အခန်း (၁၀၇၇-၁၀၇၈)
Vol. 78 Ch. 1077-1078
အခန်း ၁၀၇၇ တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေ (၆)
စုမင်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြည့်အားလုံးမှာ သူ့ထံသို့သာ ကျရောက်နေခဲ့သော်လည်း သူကမူ ထိုအရာကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။
သူ ပြုလုပ်ချင်သည့် အရာမှာ ထိုလူများ အားလုံးကို သူ မည်သို့ အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ပြမည်နည်းဟူသော အချက်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုးရှင်းစွာပင် ရင့်သီးပြချင်ပြီး သူတို့အားလုံးကို ဖိအားပေး ခြိမ်းခြောက်ချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စုမင်သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် ရှိစဉ်က အားနည်းသူဘဝမှ သန်မာသူအဖြစ်သို့ ရုန်းကန်တက်လှမ်းခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ နံနက်ခင်း တာအိုလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အတိတ်ကကဲ့သို့ ဆက်လက်၍ အနှိမ့်ချခံ၊ အရှက်ခွဲခံနေရန် မည်သို့မျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်တော့ချေ။
မတိုင်မီက စုမင်သည် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို စောင့်ကြည့်လေ့လာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သေချာစွာ စိစစ်ပြီးနောက် သူသည် ဝါးတားတား သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး ပလ္လင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်ပလောကနှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွာခြားသော အေးစက်သည့် အအေးဓာတ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ထိုအအေးဓာတ်မှာ ဝေဟင်ထဲမှ ပျံ့နှံ့လာခြင်း မဟုတ်သလို သူ့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ပလ္လင်ပြင်မှ ပေါ်ထွက်လာခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ။ ထို့အစား အအေးဓာတ်မှာ ထိုနယ်မြေ၏ နိယာမများကြောင့် ပုံဖော်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ထိုနေရာကို သေချာပေါက် အေးစက်နေစေရန် နိယာမများက တမင်တကာ ဖန်တီးထားသည့်အလား ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ထိုနေရာမှာ မဖြစ်မနေ အေးစက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
"စိန်ခေါ်သူ... မင်းက ဘယ်သူလဲ" ကြီးမားသော အလင်းတိုင်ကြီးထဲမှ အေးစက်သည့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင် နဂါးကဲ့သို့သော သားရဲကြီးများ ဝန်းရံထားသည့် ပလ္လင်၏ အနီးတွင် လှိုင်းတွန့်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အနက်ရောင် အတောင်ပံများ ရှိသည့် ဝါးတားတား သက်ရှိတစ်ကောင် ပုံဖော်လာခဲ့သည်။ သူသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့၏။
သူ့မျက်လုံးများမှာ ပိတ်နေခဲ့ပြီး အလင်းတိုင်ကြီးထဲတွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ နိယာမများကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည့်သူ ဖြစ်ပြီး ဤမြေပြင်ရှိ အအေးဓာတ် အားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာလည်း ဖြစ်သည်။
"တာအိုခုန်း" စုမင်က ခပ်အေးအေး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"အောက်နရက် လိုဏ်ဂူမှာ လမ်းနှစ်လမ်း ရှိတယ်။ ပထမလမ်းကတော့ ရှုံးနိမ့်တဲ့သူတွေ သေချာပေါက် သေဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ မင်းက အဆင့်ကိုးဆင့်စလုံးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် ဒီတိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်။ ဒုတိယလမ်းကတော့ မင်း ရှုံးနိမ့်သွားရင် သေချာပေါက် သေရမယ့်လမ်းပဲ။ အဲဒီလမ်းမှာလည်း မင်း အဆင့်ကိုးဆင့်စလုံးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် ဒီတိုက်ခိုက်ခြင်း နယ်မြေကို အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမှာပဲ"
"မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ငါ့ကို ပြောစမ်း" ထိုအေးစက်သော အသံမှာ အလွန်တရာ ကျယ်လောင်သော်လည်း ပြင်ပရှိ လူများမှာမူ မကြားနိုင်ကြချေ။
"ဘာကွာခြားလို့လဲ" စုမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ကွာခြားချက်က မင်း သေချာပေါက် သေချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်ချင်တာလား ဆိုတာပဲ" ထိုအေးစက်သော အသံထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြားသူများ အားလုံးထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သည်ဟု မှတ်ယူထားကြသော လူများ၏ ကြီးမားသည့် ဖိအားတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ထိုစကားလုံးများမှာ အေးစက်နေရုံမျှမက ပြောဆိုသူ၏ ရင့်သီးမှုနှင့် မောက်မာမှုတို့မှာလည်း အလွန်တရာ ထင်ရှားသည်။ စုမင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်တန်း ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
"ကျုပ် ဒုတိယလမ်းကိုပဲ ရွေးချယ်မယ်" သူက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။
အလင်းတိုင်ကြီးထဲတွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည့်အလား ရှိနေသော ပုံရိပ်သည် မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ချက် ဖြာထွက်လာသည့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအလင်းတိုင်ကြီးအား ဝန်းရံထားသော နဂါးကဲ့သို့သော သားရဲကြီးများ အားလုံးသည် တစ်ပြိုင်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့ အပေါ်တွင် အမှောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့ပြီးနောက် ခဏချင်းအတွင်းပင် သူတို့အားလုံး တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြကာ ပုံရိပ်တစ်ရိပ်အဖြစ် ပုံဖော်လာခဲ့သည်။
ထိုပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး လင်းနို့အတောင်ပံကဲ့သို့သော အတောင်ပံတစ်စုံ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့မျက်ဝန်းများထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေခဲ့ပြီး အလင်းတိုင်ကြီးထဲတွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည့် ပုံရိပ်နှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေခဲ့၏။
"အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ်တိုင်းမှာ မင်း အဆင့်တစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်။ တကယ်လို့ မင်း အသက်ရှိုက်စာ အကြိမ်သုံးဆယ်ထက်မက တောင့်ခံနိုင်ရင် မင်း စတုတ္ထမြောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြတ်ကျော်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို ပြန်ပြင်ဆင်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်းမှာ လူတစ်ယောက်တည်းပဲ စတုတ္ထမြောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို အောင်မြင်ခဲ့ဖူးပြီး သူက ပထမလမ်းကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"
အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေခဲ့ပြီး အသံမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှတောက်ပသော အနက်ရောင်အလင်းတန်း တစ်တန်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ထိုအနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ အလင်း၏ မြစ်ဖျားခံရာ အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလားပင်။ ထိုအလင်းတန်း ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်အား အပ်ပေါင်းသန်းချီဖြင့် ထိုးဆွခံနေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရစေသည်။ စင်စစ် ထိုစူးရှသော အလင်းတန်းကြောင့် သူ့မျက်လုံးများကိုပင် ဖွင့်ရန် ခက်ခဲသွားသည်။
ထိုအလင်းတန်းထဲမှ အေးစက်သော လေလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့အရေပြားပေါ်တွင် ရေခဲအဖြစ် ပုံဖော်တော့မည့်အလား ချွေးပေါက်အားလုံးထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ စုမင် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ယိမ်းထိုး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ သူ ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ သူ့နားထဲသို့ ပြင်းထန်သော လေခွဲသံကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းလှိုင်း တစ်လှိုင်း ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စူးရှသော အပ်များဖြင့် ထိုးဆွခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အရေပြားပေါ်တွင် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းလာကာ ပိုမိုလေးလံလာသည့် ခံချက်မှာ ထပ်မံ၍ မြင့်တက်လာခဲ့ပြန်သည်။
ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စုမင်သည် ပလ္လင်၏ အစွန်းဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားရန် ဖိအားပေးခံရသည်အထိ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အနက်ရောင် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်လိုက်ရစဉ် အေးစက်သော အသံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
"အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ်... မင်း ပထမအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီ"
စုမင် ခေါင်းမော့လိုက်ရာ ထိုအခိုက်အတန့်၌ အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာရင်း နောက်ထပ် လေခွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
ထိုအနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ယံနှင့် လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည့်အလား ရှိနေသဖြင့် စုမင် မြင်တွေ့နိုင်သမျှ အရာအားလုံးမှာ ထိုအလင်းတန်းဖြင့်သာ အစားထိုးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။ သူ လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲသွားခဲ့ရ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အပ်ပေါင်း တစ်သောင်းဖြင့် ထိုးဆွခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ စင်စစ် အသက်ရှူရန်ပင် နာကျင်နေသည်။ သူ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာပေါ်တွင် ရေခဲများ ပုံဖော်လာသည့်အလား ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပလ္လင်ပြင်ပရှိ လူများ ထိုအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် သနားကရုဏာသက်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ စုမင်၏ ကံဆိုးမှုအပေါ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသော သူများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆွေးနွေးငြင်းခုံသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ် ပေပန်းသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ့နောက်က ဂိုဏ်းသခင် သုံးဦးမှာမူ မည်သည့်စကားမျှ မပြောကြသော်လည်း အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
လူပေါင်း တစ်ဒါဇင်ခန့်၏ နတ်ဘုရားအာရုံများသည်လည်း ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"သူ အများဆုံး တောင့်ခံနိုင်ရင် လေးဆင့်ပဲ။ ဒီနောက်မှာတော့ သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်"
"မှန်တယ်၊ ကြည့်ရတာတော့ လေးဆင့်က သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒီ မဟာအမှောင်ထု အလင်းကို ငါးရောင်ခြည် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတွေထဲက တစ်ခုအဖြစ် လူသိများကြတာလေ။ ဒါက မပြည့်စုံသေးဘူး ဆိုရင်တောင် သာမန်လူတစ်ယောက် တောင့်ခံနိုင်တဲ့ အရာမျိုး သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး"
"ငါတော့ နောက်ထပ် တာအိုရွှန်းယီ တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီလို့ ထင်ထားတာ။ ဒီတာအိုခုန်းက ကြီးမားတဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေနိုင်ပေမဲ့ တကယ့် စိန်ခေါ်မှုနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါကျတော့ ဒီလောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိတာကိုး"
"ဟားဟား... တာအိုရွှန်းယီက နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း မျိုးဆက်အားလုံးထဲမှာ အသန်မာဆုံးလူအဖြစ် လူသိများတာလေ။ တကယ်လို့ သူက သူ့အလိုဆန္ဒ အတိုင်း မင်းသား အလောင်းအလျာဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူက မင်းသားတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်မလာဘဲ နေမှာမဟုတ်ဘူး"
ထိုလူပေါင်း တစ်ဒါဇင်ခန့်၏ နတ်ဘုရားအာရုံများသည် အချင်းချင်း ပြောဆိုရင်း ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြစဉ် သူတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရိပ်အယောင်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့၏။ ထိုနတ်ဘုရားအာရုံ အားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပလ္လင်ဆီသို့သာ ချက်ချင်း ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်ကြတော့သည်။
သူတို့သာ မကချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ဆွေးနွေး ငြင်းခုံသံများသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ အကြည့်အားလုံးမှာ ပလ္လင်ထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကြပြီး ပေပန်းနှင့် အခြားသော သူသုံးဦးပင်လျှင် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။
စုမင်သည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် လောကကြီး တစ်ခုလုံး အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲနေနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲများက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ချိပ်ပိတ်ထားသည့်အလား ရှိနေနိုင်သော်လည်း သူ စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဒီလောက်ပဲလား... ကျောက်ပြိုခြင်း သိုင်းပညာ"
စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထိုစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ပြိုင်နက် ဝေဟင်တွင် လေခွဲသံကြီးများ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကြယ်တံခွန် ဥက္ကာခဲကြီးများသည် သူ့အထက် ဝေဟင်တွင် မည်သည့် နေရာကမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်သဖြင့် စုမင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့မှာ ပလ္လင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကြယ်တံခွန်ကြီး အမြောက်အမြား ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် ကျရောက်လာသော အသံကြောင့် မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရ၏။ စင်စစ် ထိုသည်က စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကြီး တစ်တိုက်လုံးကိုပင် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။
ထိုကြယ်တံခွန်ကြီးများ ကျရောက်လာသည်နှင့် စုမင် ရှေ့ရှိ အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ ဖရိုဖရဲ ပုံပျက်သွားခဲ့ရသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ အမှောင်ထုထဲမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"ကျောက်ပြိုခြင်း သိုင်းပညာ... မင်းက တကယ်ကြီး အဲဒီသိုင်းပညာကို တတ်မြောက်ထားတာလား"
ကျောက်ခဲကြီးများ ကျရောက်လာပြီး ပေါက်ကွဲသံများ မြင့်တက်လာစဉ် စုမင်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်အမွေးအတောင်များနှင့် လူအား အေးစက်စွာ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလင်းတန်း တစ်တန်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး နီရဲသော အရောင်တစ်ခု သူ့ဆံပင်များပေါ်တွင် စွဲထင်လာခဲ့သည်။
သူ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ရာ မျက်လုံးဖြူများထဲတွင် သွေးကြောမျှင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုသွေးကြောတို့ အချင်းချင်း ဖြတ်သန်းသွားကြစဉ် သူတို့ထံမှ နီရဲသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့တော့သည်။
"ငါ တတိယလမ်းကိုပဲ ရွေးချယ်မယ်"
စုမင်၏ အသံမှာ ဩရှရှ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ မြန်ဆန်သော ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်သည်။ သူ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုချက်သို့ တစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် သူသည် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကြီးမားသော ဂြိုဟ်ကြီး တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။ ထိုဂြိုဟ်ကြီးသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော နှလုံးသားကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်လာခဲ့ပြန်သည်။
ထိုနှလုံးသည် ကျယ်လောင်သော ဒိတ်ဒိတ်တုန်သံများနှင့်အတူ စတင်ခုန်ခတ်လာသည့် တစ်ပြိုင်နက် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ၎င်းသည် ထိုနှလုံးသားကြီး၏ ခုန်ခတ်မှုကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ပျက်စီးခြင်း အရိပ်အယောင်များကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ကားသွားစေလျက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ကြယ်တာရာ ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းပညာ" တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော နှလုံးသားကြီး၏ ဗဟိုချက်၌ အက်ကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူအား သူ့ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး ဝါးမြိုခံရတော့မည့်အလား ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရစေသည်။ ယင်းသည် အသက်ရှိုက်စာ အကြိမ် အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုအနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူထံမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ့ဝိညာဉ်ထဲမှ အနက်ရောင်မျှင်တန်းများသည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော နှလုံးသားကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ၎င်းသည် နီရဲသော အလင်းတန်း တစ်တန်းနှင့်အတူ ဝင်းခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ကာ စုမင်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။
သူ့ဆံပင်များမှာ လုံးဝ နီရဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေခဲ့ပြီး ထိုထဲတွင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရင့်သီးမှု၊ ဆန်းကြယ်မှုနှင့်အတူ ရူးသွပ်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
စုမင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်စဉ် သူသည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ် တည်ရှိရာ အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်သည် ညာလက်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ့လက်ထဲတွင် ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ သူ လှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ပေပေါင်း တစ်သိန်းခန့်အဖြစ် ပြန့်ကားသွားခဲ့သည်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ စုမင်၏ ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည် ထိပ်ဖျားသည် အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် ကံကြမ္မာ ဖြတ်တောက်ခြင်း စွမ်းအားမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ ထိုစွမ်းအားကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော လှိုင်းတွန့်များသည် အလင်းတိုင်ကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ဆုံတွေ့သွားခဲ့ရသည်။ ထိုထဲမှ အချို့မှာ အတွင်းပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီး ထိုအရာမှာ စုမင်၏ နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းပညာ၏ အကြွင်းမဲ့ တိကျမှုကို သေချာစေသော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလင်းတိုင်ကြီးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူထံသို့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။
ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းပညာ၏ တတိယမြောက် သိုင်းကွက်ဖြစ်သည့် တုံ့ပြန်မှုစွမ်းအားလှိုင်းမှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရာ အလင်းတိုင်ကြီးထံမှ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် မြည်ဟည်းသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော တုန်ခါမှုများကြောင့် အလင်းတိုင်ကြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသဖြင့် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ မျက်နှာအမူအရာပင်လျှင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
"ကျောက်ပြိုခြင်း သိုင်းပညာ၊ ကြယ်တာရာ ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းပညာ၊ နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းပညာ... မင်းက တကယ်ကြီး ဒါတွေ အားလုံးကို တတ်မြောက်ထားတာလား"
"ပြီးတော့... တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာ"
စုမင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်း တစ်တန်း လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူ ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ဟန်တစ်ကွက် ပုံဖော်လိုက်ပြီးနောက် ဝေးလံသော နေရာဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်တော့သည်။ ချက်ချင်းပင် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရ၏။ ထိုတုန်ခါမှုများသည် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကြီး ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော အဆင့်သို့ ကျော်လွန်သွားခဲ့ရသည်။ ပြင်ပရှိ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး အံ့အားသင့် ဆွံ့အောနေကြသော မျက်နှာအမူအရာများအောက်တွင် ဝေးလံသည့် နေရာရှိ တောင်တစ်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ အထက်သို့ မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။
သို့သော် တောင်တစ်လုံးတည်းသာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ ထိုမျှထိ ထိတ်လန့်သွားကြမည် မဟုတ်ချေ။ လူအုပ်ကြီးထံမှ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းများ ဝေဟင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ တောင်အမြောက်အမြားမှာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်တက်လာခဲ့ကြတော့သည်။ မြေပြင်ကြီးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တောင်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပြောင်းပြန် ပုံရိပ်ကြီးများကို ပုံဖော်နေခဲ့တော့သည်။
လူအုပ်ကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ လူအားလုံး၏ နှလုံးသားများကို တုန်ခါသွားစေရန်နှင့် လူပေါင်း တစ်ဒါဇင်ခန့်၏ နတ်ဘုရားအာရုံများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။ ပေပန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များပင်လျှင် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ထိုတောင်ကြီးများအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားကို အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
အခန်း ၁၀၇၈ တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေ (၇)
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာ အမူအရာများသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိုတောင်ကြီးများ၏ စွမ်းအားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါနှင့် ဖိအားများကို သူတို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ အာရုံခံ သိရှိနေကြသည်။ ယင်းသည် တိုက်ကြီး တစ်တိုက်လုံးကိုပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေနိုင်စွမ်းရှိသော မဟာစွမ်းအား တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
စုမင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ အားလုံးထဲတွင် ထိုအရာသည် သူ၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များကို ထည့်သွင်း မတွက်ချက်ဘဲ နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းပညာအား မသင်ယူရသေးမီ အချိန်အထိ သူ၏ အသန်မာဆုံးသော မဟာပညာရပ် တစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သူသည် ထိုသိုင်းပညာကို ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကြီး အတွင်း၌ သင်ယူ တတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ မဟာစကြဝဠာနှင့် မသက်ဆိုင်သော လောကတစ်ခုဖြစ်သည့် တောင်ရွှေ့ခြင်း မဟာစကြဝဠာ နယ်မြေထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသိုင်းပညာသည် တောင်ရွှေ့ခြင်း မဟာစကြဝဠာ နယ်မြေ အတွင်းရှိ အသန်မာဆုံးသော ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာ သဘာဝကျစွာပင် တိုင်းတာရန် ခက်ခဲသည်။ စုမင်သည် ထိုသိုင်းပညာ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား တစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံကိုသာ နှိုးဆွနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ထိုသိုင်းပညာ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။ သို့သော်လည်း ထိုမျှနှင့်ပင် သူသည် ကံကြမ္မာအဆင့် တန်ခိုးရှင်ကြီးများကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားတစ်ရပ်အား ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားစဉ် အသားညိုညိုနှင့် အဘိုးအိုသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ ရှင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်ဖြစ်သော ပေပန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များပင်လျှင် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရသည်။ ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော တည်ကြည်လေးနက်သည့် အမူအရာတစ်ခု သူ့မျက်နှာထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
စောင့်ကြည့်နေသူများပင် ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်နေကြရလျှင် ထိုကြီးမားသော ဖိအား၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော အလင်းတိုင်ကြီးထဲမှ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူမှာမူ ၎င်းကို ပို၍ပင် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနေရပေသည်။ သူ့မျက်ဝန်းများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်သော လေခွဲသံကြီးနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းသည် လေထုထဲသို့ ထိုးတက်သွားသောအခါ အလင်းတိုင်ကြီး၏ အရောင်မှာ ချက်ချင်းပင် လုံးဝ မည်းမှောင်သွားခဲ့တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပြန့်ကားသွားခဲ့ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပလ္လင်ပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး အမှောင်အတိ ကျသွားခဲ့တော့သည်။
သူတို့သည် ထိုအရာကို ကြည့်ရုံမျှ ကြည့်နေကြသည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုများအား ခံစားလိုက်ကြရသည်။ သူတို့၏ ကလီစာများ အားလုံး ရေခဲအဖြစ် အေးခဲသွားသည့်အလား အေးစက်သော လှိုင်းလုံးကြီး တစ်လုံး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ စင်စစ် ထိုအလင်းတန်းအောက်တွင် သူတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါများပင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရပြီး သူတို့သည် မိမိတို့၏ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားကာ သာမန်သေမျိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ကြရသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများမှာမူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
အဆုံးစွန်သော မဟာအမှောင်ထု အလင်းတန်းသည် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက နံနက်ခင်း တာအိုလောက၏ အစွန်ဆုံး မြောက်ဘက်ဒေသတွင် ထိုအလင်း တည်ရှိနေခဲ့စဉ်က ထိုအကြောင်းကို ပြောဆိုသူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရစမြဲ ဖြစ်သည်။
အနက်ရောင် အလင်းတန်း ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးရှသော နာကျင်မှုက စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ သူ့အား တောင့်တင်းသွားစေသည့် အခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ယံရှိ တောင်ကြီးများသည် မြေပြင်ဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြတော့သည်။
ထိုတောင်ကြီးများ၏ အရိပ်များသည် ပလ္လင်ပြင်ကိုသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ တောင်ကြီးများ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အရိပ်များမှာ ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင်မူ စုမင်နှင့် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူတို့သည် တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးခဲသွားစေခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံမှ ဖျက်ဆီးခြင်း ကပ်ဘေးကို ကျရောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပေပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မဟာအမှောင်ထု အလင်းအောက်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သူသည် လက်ဟန်တစ်ကွက် ပုံဖော်ရန် လက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် သူသည် တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
"နံနက်ခင်းတာအို ချိပ်ပိတ်စည်း"
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ကြသည်။ စူးရှသော နာကျင်မှုနှင့် တောင့်တင်းမှုတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ စိတ်ထဲ၌ အတွေး တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေတော့သည်။ အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း၌ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီး တစ်လှိုင်းကဲ့သို့ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ အလွန်တရာ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး နောက်တွင်ပင် သူတို့သည် ကျယ်လောင်သေည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးများကို ကြားနေရဆဲပင်။ မြေပြင်ကြီး တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး တောင်ကြီးများသည် ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများအကြားတွင် တောင်ကြီးများ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး အလင်းတိုင်ကြီးမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းမှာ ဝင်းခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ လေခွဲသံကြီးများနှင့် ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ရောယှက်သွားခဲ့၏။ ၎င်းတို့ အတူတကွ ပဲ့တင်ထပ်သွားတိုင်း တောင်တစ်လုံးစီ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
မဟာအမှောင်ထု အလင်းနှင့် တောင်ကြီးများ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် စုမင်သည် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်သည်းခံကာ အရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့လက်ထဲရှိ လှံရှည်ဖြင့် အလင်းတိုင်ကြီးထဲသို့ ထပ်မံ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက သူ့စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
"ဒါ ငါ့ဟာ၊ အဲဒါ ငါ့ဟာကွ။ ကျက်သရေတုံးလေးတွေ... ဒါ ငါ့ဟာကွ"
"ဒီအလင်းတန်းက ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဟာကွ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ တစ်ခုခုကို မှတ်မိနေသလိုပဲ... အား... သောက်ကျိုးနည်း၊ ငါ ပြန်စဉ်းစားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အနက်ရောင် အလင်းတန်းက ငါ့ဟာဆိုတာကိုတော့ ငါ သိတယ်။ ငါ့ဆီမှာ အရောင်ငါးမျိုးရှိတဲ့ အလင်းတန်း တစ်ခု ရှိသင့်တယ်။ အဲဒီအရောင်ငါးမျိုးစလုံး ပေါင်းစည်းသွားရင် စကြဝဠာထဲက အင်မော်တယ်တွေရဲ့ တာအို အားလုံးကို ငါ ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မယ်"
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ စူးရှသော အသံထဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူသည် စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ သူ ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး သူ့ဆံပင်များပေါ်ရှိ နီရဲသော အရောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ယင်းသည် စုမင် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်သတိရလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံထဲတွင် နှလုံးသားများကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားသည် စုမင်အား ဖျက်ဆီးခြင်း ကပ်ဘေးကို ဖော်ဆောင်နေသော အခြေအနေမှ အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ အော်ဟစ်လိုက်စဉ် တောင်ကြီးများ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာလည်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် စုမင်၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သူ့ဘာသာသူ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ မဆင်မခြင် ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
"အဲဒါ ငါ့ဟာ။ မင်း... ခွေးသူခိုး... အဲဒီအလင်းတန်းက ငါ့ဟာကွ"
စုမင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် ယခင်က ဤမျှထိ ရူးသွပ်နေခဲ့ခြင်း မရှိဖူးချေ။ သူသည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကြီး အတွင်း၌ ရတနာ အသစ်များကို ရှာဖွေရန် နှိုးဆွခံရစဉ်ကပင် ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
သူ့တွင် အမွေးအတောင် များများစားစား မရှိသော်လည်း နူးညံ့သော အမွေးနု အနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအမွေးများ အားလုံး ထောင်မတ်နေခဲ့၏။ ရူးသွပ်မှုများ လင်းလက်နေသည့် သွေးကြောယှက်သန်းနေသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ တွန့်လိမ်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာသည် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူက သူ့သလင်းကျောက်များ အားလုံးကို ခိုးယူသွားသည်ဟု အော်ဟစ်နေသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။
"စောင့်သာကြည့်နေလိုက်၊ မင်းရဲ့ ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာက မင်းကို ပညာပေးပြမယ်။ မင်း... ခွေးသူခိုး၊ ငါ သတိမထားမိတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ အနက်ရောင် အလင်းတန်းကို မင်း ခိုးသွားတာပဲ။ ဒီအလင်းတန်းက ငါ့ဟာကွ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလင်းတိုင်ကြီးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။
ထိုအနက်ရောင် အလင်းတန်း ပြန့်ကားသွားပြီး စူးရှသော နာကျင်မှုများ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သော်လည်း ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာမှာမူ မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ရပ်တန့်မသွားရုံမျှမက ပိုမို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သေးသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူသည် အလင်းတိုင်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်များသည် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့တော့သည်။
သူတို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားကြသောအခါ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူသည် ပထမဆုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာ အမူအရာမှာ ယခင်က သူ့အတွက် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ဖူးသော အသွင်အပြင်ဖြင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။ သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာတော့မည့်အလား တုန်ခါသွားခဲ့သော်လည်း အလင်းတိုင်ကြီးထဲတွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသဖြင့် နောက်ဆုတ်၍ မရနိုင်ချေ။ ထို့နောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်သံ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
"မင်းပဲ... သောက်ကျိုးနည်းကွာ။ မင်း မသေသေးဘူးလား။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် မသေဘဲ နေနိုင်ရတာလဲ။ ဘာလို့ မင်း သေမသွားနိုင်ရတာလဲ"
အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူထံမှ ပြင်းထန်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ စုမင်အား သူ့ထံသို့ ဆက်လက်ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိအောင် တားဆီးလိုက်သည်။ သူသည် ယိမ်းထိုးလျက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး ဝေဟင်တွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ တောင်ကြီးများသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ကျဆင်းနေခဲ့၏။ ထိုထဲမှ တစ်လုံး ပြိုကျ ပျက်စီးသွားတိုင်း အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ ပိုမိုမှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အလင်းတိုင်ကြီးထဲမှ အနက်ရောင်အမွေးအတောင်များနှင့် လူကိုလည်း တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် တုန်ခါနေပါစေ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို မြင်လိုက်ရချိန်ကလောက် ဆိုးရွားစွာ တုန်ခါသွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
"မင်းက ငါ့ဟာ။ ပြီးတော့ အလင်းတန်းကလည်း ငါ့ဟာပဲ။ ဒီသောက်ကျိုးနည်း အလင်းတန်းလေး... ဒီချစ်စရာကောင်းတဲ့ အလင်းတန်းလေးက မင်းကို ချိပ်ပိတ်ထားတာပဲ။ သောက်ကျိုးနည်း... ဒီအလင်းတန်းလေးက တကယ့်ကို အသဲယားစရာကောင်းလွန်းတယ်ကွ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာမှာ ယုတ္တိမတန်စွာ အော်ဟစ်ပြောဆိုနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့်သည် အလင်းတိုင်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် ချိပ်ပိတ်စည်း အားလုံး၏ သက်ရောက်မှုမှ ကင်းလွတ်ကြောင်းကို စုမင် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ချက် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင်အလင်းတန်း ထပ်မံ လင်းလက်လာသောအခါ သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး လက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် တောင်ကြီးများသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံသွားခဲ့တော့သည်။ ထိုတောင်ကြီးများမှာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းကို အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရင်း ပြိုကျပျက်စီးသွားကာ ပေါက်ကွဲသံကြီးများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ကြေမွသွားသော ကျောက်စရစ်ခဲများသည် ကျောက်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုကို ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့ပြီး ပြင်ပလောကမှ အကြည့်များအား ပိတ်ဆို့ တားဆီးလိုက်တော့သည်။
ထိုအရာများ အားလုံးကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသူများက မမြင်တွေ့နိုင်ကြတော့ချေ။ အနက်ရောင် အလင်းတန်း၏ တည်ရှိမှုက သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီး အသံများ အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပြင်ပဧရိယာရှိ မည်သူကမျှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြားနိုင်ကြချေ။ ထို့ပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သန်းချီသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပေပန်းတို့သည်လည်း အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ စုမင်၏ တောင်ကြီးများ ပြိုကျမှုကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ကျောက်မှုန့်မုန်တိုင်းက လူတိုင်းအား သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရစေရန် ပိုမို၍ တွန်းအားပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့် စုမင်၊ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ နှင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာတို့သာ အတွင်းဘက်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိရှိကြပေသည်။
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ကို အလင်းတိုင်ကြီးထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးသွင်းလိုက်သောအခါ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ထွက်ပြေးချင်နေသည့်အလား စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူသည် ချိပ်ပိတ်ထားသော ဧရိယာထဲမှ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ၏ အော်ဟစ်သံများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေမှုများ ရောယှက်နေခဲ့သည်။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ကလေးလေးရယ်။ ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို လာခဲ့ပါ။ မင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်လေး ဖက်ထားပါရစေ..." ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ တွန့်လိမ်နေသည်။ သူ့အသံမှာလည်း ထူးဆန်းနေ၏။ သူသည် အလင်းတိုင်ကြီးထဲသို့ တွားသွားဝင်ရောက်ရန် ခွန်အား အားလုံးကို အသုံးပြုနေစဉ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်ကာ ရုန်းကန်နေရသော အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူအား ဆက်လက်၍ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
သူ့စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုမင်ပင် ကြက်သီးများ ထသွားခဲ့ရသည်။ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူမှာမူ ၎င်းကို ပို၍ပင် ခံစားနေရပေသည်။ သူ အော်ဟစ်ရင်း ရုန်းကန်နေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ထူးခြားမလာခဲ့ချေ။ သူသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ဆက်လက်၍ တွားသွား ဝင်ရောက်လာသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့တော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အများစုမှာ အလင်းတိုင်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီကိုလာခဲ့ ကလေးလေး။ မင်းက ငါ့ဟာ၊ ဟားဟား... ဒီအလင်းတန်းက ငါ့ဟာပဲ။ ခုတော့ ငါ မှတ်မိပြီ။ သောက်ကျိုးနည်း... မင်းတောင်မှ ငါ့ဟာပဲကွ"
"ဟင်... ငါက မင်းရဲ့ အဖေဖြစ်ပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ သားဖြစ်နေမလား" သေချာပေါက်ပင် ဤမေးခွန်းက ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူ့ကို အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းအား ကုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပါးတရ လိမ်ခေါက်ကာ အလင်းတိုင်ကြီးထဲသို့ အပြည့်အဝ တွားသွားဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရယ်မောရင်း နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေခဲ့ပြီး ကမူးရှူးထိုးဖြင့်ပင် စတင်ရေရွတ်နေခဲ့တော့သည်။
"သားလေး... မင်းရဲ့ ဖေဖေ ရောက်လာပြီ။ မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါ တကယ် ညင်ညင်သာသာလေး လုပ်ပေးမှာပါ။ အာ... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာလို့ ခေါ်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ပြန်စကြရအောင်။ မင်း စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေပြီး စူးရှသော အသံဖြင့် ရယ်မောကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပင် နောက်ဆုတ်လိုက်သေးသည်။
"ကလေးလေး... မင်းရဲ့ ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာ ရောက်လာပြီ။ မင်း ထပ်ပြီး ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူးကွယ်" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ အသံမှာ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူ၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ချက်ချင်း အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ သူ မြင့်တက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် အစားအစာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဆာလောင်နေသည့် ခွေးရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး အတောင်ပံများဖြင့် သူ့အား ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အချင်းချင်း ထိတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုချက်တွင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ တုန်ယင်နေစဉ် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အနက်ရောင် အမွေးတစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုချက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနက်ရောင်အမွေးအတောင်များနှင့် လူသည် ပျော့ခွေသွားခဲ့တော့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနက်ရောင်အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ကားသွားပြီးနောက် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
သူနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ အသိစိတ် ပြန်လည်ရရှိလာပုံရသော ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ ဖြစ်ပြီး သူသည် စုမင်၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။
"ငါတော့ ချမ်းသာပြီကွ။ ကောင်လေးစုမင်... သောက်ကျိုးနည်း၊ ငါတော့ ချမ်းသာပြီ။ ဒီအမွေးက သလင်းကျောက် ဘယ်လောက်ရမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။ ငါ အဲဒီအတွက် သလင်းကျောက် တစ်ရာလောက် ရနိုင်မယ်လို့ ထင်လား"
"မင်း အဲဒီ မဟာအမှောင်ထု အလင်းကို သုံးနိုင်လား" စုမင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့။ အဲဒါက ငါပိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုလိုပဲ ခံစားရတယ်။ ထူးဆန်းတယ်။ ဒါက ငါ့အတွက် အမြဲတမ်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အရာလိုမျိုးပဲ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားကာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုန်တိုင်းနှင့် လေဆင်နှာမောင်းတို့မှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ ကျောက်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော တောင်ကြီးများစွာမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အခြားတောင်ကြီးများသည် သူတို့၏ မူလနေရာများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသောအခါ စုမင် လှည့်လိုက်ပြီး ပလ္လင်ပြင်ပရှိ လူအုပ်ကြီးထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာ အမူအရာများနှင့်အတူ အံ့အားသင့်နေကြသော အကြည့်များကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
လူများကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အလင်းတိုင်ကြီးထဲတွင် မည်မျှကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့မှန်း မသိရသော အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များနှင့် လူမှာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန်အတွက် သူ လှည့်ကြည့်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။