အခန်း (၂၉-၃၀)

အခန်း ၂၉

ပန့်ကန့်က အခန်းပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ကျားကျန်းရှီလည်း ဆက်လက်၍ မစားသောက်နိုင်တော့ဘဲ မြေးဖြစ်သူ တစ်ခုခုဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပန်းကန်နှင့် တူများကို အလျင်အမြန် ချထားကာ အိမ်ပြင်သို့ ထွက်လာသည်။

"မင်းက အမေဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းမရှိတာကို ကလေးအပေါ် ဘာလို့ ပုံချနေတာလဲ၊ ကလေးက ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ"

ထိုအချိန်တွင် အခန်းထဲ၌ လှဲနေသော ကျားတုန်းရွှီ၏ စိတ်ထဲတွင် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။ပန့်ကန့်က သူ၏ သွေးသားအရင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင် ဆက်လက်အသက်ရှင်သန်ရန် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်လေးလည်း ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ပန့်ကန့်တို့ စကားများရန်ဖြစ်ကြသောအခါ သူက သဘာဝကျစွာပင် မိမိ၏ ကလေးဘက်မှ ရပ်တည်ရပေမည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် ခံစားရခက်သွားသည်။အသက်ရှူကျပ်မှုနှင့် စိတ်ဖိစီးမှုများက တစ်စထက်တစ်စ စုပုံလာခဲ့‌သည်။ထိုအရာက အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပေါက်ကွဲမည်ကို သူမ လုံးဝ မသိရှိနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့‌သည်။

သို့သော် သူမ သေချာပေါက် သိရှိနိုင်သောအရာမှာ ယခုအချိန်တွင် သူမ အလွန်တရာ နောင်တရနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊ ကျားမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့မိခြင်းကို အလွန်တရာ နောင်တရနေမိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

……

ချန်ကောဟွားကမူ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ တွေးတောနေမည်ကို သဘာဝကျစွာပင် မသိရှိခဲ့ချေ။သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမက နောင်တရနေလျှင်ပင် ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ချင်ကျင်းယွီအား အတူတကွ ထမင်းစားရန် ခေါ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တံခါးဝမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် သူ မနေနိုင်ဘဲ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လာသူမှာ ပန့်ကန့်ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရ‌သည်။ဤခွေးကောင်လေးမှာ အစားအမက်ဆုံးသော ကျေးဇူးကန်းသူလေး ဖြစ်သည်။

ယခု တံခါးဝတွင် ပေါ်လာပြီး သူတို့အိမ်၏ မီးဖိုချောင်ကို ခွေးလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခြင်းမှာ ရေလုံပြုတ်ငါး၏ မွှေးရနံ့ကြောင့် မြှူဆွယ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သောအခါ ချန်ကောဟွား၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အကျင့်ယုတ်လိုသော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ထို့နောက် ရေလုံပြုတ်ငါးအသားလွှာနှင့် ရေလုံပြုတ်ဝက်သားလွှာ တစ်ပန်းကန်စီ ခပ်ယူပြီးနောက် သူက တိုက်ရိုက်ပင် အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ သူတို့အိမ်၏ မီးခိုးခေါင်းတိုင်ကို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေသော ပန့်ကန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပန့်ကန့်က ချန်ကောဟွား အပြင်ထွက်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို ခေါင်းလှည့်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများကို ဟန်ဆောင်ကာ ကန်နေခဲ့‌သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ဤကဲ့သို့သော ဟန်ဆောင်မှုများက ချန်ကောဟွား၏ အကဲခတ်မှုကို မည်သို့ ရှောင်လွှဲနိုင်မည်နည်း။

ချန်ကောဟွားက အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် သူက ပန့်ကန့်၏ အနီးသို့ လျှောက်မသွားခဲ့ချေ။ထို့အစား ပန်းကန်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရေလုံပြုတ်ငါးအသားလွှာကို တူဖြင့် ညှပ်လျက် ပန့်ကန့်၏အရှေ့တွင် ရပ်နေလိုက်သည်။

တောက်ပကာ ရဲရဲနီနေသော ဟင်းရည်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ငါးအသားလွှာလေးက ခပ်ဖျော့ဖျော့ အငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေလျက် ပန့်ကန့်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန့်ကန့် တစ်ခါမျှ မရဖူးသော ပူပူစပ်စပ်မွှေးပျံ့သည့် အနံ့တစ်မျိုးပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချန်ကောဟွား၏ ပါးစပ်မှလည်း "ရွှတ်" ဟူသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအသံ၊ ဤအနံ့၊ ဤနူးညံ့မှုတို့က ငါးအသားလွှာသည် ခေါက်ဆွဲထက်ပင် ပို၍ နူးညံ့ကြောင်း မည်သူမဆို သိရှိနိုင်သည်။

လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်လျှင်ပင် ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ သွားရည်ကျလိုစိတ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အစားအ‌သောက် အမက်ဆုံးဖြစ်သော ပန့်ကန့်အတွက်ဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပန့်ကန့်မှာ သွားရည်ကျလွန်း၍ ရူးသွပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား အနည်းငယ်ခွဲဝေကျွေးမွေးရန် ရူးသွပ်စွာ မျှော်လင့်မိသွားသည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားက ခွဲဝေပေးမည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မပြခဲ့ချေ။

ပန့်ကန့်၏ မျက်နှာရှေ့တွင် သူက တစ်ဖတ်ပြီးတစ်ဖတ် စားပစ်လိုက်‌သည်။ စားပြီးနောက်တွင် ဟင်းရည်များကိုပါ တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် သောက်ချလိုက်သေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပန်းကန်ထဲ၌ ဘာမျှမကျန်တော့ကြောင်းကို ပန့်ကန့်အား ပြသလိုက်သေးသည်။အထဲတွင် စားကြွင်းစားကျန် ငါးရိုးတချို့သာ ကျန်ရှိ‌တော့သည်။

ထို့နောက် ငါးရိုးများကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သောအခါ ပန့်ကန့်က ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်သည်။ ငါးရိုးများကို ကောက်ယူကာ အရသာ မည်သို့ရှိမည်ကို မြည်းစမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ခွေးဝါတစ်ကောင်က ချန်ကောဟွား၏ ခြေရင်းရှိ ငါးရိုးများအားလုံးကို စားပစ်လိုက်‌သည်။ဤမြင်ကွင်း ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ပန့်ကန့်မှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။သူက လုံးဝကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက နေရာတွင်ပင် ငေးမောကာ ရပ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့်စကားပြောရမည်ကို မသိတော့‌ေချ။သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းနစ်နာနေကြောင်းကိုသာ သိရှိတော့‌သည်။ထို့နောက် သူ့ထံမှသာ ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးသံတစ်သံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

"ဝူးဝူးဝူးဝူး……"

ငိုကြွေးသံများက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာခဲ့ပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူများအားလုံးက ပန့်ကန့်သည် အလွန်တရာ ကြီးမားသော မတရားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်ဟု မသိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုအရ ထင်မြင်လိုက်ကြသည်။

အလွန်တရာ စပ်စုလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသော လူများအားလုံးက အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အိမ်နီးချင်းများက စကားများများ မပြောရသေးမီမှာပင် ကျားကျန်းရှီက ချန်ကောဟွား ရှိရာဘက်သို့ အလျင်စလို ပြေးလာသည်။သူမ ထွက်လာသည်မှာ ပန့်ကန့်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပန့်ကန့် ပြေးသွားသည်မှာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူမက ချက်ချင်း လိုက်မမီခဲ့ချေ၊ သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားသောအရာမှာ ပန့်ကန့်က ချန်ကောဟွား၏ နေရာသို့ ပြေးလာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အသံကုန်ဟစ်၍ ငိုကြွေးနေသော ပန့်ကန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျားကျန်းရှီမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

ပန့်ကန့်အား ချန်ကောဟွားက ရိုက်နှက်လိုက်သည်ဟု သူမက မသိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုအရ ထင်မြင်လိုက်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ မြေးဖြစ်သူက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှလောက် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေး‌နေမည်နည်း။

သူမက ချန်ကောဟွားအား စကားပြောခွင့် မပေးဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အော်ဟစ်ဆဲရေးတော့‌သည်။

"ဒီသေနာကျမယ့် ချန်ကောဟွား၊ နင်က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လူကြီးဖြစ်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ရတာ အရှက်မရှိဘူးလား"

ကျားကျန်းရှီဟူသော မိန်းမကြမ်းကြီး၏ အသံမှာ လမ်းမပေါ်ရှိ အသံချဲ့စက်ထက်ပင် ပို၍ ကျယ်လောင်လှသည်။သူမက အသံကုန်ဟစ်၍ ဆဲရေးလိုက်သောအခါ ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးက ပြဿနာတက်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားကြသည်။

ပြဿနာကြီး တက်ပြီပေါ့

ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးရှိ လူများအားလုံးက ပြေးလာကြသည်။ မသန်စွမ်းဖြစ်နေသော ကျားတုန်းရွှီကိုပင် ချင်ဟွိုင်ယွီက တွန်း၍ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့‌သည်။ကျားတုန်းရွှီတို့ ဇနီးမောင်နှံက ပန့်ကန့်မှာ လူရုပ်ပင် မပေါ်တော့လောက်အောင် ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ငါ့ရဲ့ သားလေး၊ သားလေးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုနေရတာလဲ"

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ အဖေက သားအတွက် တရားမျှတမှုရအောင် လုပ်ပေးမယ်"

ကျားမိသားစုဝင်များ အော်ဟစ်ဆူပူပြီးနောက် အခြားသူများက မည်သည့်ကိစ္စ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်းကို မသိရှိကြသော်လည်း ကျားကျန်းရှီတို့ မိသားစု မတရားခံလိုက်ရသည်ဟု မသိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုအရ ထင်မြင်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျားကျန်းရှီကလည်း စကားအပိုများ မပြောတော့ဘဲ လူအများ၏ အရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီသေနာကျမယ့် ချန်ကောဟွားက လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ငါ့မြေးလေးကို နောက်ကွယ်ကနေ အနိုင်ကျင့်တယ်၊ အားလုံးပဲ လာပြီး ငါ့ကို အကဲဖြတ်ပေးကြပါဦး"

ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေသော လူများက ကျားကျန်းရှီ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမသည် မျက်မြင်သက်သေဖြစ်သည်ဟု မသိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုအရ ထင်မြင်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း ချက်ချင်းလိုလို အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာကြသည်။

ကလေးက ဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ်ထိလက်ရောက် အနိုင်ကျင့်လို့ ရမှာလဲ

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤခေတ်ကာလတွင် မည်သည့်အိမ်၌မဆို အနည်းနှင့်အများဆိုသလို ကလေးရှိကြသည်။ အကယ်၍ ကလေးများကို အနိုင်ကျင့်တတ်သော ဤကဲ့သို့ လူကြီးမျိုး ရှိနေပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် မိမိတို့၏ ကလေးများလည်း လိုက်၍ ဒုက္ခရောက်မည်ဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် လူအတော်များများက ချန်ကောဟွားအား ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့က အပြစ်တင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်တွင်ပင် ချန်ကောဟွားကမူ ခပ်အေးအေး မျက်နှာထားဖြင့်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မိမိနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိဟန်ဖြင့်သာ ဂရုမစိုက်သလိုနေနေသည်။

ကျားကျန်းရှီက ချန်ကောဟွား၏ သဘောထားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချန်ကောဟွားသည် အခေါင်းမမြင်ရဘဲ မျက်ရည်မကျသူဟု ထင်မြင်လိုက်ပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း အံကြိတ်မတတ် မုန်းတီးသွားသည်။ထို့နောက် အင်္ကျီလက်ကို ပင့်တင်ကာ ပန့်ကန့်ဘက်သို့ လှည့်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မြေးလေး၊ မကြောက်နဲ့၊ ချန်ကောဟွားက မြေးလေးကို ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်တာလဲဆိုတာ မြန်မြန်ပြောပြလိုက်စမ်း"

သူမ ပြောပြီးနောက်တွင် ချန်ကောဟွားအား အငြိုးတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသေးပြီး လက်ပါတော့မည့် အမူအရာမျိုးပင် ဖြစ်နေခဲ့‌သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပန့်ကန့် ပြောလိုက်သော စကားက ကျားကျန်းရှီ၏ မျက်နှာကို အရှက်ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား‌စေသည်။

"ဝူးဝူးဝူး……"

"သူ…… သူစားတာက အရမ်းမွှေးတာပဲ……"

"ဒါ…… ဒါပေမဲ့ အရိုးကိုတောင်မှ သားကို မကျွေးဘူး……"

……

အခန်း ၃၀

ပန့်ကန့်က ဤစကားမျိုးကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။ထိုနောက်တွင် ယန်မိသားစုမှ ကလေးအနည်းငယ်က တိုက်ရိုက်ပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့သုံးယောက် ရယ်မောလိုက်သောအခါ ထိုနေရာရှိ လူအများကလည်း ထပ်တူပင် အောင့်အည်းမထားနိုင်ကြတော့ဘဲ အသံကုန်ဟစ်ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလာကြသည်။

ပြင်ပကိစ္စများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တတ်သော နားမကြားသည့် အဘွားအိုပင်လျှင် တဟားဟားဟု ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်‌ေသးသည်။

အခြားသူများက ပြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်ရယ်မောနေကြချိန်တွင် ကျားကျန်းရှီတို့ မိသားစုမှာမူ စိတ်ထဲတွင် ပြောပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ခံစား ရခက်နေသည်။အထူးသဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီပင် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ သားဖြစ်သူက ဤမျှလောက် အသုံးမကျသော စကားမျိုးကို ပြောဆိုလာသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက ပန့်ကန့်အား ဗိုက်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းပစ်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာသည်။

ကျားတုန်းရွှီမှာလည်း ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရင်ဘတ်ကြီးမှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။သူက အသက်ရှူပင် မဝတော့သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သူ့အတွက်မူ သူသည် မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားပြီးကတည်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးစိတ်များ လွှမ်းမိုးနေ‌ေသာကြောင့် အိမ်ထဲတွင်သာ အမြဲတစေ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး ခြံဝန်းအတွင်းရှိ လူများ၏ အကြည့်များကို ရှောင်လွှဲနေခဲ့သည်။

စောစောက သားဖြစ်သူ၏ ငိုကြွေးသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီအား တွန်းခိုင်း၍ ထွက်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် ဩဇာအာဏာ တစ်ခါလောက် ပြသရန် စဉ်းစားထားသည်။ သူက အစီအစဉ်များကို ကြိုတင်၍ ရေးဆွဲထားပြီးသားဖြစ်သည်။

အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လူအများ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များကို အသုံးချကာ ချန်ကောဟွားအား ဒေါသတကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် တွေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့သောအရာမှာ မိမိ၏ သားဖြစ်သူ ငိုကြွေးရခြင်းမှာ သွားရည်ကျလွန်း၍ ငိုကြွေးရခြင်း ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ဤအ‌ေခြအ‌ေနက သူ့အား ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပြန်လည်စဉ်းစားသုံးသပ်မိစေသည်။

သားဖြစ်သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျရတာလဲ

နဂိုနေရာသို့ ပြန်ဆက်ရမည်ဆိုလျှင် လူအများ၏ ရယ်မောသံများ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ကျားကျန်းရှီလည်း နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

သူမ ဘယ်တုန်းက ပေါ်တင် အရယ်ခံရဖူးလို့လဲ

သူမက ချက်ချင်းပင် ရီကျုံးဟိုင်အား လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဦးလေးကြီးရီ၊ ချန်မိသားစုက ငါတို့အိမ်က ပန့်ကန့်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာ၊ ခင်ဗျား နည်းနည်းလေးတောင် ဝင်မပါတော့ဘူးလား"

ယခုအချိန်တွင် ခြံဝန်းအတွင်းရှိ လူများက ပန့်ကန့်အား လှောင်ပြောင်နေကြသည်ကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်‌ချေ၊ သို့မဟုတ်ပါက လူအများ၏ ဒေါသကို အလွယ်တကူ ဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို ကျားကျန်းရှီက သိရှိထားသဖြင့် ပြဿနာကို ရီကျုံးဟိုင်ထံသို့ ကန်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရီကျုံးဟိုင်က ကြားပြီးနောက်တွင် အပေါ်ယံ၌ ပြုံးနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကျိန်ဆဲနေသည်။

ကိုယ့်မြေးက သတ္တိကြောင်တာလေ၊ အခု ငါက မင်းတို့ ကျားမိသားစုအတွက် မျက်နှာထွက်ပြပေးရဦးမှာလား

ပြီးတော့ ချန်ကောဟွားကလည်း အရှုံးခံမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ဘူးဟ

ကျားကျန်းရှီရဲ့လုပ်ရပ်က တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း ရီကျုံးဟိုင်သည် ဦးလေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ခြံဝန်းအတွင်း၌ အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက သဘာဝကျစွာပင် ဖြေရှင်းပေးရမည့် တာဝန်ရှိသည်။ထို့ကြောင့် သူက တစ်ချက် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားအား အကြံပြုပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောဟွား၊ ပန့်ကန့်က ငယ်ပါသေးတယ်၊ အစားမက်တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း တစ်ချိန်လုံး ငိုနေတာကလည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလေ၊ မင်းကများ……"

ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာလည်း အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလှသည်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဖြင့် အကျပ်ကိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ချန်ကောဟွားအား ပန့်ကန့်၏ အစားမက်မှုကို ဖြေဖျောက်ပေးရန် ငါးအနည်းငယ် ထုတ်ပေးစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ဤသို့ဆိုလျှင် ဤကိစ္စမှာ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ စကားမှာ ပြောဆို၍ပင် မပြီးဆုံးသေးချေ။ချန်ကောဟွားက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ချန်ကောဟွားက ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်တောင် စကားပြောရ လွယ်ကူနေရတာလဲ

သို့သော် ဤအတွေးများက အချိန်မည်မျှပင် မခံလိုက်ရဘဲ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံရမှုက အလျင်အမြန်ပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်ကောဟွားက အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။သူက သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူအတွက် ခပ်ထားသော ရေလုံပြုတ်ငါးအသားလွှာများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ကျင်းယွီမှာ အနားယူနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်ကိစ္စများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူမ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

ရေလုံပြုတ်ငါးအသားလွှာများကို ကိုင်ဆောင်၍ ထွက်လာပြီးနောက် ချန်ကောဟွားက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားကာ ပန့်ကန့်အပြင် ရှောင်တန်းနှင့် ဟွိုင်ဟွားတို့ နှစ်ယောက်ကိုပါ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကလေးသုံးယောက်လုံးက သူ့အား ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချန်ကောဟွားက ယခင်က ငါးစားပြခဲ့သော လုပ်ရပ်ကို ထပ်မံ၍ စတင်လိုက်လေတော့သည်။

ရွှတ် ရှလွတ်

မျိုချသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပန်းကန်ထဲရှိ ရေလုံပြုတ်ငါးအသားလွှာများကို ပြောင်စင်သွားသည်အထိ စားပစ်လိုက်သည်။ ပန်းကန်ထဲရှိ ဟင်းရည်များကိုလည်း သဘာဝကျစွာပင် ကုန်စင်အောင် သောက်ချလိုက်သည်။

ဆိုရမည်ဆိုလျှင် ချန်ကောဟွားသည် တစ်ဝင်းလုံးရှိ လူများ၏ အရှေ့တွင် နောင်ခေတ်ကာလများတွင်မှ ရှိသော စားသောက်ပြသမှု အစီအစဉ်တစ်ခုကို စတင် ဖျော်ဖြေနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ထို့အပြင် စားသောက်နေပုံမှာ အလွန်တရာ အရသာရှိနေပုံပင်‌ေပါ်သည်။

ချန်ကောဟွားက ထိုငါးအသားလွှာ တစ်ပန်းကန်လုံးကို စားသောက် ပြီးစီးသွားပြီးနောက်တွင် တစ်ဝင်းလုံးရှိ လူများအားလုံးလည်း နောက်ဆုံးတွင် ပန့်ကန့်က မည်သည့်အတွက်ကြောင့် သွားရည်ကျလွန်းပြီး ငိုကြွေးရသည်အား နားလည် သဘောပေါက်သွားကြလေတော့သည်။

ဒီလခွမ်း‌ေကာင်က ဒီလောက်တောင် အရသာရှိရှိ စားပြနေမှတော့ ကလေးတွေမ‌ေပြာနဲ့ လူကြီးတွေတောင်မှ တောင့်မခံနိုင်ဘူး

ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် လျိုဟိုင်ကျုံး၏ ကလေးများနှင့် ယန်ပုကွေ့၏ ကလေးအချို့မှာလည်း သွားရည်ကျလွန်း၍ တံတွေးများကို တရွှတ်ရွှတ် မျိုချနေကြရသည်။သူတို့သည်သာ ငိုတတ်သော အရွယ်ကို ကျော်လွန်မသွားခဲ့ပါက ပန့်ကန့်ထက်ပင် ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

လူအနည်းငယ် တံတွေးမျိုချနေကြချိန်မှာပင် ပန့်ကန့်က ဆက်လက်၍ အောင့်အည်းမထားနိုင်တော့ချေ။

မဟုတ်သေးဘူး…

ပန့်ကန့် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ကျားမိသားစုမှ ကလေးသုံးယောက်လုံး သွားရည်ကျလွန်း၍ ငိုကြွေးလာကြလေတော့သည်။

"ဝူးဝူးဝူး……"

"အားအားအား……"

"ဝါးဝါးဝါး……"

ကလေးသုံးယောက်လုံးက တစ်ယောက်မကျန် အသံကုန်ဟစ်ကာ ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးလာကြသည်။ ဤငိုကြွေးသံများမှာ ယခင်တစ်ကြိမ်က ပန့်ကန့် ငိုကြွေးသည်ထက်ပင် ပို၍ ကျယ်လောင်လှသည်။

ပန့်ကန့်တို့ သုံးယောက် ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးလာကြသောအခါ ခြံဝန်းအတွင်းရှိ ဦးလေးကြီး သုံးဦးမှာ ပို၍ပင် သနားကရုဏာ သက်လာကြသည်။အစားအမက်ဆုံး အရွယ်တွင် လူကို သေလုမတတ် ဒုက္ခပေးတတ်သော ချန်ကောဟွားနှင့် လာရောက်ဆုံတွေ့ရသည်ကို သနားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သနားကရုဏာ သက်ပြီးနောက်တွင်လည်း ဦးလေးကြီး သုံးဦးမှာလည်း မတတ်သာစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အတွက်မူ ချန်ကောဟွား၏ လုပ်ရပ်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုံးဝ မကိုင်တွယ်နိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အိမ်တံခါးဝတွင် ထမင်းမစားရဘူးဟု မည်သည့်ဥပဒေက ပြဋ္ဌာန်းထားပါသနည်း။ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ပန့်ကန့်တို့ ကလေးသုံးယောက်အပေါ် သနားကရုဏာ သက်သော သဘောထားဖြင့်သာ တုံ့ပြန်နိုင်ကြသည်။

"မြေးလေး၊ မငိုနဲ့တော့၊ မနက်ဖြန် အဖွား မြေးလေးကို ငါးစားလို့ရအောင် လုပ်ပေးမယ်"

စိတ်လောသွားသဖြင့် ကျားကျန်းရှီက ပန့်ကန့်အား ပြောဆိုလိုက်သည်။သို့သော် ပန့်ကန့်တို့ သုံးယောက်မှာ လူရုပ်ပင် မပေါ်တော့လောက်အောင် ငိုကြွေးနေကြဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက သဘာဝကျစွာပင် ထိုကိစ္စတွင် မျက်နှာပြန်လည်ရရှိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို သိရှိထားသည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအ‌ေခြအ‌ေနက အလွန်တရာ ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်လေ‌သည်။ထို့ကြောင့် ကျားကျန်းရှီအား ကလေးများကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် ပြောလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကျားမိသားစုဝင်များအားလုံး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ကျားကျန်းရှီက ချန်ကောဟွားအား အငြိုးတကြီးဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ရန် မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာ မနက်ဖြန်တွင် ယန်ပုကွေ့နှင့် အတူတကွ မြို့ပြင်ထွက်ကာ အရှေ့ဘက်သို့ ငါးသွားမျှားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကျရောက်လာပါက ငါးကြီးကြီး သုံးလေးကောင်ခန့် မျှားလာခဲ့ပြီး ချန်ကောဟွား၏ မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြတ်ရိုက်ပြမည် ဖြစ်သည်။ထိုသို့ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကျားကျန်းရှီက ပန့်ကန့်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်သွားသည်။

သို့သော် ပန့်ကန့် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူက မျက်လုံးများကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားရှိရာဘက်သို့ ထပ်မံ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည် တစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

အခြားသူများက ဤအချက်ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြသော်လည်း ကျားကျန်းရှီတို့ ထွက်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဤနေရာတွင် ကြည့်ရှုစရာ ပွဲမရှိတော့ကြောင်းကို သိရှိသွားကြသည်။ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးလည်း လူစုကွဲသွားကြလေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် အရာအားလုံးက ထပ်မံ၍ အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

……

လူအားလုံး ထွက်သွားကြပြီးနောက် ချန်ကောဟွားလည်း အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သည်။

သို့သော် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

စောစောက ပန့်ကန့် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချန်ကောဟွားအား ကြည့်သွားသည့် ပုံစံကို သူက အချိန်ကိုက် မြင်တွေ့လိုက်သည်။

ချန်ကောဟွားအနေဖြင့် ပန့်ကန့်အပေါ် နားလည်ထားမှုများအရ ဤကောင်လေးက သေချာပေါက် သူခိုးစိတ် ပေါက်သွား‌ေကြာင်းသိလိုက်သည်။

သိထားရမည်မှာ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ပန့်ကန့်ဟူသော ဤမြေခွေးပေါက်စလေးသည် ဟယ်ယွီကျူး၏ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အစားအသောက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ခိုးယူစားသောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိမိထံ၌ သူ စားချင်နေသော ငါးများ ရှိနေသည့်အပြင် လမုန့်များလည်း ရှိနေသေးရာ သူက သူခိုးရုပ် ပေါက်နေသော မျက်နှာထားကို ပြသသွားခဲ့ခြင်းမှာ မိမိ၏ အိမ်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

ချန်ကောဟွား၏ မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက တွေးတောရုံသာ တွေးတောမည်ဆိုပါက ထားလိုက်၍ရသည်။သို့သော် ဤမြေခွေးပေါက်စလေးက တကယ်တမ်း လက်ရဲခြေရဲ လုပ်ရဲမည်ဆိုပါက မိမိက တစ်ဖက်လူအား ပညာအသေအချာ ပြပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ဒါနဲ့ နေပါဦး စောစောကလေးတင် သားရဲဖမ်းထောင်ချောက် ရထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား

ချန်ကောဟွားက စောစောက မိမိ လက်မှတ်ထိုးဝင်ရောက်(စာရင်းသွင်း)စဉ်က သားရဲဖမ်းထောင်ချောက် ရရှိခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

ရဲတင်းသော အစီအစဉ်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ထိုနောက်တွင် သူက အိမ်ထဲရှိ ပစ္စည်းကောင်းများအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝှက်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သားရဲဖမ်းထောင်ချောက်ကို သေချာစွာ နေရာချထားလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှု အသံများ အနည်းငယ် ကျယ်လောင်နေသောကြောင့် ချင်ကျင်းယွီမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း လန့်နိုးသွားခဲ့‌သည်။ သူမ နိုးလာပြီးနောက် အသံကြားရာ မီးဖိုချောင်သို့ လျှောက်လာသည်။

ထို့နောက်တွင် ချန်ကောဟွားက သားရဲဖမ်းထောင်ချောက်ကို ချထားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။သူက ချထားပြီးနောက် အပေါ်မှ ကောက်ရိုးအနည်းငယ်ကိုပင် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သေးသည်။

ဤသားရဲဖမ်းထောင်ချောက်၏ အရှေ့ဘက် မီးဖိုခုံပေါ်တွင်မူ ရေလုံပြုတ်ငါးအသားလွှာများ အပြည့်ထည့်ထားသော ဇလုံတစ်လုံးကို တင်ထားသည်။

"ယောကျ်ား၊ ရှင် ဒါဘာလုပ်နေတာလဲ" ချင်ကျင်းယွီက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခိုးစားတဲ့ ကြွက်ကို ဖမ်းမလို့"

ချန်ကောဟွားက ခေါင်းပင်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်တွင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေသော ချင်ကျင်းယွီက သူမ၏ မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် အိပ်ရာမှ မနိုးသေးသကဲ့သို့ ထင်မှတ်နေသည်။

ထိုသို့ ပွတ်သပ်ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်ရှိ သားရဲဖမ်းထောင်ချောက်ကို ထပ်မံ လှမ်းကြည့်လိုက်လေကာ လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့‌သည်။

ဘာ ကြွက်ဖမ်းမယ် ဟုတ်လား၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ထောင်ချောက်ကြီးနဲ့လေ

ကျားကိုဖမ်းမယ်ဆိုရင်တောင် ယုံလောက်တယ်၊ ဘယ်လိုလုပ် ကြွက်ဖမ်းဖို့အတွက် သုံးမှာလဲ

ဒါက ကြက်ကလေးသတ်ဖို့ နွားပေါ်ဓားကြီး သုံးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား

……