အခန်း (၁၀၈၅-၁၀၈၆)

အခန်း ၁၀၈၅ အာဏာကို တည်ဆောက်ခြင်း

အဘိုးအိုက စုမင်ကို အရိုသေပေးရန် ဒူးထောက်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနေရာတစ်ခုလုံး သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ အကြည့်အားလုံးသည် စုမင်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုအကြည့်များထဲတွင် အလွန်တရာ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများနှင့်အတူ မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်အနှက် ရှိနေခဲ့သည်။ လူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာ ဗလာကျင်းသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပြေးတက်သွားသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံများမှာ သူတို့၏ ခေါင်းထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ ခေါင်းထဲ၌ မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဝါကျတစ်ကြောင်း ရှိနေသယောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​"အဲဒီလူက... မင်းသား တာအိုခုန်းပဲ"

​ထိုစကားလုံးသည် လူတိုင်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကျင့်ကြံသူ သန်းဆယ်ချီ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

​အဘိုးအို၏ စကားများ၊ အမူအရာများ၊ သူ၏ တုန်ရီနေသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ကျန်ရစ်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုတို့သည် သူ့စကားများထဲတွင် လိမ်ညာမှု တစ်စက်မျှ မရှိကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။ သူသည် ဘိုးဘေး လုံဟိုင်းနှင့် စတုတ္ထမြောက် မဟာလောကမှ ဆရာတော် ကျိလုံ အကြောင်းကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ပြီး သူတို့၏ တည်ရှိမှုက မည်သူမျှ သူ့စကားများကို ငြင်းပယ်ရန် သို့မဟုတ် ပုံကြီးချဲ့သည်ဟု ဆိုရန် ခက်ခဲသွားစေခဲ့သည်။

​သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်လေလေ ထိုဧရိယာရှိ ကျင့်ကြံသူ သန်းဆယ်ချီက ပို၍ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားလေလေ ဖြစ်သည်။ အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ ထိုအချိန်တွင် ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။ သူကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ပင် စိတ်အာရုံတို့ ဗလာကျင်းသွားခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်တည်းက မဟာလောက တစ်ခုမှ စခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော မြင်ကွင်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

​သူ့ဘေးရှိ ကျန်ဂိုဏ်းသခင် နှစ်ယောက်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

​ပေပန်းကမူ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ စုမင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ခဏတာမျှ သူ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

​အစကတည်းက စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် ရှိသော အစစ်အမှန် ယင်လောက၏ စခန်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းမှာ မဟာလောကကြီး လေးခုလုံးသို့ သေချာပေါက် ပျံ့နှံ့သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှာ စုမင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

​ဤကိစ္စကို မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စော၍ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားလျှင်ပင် သူ ဂရုမစိုက်ချေ။ သို့သော် ဘိသိက်ခံပွဲသို့ အစစ်အမှန် ယင်လောကမှ လာရောက်သူများမှာ ဒေါသထွက်လျက် ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

​စုမင်အတွက်မူ အခြားသူများက ဤကိစ္စကို နောက်ကျ၍ သိသည်ဖြစ်စေ၊ စော၍ သိသည်ဖြစ်စေ မထူးခြားချေ။

​ထိုနေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည့် အချိန်တွင် စုမင်က ရှေ့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပလ္လင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသော မင်းသား ကိုးပါးမှာ ထိုအချိန်တွင် ဖြူဖျော့သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်မသက်သာသေးသည့်အလား နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများ ရှိနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ စုမင် ပြုလုပ်ခဲ့သော အရာများသည် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေရန် လုံလောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​စုမင်က မင်းသား ကိုးပါးကို အကြည့် ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ တုန်ရီသွားကြပြီး အရေပြားများပင် ထူပူလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ စုမင်မှာ တစ်ခဏလေးကမှ နာမကျန်းဖြစ်နေသော အဘိုးအို တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရှေးဟောင်း ရက်စက်သော ဝိညာဉ် တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုက ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ထိုကိုးယောက်မှာ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ပြိုင်တည်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ တုန်ရီနေကြပြီး သူတို့ လိုချင်သည်မှာ ပလ္လင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားရန်သာ ဖြစ်သည်။

​"မင်းတို့ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလျင်စလို ထွက်သွားချင်နေကြတာလဲ" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

​သူ တိုက်ခိုက်တော့မည့်အချိန်တွင် ပေပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ ရှင်ခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအားဖြင့် စုမင်နှင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေသော မင်းသား ကိုးပါးကြားတွင် ရပ်တန့်ရန် စုမင်၏ ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပေါ်လာခဲ့သည်။

​"မင်းသား တာအိုခုန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မရမ်းကားပါနဲ့။ ဘိသိက်ခံပွဲ အချိန်အတွင်းမှာ မင်းသားတွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ တားမြစ်ထားပါတယ်"

​ပေပန်း ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤတာအိုခုန်းသည် လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စကြောင့် သူ့ကို မထီမဲ့မြင် ပြုမည်မှာ တွေးကြည့်ရန် မခက်ခဲပေ။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဘက်လိုက်မိကြောင်း သူ သိထားသည်။

​သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တာအိုခုန်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် ဤမျှလောက် စွမ်းအားကြီးမားလာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့ ပြုမူခြင်းမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တွင် ပေပန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲပေမည်။ အစစ်အမှန် မဟာလောက တစ်ခုမှ စခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး အားလုံး၏ အသက်ကို ယူလိုက်ခြင်း... ပေပန်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်မှာ တာအိုခုန်း၏ ပတ်လည်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကလဲ့စားချေလိုသည့် ဝိညာဉ်များ ဝန်းရံနေရမည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

​စုမင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ပေပန်းကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ပေပန်း ကြားရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် စကားများကို သူ မပြောခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူက ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ ကိုးယောက် ဒူးထောက်ပြီး ကျုပ်နာမည်ကို သုံးကြိမ် အော်ခေါ်ရင် ဒါကို တစ်ခါမှ မဖြစ်ခဲ့သလို သဘောထားမယ်"

​ပေပန်း သူ့စကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ တာအိုခုန်းက သူ့ကို အတိုင်းအတာ မသိနိုင်သော ခံစားချက်အား ပေးခဲ့သည်။ သူ ထိုအချိန်တွင် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပုံ ပေါက်နေသော်လည်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် တပ်စွဲထားသော အစစ်အမှန် မဟာလောက တစ်ခု၏ စခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေချိန်၌ပင် အထင်သေး၍ မရနိုင်သော သူ ဖြစ်သည်။

​တာအိုခုန်း၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပေပန်း ပို၍ သတိထားလာခဲ့သည်။ သူ ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး မင်းသား ကိုးပါးဆီသို့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

​"မင်းတို့ ကိုးယောက်က စည်းမျဉ်းကို အရင် ဖောက်ဖျက်တဲ့သူတွေပဲ။ အခု ဒူးထောက်လိုက်ကြ"

​မင်းသား ကိုးပါးထဲမှ ငါးယောက်မှာ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တုန်ရီလျက် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ ကျန်လေးယောက်ထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဒူးထောက်ပြီး စုမင်ကို အရိုအသေပေးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

​ကျန်ရှိနေသော နှစ်ယောက်မှာမူ တာအိုလင်းနှင့် တာအိုဖာတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တာအိုလင်း၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ပြီး အံများကို ကြိတ်ထားမိသဖြင့် ပျက်စီးသွားသော လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူခံစားခဲ့ရသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုက သူ၏ ဂုဏ်ဒြပ် အားလုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ ဒူးထောက်လိုက်သောအခါ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်သာ အရှုံးပေးခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ့ဝိညာဉ်၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မာနတို့ပါ အရှုံးပေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​နောက်ဆုံး ရပ်နေသူမှာ တာအိုဖာ ဖြစ်သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံ ပေါက်နေသော အလယ်အလတ် အရွယ်လူသား၏ နူးညံ့သည့် အကြည့်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရက်စက်သော အသွင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ့ကျောကို တည့်မတ်စွာ ရပ်ရင်း စုမင်ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဖာအာ၊ ဒူးထောက်လိုက်၊ မင်းသား တာအိုခုန်းကို တောင်းပန်လိုက်" အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည့်အခါ ပလ္လင်ဆီသို့ သွားရန် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

​သို့သော် သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က လက်ယာလက်အား မြှောက်လိုက်သည်။ ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်မှာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တာအိုဖာ ဆီသို့ အဝေးကြီးမှ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

​ထိုဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်ကို ရှေ့သို့ လွှတ်တင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က အေးစက်သော ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျူးယိုချိုက်"

​ဤသည်မှာ နာမည် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း စုမင် အဘယ်ကြောင့် ဤနာမည်အား ပြောလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်ခဲ့ချေ။ ပေပန်းက လက်ယာလက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း စုမင် လွှတ်လိုက်သော လှံရှည်အား ဖမ်းရန် အပြုတွင် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ရီသွားပြီး မြှောက်ထားသည့် လက်ယာလက်မှာ လေထဲတွင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

​သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အန္တရာယ်ကြီးမားသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အဝေးမှ သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဖြင့် ချုပ်ကိုင်ထားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူထက် ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားပြီး သေခြင်းနယ်ပယ် သို့ ခြေတစ်ဝက် ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်ထားသူ တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ သူသာ ရမ်းကားသော အရာတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပါက ထိုလူက သူ့အား လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုကဲ့သို့ လာရောက် တိုက်ခိုက်မည်မှာ အသေအချာပင်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပေပန်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှ ပြန်ရောက်လာသော သူ ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။ သူ့အောင်မြင်မှုများထဲတွင် တာအိုခုန်းတွင် ရှင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး နောက်လိုက်အဖြစ် ရှိနေကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။

​ပေပန်း အေးခဲသွားသည့် အချိန်တွင် ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်က သူ့ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး တာအိုဖာ ဆီသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအိုက ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာခဲ့သော်လည်း သူ့အရှိန်မှာ လှံရှည်နှင့် မယှဉ်နိုင်ချေ။ ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအိုက ကောင်းကင်ကို ကြည့်၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​တာအိုဖာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သွေးများ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ စင်ထွက်သွားစဉ် သူ့ဝိညာဉ်နှင့် နတ်ဘုရားအာရုံတို့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။ လှံရှည်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်နှင့် ၎င်းတို့မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတော့သည်။

​ဤအရာအားလုံးမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် တစ်ခဏလေးအတွင်းတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သွေးများ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ စင်ထွက်သွားပြီး ဒူးထောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သော မင်းသား ရှစ်ပါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက သူတို့ကို တုန်ရီသွားစေပြီး တာအိုလင်း၏ မျက်နှာမှာပင် ဖြူဖျော့သွားကာ သွေးမရှိတော့ချေ။

​"တာအိုခုန်း၊ ငါ့ရဲ့ ဖာအာ ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့" အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် စုမင်ကို စိုက်ကြည့်ရန် ခေါင်းကလှည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်များ အများအပြား ပေါ်လာခဲ့သည်။

​"ငါက မင်းရဲ့ ဖာအာကို သတ်ရဲရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဆက်ပြီး ရမ်းကားနေဦးမယ်ဆိုရင် ဒီနေရာ၊ ဒီအချိန်မှာပဲ မင်းကိုပါ ငါ သတ်ပစ်လိုက်မယ်။ မင်းက ကံကြမ္မာနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ရှေ့မှာ အကြိမ်ကြိမ် မာန်မာန ထောင်လွှားရဲရတာလဲ"

​အဘိုးအို၏ ဟိန်းဟောက်သံကို စုမင်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ တည်ငြိမ်သော စကားလုံးများပင် ဖြစ်သည်။

​၎င်းတို့မှာ အဘိုးအို၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရေခဲရေ ပုံးတစ်ပုံး လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ တုန်ရီသွားပြီး နှလုံးသားထဲရှိ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် တာအိုခုန်း အကြောင်း သူ ကြားခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်တွေးမိပြီး သူသည် အစစ်အမှန် မဟာလောက တစ်ခုလုံး၏ တပ်စခန်းပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ပေပန်းက တာအိုခုန်းကို တားဆီးရန် လက်မြှောက်လိုက်သော်လည်း တစ်ခဏမျှ အေးခဲသွားပုံနှင့် သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပုံကိုလည်း သူ ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။

​သို့သော် သူ့နှလုံးသားထဲရှိ ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုမှာ သူ အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် စုမင်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်လိုက်ရသောအခါ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်အား သူ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ရသည်။ သူ တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုအခါ တာအိုခုန်းက သူ့နောက်လိုက်ကို အသုံးပြု၍ သူ့အား သတ်ခိုင်းနိုင်ပေမည်။

​အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအို သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့နှလုံးသားထဲရှိ ရူးသွပ်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်သဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွင်းဒဏ်ရာ ဖြစ်သည်။ ဤဒဏ်ရာမှာ ပြင်းထန်မှု မရှိသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ့နှလုံးသားမှာ ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤခံစားချက်မှာ သူ ဂိုဏ်းသခင် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသည့် ခံစားချက် ဖြစ်သည်။

​"မင်းသား တာအိုခုန်း။ မင်းသား တာအိုခုန်း။ မင်းသား တာအိုခုန်း"

​တာအိုလင်း အပါအဝင် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော မင်းသား ရှစ်ပါးတို့မှာ စုမင်အား စကားသုံးခွန်း ပြောလိုက်စဉ်တွင် ခေါင်းကို ငုံ့ထားခဲ့ကြသည်။

​သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ အပြီးအပိုင် နင်းချေခံလိုက်ရသည်။ မင်းသားများအဖြစ် သူတို့၏ မာနမှာ စုမင်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေခံလိုက်ရပြီး ရက်စက်စွာ နင်းချေမှု အနည်းငယ် အပြီးတွင် ၎င်းတို့မှာ လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

​သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့၍ အရှုံးပေးလိုက်ရခြင်းမှ ရရှိလာသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုမှာ သေခြင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားလှသည်။ သို့သော် ဒူးထောက်လိုက်ပါက ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်စုံတစ်ရာမှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလျှင်ပင် အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုများကို မျိုသိပ်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်ရသည့် အချိန်များ ရှိနေတတ်သည်။

​ဤသည်မှာ စုမင်၏ ရည်မှန်းချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ရှစ်ယောက်ကို မသတ်ဘဲ ထားခြင်းအား သူ လက်ခံနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ မင်းသား ဖြစ်သည့် စိတ်ဓာတ်ကိုမူ မမြင်ရသည့် နည်းလမ်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး သူ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာမှာလည်း အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအိုက သူ့ကို ယခင်က ပြုလုပ်လိုခဲ့သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

​ထိုဧရိယာရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုမင်၏ အာဏာမှာ မုန်တိုင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသွားခဲ့သည်။ သူ့အာဏာမှာ ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး မှတ်ဉာဏ်အဖြစ် စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

​"ဂိုဏ်းသခင် ပေပန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ အရင်စကားတွေအရ ကျုပ်ကို ကုသပေးပါဦး"

​စုမင်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ကြာပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအား လည်ပတ်စေပြီး ပလ္လင်မှ သက်စောင့်စွမ်းအင် အများအပြားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

​ပေပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှောင်မိုက်နေသော်လည်း ခြိမ်းခြောက်နေသော အာဏာမှာ သူ့အပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တာအိုခုန်းက အခြား မင်းသားများ၏ စိန်ခေါ်မှုကို မတားဆီးပေးခဲ့သည့်အတွက် သူ့အား အပြစ်မတင်ဘဲ ထားလိုက်ခြင်းမှာ သူ့ကို အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်စေခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချရင်း သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး စုမင် စုပ်ယူနိုင်မည့် သက်စောင့်စွမ်းအင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပို၍ များပြားသွားခဲ့သည်။

အခန်း ၁၀၈၆ တာအိုသမုဒ္ဒရာ စမ်းသပ်မှု

လူအားလုံး၏ အကြည့်များအောက်တွင် စုမင်သည် ပေပန်းထံမှ ကြီးမားသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက် စုပ်ယူနေပြီး ထိုမှ ရရှိသော စွမ်းအားများဖြင့် သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအား ပြုပြင်နေခဲ့သည်။

​အချိန်များ နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာသော သက်စောင့် စွမ်းအင်များမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် များပြားနေပြီး အဆုံးသတ်သွားခြင်း မရှိချေ။ ရှင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ပါးတွင် အဆုံးအစမဲ့သော အသက်စွမ်းအင်များ ရှိနေတတ်သည်။ ဤသည်မှာ ပေပန်း ယခင်က မောက်မာစွာ စကားပြောဆိုနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော် နှေးကွေးစွာဖြင့် ပေပန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ စုမင်သည် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီး တစ်တွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလာရသည်။ သူ့ကိုယ်ပိုင် သက်စောင့် စွမ်းအင်မှာ အဆုံးမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စုမင်၏ အသက်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုမှာလည်း အဆုံးမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပုံရသည်။

​တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ပေပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ့သက်စောင့်စွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်နိုင်မှုမှာ စုမင်၏ စုပ်ယူမှုနှုန်းကို မမီနိုင်တော့ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှု ခံစားချက် တစ်ခုက ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ စုမင်သည် အဆုံးမဲ့သော သက်စောင့် စွမ်းအင် ပမာဏကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည့် အမှန်တကယ်ပင် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီး တစ်တွင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​ဤမျှသာဆိုလျှင် ပေပန်း ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။ သူ လိုချင်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် သူ ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သောအခါ ဆက်သွယ်မှုက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ယခုအခါတွင် သူက သက်စောင့် စွမ်းအင်များကို ပေးပြီး တာအိုခုန်းက စုပ်ယူနေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ တာအိုခုန်း စုပ်ယူလိုသည့် သက်စောင့် စွမ်းအင် ပမာဏ အတိအကျအား သူက အတင်းအကျပ် ပေးပို့နေရသည့် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ဤသည်မှာ သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ လွှမ်းမိုးသူနှင့် လက်အောက်ခံ အနေအထား ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ရိုးရှင်းပြီး အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းက ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ခွင့် ရှိသူအား ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မှာ ပေပန်း၏ လက်ထဲတွင် မရှိတော့ချေ။

​'ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ အစီအရင်က ဒီလို ပုံစံမျိုး ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ အစီအရင်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြောင်းလဲထားတဲ့ အရိပ်အယောင်လည်း ငါ မတွေ့ရပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က အစီအရင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး'

​ပေပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားစဉ် အန္တရာယ်ရှိသည့် ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

​ကြာပလ္လင်နှင့် ဆက်သွယ်ထားမှုကို သူ ဖြတ်တောက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲရှိ သက်စောင့်စွမ်းအင်များမှာ မရပ်မနား စုပ်ယူခံနေရပြီး ပလ္လင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် စုမင်၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

​ထိုအချိန်တွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာမှာ စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော အသံဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေခဲ့သည်။

​"ငါက တော်တယ်မလား။ ဟဲဟဲ၊ ဒီအရူးက အစီအရင်နဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ တကယ် သတ္တိရှိတာပဲ။ သူ့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်က အဆုံးမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိလို့ တခြားလူတွေ စုပ်ယူသွားမှာကို မကြောက်တာ ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိပါတယ်"

​"ဒါပေမယ့် ဒီအရူးက တကယ် ကံဆိုးတာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာ ငါနဲ့ လာတိုးနေလို့လေ။ ငါက လက်ချောင်းလေး လှုပ်လိုက်ရုံနဲ့တင် ဒီအစီအရင်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အဲဒီအရူးက သူ့သဘောဆန္ဒအရ အစီအရင်နဲ့ ပေါင်းစပ်တဲ့ အခြေအနေကနေ အစီအရင်က သူ့ကို အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်စေတဲ့ အခြေအနေ ကို ပြောင်းသွားတယ်။ အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အနေအထားကနေ သူ့ရဲ့ အစေခံ ဘဝကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ"

​"ကောင်လေးစု၊ သူ့ကို စုပ်ယူလိုက်၊ စိတ်ကြိုက်သာ စုပ်ယူလိုက်တော့။ အသက်တစ်ရှိုက်က သလင်းကျောက် တစ်တုံးပဲ။ ငါ မင်းကို အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ပံ့ပေးမယ်" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ကျေနပ်နေသော၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံမှာ သူကိုယ်တိုင်သာ နားလည်နိုင်သည့် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှု လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

​နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ပေပန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ တုန်လှုပ်မှုများမှာ နာကျင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မည်သို့ ဖြစ်နေကြောင်း သူ အဘယ်ကြောင့် နားမလည်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ သူ၏ ယခင် စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များအတွက် စုမင်က သူ့ကို ကလဲ့စားချေနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​'တကယ့် လူပဲ... သူက အသေးအမွှား ကိစ္စလေးကိုတောင် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေမယ့် လူစားမျိုးပဲ...'

​ပေပန်းက နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ တခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးတောတော့ဘဲ အစီအရင်မှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအား လည်ပတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ ခြိမ်းခြောက်နေသော ဝိညာဉ်အာရုံက သူ့ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ချုပ်ကိုင်လိုက်ပြန်သည်။

​အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် စုမင်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပေပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ဖြူရော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​စုမင်သည် ကိုယ်ပိုင် သဘောဆန္ဒဖြင့် အစီအရင်မှ စုပ်ယူသော စွမ်းအားကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

​"ကျွန်တော့်ကို ကုသပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းသခင် ပေပန်း"

​သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သောအခါ ပေပန်းက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​"ဆက်လုပ်ဖို့ မလိုအပ်တော့ပါဘူး။ ဘိသိက်ခံပွဲရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေက ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ အခု စမ်းသပ်မှု အပိုင်းကို ဝင်ရောက်ပါမယ်။ မင်းတို့ ကိုးယောက်က ငါတို့အောက်မှာရှိတဲ့ တာအိုသမုဒ္ဒရာထဲမှာ စမ်းသပ်မှုတွေကို ခံယူရမယ်"

​"တာအိုသမုဒ္ဒရာရဲ့ အတွင်းနဲ့ အပြင်မှာ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လမ်းစဉ်ကနေ သွေဖည်သွားသူတွေ ရှိတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အားကောင်းတဲ့ ရန်သူတွေ၊ သစ္စာဖောက်တွေ အပြင် တာအိုသမုဒ္ဒရာထဲကို နစ်မြုပ်ဖို့ အပြစ်ပေးခံရသူတွေလည်း ပါဝင်တယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့ သူတို့က လမ်းစဉ်မရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်လာကြတယ်"

​"သူတို့က စွမ်းအားကြီးတာလည်း ဖြစ်နိုင်သလို အားနည်းတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေက အဲဒီ လမ်းစဉ်ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်"

​"လမ်းစဉ်ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ် ဆယ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရင် စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်သန်းခွင့် ရရှိလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို လုပ်နိုင်တာနဲ့ တာအိုသမုဒ္ဒရာ ထဲက စမ်းသပ်မှုကို မင်းတို့ လိုချင်တဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ စတင်နိုင်ပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအပေါ် မူတည်ပြီး မတူညီတဲ့ စမ်းသပ် ကွင်းပြင်တွေဆီကို ကြုံသလို နေရာချပေးခံရလိမ့်မယ်"

​"ဒီစမ်းသပ်မှုက အရင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ မင်းတို့ အားလုံးအတွက် ဒါက ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီစမ်းသပ်မှုက အင်မော်တယ် မဟာမိတ် အဖွဲ့ နဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေလို့ပဲ။ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကာလအတွင်းမှာ ငါတို့က အင်မော်တယ် မဟာမိတ် အဖွဲ့နဲ့ စစ်ပွဲပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ အသေးစား စစ်ပွဲ ရာပေါင်းများစွာ၊ အကြီးစား စစ်ပွဲ တစ်ရာနီးပါးနဲ့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲကြီး ခုနစ်ပွဲ ပါဝင်တယ်"

​"အဲဒီစစ်ပွဲတွေကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါတွေကို အတုယူပြီး ပုံရိပ်ယောင် နယ်မြေနဲ့ တူတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားတယ်။ မင်းတို့ အားလုံးမှာ ရှိတဲ့ မတူညီတဲ့ အရည်အချင်းတွေအပေါ် အခြေခံပြီး ဆက်တိုက်ဖြစ်နေတဲ့ စစ်ပွဲတွေဆီကို စေလွှတ်ခံရလိမ့်မယ်။ အဲဒီကို ရောက်တဲ့အခါ မင်းတို့က စစ်ပွဲရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို လမ်းညွှန်ပေးပြီး တိုက်ပွဲရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးရမယ်။ ဒါက မင်းတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုပဲ"

​"ဒါကို မှတ်ထားပါ။ ဒီပုံရိပ်ယောင် နယ်မြေတွေထဲမှာ မင်းတို့ အသတ်မခံရနိုင်ဘူး ဆိုပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ် အားလုံးကို ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေက စောင့်ကြည့်နေမှာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး ရလဒ် အတွက် ထည့်သွင်း စဉ်းစားခံရလိမ့်မယ်"

​"မင်းတို့ အနေနဲ့ ဒီပုံရိပ်ယောင်တွေထဲကို မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မျက်နှာတွေနဲ့ ဝင်ရောက်ရမှာ မဟုတ်ဘဲ ငါတို့ဂိုဏ်းက သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ် ဆိုတာကိုလည်း မှတ်ထားရမယ်"

​"ဒါပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွေကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့က အဲဒါကို စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်ပြီး လိုချင်တာ မှန်သမျှကို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မယ်"

​ပေပန်း၏ အသံ လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပထမအလွှာရှိ တိုက်ကြီး ကိုးတိုက်၏ အလယ် လေထုထဲတွင် ပေတစ်သောင်းခန့် ကြီးမားသော လေဝဲကြီး တစ်ဝဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

​လေဝဲကတော့ကြီး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြည့်ရှုနေသူများက အတွင်းရှိ အမည်းရောင် အရိပ် အများအပြားကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း လေဝဲကြီးအား ထိမိသည်နှင့် ၎င်းတို့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

​လေဝဲကြီးမှာ တာအိုသမုဒ္ဒရာ၏ အစွန်အဖျားနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး ထိုအရိပ်များမှာ ထိုနေရာရှိ လမ်းစဉ်ပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့က အပြင်သို့ ပြေးထွက်ချင်ကြသော်လည်း သူတို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အချိန်မှစ၍ ဘယ်သောအခါမှ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ကြချေ။

​"မင်းတို့ထဲမှာ ကြောက်နေတဲ့သူ ရှိရင် စမ်းသပ်မှုကို စွန့်လွှတ်လို့ ရတယ်။ စွန့်လွှတ်တဲ့ သူတွေက မင်းသားဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းခံရလိမ့်မယ်။ သေချာ စဉ်းစားကြ။ စမ်းသပ်မှု အတွက် အရည်အချင်း ပြည့်မီဖို့ ကြိုးစားတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မင်းတို့ သေသွားနိုင်တယ်"

​ပေပန်း ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ မင်းသား ရှစ်ပါးအပေါ်သို့ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ စုမင်ကိုမူ တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

​သူ့အပြင် မင်းသား ရှစ်ပါးထဲမှ အချို့မှာ တွန့်ဆုတ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေကြသည်။ အကယ်၍ စုမင်ကသာ သူ့စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်မပြသခဲ့ဘဲ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှ ပြန်ရောက်လာသော သူက ဤမျှလောက် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းများအား မသယ်ဆောင်လာခဲ့ပါက သူတို့သည် စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်သန်းရန် သေချာပေါက် တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ချေ။

​သို့သော် ယခုအခါ မင်းသားများကြားရှိ ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ မစတင်ရသေးမီ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ထားသော မတော်တဆမှု တစ်ခု ဖြစ်မလာပါက သူတို့အနေဖြင့် စုမင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤစမ်းသပ်မှုက သူတို့အတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော သေဆုံးနိုင်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုပင် ရှိနေသေးသည်။

​တိတ်ဆိတ်နေစဉ် မင်းသား ရှစ်ပါးထဲမှ လေးပါးက စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က ဖြူရော်နေသော မျက်နှာများဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး စမ်းသပ်မှု အတွက် အခွင့်အရေးအား စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံသာမက မင်းသား ဖြစ်ခွင့်ကိုပါ စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

​ကျန်ရှိနေသော လေးပါးထဲတွင် တာအိုလင်းသည် နှလုံးသားထဲ၌ ဟိန်းဟောက်နေခဲ့သည်။ သူခံစားခဲ့ရသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုက သူ့မျက်လုံးများကို သွေးလွှမ်းသွားစေပြီး လေဝဲကြီးထဲသို့ ပထမဆုံး ပြေးဝင်သွားသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ကျန်သုံးယောက်မှာလည်း အံများကို ကြိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လေဝဲကြီးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသော အလင်းတန်းရှည်ကြီး များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

​စုမင်သည် နောက်ဆုံးလူ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ဒဏ်ရာများမှာ အများစု သက်သာပျောက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ထိုဧရိယာရှိ ကျင့်ကြံသူ သန်းဆယ်ချီ၏ အကြည့်များမှာ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက လေဝဲကြီး ထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်တော့သည်။

​စုမင် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ထိုဧရိယာရှိ ကျင့်ကြံသူ သန်းဆယ်ချီသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့သည်။ ယင်းမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှ ပြန်ရောက်လာ သူ၏ စကားများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စုမင်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် ယခင်က ဖိနှိပ်ထားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​"အစစ်အမှန် ယင်လောကကတော့ ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ နံနက်ခင်းတာအို နဲ့ အစစ်အမှန် ယင်တို့ကြားက စစ်ပွဲကြီး စတော့မှာလား"

​"နံနက်ခင်းတာအို လောကမှာ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှိနေတဲ့အပြင် အစစ်အမှန် ယင်လောကကိုလည်း ပြစ်မှားမိသွားပြီ။ မင်းသား တာအိုခုန်းက ပညာမရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို တကယ် လုပ်ခဲ့တာပဲ"

​ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများ လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအို၏ မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာအမူအရာနှင့် ပေပန်း၏ တိတ်ဆိတ်သော သက်ပြင်းချသံများက ဘိသိက်ခံပွဲ မှာ မူလ လမ်းကြောင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ သွေဖည်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သိသာထင်ရှားစေသည်။

​တာအိုသမုဒ္ဒရာမှာ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အနိမ့်ဆုံး အပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အပြင်ဘက်အလွှာ နှင့် အတွင်းဘက်အလွှာ ဟူ၍ နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသော တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပိတ်လှောင်ထားသည်။ အပြင်ပိုင်းကိုသာ အထူး အချိန်အခါများတွင် ဖွင့်လှစ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကာလမှလွဲ၍ သက်ရှိများ အားလုံး ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။

​သို့သော် ထိုနေရာသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်လိုသူများ ရှိပါက သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှေးခေတ်ကာလ ကတည်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သဘောဆန္ဒဖြင့် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဆိုသည်မှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည် ဆိုလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလွန်းသည်။

​တာအိုသမုဒ္ဒရာ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများမှာ တာအိုချန် မတိုင်မီကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့သည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

​ယင်းကို သမုဒ္ဒရာဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေစဉ် လူများက လှိုင်းသံများကို ကြားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အပေါ်သို့ အကြည့်များအား ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံး ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်က လူများကို ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ အမှန်တကယ်မူ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများပင်လျှင် ဖိနှိပ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

​စုမင်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ လေဝဲကြီးထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာတစ်ခုတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာကို အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပေပန်း၏ စကားများက သူ့ခေါင်းထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

​စမ်းသပ်မှုကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ ပထမအပိုင်းမှာ အရည်အချင်း ပြည့်မီရန် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအပိုင်းမှာ စမ်းသပ်မှု၏ အဓိက သော့ချက် ဖြစ်သည်။

​အစပိုင်းက သိပ်ပြီး ခက်ခဲမည် မဟုတ်သော်လည်း တာအိုသမုဒ္ဒရာ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကြောင့် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည့် အရာများ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်သည်။

​"လမ်းစဉ်ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ် ဆယ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ရင် ငါ အခွင့်အရေး ရနိုင်မယ်ပေါ့လေ။ တကယ်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် က စစ်မြေပြင်တွေထဲက တစ်ခုကို ငါ တကယ် ခြေချနိုင်မယ်ဆိုရင် ပေတစ်သိန်း အမြင့်ရှိတဲ့ ဘီလူးကြီး ပေါ်လာတဲ့ စစ်ပွဲ ဒါမှမဟုတ် ဝတ်ရုံနက်နဲ့ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ဘိုးဘေး တိုင်ရှန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲမျိုးကို ငါ သွားချင်တယ်"

​စုမင်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ဖြင့် သူသည် မြူခိုးများထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနေရာ တစ်လျှောက် စတင် ရွေ့လျားသွားတော့သည်။

​ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ပြေးသွားပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်ယာလက် တစ်ဖက်က သူ့အနောက်တွင် အသံတစ်စက်မျှ မထွက်ဘဲ ပေါ်လာပြီး သူ့နှလုံးသားဆီသို့ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ ထိုလက်တံကြီးမှာ မှင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ ရစ်ပတ်နေခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် ကမ္ဘာမြေပြင် နှောင်းပိုင်းအဆင့် စွမ်းအား ပါဝင်နေခဲ့သည်။

​ထိုလက်မည်းကြီးက စုမင်ဆီသို့ ဦးတည်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လွတ်မြောက်ရန် ရှေ့သို့ မရွေ့လျားခဲ့ဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ အနောက်ရှိ လေထုအား ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် ဝင်ရောက်လာသော လက်တံကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး တစ်ချက် ဆွဲရမ်းလိုက်ကာ မြူခိုးများထဲမှ ညှိုးနွမ်းနေသော လူတစ်ယောက်အား ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

​သူ့လက်ယာလက် တစ်ချက် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမှ အားကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီး တစ်လုံး ထိုလူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ထိုလူမှာ ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း အစစ စုတ်ပြဲသွားတော့သည်။

​"တစ်"

​စုမင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး မြူခိုးများထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။