အခန်း ၃၃
Vol. 4 Ch. 33
အခန်း - (၃၃) ရှောင်ယွမ်စစ်
“စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းရဲ့ ချင်စွေ့တောင်ထိပ်လား”
လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
လီထုန်ယာသည် ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက သံတမန်တစ်ယောက်တဲ့လား။ ဟမ်။ ကျင်းအာနဲ့ ပတ်သက်နေမယ်ထင်တယ်”
လီရှန်းဖျင်သည် လူများကို တောင်အောက်ဆီသို့ အလျှင်အမြန် ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ အံ့ဩသင့်သွားရသည်မှာ ပိုးချည်အိတ်အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သန့်ရှင်းဖြူစင်သည့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် တွေ့လိုက်ကြရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုသူသည် ချောမောပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ သူတို့လူအုပ်ကို ပြုံးပြနေခဲ့သည်။
သူသည် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးကာ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် တာအိုရောင်းရင်းတို့။ ကျွန်တော်က ချင်စွေ့တောင်ထိပ်က ရှောင်ယွမ်စစ်ပါ”
“ကျွန်တော်က လီမိသားစုက လီရှန်းဖျင်ပါ။ စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းက သံတမန်ကို တွေ့ဆုံခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ”
လီရှန်းဖျင်သည် အလျှင်အမြန် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှလူများကို သူနှင့်အတူ ဒူးထောက်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် ကျိုးနွံစွာ ဘေးသို့ရှောင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလိုထုံးစံတွေ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က တခြားတစ်ယောက်ကိုယ်စား လာတာပါ၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ သံတမန်အနေနဲ့ မဟုတ်ပါဘူး”
လူအုပ်သည် နွေးထွေးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး လီရှန်းဖျင်က ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
“အင်မော်တယ်ဆရာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကိုကြွပါ”
လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့သည် စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ သာမန်သေမျိုးများကဲ့သို့ မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှောင်ယွမ်စစ်ကို “အင်မော်တယ်ဆရာ” ဟု ရိုသေစွာခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ထိုင်လိုက်ကာ စတင်ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ကျွန်တော်က လီရှခရိုင်ကို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကိုဖမ်းဖို့ တာဝန်တစ်ခုနဲ့ ရောက်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့် ဂျူနီယာညီလေးက သူ့မိသားစုကို အရမ်းလွမ်းနေလို့ စာတစ်စောင်ရေးခိုင်းပြီးတော့ တလီတောင်ကို ကျွန်တော် လာပို့ပေးတာပါ”
“နတ်ဆိုးကိုလိုက်ဖမ်းတာက ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် နည်းနည်းပိုကြာသွားခဲ့ပြီး တော်တော်လေး နောက်ကျသွားစေခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော် မနေ့ကမှပဲ အဲဒီနတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ။ ကြိုတင်အသိမပေးဘဲ လာရောက်လည်ပတ်တာက ဒုက္ခမပေးမိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး အင်မော်တယ်ဆရာ။ ကျွန်တော်တို့မိသားစုဆီကို စာလာပို့ပေးတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့က အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
လီရှန်းဖျင်က စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ရိုသေစွာပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ရှောင်ယွမ်စစ်ထံမှ လက်တစ်လုံးစာ အထူခန့်ရှိသော အစိမ်းရောင်ဝါးပြွန်တစ်ခုကို အလျှင်အမြန် လက်ခံယူလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါ”
ရှောင်ယွမ်စစ်က သူ့ကို ဆက်သလာသော လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း ပြုံးကာ အကြံပြုလိုက်သည်။
ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အလျှင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ လီထုန်ယာသည် ဝါးပြွန်မှ ဖယောင်းတံဆိပ်ကို သိမ်မွေ့စွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လိပ်ထားသော အဖြူလွလွ စာတစ်စောင်ကို လောင်းချလိုက်ကာ အလျှင်အမြန် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
“ကျင်းအာမှ နှုတ်ခွန်းဆက်သပါသည်။ ကျွန်တော် အိမ်မှထွက်ခွာလာသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ရှိခဲ့ပါပြီ။ အဖေနှင့်အစ်ကိုတို့ ကျန်းမာကြမည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။ ကျွန်တော် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွင် ကောင်းမွန်စွာနေထိုင်ပြီး စိမ်းပြာအဆီအနှစ်ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ပြီးဖြစ်ကာ နောင်တွင် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ရန် မျှော်လင့်ထားပါသည်။ ဓားသိုင်းပညာတွင်လည်း တိုးတက်မှု ကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့ပါသည်…
ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၏ သတ္တမအလွှာသို့ရောက်ရှိပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ထူးချွန်သော စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှောင်ယွမ်စ်သည် ကြင်နာတတ်ပြီး သူတပါးအတွက် စဉ်းစားပေးတတ်ပါသည်။ အိမ်တွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေပါက သူ၏အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံရန် မတွန့်ဆုတ်ပါနှင့်။ သူပြန်ရောက်သောအခါ ကျွန်တော် သူ့ကို လျော်ကြေးပေးပါမည်…
ဤစာနှင့်အတူ နက်ရှိုင်းဒီရေဓားသိုင်းကျင့်စဉ် ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကိုလည်း ပေးပို့လိုက်ပါသည်။ အခြားမန္တန်များစွာကိုလည်း သင်ယူခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်း၏အမွေအနှစ်များဖြစ်ပြီး အပြင်လူများနှင့် မျှဝေခွင့်မရှိပါ။ သို့သော် စီနီယာအစ်ကိုကြီး ပေးအပ်ထားသော ဤဓားသိုင်းကျင့်စဉ်ကိုမူ မျှဝေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် သင်ယူရန် မခက်ခဲဘဲ အိမ်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်၏ နယ်စပ်တွင် မကြာခဏ လှုပ်ရှားမှုများအကြောင်း ကျွန်တော် ကြားသိရပါသည်။ အခုလောလောဆယ်တော့ စိတ်ရှည်သည်းခံနေခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ လီရှစီရင်စုကို စောင့်ကြပ်နေသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် စကားပြောပေးရန် စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားပါသည်။ အိမ်တွင် မည်သည့်ပြဿနာမဆို ပေါ်ပေါက်ပါက အကူအညီတောင်းခံရန် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အသုံးပြုပါ…
စိတ်မပူပါနှင့်။ ကျွန်တော် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွင် တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာရှိပါသည်။ ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံရသည်က တလီတောင်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသည်ထက် ပိုထိရောက်ပါသည်။ အိမ်တွင် အခြေအနေ မည်သို့ရှိပါသနည်း။ ရွှမ်ရွှမ်ရော လိမ္မာရဲ့လား။ အိမ်မှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်နေလား။ အားလုံးရဲ့ပြန်စာကို မျှော်လင့်နေပါသည်။”
လီရှန်းဖျင်သည် စာဖတ်ပြီးသည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဆို့တက်လာပြီး ရှောင်ယွမ်စစ်ကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“စောင့်ဆိုင်းစေမိခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် အင်မော်တယ်ဆရာ”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပယ်ချလိုက်သောအမူအရာဖြင့် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို မဟော်ဂနီစားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
“တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော့် ဂျူနီယာညီလေးက ကျွန်တော့်ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ အပ်နှင်းခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုပါ”
လီထုန်ယာသည် ကျောက်စိမ်းပြားကိုယူရန် ရှေ့သို့တိုးလာချိန် ရှောင်ယွမ်စစ်က ကြင်နာစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။
“အိမ်မှာ အခက်အခဲတွေ ဒါမှမဟုတ် မသေချာမရေရာမှုတွေ ရှိခဲ့ရင် ဖွင့်ပြောဖို့ အားမနာပါနဲ့”
လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့သည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး တစ်ဆက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။
“ကျွန်တော်တို့ မသေချာမရေရာဖြစ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုတော့ရှိပါတယ် အင်မော်တယ်ဆရာ။ ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးလို့ရမလား”
ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် တောင်စောင်းခြံဝင်းကိုဖြတ်၍ ကွေ့ကောက်သွားသော ကျောက်ခင်းလမ်းတစ်ခုအတိုင်း ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။ မကြာမီပင် သူတို့သည် အရွက်များ စိမ်းလန်းစိုပြေနေသော ကြီးမားသော ညောင်မုတ်ဆိတ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
သူတို့သည် သစ်ပင်၏နောက်ဘက်ဆီသို့ ပတ်သွားလိုက်ကြပြီး ထူးခြားသောသစ်သီး ငါးလုံး သီးနေသော သစ်ပင်ငယ်တစ်ပင်က မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ဟင်”
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် သစ်ပင်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူသည် မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ၏လက်များတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သစ်သီးတစ်လုံးနှင့် ၎င်း၏အရွက်များကို ညင်သာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူသိထားသည်များကို ပြောပြလိုက်သည်။
“ဒါတွေက မြွေနဂါးသစ်သီးတွေပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သစ်ပင်တစ်ပင်မှာ သစ်သီး ခြောက်လုံးသီးတယ်။ သူတို့က အပေါ်ကနေအောက်ကို အစဉ်လိုက်ရင့်မှည့်ကြတယ်။ အမြင့်ဆုံးသစ်သီးက အရင်ဆုံးမှည့်တယ်။ ပထမသစ်သီး မှည့်သွားတဲ့အခါ အဲဒါကို ခူးလိုက်မှ သူ့အောက်ကတစ်လုံးက ဆက်ပြီးမှည့်မှာ”
“သစ်သီးတစ်လုံးချင်းစီက ငါးနှစ်တစ်ကြိမ်မှည့်တယ်။ အမြင့်ဆုံးသစ်သီးရဲ့အရောင်ကို ကြည့်ရတာ နောက်ဆုံးတစ်လုံးကို လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကျော်လောက်က ခူးဆွတ်ခဲ့ပုံရတယ်။ ဒါဆို ဒီတစ်လုံးက မှည့်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီလို့ ဆိုလိုတယ်”
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် အနိမ့်ဆုံးအကိုင်းကို ဆွဲလိုက်ရာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သေးငယ်ပြီးနူးညံ့သော အစိမ်းရောင်သစ်သီးတစ်လုံးကို တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းမှာ အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော ဆဋ္ဌမမြောက်သစ်သီး ဖြစ်သည်။
လီထုန်ယာသည် သူ၏ရှင်းပြချက်ကို ဂရုတစိုက်နားထောင်ပြီးနောက် ရိုသေစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဒီသစ်သီးက ဘာလုပ်ပေးနိုင်ပါသလဲ”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါတို့စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းမှာ ဒီလိုအပင်တွေ ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး စိုက်ပျိုးထားကြတယ်။ ရွှေရောင်သစ်သီးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာဖို့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတယ်။ အဲ့ဒါက အပင်အသစ်တစ်ပင်ကို မျိုးစေ့ချပေးတယ်။ အနီရောင်မြွေနဂါးသစ်သီးတွေကို အဓိကအားဖြင့် မြွေအဆီအနှစ်ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ဖို့ အသုံးပြုကြတယ်။ အဲဒါတွေက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်နဲ့ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေမှာ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတိုးတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးဖို့ ထူးချွန်တဲ့တပည့်တွေအတွက် ဆုလာဘ်တွေပဲ”
လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့သည် အံ့ဩသောအကြည့်ကို ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ လီမိသားစုသည် အရင်းအမြစ်ရှားပါးပြီး ဆေးဖော်စပ်သူလည်း မရှိပေ။ သူတို့သည် နှစ်အတန်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကိုမျှ မစားခဲ့ဖူးပေ။
သူတို့၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာများကို သတိပြုမိသောအခါ ရှောင်ယွမ်စစ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောကာ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
“ဒီသစ်သီးကို အစိမ်းလိုက်စားတာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ မရီဒျန်အားဖြည့်ခြင်းကို စုစည်းဖွဲ့တည်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အချိန်ကို တိုတောင်းစေနိုင်တယ်”
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့၏ တုံ့ဆိုင်းနေသောအမူအရာများကို ကြည့်ရှုရင်း သူတို့ ဖွင့်ဟမပြောရဲဘဲ ဖြစ်နေသည့် တောင်းဆိုချက်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားကာ အလိုက်တသိ ကမ်းလှမ်းလိုက်လေသည်။
“ဒီသစ်သီးတွေကို ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆိုရင် မြွေအဆီအနှစ်ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး၊ ရှစ်လုံးလောက် ရနိုင်တယ်။ ထုံးစံအရ ခင်ဗျားတို့က ဆေးလုံး ခြောက်လုံးရမှာဖြစ်ပြီး ပိုတာတွေကိုတော့ ကျွန်တော်ယူမယ်”
လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့သည် သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာရပြီး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို လျှင်မြန်စွာ ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရှောင်ယွမ်စစ်သည် သူ၏ခါးရှိ ပိုးချည်အိတ်များထဲမှ တစ်ခုကို ပုတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခေါ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများသို့ မန္နာစွမ်းအင်လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး မြွေနဂါးသစ်သီးကို သိမ်မွေ့စွာ ခွဲထုတ်ကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ညင်သာစွာ ချလိုက်သည်။
“အထူးဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ သစ်သီးတွေကို ရိတ်သိမ်းဖို့ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာသုံးတာက ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို ထိန်းသိမ်းရာမှာ အရေးကြီးတယ်။ ပြီးတော့ ခူးဆွတ်ဖို့ မန္နာစွမ်းအင်သုံးတာက သစ်သီးကို ပျက်စီးခြင်းကနေ ကာကွယ်ပေးတယ်”
ရှောင်ယွမ်စစ်က သစ်သီးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခူးဆွတ်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ မနက်ဖြန် ဆေးဖော်စပ်ကြတာပေါ့”
သူက ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ခါးရှိ ပိုးချည်အိတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာသည် သူ၏လက်ထဲမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ညီအစ်ကိုများသည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အံ့ဩမှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ယွမ်စစ်က ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ တခြားအကူအညီ လိုသေးလား”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အင်မော်တယ်ဆရာ”
လီရှန်းဖျင်နှင့် လီထုန်ယာတို့သည် သူတို့၏ကျေးဇူးတင်မှုကို အရင်ဆုံးဖော်ပြပြီးနောက် သားရေကျမ်းစာလိပ်တစ်လိပ်ကို ရှောင်ယွမ်စစ်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် သားရေကျမ်းစာလိပ်ကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ကြိုးကိုဖြေကာ ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
“မြူနှင်းအတားအဆီးအစီအရင်လား”
သူက ကျမ်းစာလိပ်မှ အကြောင်းအရာကို စစ်ဆေးပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။