အခန်း ၅၄
Vol. 6 Ch. 54
အခန်း - (၅၄) ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်
လီရှန်းဖျင်သည် နောက်ထပ် မြားနှစ်စင်းကို ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ထိရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။ သူက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီအစီအရင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖျက်ဆီးလို့ မရနိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေလောက်တယ်”
“ခေါင်းဆောင်ငယ်၊ ကျွန်တော်တို့ လီမိသားစုက အစီအရင်ပညာရပ်တွေမှာ အသိပညာမရှိဘူး။ ဒီကိစ္စမှာ ဝမ့်မိသားစုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာက ပညာရှိရာရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား…”
လီချုံယန်က အကြံပြုလိုက်သည်။ သူသည် တောင်ကုန်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ပတ်လည်လျှောက်သွားပြီး စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း အစီအရင်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည်ကိုမှ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“မဟုတ်ဘူး”
လီရှန်းဖျင်က ခေါင်းခါပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒုတိယအစ်ကိုက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်ကို အဆင့်တက်လုနီးပါးဖြစ်နေတော့ ငါတို့အခြေအနေ တိုးတက်လာနိုင်တယ်။ ဝမ့်မိသားစုနဲ့ မျှဝေတယ်ဆိုတာက သူတို့က အစီအရင်ကို မဖောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ရနိုင်ခြေရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ခွဲဝေပေးဦးရမှာပဲ။ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတစ်ခုခု တွေ့တဲ့အခါ ပဋိပက္ခဖြစ်နိုင်ခြေက မြင့်မားတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက အဲဒါကို ရှောင်ရှားချင်တယ်”
“မှန်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်”
လီချုံယန်က သဘောတူလိုက်ပြီး ရိုသေစွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
“ငါ မင်းတို့အားလုံးကို ဒီကိုခေါ်လိုက်တာက ငါ့အတွက် စီစဉ်စရာတချို့ လုပ်ပေးဖို့ပဲ”
လီရှန်းဖျင်က ပြောလိုက်သည်။
“ယဲ့ရှန့်၊ ကျင်းယန်ရွာက လူအင်အားကို စုစည်းလိုက်။ ဒီကိစ္စကို ဦးလေးဖျင်အန်းနဲ့ဆွေးနွေး။ လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဒီမှာ လမ်းတွေနဲ့ခြံဝင်းတွေ ဆောက်ကြမယ်။ ဒီမြေတွေကို ကောင်းကောင်း စောင့်ကြပ်ထားကြောင်း သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။”
“ငါ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က မြေကမ္ဘာသွေးကြောတွေကို အကဲဖြတ်ပြီးပြီ။ သူတို့က ဝိညာဉ်ချီကြွယ်ဝတဲ့အတွက် ကောင်းမွန်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းအနေနဲ့ အသုံးချလို့ရနိုင်တယ်။ ငါတို့ ငါးနှစ်တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်စပါး နှစ်သုတ်ကို စိုက်ပျိုးကြမယ်။ ဒါက အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်ဆန် ကျင်းတစ်ရာလောက် ထွက်နိုင်တယ်။ ချုံယန်၊ မင်း ဒါကို ကြီးကြပ်ရလိမ့်မယ်”
“နားလည်ပါပြီ”
လီချုံယန်က ညွှန်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီးနောက် လီယဲ့ရှန့်ကိုခေါ်ကာ ရန်ဖျင်အန်းနှင့်အတူ လိုအပ်သော အစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်ရန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။
“ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင်းသုံးရာ အထွက်နှုန်းနဲ့ပေါင်းလိုက်ရင် ငါးနှစ်ကြာတိုင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံး၊ သုံးတုံးလောက် ပိုလျှံလာနိုင်တယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါတို့ရဲ့အရင်းအမြစ်တွေ တိုးပွားလာလိမ့်မယ်”
လီရှန်းဖျင်က သူတို့နှစ်ယောက် တောင်အောက်သို့ဆင်းသွားပြီး အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း တွေးတောလိုက်မိသည်။
ထို့နောက် သူသည် လီရွှမ်ရွှမ်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပြုံးစစလုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“မင်းဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ”
လီရှန်းဖျင်က ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်စဉ်းစားနေတာ ဦးလေးက အစ်ကိုချုံယန်ကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်တယ်ထင်တယ်”
လီရွှမ်ရွှမ်က ပြုံးရင်းမှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး လီရှန်းဖျင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
လီရှန်းဖျင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောပြလိုက်သည်။
“လီချုံယန်ရဲ့မိသားစုက အမြဲတမ်း သတိထားတတ်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်ကြတယ်။ အထူးသဖြင့် သူ့အဖေ လီချန်ဖူပေါ့။ သူတို့က ဘယ်အချိန် ရှေ့တိုးရမယ်၊ ဘယ်အချိန် နောက်ဆုတ်ရမယ်ဆိုတာ သိကြတယ်။ ဒါကြောင့် တာဝန်တွေကိုထမ်းဆောင်ဖို့ ယုံကြည်ရတဲ့လူတွေ ဖြစ်လာစေတယ်။ ငါတို့မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေက ကြီးထွားလာပြီး ကူညီပေးမယ့်လူတွေလည်း ပိုများလာတယ်။ ငါတို့က သူတို့ကို အသုံးချမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို လွှဲအပ်ထားတဲ့ တာဝန်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ယုံကြည်ပေးသင့်တယ်”
“ဒါ့အပြင် လီချုံယန်က အခု ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့က နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ အဲဒီအခါကျရင်တောင်မှ ဝိညာဉ်အပေါက်ရှိတဲ့ အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက် မွေးဖွားဖို့က အာမခံချက်မရှိသေးဘူး။ သူက ပင်မမိသားစုဝင်တွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ သူက ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ ကျင်းယန်ရွာက လျိုမိသားစုအတွက်တော့ သူတို့က အခု ငါတို့ ပင်မမိသားစုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ။ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောကျင့်ကြံသူက ပင်မမိသားစုထဲကို အိမ်ထောင်ပြုပြီး ဝင်ရောက်လာတာဆိုတော့။”
လီရှန်းဖျင်သည် လီရွှမ်ရွှမ်၏မျက်နှာပေါ်မှ အတွေးနက်နေသောအကြည့်ကို ကြည့်ရင်း အနားကပ်ကာ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင် သူ့အဖေနဲ့ သူ့အစ်ကိုကြီးက လီကျင်းတောင်ခြေရင်းမှာ ရှိနေတယ်။ လီချုံယန်ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ငယ်ရွယ်မှုနဲ့ဆိုရင် သူက ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ။ အထူးသဖြင့် ကျင်းယန်ရွာမှာ ရန်ဖျင်အန်းနဲ့လီယဲ့ရှန့်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြတာ။”
ဤစကားလုံးများကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် လီရွှမ်ရွှမ်၏ အမူအရာက ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။ သူက ရယ်မောသံတစ်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တန်ဖိုးရှိတဲ့သင်ခန်းစာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး”
လီရှန်းဖျင်သည် ကိုယ်ကို ပြန်မတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက နွေးထွေးသော်လည်း တည်ကြည်နေခဲ့သည်။
“ငါ့ဘေးမှာအာရုံစိုက်ပြီး ကောင်းကောင်းသင်ယူ။ တစ်နေ့ကျရင် လီမိသားစုရဲ့အမွေအနှစ်ကို မင်းပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ငါက ငါ့ရဲ့အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံခြင်းခရီးကို အသက် ၁၆ နှစ်မှာ စတင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ငါ့ဘဝမှာ မင်းလောက် အဝေးကြီး ရောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းက ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ ဒီတောင်တွေထဲမှာ နတ်ဆိုးတွေ အရေအတွက် တိုးပွားလာတာနဲ့အမျှ အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါတို့မပြောနိုင်ဘူး။ ငါတို့ မိသားစုက လျှင်လျှင်မြန်မြန် လုပ်ဆောင်ရမယ်။ မင်းလည်းအတူတူပဲ လီရွှမ်ရွှမ်”
“ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းက အမှန်တကယ်ပဲ ခန့်မှန်းရခက်ပါတယ်”
လီရွှမ်ရွှမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏အတွေးများက သူပင် ကောင်းကောင်းမသိလိုက်ရသော ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ ရင်ထဲတွင် စူးရှသော ဝမ်းနည်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
xxxxxxxxxx
“ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အဓိကအချက်က ရှန်းယန်စံအိမ်တော်မှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ခြင်းပဲ။ ဒါက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ပဲ။ အဲဒီနောက်မှာ လူတစ်ဦးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနိုးထခြင်း ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်ပြီး မိုးနဲ့မြေရဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တစ်ရှိုက်ကို စုပ်ယူပြီး ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကူးပြောင်းရမယ်”
လီထုန်ယာသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တရားထိုင်ခြင်းမှ ထလာခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် နိုးထလာသောဝိညာဉ်အာရုံက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသည်ကို ခံစားမိနေသည်။ လောကကြီးသည် သူ့အတွက် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပုံရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်ချီအမျှင်များကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်လာသည်။
သူသည် အရှေ့ရှိ အစီအရင်အလံများပေါ်သို့ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ လီကျင်းတောင်ပေါ်ရှိ မြူနှင်းဝင်္ကပါအစီအရင်သည် ချက်ချင်းတုန်ခါသွားပြီး လီထုန်ယာသည် ခြေ၊ လက် အသစ်တစ်ခု ပေါက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တောင်တစ်ခုလုံးသည် ယခုအခါ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ အပြည့်အဝရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ အစီအရင်ပေါ်မှ အခြားအင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူများ ထားခဲ့သောသွေးကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
“အခု ငါက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ။ သာမန်သေမျိုးတွေက ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး”
သူသည် တောင်ပေါ်မှ မြူနှင်းဝင်္ကပါအစီအရင်ကို အချိန်နှင့်အမျှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော နောက်ထပ်လမ်းကြောင်းများကို ချိပ်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ရန် ဂရုတစိုက် ချိန်ညှိလိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်မှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းကို လက်ဖဝါးထက်တွင် အားစိုက်ထုတ်စရာပင်မလိုဘဲ အမှုန့်ချေနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ပတ်ပတ်လည် သုံးမီတာအချင်းဝက်အတွင်း အရာအားလုံးကို အာရုံခံနိုင်လာခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်သော မြားများကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်းနှင့် ထက်ရှသော ဓားသွားများကို လက်ဗလာဖြင့် တန်ပြန်နိုင်စွမ်းတို့ ရရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သေမျိုးတစ်ဒါဇင်ကို အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးနိုင်ပေသည်။ ကောင်းမွန်သော နည်းဗျူဟာများဖြင့်ဆိုလျှင် ရာဂဏန်း သို့မဟုတ် ထောင်ဂဏန်းရှိသော တပ်စုငယ်တစ်စုကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။
လီထုန်ယာသည် အိမ်နောက်ဘက်ဆီသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ လီရှန်းဖျင်က ကျင့်ကြံခြင်း၌ နစ်မြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ အသစ်ရရှိလာခဲ့သော ဝိညာဉ်အာရုံက လီရှန်းဖျင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်ချက္ကရာလေးခုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။
“ဒါဆို ဒါက ကျင့်ကြံသူတွေက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ခွဲခြားသိမြင်တဲ့ပုံစံကိုး… ဝိညာဉ်ချက္ကရာလေးခု ဆိုတာက အဲဒီလူက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ စိမ်းပြာအဆီအနှစ်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ”
လီရှန်းဖျင်က တဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သောအခါ လီထုန်ယာက ရယ်မောသံဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“စိမ်းပြာအဆီအနှစ်အဆင့်ကို တိုးတက်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် ညီသုံး”
လီရှန်းဖျင်သည် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခပ်ယဲ့ယဲ့သာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဒါက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်ရဲ့ဝိညာဉ်အာရုံ အလုပ်လုပ်ပုံကိုး။ အစ်ကိုက ဒါကို ချက်ချင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့တာပဲ”
သူတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်မိသောအခါ အပြန်အလှန် မျှော်လင့်ချက်နှင့် နားလည်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ဖခင် လီမုထျန်းစောင့်နေသော အနောက်ဘက်ရှိအိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်ကြသည်။
လီထုန်ယာက လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“အဖေ၊ အခု ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်အာရုံ ရှိနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် ဒီပစ္စည်းကို နောက်ဆုံးတော့ စစ်ဆေးနိုင်ပါပြီ။ ကျွန်တော် စစ်ဆေးလိုက်ရမလား”
အဘိုးကြီးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
လီထုန်ယာသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို ကြေးမုံဘက်ဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
လုကျန်းရှန်းသည် လီထုန်ယာက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်သို့ အဆင့်ချိုးဖျက်သွားစဉ်ကတည်းက နိုးထနေပြီဖြစ်သည်။ ဂမ္ဘီရပုလဲအဆောင်မျိုးစေ့မှ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကို အာရုံခံမိသောအခါ လုကျန်းရှန်းသည် သူ၏ အထွဋ်အထိပ်ယင်ဂမ္ဘီရအလင်း၏ အစွမ်းထက်မှုကို အကဲဖြတ်လိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနိုးထခြင်း ချက္ကရာ အထွဋ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားအပြည့် တစ်ချက်တိုက်ခိုက်မှုလောက် အစွမ်းထက်တယ်။ ငါသာ သူတို့ကို အမှတ်မထင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ရင် အစောပိုင်း ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်နိုင်လောက်တယ်”
သူက ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့မန္နာစွမ်းအင်က သုံးကြိမ်လောက် သုံးပြီးရင်တော့ လရောင် ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ချီကိုသုံးပြီး ပြန်လည်အားဖြည့်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်”
လုကျန်းရှန်းက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
လုကျန်းရှန်းသည် လီထုန်ယာ၏ စူးစမ်းနေသောဝိညာဉ်အာရုံကို ခံစားမိသောအခါ လက်တံငယ်လေးတစ်ခုဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို လွန်ခဲ့သောအတိတ်က စာသင်ခန်းအတွင်း အမျိုးသမီးအတန်းဖော်တစ်ဦး၏ ဘောပင်ဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ နောက်ပြောင်ကာ အထိုးခံခဲ့ရသည်ကို သတိရစေခဲ့သည်။
လုကျန်းရှန်းသည် သက်ပြင်းကို ခပ်တိုးတိုးချကာ သူ၏အာရုံကို သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်ထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ကြေးမုံသည် လီထုန်ယာကို တုံ့ပြန်သကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းစဖွယ် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးစင်မြင့်ထက်မှ မျောလွင့်လာခဲ့သည်။
တောက်ပသော လရောင်သည် ကြေးမုံထံမှ ထိုးထွက်လာခဲ့ပြီး အိမ်တစ်အိမ်လုံးတွင် ညင်သာသော မြူနှင်းကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြတင်းပေါက်များနှင့် တံခါးပေါက်များမှ စိမ့်ထွက်သွားပြီး လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လီရှန်းဖျင်နှင့် အခြားသူများသည် ထိုစွဲမက်ဖွယ်မြင်ကွင်းကြောင့် ဖမ်းစားခြင်းခံလိုက်ရသည်။ အေးမြကြည်လင်စွာ စီးဆင်းနေသောလရောင်သည် သူတို့၏စိတ်များကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ သူတို့သည် ကျောက်စင်မြင့်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရှုရင်း အံ့သြမှုများနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တက်ကြွလာခဲ့ကြတော့သည်။