အခန်း (၃၉-၄၀)

အခန်း (၃၉)

ချန်ကောဟွားသည် အရေးပါသော နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး ခြံဝန်းအတွင်းရှိ လူယုတ်မာများ အချင်းချင်း အားပြိုင်နေကြသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။ထိုအရာက တစ်မူထူးခြားသော အရသာတစ်မျိုးဟုလည်း ဆိုနိုင်ပေသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ကျားကျန်းရှီ တစ်ယောက် အလွတ်မပေးဘဲ ပြဿနာရှာနေသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ပြိုလဲသွားသည်။

"အားလုံး ရပ်လိုက်ကြစမ်း"

"ငါ့ရဲ့ ပန့်ကန့်က ဆေးရုံမှာ ခွဲစိတ်နေရတုန်း၊ ဆရာဝန်က ခြေထောက် ဖြတ်ရနိုင်ခြေ ရှိတယ်လို့တောင် ပြောနေတာ၊ နင်တို့က ပြဿနာကို မဖြေရှင်းဘဲ ဒီမှာ လာပြီး လျှောက်ရမ်းနေကြတယ်ပေါ့"

ချင်ဟွိုင်ယွီက ပြောပြီးသွားသောအခါ ကျားကျန်းရှီသည် ကြောင်အမ်းသွားသည်။သူမ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ အပ်ပေါက် အရွယ်အစားခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာမျိုး ဖြစ်သွားသည်။ထို့နောက် သူမသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ပုံလျက်သား ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြေလူးကာ အော်ဟစ်ငိုယိုတော့သည်။

"သနားစရာကောင်းတဲ့ ငါ့မြေးလေး"

"နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် အလုပ်ခံလိုက်ရတာလဲ"

မျက်စိမှိတ်ထားသော ကျားတုန်းရွှီ၏ မျက်မှောင်များမှာ မတတ်သာဘဲ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရသည်။

အမှန်တော့ သူက မေ့မြောသွားခြင်း မဟုတ်ချေ။ ရှားကျူး၏ပါးရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ အရှက်ရစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်ဟု ထင်မြင်မိသဖြင့် မျက်စိမှိတ်ကာ အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်‌သည်။

ဤအချိန်တွင် ခြံဝန်းအတွင်းရှိ လူများအားလုံးသည်လည်း ပြဿနာ၏ ကြီးလေးမှုကို သတိပြုမိသွားကြပြီး မည်သူကမျှ ဝင်ရောက် ဖြန်ဖြေခြင်း မပြုကြတော့ချေ။

ရီကျုံးဟိုင်သည် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဟယ်ယွီကျူးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း အကြည့်များကမူ… မင်း ဆက်ပြီး တာဝန်ယူဦးမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်လျှော့လိုက်တော့မှာလား…ဟု မေးမြန်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဘေးဘက်ရှိ ဟယ်ယွီရွှိန်သည်လည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ရှားကျူး၏ ညီမဖြစ်သဖြင့် ရှားကျူး၏ စိတ်နေသဘောထားအရ ဤကိစ္စကို လုံးဝ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ကျားမိသားစုကို ဒီလောက်အထိ ကူညီနေရတာလဲ

ဤသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟယ်ယွီကျူးမှာမူ သူတို့၏ တွေးတောပုံများကို မသိရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ အမြင်အရ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိသည် ဤအဆင့်အထိ တာဝန်ယူခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ထပ်ပြီး နည်းနည်းလောက် တောင့်ခံလိုက်လျှင် ချင်ဟွိုင်ယွီ တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားနိုင်သည်။ထို့ကြောင့် သူသည် ပန့်ကန့်ကို ဆက်လက် ကူညီရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စက ငါ့မှာ တာဝန်ရှိတယ်၊ ငါ့ ပြဿနာပဲ ဟုတ်ပြီလား"

"ဒါပေမဲ့ အခု ကိစ္စက ဒီလိုဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ အားလုံး ပြောကြည့်ကြပါဦး"

ကျားကျန်းရှီသည် ရှားကျူး တစ်ယောက် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့သည့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ သဘာဝကျကျပင် ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

သားဖြစ်သူက အရိုက်ခံရ၍ သတိလစ်သွားပြီး မြေးဖြစ်သူက ခြေထောက်ဖြတ်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

သေချာသည်မှာ သားဖြစ်သူမှာ အရိုက်ခံရ၍ သတိလစ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး မြေးဖြစ်သူမှာလည်း ခြေထောက်ဖြတ်ရမည်မှာ အလားအလာ တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသည်။ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်းပင် စိတ်ကူးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာမှာ ငွေညှစ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဟယ်ယွီကျူး ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူကြောင်း ဝန်ခံထားသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ငွေနည်းနည်းပါးပါး မညှစ်လိုက်လျှင် ကျားကျန်းရှီဟူသော သူမ၏ နာမည်နှင့်ပင် မတန်တော့ချေ။ထို့ကြောင့် ကျားကျန်းရှီသည် မာနထောင်လွှားသော ပုံစံဖြင့် လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို ထောင်ပြကာ စတင် ပြောဆိုတော့သည်။

"ပန့်ကန့်ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ် အားလုံးရယ် ပြီးတော့ နင် ငါ့သားကို ရိုက်လိုက်တဲ့အတွက် ဆေးဖိုးဝါးခ၊ အားဖြည့်စာဖိုး၊ အလုပ်ပျက်ရက်အတွက် နစ်နာကြေး လျော်ကြေးငွေ စုစုပေါင်း ယွမ်ရှစ်ရာကို ငါတို့ကျားမိသားစုကို လျော်ပေးရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ လွတ်လမ်းမရှိဘူး မှတ်"

"ဘာ"

"ရှစ်ရာ ဟုတ်လား"

"အဘွားကြီးက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းလှချည်လား"

"ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ ရှစ်ရာတောင် တောင်းရတယ်လို့"

"ခင်များသားက အလုပ်ခွင်မှာ ဒဏ်ရာရလို့ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားတုန်းကတောင် လျော်ကြေးငွေက တစ်ရာကျော်လေးပဲ ရတာကို"

"ခင်များမြေးကလည်း ဒုက္ခိတမှ မဖြစ်သေးတာ၊ ပြီးတော့ ခင်များသားက အကြောသေနေတာကို ဘယ်ကလာတဲ့ အလုပ်ပျက်ရက်အတွက် နစ်နာကြေးလဲ"

"ဒီမှာ လာပြီး ရယ်စရာ လုပ်နေတာလား"

ရှားကျူးသည် ယွမ်ရှစ်ရာ လျော်ပေးရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် အလောတကြီး ဖြစ်သွားပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည် ချေပတော့သည်။

မိမိသည် အဆင့်ရှစ် စားဖိုမှူးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်လလျှင် လုပ်အားခ ယွမ်သုံးဆယ်ကျော်သာ ရရှိကာ တစ်နှစ်လုံး ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်မှ ယွမ်တစ်ရာ စုဆောင်းမိရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ယခုအခါ ကျားကျန်းရှီက ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် မိမိအား ယွမ်ရှစ်ရာ လျော်ပေးခိုင်းနေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဆယ်နှစ်စာ စုဆောင်းငွေများ အကုန်အစင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။သူ့တွင် မည်သို့မှ လျော်ပေးနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိချေ။

ဟယ်ယွီကျူးက ပြောပြီးသွားသောအခါ အမြဲတမ်း သတိလစ်ချင်ယောင် ဆောင်နေသော ကျားတုန်းရွှီသည်လည်း အော်ဟစ်ဆူပူလာတော့သည်။

သူ အကြောသေသွားပြီးနောက် အားလုံးက သူ့ကို သနားကြသဖြင့် ဤကိစ္စကို ရှောင်လွှဲ ပြောဆိုလေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် ဟယ်ယွီကျူးက ဤအချိန်တွင် လူအများရှေ့၌ သူ၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဤအရာက သူ့ကို မည်သို့ ဒေါသမထွက်စေဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"သေချင်းဆိုး ဟယ်ယွီကျူး မင်း သေချင်နေတာလား"

"ငါက ဒုက္ခိတဖြစ်သွားရင်တောင် မင်းကို သတ်နိုင်သေးတယ်"

သူ ပြောပြီးသွားသောအခါ သူတို့၏ ပန့်ကန့်ကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော ဟယ်ယွီကျူးသည် ချက်ချင်းပင် အလျော့ပေး တောင်းပန်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဟယ်ယွီကျူးက အင်္ကျီလက်ကို ပင့်တင်ကာ သူ့ကို နောက်တစ်ချက် ပါးရိုက်ရန် ပြင်ဆင်လာသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

"ငါသာ မရှိရင် မင်းလို ဒုက္ခိတက အစောကတည်းက ငတ်သေနေလောက်ပြီ"

"အသုံးမကျတဲ့ ကောင်ကများ စကားလာပြောနေသေးတယ်"

"ပြီးတော့ ငါ မင်းကို ပြောထားမယ်၊ မင်းရဲ့ ပန့်ကန့်က ချန်မိသားစုအိမ်မှာ ပြဿနာဖြစ်တာ ၊ပန့်ကန့်ကို ညှပ်တဲ့ ထောင်ချောက်ကလည်း ချန်မိသားစုရဲ့ ထောင်ချောက်ပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကြွက်ထောင်ချောက် မဟုတ်ဘူး"

"ဒီယွမ်ရှစ်ရာကို ချန်မိသားစုက မပေးရင်တောင်မှ ငါ မင်းတို့ ကျားမိသားစုကို တစ်ပြားမှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ယွီကျူးမှာ ကျားမိသားစု၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ရင်ကွဲမတတ် ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်အားဖြင့် ပန့်ကန့်ဟူသော အကန်းကောင်က ချန်ကောဟွားအိမ်သို့ သွားရောက် ပစ္စည်းခိုးယူရာမှ ပြဿနာဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိက သူ့ကို ကူညီပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်လည်း ချင်ဟွိုင်ယွီက အမှားအမှန်ကို မခွဲခြားဘဲ ဆေးရုံတွင် သူ့ကို ပါးတစ်ချက် ရိုက်ခဲ့သေးသည်။

ယခုအခါ သူတို့ ကျားမိသားစုအတွက် အပြစ်ကို တာဝန်ယူပေးနေရသေးသည့်အပြင် သူတို့၏ ငွေညှစ်ခြင်းနှင့် စော်ကားခြင်းကိုပါ ခံနေရသေးသည်။

ဒါက ဘယ်လို ကိစ္စမျိုးလဲ

ချင်ဟွိုင်ယွီဘက်တွင်မူ သူမသည် အစအဆုံး မိမိဘက်မှ တစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောခဲ့ကြောင်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။အရာအားလုံးမှာ မိမိ၏ တစ်ဖက်သတ် ဆန္ဒများသာ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက သူ့အပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိတယ် ထားဦးတော့ ယွမ်ရှစ်ရာဆိုတဲ့ ပမာဏက နည်းလား

ဒီပိုက်ဆံတွေသာရှိရင် သူ့အနေနဲ့ ချင်ဟွိုင်ယွီထက် သာလွန်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရှာဖို့ ခက်ဦးမှာတဲ့လား

သေချာပေါက် မခက်ဘူးပေါ့

ထို့ကြောင့် ဤအချက်များကို တွေးတောမိပြီးနောက် ဟယ်ယွီကျူးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အားလုံး ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျားကျန်းရှီတို့ သားအမိ နှစ်ယောက်သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော ဟယ်ယွီကျူးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ကြသည်။

အကြောင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှ‌ပေသည်။ ကျားတုန်းရွှီ၏ လျော်ကြေးငွေကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့သည်လည်း ယွမ်ရှစ်ရာဆိုသော ဂဏန်းမှာ အနည်းငယ် များလွန်းသည်ဟု ထင်မြင်မိကြသည်။

ထို့အပြင် အကယ်၍ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလွန်းပါက တစ်ဖက်လူက တိုက်ရိုက်ပင် ထွက်ပြေးသွားမည်ဆိုလျှင် မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။

သို့သော် ကျားကျန်းရှီနှင့် ကျားတုန်းရွှီတို့ သားအမိ နှစ်ဦးမှာ မိမိတို့ အမှားပြုလုပ်မိလျှင်တောင်မှ အခြားသူများကို လုံးဝတောင်းပန်မည့်သူများ မဟုတ်ကြချေ။ထို့ကြောင့် ကျားကျန်းရှီနှင့် ကျားတုန်းရွှီတို့ သားအမိ နှစ်ဦးသည် ထပ်မံ၍ ပြဿနာရှာရန် ပြင်ဆင်ကြပြန်သည်။

ပြဿနာမရှာရင် ချန်ကောဟွားကို ဘယ်လို ငွေထုတ်ပေးခိုင်းနိုင်မှာလဲ

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယဦးလေး လျိုဟိုင်ကျုံးမှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးလာသည်။ထို့ကြောင့် စတင်၍ ဖြန်ဖြေပေးတော့သည်။

"ငါ အများကြီး နားထောင်ပြီးပြီဆိုတော့ ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားပြီ"

"ဒီလိုလုပ်၊ ဒီ ယွမ်ရှစ်ရာက တကယ်တော့ အများကြီးပဲ"

"ပြီးတော့ ပန့်ကန့် ပြဿနာဖြစ်တာကလည်း ချန်မိသားစုအိမ်မှာဆိုတော့ ရှားကျူး မင်းရယ် ချန်မိသားစုရယ် နှစ်ယောက်သား ခွဲပေးလိုက်ရင် ရပြီပေါ့"

လျိုဟိုင်ကျုံးက ဘက်လိုက်၍ ဖြန်ဖြေပေးပြီးနောက် ဟယ်ယွီကျူးမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း စကားများများ မပြောတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အမြင်တွင် ချန်ကောဟွားမှာ လုံးဝ အနစ်နာခံမည့်သူ မဟုတ်သဖြင့် သေချာပေါက် သဘောတူမည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သိထားသင့်သည်မှာ ဤသည်မှာ ယွမ်လေးရာပင် ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် ချမ်းသာစေကာမူ ကျားမိသားစုကို ယွမ်လေးရာ အလွယ်တကူ ပေးချင်မည် မဟုတ်ချေ။ထို့ထက်ပို၍ ချန်ကောဟွားနှင့် ကျားကျန်းရှီတို့မှာ မူလကတည်းက ရန်ငြိုးရှိထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

သူ ယွမ်လေးရာ ပေးရမည်ဆိုသည်မှာ ပြော၍ရနိုင်‌ေသးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်ကျလာပါက ချင်ဟွိုင်ယွီကို နည်းလမ်းရှာ၍ ပြန်လည် တောင်းယူခိုင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားအတွက်မူ…

တောင်းပန်ပါတယ်၊ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး

ကျားကျန်းရှီသည် လျိုဟိုင်ကျုံး၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားပြီးနောက် ချန်မိသားစုမှာ ငွေကြေးချမ်းသာသဖြင့် ပို၍ တောင်းခံနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

သို့သော် ယခုတွင်မူ ငွေကို မည်မျှအထိ ပို၍ ညှစ်ထုတ်နိုင်မည်ဆိုသည့် အချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့‌သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ထို့နောက် အကြည့်များကို ချန်ကောဟွားဆီသို့ ရွှေ့လိုက်၏။

ထိုသို့ဖြင့် လူအများရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ပွဲကြည့်နေခဲ့သော ချန်ကောဟွားသည်လည်း စတင်၍ သဘောထားကို ဖော်ပြလာတော့သည်။

"ဒီငွေကို ငါ ပေးနိုင်တယ်"

စကားသံ အဆုံးတွင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘာအခြေအနေလဲ

ချန်ကောဟွားက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် စကားပြောရ လွယ်သွားတာလဲ

သို့သော် အားလုံးက ဤကိစ္စမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဟု ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင် ချန်ကောဟွား၏ အေးစက်သော အသံက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

"လျော်ကြေးငွေကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ဦး၊ အခု ပန့်ကန့်က ငါ့အိမ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ"

"ဥပဒေအရဆိုရင် သူ ထောင်ကျသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

…

အခန်း (၄၀)

ချန်ကောဟွား၏စကားများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ရှိသော လူတိုင်းမှာ ထိုအခါမှသာ သတိဝင်လာကြသည်။

ချန်ကောဟွားသည် အရင်ကအတိုင်းပင် အနည်းငယ်မျှပင် အနစ်နာခံမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ယနေ့ ခြံဝန်းအစည်းအဝေး ခေါ်ယူရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချန်ကောဟွား၏ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ လျော်ကြေးငွေ ပြဿနာကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် ရီကျုံးဟိုင်က ရှေ့ဆုံးမှ ထွက်လာကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

"ကောဟွားရေ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ဖိတ်ခေါ်ရတာကလည်း ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက်ပါပဲ"

"မင်း ကြည့်ပါဦး ပန့်ကန့်က ငယ်ပါသေးတယ်။ သူက အခုထိ သိပ်နားမလည်သေးဘူး၊ နောက်ပြီး ဟယ်ယွီကျူးကလည်း မင်း ငါးချက်တဲ့ နေရာမှာ ဘာဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ သုံးထားလဲဆိုတာကို ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူးပေါ့"

"မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ၊ ဒီလျော်ကြေးငွေတွေ ဘာတွေကိုတော့ ငါက ကျားမိသားစုကို မင်းဆီကနေ မတောင်းခိုင်းတော့ဘူး၊ ပြီးရင် ဟယ်ယွီကျူးနဲ့ ကျားကျန်းရှီက မင်းကို တောင်းပန်လိမ့်မယ်၊ နောက်ပြီး မြေကြီးပေါ်က သွေးကွက်တွေကိုလည်း ငါတို့ မင်းအတွက် ရှင်းလင်းပေးထားတယ်"

"ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ပြီးလိုက်ကြရအောင်၊ဘယ်လိုလဲ"

ရီကျုံးဟိုင်သည် ယခင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စကားများကို အကုန်အစင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် ယခင်ကအတိုင်းပင် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ အကျပ်ကိုင်ခြင်းဟူသော ကတ်ပြားကောင်းတစ်ခုကို ကစားပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။

စတင်ပြောဆိုသည်နှင့် ကလေးက ငယ်သေးကြောင်းနှင့် ကြီးမားသော ကိစ္စများကို သေးငယ်သွားစေရန်နှင့် သေးငယ်သော ကိစ္စများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် စသဖြင့် ပြောဆိုသည်။ထို့နောက်တွင်လည်း ချန်ကောဟွားအတွက် သွေးကွက်များကို ရှင်းလင်းပေးထားကြောင်း ပြောဆိုလာပြန်သည်။

မိမိ၏ အိမ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်းကို နောက်ကြောင်းပြန်၍ သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်နေရဦးမည်လား။

ရင်ထဲမှ စကားအတိုင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ဦးလေးကြီးရီ နင်စကားကို လျှောက်မပြောနဲ့၊ ငါတို့ မိသားစုက နင်တို့ကို ကူညီခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ နင်တို့ ပြောတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ချင်ကျင်းယွီသည်လည်း ကျေးလက်မှ အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ချေ။ ရီကျုံးဟိုင်၏ စကားများတွင် ပြဿနာရှိနေကြောင်းကို တွေ့ရှိသွားပြီးနောက် သူမသည်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ထောက်ပြပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါ…ဒါက အားလုံးက ခြံဝန်းအတွက် ကောင်းစေချင်လို့ပါ၊ မင်း အများကြီး နားလည်ပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရီကျုံးဟိုင်က ဟန်လုပ်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဘေးဘက်ရှိ ချန်ကောဟွားမှာမူ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ရှိနေသည်။ထို့နောက် ရယ်မောလျက် "ငါပြောမယ် ဦးလေးကြီးရီ ခင်ဗျား အသက်က ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ် ရှိနေပြီကို ပြောထွက်လာတဲ့ စကားတွေက ဒီလောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းနေသေးတယ်" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ပန့်ကန့်က ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်တတ်တာ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်မှ မဟုတ်တော့တာကို ငါတို့ ခြံဝန်းတစ်ခုလုံး သိတယ်"

"အထူးသဖြင့် ဟယ်ယွီကျူး အိမ်မှာဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် ထင်တိုင်းကျဲနေသေးတယ်"

"အကယ်၍ ငါက ကြွက်ဖမ်းဖို့ ထောင်ချောက် ထောင်မထားဘူးဆိုရင် ဒီကိစ္စက နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လို ရလဒ်ထွက်လာမလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား ရင်ထဲမှာ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုသိမှာပါ"

"ဟယ်ယွီကျူးက ပန့်ကန့်ကို ကူညီချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကူညီပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အပုပ်နံ့နံနေတဲ့ ကြွက်တစ်ကောင်ကို မကူညီချင်ဘူး"

ပေါ့ပါးသော စကားအနည်းငယ်ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းကို အလင်းပွင့်သွားစေသည်။

ပန့်ကန့်က ပစ္စည်းခိုးတာကိုး

ဟယ်ယွီကျူး စောစောက လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြုအမူတွေက ပန့်ကန့်အတွက် အပြစ်ကို တာဝန်ယူပေးနေတာကိုး

အရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် လူတိုင်းက ကျားကျန်းရှီကို ကြည့်ရှုသည့် အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပစ္စည်းခိုးပြီးတာတောင်မှ ဒီလောက် ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ပိုက်ဆံတောင်းနေသေးတယ်၊ ဒီကျားမိသားစုက တကယ်ပဲ အရှက်မရှိတာပဲ

ထိုသို့ တွေးတောရင်း အားလုံးက အကြည့်များကို ကျားကျန်းရှီဆီသို့ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။

ကျားကျန်းရှီသည် လူတိုင်းက သူမကို ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိသွားသည်။သူမသည် အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ချန်ကောဟွားကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည် ချေပတော့သည်။

"လျှောက်မပြောနဲ့၊ ငါတို့ အိမ်က ပန့်ကန့်က အဲဒီလောက် လိမ္မာတာကို ဘယ်တုန်းက ပစ္စည်းခိုးဖူးလို့လဲ"

"ငါ နင့်ကို ပြောထားမယ် ချန်ကောဟွား၊ ငါ့ရဲ့ ပန့်ကန့်က ငယ်လို့ဆိုပြီး အနိုင်ကျင့်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ အကယ်၍ နင် လျှောက်ပြောနေရင် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ပြီး နင့်ကို တိုင်တန်းပစ်မယ်"

သူမ ပြောပြီးသွားသောအခါ ချန်ကောဟွား၏ နံပါတ်တစ် လက်ပါးစေ ရွှီတမောင်းသည် တိုက်ရိုက်ပင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလာတော့သည်။

"ဒီပန့်ကန့်က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာကို ငါတို့ ခြံဝန်းထဲက လူတွေ အကုန်လုံး ရင်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ်၊ တချို့ကိစ္စတွေက အများကြီး ပြောဖို့ မကောင်းလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျားကျန်းရှီကလည်း ငါတို့ ခြံဝန်းထဲက လူတွေကို အရူးတွေလို့ သဘောမထားနဲ့လေ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ယန်ကျဲ့ချန်သည်လည်း ကျားကျန်းရှီဆီသို့ ဦးတည်ကာ တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

"အကိုကောဟွား ပြောတာ မှန်တယ်၊ငါတို့ ခြံဝန်းထဲက ဘယ်မိသားစုက ခင်ဗျားတို့ ကျားမိသားစုကို မကူညီဖူးလို့လဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ကျားမိသားစုက ကျေးဇူးမတင်တာကို ထားလိုက်ဦး၊ ပန့်ကန့်က တစ်နေ့တစ်နေ့ ပစ္စည်းတွေ လိုက်ခိုးနေတာကို ခင်ဗျား လူကြီးဖြစ်ပြီးတော့တောင် မထိန်းချုပ်ဘူး"

ရှေးစကားတွင် ရှိသည် မဟုတ်ပါလော… နံရံပြိုလျှင် လူတိုင်း တွန်းကြသည်။

သာမန်အချိန်များတွင် ပန့်ကန့်၏ လုပ်ရပ်များသည် လူအများ၏ အပြင်းအထန် မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့အပြင် လူတိုင်းက ကျားကျန်းရှီကို ကူညီပေးခဲ့သော်လည်း ကောင်းသော စကားတစ်ခွန်းမျှ မကြားရသဖြင့် အားလုံးက ကျားမိသားစုအတွက် စကားပြောပေးမည် မဟုတ်ဘဲ ပြစ်တင်ဝေဖန်ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျားကျန်းရှီသည် လူအများက သူမကို ပြစ်တင်ဝေဖန်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ အပြစ်ကို ဟယ်ယွီကျူးထံသို့ အလျင်အမြန် ပုံချလိုက်သည်။

"ရှားကျူး နင် စကားပြောလေ၊ စောစောက ပန့်ကန့်ကို ပစ္စည်းခိုးခိုင်းတာ နင်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခု ဘာလို့ ဆွံ့အသွားတာလဲ"

ဟယ်ယွီကျူးသည် ကျားကျန်းရှီမှာ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

ဤကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမက ချန်ကောဟွားကို အလွတ်မပေးဘဲ တောင်းပန်စကား တစ်ခွန်းမျှပင် မပြောလိုချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ကျားမိသားစုအတွက် စကားမပြောပေးလျှင်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ဤအချိန်တွင် ဝင်မကူညီပါက ချင်ဟွိုင်ယွီအတွက် မိမိ ပေးဆပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ သဲထဲရေသွန်သကဲ့သို့ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမည်ကို သူ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စောစောက ချင်ဟွိုင်ယွီသည် သူ့ကို အဆက်မပြတ် မျက်နှာရိပ်ပြနေသည်။ ယခုအခါ အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ချန်ကောဟွား၏ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေရန် ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။

လျော်ကြေးငွေ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ အချိန်ကျလာပါက ချင်ဟွိုင်ယွီထံမှ ပြန်လည် တောင်းယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟယ်ယွီကျူးသည် ချန်ကောဟွား၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ခါးညွှတ်ကာ ပြောသည်။

"ကောဟွား ဒီကိစ္စက ငါ့အမှားပါ၊ ပန့်ကန့်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး၊ ငါ မင်းကို ထပ်ပြီး တောင်းပန်ပါတယ်။ အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်က မင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ရင် ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်၊ ပြီးတော့ လျော်ကြေးငွေကိုလည်း ငါ ငါတစ်ယောက်တည်း ပေးပါ့မယ်"

ဟယ်ယွီကျူး၏ တောင်းပန်သော အမူအရာမှာ အလွန် ရိုသေလေးစားမှု ရှိလှပေသည်။

မည်မျှအထိ ရိုသေလေးစားမှု ရှိသနည်းဆိုလျှင် ကျားကျန်းရှီက ဤသည်မှာ ဟယ်ယွီကျူး၏ ပြဿနာသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်သွားသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျားကျန်းရှီသည် ငါးမျှားရန် ထွက်သွားခဲ့သဖြင့် ခြံဝန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ ထိုအရာက သူမကို ပြဿနာရှာရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာစေသည်။

သူမသည် ခါးထောက်လျက် ချန်ကောဟွားကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမူအရာမှာ နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲဟု ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချန်ကောဟွား၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားသည်။

ဤအဘွားကြီးမှာ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ လူတွေကို ရွံရှာအောင် လုပ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်‌ေနသည်။

သို့သော် ကျားကျန်းရှီက မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ ရွံရှာအောင် လုပ်ခြင်းထက် ချန်ကောဟွားကို ပို၍ ရွံရှာသွားစေသောအရာမှာ ခါးညွှတ်၍ တောင်းပန်နေသော ဟယ်ယွီကျူးပင် ဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက်အထိ သည်းခံနိုင်သည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်ရန် လုံးဝ မထိုက်တန်တော့ချေ။

ဟယ်ယွီကျူး၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း လွန်ကဲသော အပြုအမူက ချန်ကောဟွားကို လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့မှ လူများကို ခေါ်ယူမည့် စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်စေသည်။

အကယ်၍ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့မှ လူများကို ခေါ်ယူလိုက်ပါက ရလဒ်အနေဖြင့် အများဆုံး ဆုံးမစကား ပြောဆိုရုံမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိတွင် သက်သေအထောက်အထား မရှိချေ။ ထို့အပြင် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ ရောက်လာပါက ခြံဝန်းလေး၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် မိမိအတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူးမျှ မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ချန်ကောဟွားသည်လည်း ထိုကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်သည်။

ထို့နောက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချင်ကျင်းယွီကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတူတကွ အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။

သည်းခံနိုင်စွမ်း လွန်ကဲသော ရှားကျူးအတွက်မူ သူ၏ အမြင်တွင် ရှားကျူးသည် အစအဆုံး အသုံးမကျသော အမှိုက်တစ်စသာ ဖြစ်ပြီး ချင်ဟွိုင်ယွီက သူ၏ သွေးကို စုပ်ယူနေသည်။ ပန့်ကန့်ဟူသော ကျေးဇူးကန်းကောင်က နေ့တိုင်း သူ၏ အစားအသောက်များကို စားသောက်နေသော်လည်း သူ၏ ကောင်းကွက်များကို မမှတ်သားထားချေ။ ကျားကျန်းရှီက နေ့တိုင်း သူ့ကို မျက်နှာထား တင်းပြနေသည်။ ကျားတုန်းရွှီကမူ သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း ဟယ်ယွီကျူးက သူတို့ကို နေ့တိုင်း ကျွေးမွေးပြုစုနေသေးသည်။

အထူးသဖြင့် မိမိ၏ အဖေအရင်းနှင့် ညီမကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤကျေးဇူးကန်းသော တိရစ္ဆာန်များကို ကြီးပြင်းအောင် ကျွေးမွေးပြုစုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟယ်ယွီကျူးဆိုသော လူသည် အောက်တန်းကျသော အသုံးမကျသည့် အမှိုက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေသလားဟုပင် မေးကြည့်ချင်လှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချန်ကောဟွားသည် သဘာဝကျကျပင် အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်လိုတော့ချေ။

…