အခန်း ၂၉
Vol. 3 Ch. 29
အခန်း - (၂၉) အကူအညီတောင်းခံခြင်း
လီရှန်းဖျင်သည် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်၏ အမူအရာကြောင့် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ဝမ့်မိသားစု၏ အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်နေမှုအပေါ် သတိပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ဖော်ရွေသောအပြုံးကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။
သူသည် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်ကို ယဉ်ကျေးစွာ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်သော်လည်း ခိုင်မာစွာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားအဖေရဲ့ ကြင်နာမှုကို ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီလက်ဆောင်ကို တကယ်ပဲ လက်မခံနိုင်ပါဘူး”
သို့သော် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က ဆက်လက်တိုက်တွန်းကာ သူ၏အင်္ကျီလက်ထဲမှ ထင်းရှူးသေတ္တာငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းစွာ တိုက်ချွတ်ထားသော သေတ္တာလေးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အဝတ်စနှင့် ပိုးထည်စများပေါ်တွင် တင်ထားသော ထူးခြားသော အစိမ်းဖျော့ရောင် သစ်သီးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
မြွေအကြေးခွံများကဲ့သို့ ချောမွေ့သော သစ်သီး၏မျက်နှာပြင်သည် နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး ၎င်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်သည် အနည်းငယ် အနေရခက်သောအမူအရာဖြင့် ညင်သာစွာပြောသည်။
“ကျွန်တော့်မိသားစုက အတွင်းရောအပြင်ပ့ ရုန်းကန်နေရပါတယ်။ ဒီထင်းရှူးယွဲ့သစ်သီးက အလင်းဆောင်နှင်း ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ရာမှာ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါက သိပ်တန်ဖိုးမရှိလှတဲ့ ပစ္စည်းလေးဖြစ်ပေမယ့် ညီအစ်ကိုလီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကိုလက်ခံပေးပါ။ ဒါမှ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ကျေပွန်မှာ မို့လို့ပါ”
လီရှန်းဖျင်က သစ်သီးကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေစဉ် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က အလျှင်အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အခွံကိုခွာပြီး အတွင်းကအရည်ကို သောက်ရုံပါပဲ”
လီရှန်းဖျင်သည် သစ်သီးကိုစိုက်ကြည့်ရင်း ၎င်းကိုလက်ခံခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို ချိန်ဆနေခဲ့သည်။
“ဝမ်မိသားစုက ရုန်းကန်နေရတယ်။ ဒါဖြင့် ဒါကို ဘာလို့ ငါတို့ဆီ လက်ဆောင်ပေးရတာလဲ။ ဒါက မလိုအပ်ဘဲနဲ့ သူတို့မှာရှိတာတွေကို တခြားသူတွေ လိုချင်လာအောင် ဖိတ်ခေါ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
လီရှန်းဖျင်သည် ဤအပြုအမူက မည်သည်ကို ဦးတည်သွားမည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်”
လီယဲ့ရှန့်က သေတ္တာကိုယူရန် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဂရုတစိုက်ကိုင်တွယ်နေသည်ကို သူကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် လီရှန်းဖျင်က ပိုမိုလေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုတော့ရှိတယ် ညီအစ်ကိုဝမ့်”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျိုးနွံစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ယွမ်ခိုင်လို့ပဲခေါ်ပါ။ ဘာများလိုအပ်လို့လဲ”
လီရှန်းဖျင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က ဒီဒေသနဲ့ စိမ်းနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်မိသားစုက အိမ်နီးချင်းမိသားစုတွေအကြောင်း သိပ်မသိဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားအောင် ကူညီပေးဖို့များ ဆန္ဒရှိမလား”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပါ့မယ်”
ဝမ်ယွမ်ခိုင်က သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လီယဲ့ရှန့်က စက္ကူတစ်ရွက်နှင့် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏အင်္ကျီလက်စွန်းများကို လိပ်တင်လိုက်ပြီး မျဉ်းကြောင်းအသေးတစ်ကြောင်းဆွဲကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒါက ကုလီလမ်းပဲ”
ထို့နောက် သူသည် မျဉ်း၏အလယ်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကိုဆွဲပြီး ၎င်းကို “လီ” စာလုံးဖြင့် အမှတ်အသားပြုလိုက်သည်။
လီရှန်းဖျင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စုတ်တံကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် စုတ်တံကို မင်ထဲသို့ နှစ်လိုက်ပြီးနောက် “လီ” စာလုံး၏ အပေါ်ဘက်နှင့်အောက်ဘက်တွင် နောက်ထပ် စက်ဝိုင်းနှစ်ခုကို ထပ်ထည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို “လရှုစားကန်” နှင့် “တလီတောင်” ဟု အသီးသီး အမှတ်အသားပြုလိုက်သည်။
“လီအိမ်တော်က တလီတောင်နဲ့ လရှုစားကြားမှာ တည်ရှိပြီး ကုလီလမ်းက ဖြတ်သန်းသွားတယ်”
လီရှန်းဖျင်က အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က လီအိမ်တော်တည်နေရာ၏ ညာဘက်တွင် နောက်ထပ် စက်ဝိုင်းငယ်တစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ဝမ်အိမ်တော်က အရှေ့ဘက်မှာပါ”
သူက ဆက်လက်၍ ဝမ်အိမ်တော်အပေါ်တွင် ပိုကြီးသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုကိုဆွဲပြီး တည်ကြည်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒါက ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က ကျီမိသားစုပဲ”
“ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က ကျီမိသားစု”
လီရှန်းဖျင်က စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် ထိုအမည်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့… ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က မြောက်ပိုင်းမဟာရွှီမှာ အခြေစိုက်တဲ့ အစွမ်းထက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ။ သူတို့က ငါတို့ စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းနဲ့ အဆင့်အတန်းတူညီတယ်။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ လရှုစားကန်က ငါတို့ကို ခွဲခြားထားတယ်။ ရေကန်ရဲ့မြောက်ဘက်မှာ သူတို့ရဲ့ခံတပ်ဖြစ်တဲ့ ထန်တောက်တောင် တည်ရှိတယ်။ ကျီကလန်က ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
လီရှန်းဖျင်သည် ဝမ်ယွမ်ခိုင်ကို ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင်မူ မကောင်းသော သတင်းများအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
“ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်နဲ့ ငါတို့ စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းကြားထဲမှာ တင်းမာမှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့တယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ခိုက်တာမျိုးတော့ မရှိခဲ့ပေမယ့် နယ်စပ်ပဋိပက္ခတွေက မိသားစုပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေမျိုးတွေကို ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်စေခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါက နှစ်ဖက်စလုံးက အားစမ်းတိုက်ခိုက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အပြန်အလှန် ဆက်တိုက်လုပ်နေကြတာပဲ”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်၌ အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး ကြာမြင့်စွာကတည်းက သူ့ကို ဖိစီးနှိပ်စက်နေခဲ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ယခုမှသာ အပြင်သို့ ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ရသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။
သူက ဆက်ပြောသည်။
“ကျီမျိုးနွယ်စုက ငါတို့နယ်မြေထဲကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ငါတို့ကို ဒုက္ခကြီးကြီးမားမား ပေးခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေတုန်းက ကျီမိသားစုခေါင်းဆောင် ကျီတုန်ချီက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ့အဖေကတော့ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ချက္ကရာကို စပြီး စုစည်းဖွဲ့တည်နေတုန်းပဲ။ သူ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်တာ ထင်ရှားပါတယ်”
“ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စပါးတွေ ရိတ်သိမ်းဖို့အသင့်ဖြစ်တိုင်း ကျီမိသားစုက တစ်ယောက်ယောက်က မျက်နှာဖုံးစွပ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အဖြစ် အယောင်ဆောင်လာပြီး ငါတို့ရွာကို လုယက်လေ့ရှိတယ်။ ငါတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ တောင်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရပြီး ငါတို့ဝိညာဉ်စပါးတွေကို သူတို့ ခိုးယူနေတာကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ပဲ ကြည့်နေခဲ့ရတယ်”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်သည် စကားပြောနေရင်း သူ၏မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ဒေါသဖြင့် လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။
လီရှန်းဖျင်သည် သူ၏ဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက် သူ လာရောက်လည်ပတ်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူက မှုန်ကုပ်သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“လီမိသားစုရဲ့အင်အားက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အများကြီးအကူအညီမပေးနိုင်မှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်၏မျက်နှာပေါ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်သောအကြည့်ကို မြင်သောအခါ လီရှန်းဖျင်က အလျှင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဝမ့်မိသားစုမှာ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူ ဘယ်လောက်ရှိလဲ”
ဝမ်ယွမ်ခိုင်က ခဏတာမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် လီရှန်းဖျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အံကြိတ်ရင်း ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့အဖေက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ချက္ကရာရဲ့ အထွဋ်အထိပ်အဆင့်မှာရှိတယ်။ ငါက စမ်းပြာအဆီအနှစ်ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ ဆန်းကြယ်အသွင် ချက္ကရာကို အခုမှ စုစည်းဖွဲ့တည်ပြီးတဲ့ ဂျူနီယာညီလေးနှစ်ယောက် ရှိတယ်။ ကျီမိသားစုက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ အဲဒီလူယုတ်မာ ကျီတုန်ချီအပြင် ဆန်းကြယ်အသွင် ချက္ကရာအဆင့် နှစ်ယောက်နဲ့ အလင်းဆောင်နှင်း ချက္ကရာအဆင့် တစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူတို့မှာ ဆန်းကြယ်အသွင် ချက္ကရာအဆင့်မှာရှိတဲ့ အခြားလူတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေက ငါတို့ဆီကခိုးယူဖို့ အတူတူမလာကြဘူး”
လီရှန်းဖျင်က နားမလည်နိုင်ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ပြောဖူးတယ်။ ရန်သူတွေဆီက တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အချိန်တွေမှာ ဂိုဏ်းဆီက အကူအညီတောင်းခံဖို့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို သုံးလို့ရတယ်တဲ့။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းဖို့ အခြေတည်အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလား”
“အခြေတည်အဆင့်က အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် အံကြိတ်ကာ လက်သီးဆုပ်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
“ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင် မြို့ထဲက ချီကျင့်ကြံသူတွေ ရောက်လာဖို့ အနည်းဆုံး လေးနာရီလောက် လိုအပ်တယ်။ သူတို့ရောက်လာတဲ့အချိန်ရောက်ရင် အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။ ငါတို့ ဝိညာဉ်စပါးတွေ ကုန်သွားရုံတင်မကဘူး။ ထပ်ခါတလဲလဲ အကူအညီတောင်းတာက ငါတို့ကို အကူအညီလာပေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို မရည်ရွယ်ဘဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်”
လီရှန်းဖျင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က အလျှင်အမြန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ခင်ဗျားတို့မိသားစုဆီကို လာလည်ပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ အဆိုပြုတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က ခင်ဗျားတို့ကလန်ရဲ့အင်အားကို ငှားချင်လို့ပဲ…”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က သူ၏တောင်းဆိုမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လီရှန်းဖျင်သည် နောက်ထပ်သတင်းအချက်အလက်များ စုံစမ်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။ သူက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က ကူညီပေးချင်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့မှာလည်း အရင်းအမြစ်တွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့မိသားစုက မကြာသေးခင်ကမှ စပြီးကျင့်ကြံခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ သားလေးယောက်ထဲမှာ အကြီးဆုံးက စောစောစီးစီးပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့တယ်။ အငယ်ဆုံးလေးက အလားအလာရှိတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ပြသခဲ့ပေမယ့် သူက လက်ရှိမှာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှာ ကျင့်ကြံနေလို့ အဝေးကိုရောက်နေတယ်။ ကျွန်တော်အစ်ကိုနဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ စလုံးရေစခါစပဲရှိသေးတယ်။ ခင်ဗျားလောက်တောင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မမြင့်သေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ကျီမိသားစုကို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် အားမကောင်းဘူး။”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်က မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း အကြံပြုလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားအဖေကရော”
“အမှန်အတိုင်းပြောရရင်… ကျွန်တော့်အဖေက သေမျိုးတစ်ယောက်ပါ…”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး! သာမန်သေမျိုးတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်အပေါက်တွေရှိတဲ့ ကလေးသုံးယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးတယ်တဲ့လား။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ပြီးတဲ့ ကျွန်တော့်အဖေတောင်မှ ကလေးပေါင်း ၁၇ယောက် ရှိတာတောင် ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းပဲ ဝိညာဉ်အပေါက်ရှိတာ”
ဝမ်ယွမ်ခိုင်က မယုံနိုင်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
လီရှန်းဖျင်သည် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျှင်အမြန် ပြန်ပြင်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက သူ ငယ်ငယ်တုန်းက တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့တာပါ…”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်သည် သူ၏ထင်မြင်ယူဆချက်က မမှန်ကန်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မဆင်မခြင် ပြောမိသွားပါတယ်။ ခင်ဗျားအဖေက သူ့ကျင့်ကြံခြင်း မပျက်စီးခင်က ကြီးမြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မှာပါပဲ”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်သည် စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ထိုင်ခုံကိုမှီချလိုက်စဉ် လီရှန်းဖျင်သည် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဖုံးကွယ်ထားသည်များကို ဖော်ထုတ်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။
“ဒါဆို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုက သူတို့ရဲ့မျိုးဆက်တွေ ဝိညာဉ်အပေါက်ရှိနိုင်ခြေကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးထားတာပေါ့။ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့အချက်အလက်ကို လျစ်လျူရှုမိပြီး ဖော်ကောင်လုပ်မိတော့မလို့ပဲ။”
လီရှန်းဖျင်သည် ဝမ့်ယွမ်ခိုင်၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အမူအရာကို ကြည့်ရှုရင်း သူ့စိတ်ကို ပြန်စုစည်းလိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်တို့မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်အနောက်ဘက်က ကုလီလမ်းအဆုံးမှာ ဘာတွေရှိလဲဆိုတာ သိလား”
သူက မေးလိုက်သည်။
“ဂူလီလမ်းအနောက်ဘက်လား…”
ဝမ့်ယွမ်ခိုင်ကို မထင်မှတ်ထားသော မေးခွန်းကြောင့် ကြောင်အသွားခဲ့သည်။
သူသည် မြေပုံကိုကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“တလီတောင်က အနောက်ဘက်ကိုစောင်းနေပြီး ကုလီလမ်းက အဲဒီဦးတည်ရာဘက်က တောင်တွေထဲကို ဦးတည်သွားတယ်။ အဲဒီမှာ ဘယ်သူမှရှိတယ်လို့တော့ ကျွန်တော် မကြားဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့…”
“ခင်ဗျား ဘာတွေကြားဖူးလဲ”
လီရှန်းဖျင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အဖေ ပြောဖူးတာက ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘေးတွေက အဲဒီဒေသကို အရင်တုန်းက စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ဖူးပြီး ယွဲ့တောင်က နေထိုင်သူတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်တဲ့”
“ယွဲ့တောင်က နေထိုင်သူတွေ ဟုတ်လား”