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံးကို သူဌေးက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပဲ။”
“သူဌေးကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။ သူက အရာအားလုံးကို ကြိုသိနေသလိုပဲ။”
အားကုန်းက အော်ဟစ်ချီးကျူးလိုက်သည်။
“သိနေသလိုပဲ မဟုတ်ဘူး။ သူဌေးကြီးက အရာအားလုံးကို အမှန်အကန် သိနေတာ။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ထက် အစောကြီး ကြိုသိနေတာလို့ ပြောရမယ်။”
ကျူးဝူက အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ ဒီဥက္ကာခဲတွေကို ဘယ်လိုမျိုး ဖမ်းထိန်းထားနိုင်မလဲ။”
လက်ရှိတွင် ကျန်းယွင်ထျန်းတို့ထံ၌ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသန်းလာသော ဥက္ကာခဲများကို တားဆီးရန် မည်သည့်ကိရိယာမှ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ထိုဥက္ကာခဲများကို ဖမ်းထိန်းထားရန် နည်းလမ်းမရှိသလောက်ပင်။
“သူဌေးဘက်က အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ လူတိုင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အာကာသယာဉ်ငယ်ကို သုံးပြီး သိပ်မကြီးတဲ့ ဥက္ကာခဲတွေကို တိုက်ရိုက် ခုခံတားဆီးလို့ ရတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အာကာသယာဉ်ငယ်က ပျက်စီးမှုတချို့ ရှိလာနိုင်ပေမဲ့ လုံးဝ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားတာမျိုးတော့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ကျူးဝူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ လက်နက်တွေအတွက်ဆိုရင် အကြီးစားလက်နက်တွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်။”
“တကယ်လို့ အာကာသ ချိတ်ကို သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ သတိထားရမယ်။ အောက်ခြေအဆင့် အာကာသချိတ်တွေကို ကိုယ်က ငြိမ်ငြိမ်လေးရပ်နေပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်း ပျံသန်းနေတဲ့ ဥက္ကာခဲတွေကို လှမ်းဖမ်းဖို့အတွက် လုံးဝ မသုံးရဘူး။ မဖမ်းခင်မှာ အရာဝတ္ထုနှစ်ခုကြားက နှိုင်းရအရှိန်ကို အရင်ဆုံး လျှော့ချရမယ်။ မဟုတ်ရင် ချိတ်ရဲ့ ကြိုးက ဆွဲလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပြတ်ထွက်သွားလိမ့်မယ်။”
“မင်းတို့ရဲ့ အာကာသယာဉ်ငယ်က ဥက္ကာခဲကြောင့် ပျက်စီးသွားရင်တောင် စိတ်မပူပါနဲ့။ အုတ်မြစ်ကျောက်နဲ့ အနက်ရောက်ရွှေကို သုံးပြီး ပြန်ပြင်လိုက်။ တကယ်လို့ အနက်ရောင်ရွှေ မလောက်ရင်လည်း စိတ်မပူနဲ့ဦး။ ပစ္စည်းစုဆောင်းရေးကိရိယာ အချို့ကို ငှားပြီး မင်းတို့ကို လာမှန်တဲ့ ဥက္ကာခဲတွေပေါ်ကနေ ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်။ အခြေခံအားဖြင့် စုဆောင်းရေးကိရိယာ တစ်ခုက တစ်မိနစ်ကို အနက်ရောင်ရွှေ တစ်ယူနစ်နှုန်းလောက် စုပ်ယူနိုင်တယ်။”
ကျူးဝူက တစ်ဆက်တည်း အကုန်ပြောပြလိုက်သဖြင့် ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အားကုန်းတို့သည် ယခုအခါ ဤဥက္ကာခဲမိုး၏ စိန်ခေါ်မှုကို နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
“တကယ်လို့ ငါက ဒီအသေးစား အာကာသယာဉ်ကြီးကို သုံးပြီး သွားပိတ်ဆို့လိုက်ရင် အရှုံးပေါ်မသွားဘူးလား။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“အဲဒါကိုတော့ ငါလည်း တကယ်မသိဘူး။”
ကျူးဝူက မတတ်နိုင်သလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါ အခု မင်းတို့ကို ပြောပြသမျှ အကုန်လုံးက သူဌေးဆီကနဲ့ အများသုံးချန်နယ်ထဲက ဆွေးနွေးချက်တွေကနေ ရလာတာပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း လက်တွေ့ မလုပ်ဖူးသေးတော့ ဥက္ကာခဲတွေကို ဘယ်လိုပိတ်ဆို့ရမလဲ၊ ပိတ်ဆို့ပြီးရင်ကော အရှုံးပေါ်မလားဆိုတာ မသိဘူး။”
ကျန်းယွင်ထျန်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျူးဝူက ဆက်ပြောသည်။
“သူဌေးလည်း သူ့အာကာသယာဉ်ကို သုံးပြီး ပိတ်ဆို့ခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူဌေးမှာ လေဆာအမြောက် ရှိလို့ပဲ။”
“သူဌေးက တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ ဒီအဆင့်မှာတင် လေဆာအမြောက်ကို ရနေပြီပေါ့။”
အားကုန်းက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေါ့။ ငါ အရင်က ပြောဖူးတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ သူဌေးက ဒေသခံတွေရဲ့ အာကာသယာဉ်ကို တစ်ခါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ဖူးတယ်လို့။ မဟုတ်ရင် အဲဒီဒေသခံတွေက ဘာလို့ သူဌေးနဲ့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း လာပြီး ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းပါ့မလဲ။”
ကျူးဝူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ရတော့မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ မင်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တာ ကောင်းပါတယ်။ ငါလည်း ဒီဘက်ကနေ သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို စုဆောင်းပြီး နောင်ကျရင် သူဌေးဆီ ပြန်ပြီး အစီရင်ခံလို့ရတာပေါ့။”
ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ လောလောဆယ် ဒီဂလက်ဆီကနေ ထွက်ခွာဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ အာကာသယာဉ် တကယ် ပျက်စီးသွားရင်တောင် ငါ့ဘက်ကနေ လိုအပ်တဲ့ အနက်ရောင်ရွှေတွေကို အလုံအလောက် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်။”
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို ငါ စမ်းကြည့်လိုက်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘက်မှာတော့ ဥက္ကာခဲမိုး ရွာမယ့်ပုံစံ မတွေ့ရသေးဘူး။”
“ဥက္ကာခဲမိုးက မရောက်လာသေးတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ကျူးဝူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုကစပြီး သတိထားဖို့ လိုတယ်။ ဥက္ကာခဲမိုးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ရှိတဲ့ နေရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားမှာပဲ။”
“သိပြီ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အားကုန်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်သားပဲ။ ခဏနေရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါနဲ့အတူ အဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းကို သတိပေးကြဦး။”
ကျူးဝူက ပြောလိုက်သည်။
“ငါတစ်ယောက်တည်း သတိပေးရင် စာပို့ခွင့် အပိတ်ခံရ လိမ့်မယ်။”
အားကုန်းတစ်ယောက် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“သူများကို ဘာလို့ သတိပေးနေမှာလဲ။ သူတို့အားလုံးက ပြိုင်ဘက်တွေပဲလေ။”
“ဒါက နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ စီးပွားရေး ပိုပြီး ကြီးထွားလာဖို့အတွက်လေ။ ဒီအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အားလုံးက ငါတို့ရဲ့ အလားအလာရှိတဲ့ ဖောက်သည်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည်မူ ဤလုပ်ငန်းလည်ပတ်ပုံကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမအဆင့်တုန်းက ရှောင်းယီသည် အတိအကျ ဤသို့ပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။
ကျူးဝူက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ သူဌေးက အဲဒီတုန်းက အများသုံးချန်နယ်ထဲမှာ လူတိုင်းကို သတိပေးခဲ့တယ်။ တူညီတဲ့ သတိပေးချက် သုံးစောင် ဆက်တိုက်ပို့မိလို့ စာပို့ခွင့်တောင် အပိတ်ခံလိုက်ရသေးတယ်။”
အားကုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
“ငါတော့ သူဌေးကြီးရဲ့ အတွေးအခေါ် အဆင့်အတန်းကို မမီနိုင်သေးဘူးပဲ။”
“ကောင်းပြီ... ဒါဆို အတူတူ သတိပေးလိုက်ကြရအောင်။ ငါ စောစောက ပြောခဲ့တာတွေကို ကော်ပီယူပြီး ပို့လိုက်ရုံပဲ။”
ကျူးဝူက ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် အများသုံးချန်နယ်တွင် သတိပေးချက်များကို စတင်ထုတ်ပြန်လိုက်ကြတော့သည်။
၎င်းတို့သုံးဦး၏ သတိပေးချက်များကို မြင်သောအခါ အိပ်မပျော်သေးသူအားလုံး လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြပြီး အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သောသူများကမူ စတင်ဆဲဆိုကြတော့သည်။
“လူကို အေးအေးဆေးဆေး အိပ်ခိုင်းလို့မရဘူးလားဟ။ ညသန်းခေါင်ကြီးကို။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါ အခုတင် အိပ်ပျော်ကာစ ရှိသေးတယ်။ @everyone ကြောင့် ပြန်နိုးလာရပြန်ပြီ။ မင်းတို့မှာ အားနာတတ်တဲ့ စိတ်ကော ရှိကြသေးရဲ့လား။”
“တောက်... အကြောင်းပြချက် သေသေချာချာ မရှိရင် ငါ မင်းတို့ကို အသေဆဲပစ်မယ်။”
“အပေါ်ကလူတွေ... မြန်မြန် သူတို့ တင်ထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို အရင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ဦး။”
“သူတို့က ဘာအချက်အလက်တွေ တင်ထားလို့လဲ။”
၎င်းတို့သည် အပေါ်သို့ ပြန်ဆွဲ၍ ထိုသုံးဦး တင်ထားသော အချက်အလက်များကို ဖတ်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အားလုံး ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြတော့သည်။