အခန်း ၃၂၃

အခန်း (၃၂၃) ကျွန်တော် အရင်သွားမယ်

ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်သည် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"ပွဲစနေပြီဆိုတော့ ဒီအကြောင်းကို နောက်နေ့မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့..."

စုယွမ်က သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ကျောင်းသား အများအပြားက ခင်ဗျားရဲ့ မိန့်ခွန်းကို နောက်ကျရင် မျှော်လင့်နေကြတယ်..."

ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

"အို... ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်က ဒါကို ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ... ငါ့ရဲ့မိန့်ခွန်းကို ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ကြဘူးလို့ ဆိုလိုချင်တာလား..."

စုန့်လင်းသည် အလွန်အမင်း နာကြည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"အဘိုးစုန့်... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... အရည်အချင်းရှိသရွေ့တော့ ဘယ်နေရာမှာမဆို ကြိုဆိုခံရမှာပါပဲ..."

ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်က ဗြောင်ကျကျ ပြောလိုက်၏။

"မင်း..."

စုန့်လင်း ထပ်မံ၍ ဒေါသထွက်သွားပြန်သည်။ အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... ငါ့မှာ အကဲခတ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုချင်တာလား...

ငါ့ကို အရမ်းကြီး ကြိုဆိုလက်ခံမှု မရှိဘူးလို့ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ...

ဒီကောင်လေးက တကယ်ကြီး အရည်အချင်းရှိနေတာလား... သူက ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး အရည်အချင်းရှိနေတာလား...

မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ...

စုန့်လင်း၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်ပျက်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အတွင်း စုန့်လင်းကို အထင်ကြီးလေးစားသူ များများစားစား မရှိချေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပညာရှင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း ထိုရာထူးသို့ ရောက်ရှိလာပုံမှာ ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ကျောင်းသားများ၏ သုတေသနရလဒ်များကို မကြာခဏ မိမိ၏ အောင်မြင်မှုအဖြစ် သိမ်းပိုက်ယူတတ်၏။

သူ၏ ကျောင်းသားများက သူ့ကို ပညာရေးလောကတွင် ရာထူးနှင့် ဂုဏ်သတင်း ရရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူကမူ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သွားသည်နှင့် သူတို့ကို အေးစက်စွာ စွန့်ပစ်ခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် ဤသူ၌ ကိုယ်ပိုင် သုတေသနအောင်မြင်မှုများ မရှိသည့်အပြင် သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် ဝါရင့်မှုကြောင့် အခြားသူများအား မကြာခဏ အထင်သေးလေ့ရှိပေသည်။

ယနေ့ပွဲသို့ လာရောက်နိုင်ရန် သူက အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်က နောက်ဆုံးတွင် သဘောမတူမီ သူက အထက်လူကြီးဟောင်းထံ ဆက်သွယ်ခဲ့ရသေးသည်။

အဲဒီလောက် အသက်ကြီးတဲ့လူတစ်ယောက်က နေရာချထားမှု ပြဿနာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...

ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်သည် ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်၏ ပါမောက္ခချုပ်နှင့် နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သဘာဝကျကျ ဤကဲ့သို့သော လူများကို အထင်သေးရွံရှာပေ၏။

ခုနက သူပြောခဲ့သောအရာမှာ စုန့်လင်း၌ အရည်အချင်း မရှိကြောင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး စုန့်လင်းက ၎င်းကို သဘောပေါက်သွားမည်ကို သူ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။

မင်းကြားသွားလည်း ပြဿနာမရှိဘူး...

ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်၏ ပါမောက္ခချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ပညာရေးနယ်ပယ်ရှိ ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေပြီးဖြစ်ပေသည်။

စုန့်လင်းအနေဖြင့် မည်သည့် ပြဿနာကိုမျှ ဖန်တီး၍ မရနိုင်ချေ။

ဤအချိန်တွင် ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီး အစီအစဉ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ယူထားသော ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့၏။

"ချစ်ခင်ရပါသော ကျောင်းသား ကျောင်းသူများနဲ့ ဧည့်သည်တော်များခင်ဗျာ... နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်တဲ့ ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်နဲ့ အသိုင်းအဝိုင်း ဖလှယ်ရေးတွေ့ဆုံပွဲကို အလုပ်များတဲ့ကြားကနေ အချိန်ပေးပြီး တက်ရောက်လာကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်..."

"ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့က နယ်ပယ်အသီးသီးက အောင်မြင်ကျော်ကြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ဖိတ်ကြားထားပြီး အားလုံးနဲ့ အကြံဉာဏ်တွေ ဖလှယ်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးထားပါတယ်..."

"အားလုံးအနေနဲ့ စိတ်ဝင်စားတဲ့ ဘယ်အကြောင်းအရာကိုမဆို မေးခွန်းတွေ မေးမြန်းနိုင်ပြီး သူတို့ကလည်း အားလုံးအတွက် ဖြေကြားပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်..."

"အားလုံးက ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတွေဖြစ်ပြီး ကျောင်းမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အသိပညာတွေကို သင်ယူနေကြသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေကတော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ အကောင်းဆုံးတွေဖြစ်ပြီး လက်တွေ့အတွေ့အကြုံမျိုးစုံနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံနေကြသူတွေပါ..."

"ဒီပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အားလုံးရဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတတွေကို ကြွယ်ဝစေဖို့နဲ့ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ထဲက အသိပညာတွေကို လက်တွေ့ကမ္ဘာက ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်စေဖို့ဖြစ်ပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် သင်ယူမှုစွမ်းရည်တွေကို တိုးတက်လာစေဖို့ပါပဲ..."

"အခု ဒီနေ့အတွက် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေကို မိတ်ဆက်ပေးခွင့်ပြုပါ..."

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ ယွန်းရှန်း အရင်းအနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီရဲ့ တကယ့် ထိန်းချုပ်သူ ဥက္ကဋ္ဌစုယွမ်ပါ..."

ပါမောက္ခချုပ်ချန် စကားပြောပြီးချိန်တွင် စုယွမ်သည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျောင်းသားများအား ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်လေ၏။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဤအချိန်၌ စုယွမ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်တွင် ဤကဲ့သို့ ဦးညွှတ်ရခြင်းကပင် သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ကိုယ်စားပြုရန် လုံလောက်နေပေ၏။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် တခဲနက် လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တက်ရောက်လာကြသော ကျောင်းသားများမှာ စုယွမ်၏ ရုပ်သွင်နှင့် အသက်အရွယ်ကြောင့် ကြီးစွာသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

"ဝိုး... ဒီဥက္ကဋ္ဌစုက တကယ်ကို ငယ်ရွယ်တာပဲ..."

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... အွန်လိုင်းမှာ ပြောနေကြတဲ့အတိုင်းပဲ..."

"ငါ ဝန်ခံတယ်... ဥက္ကဋ္ဌစုက တကယ်ပဲ ငါ့ထက် ပိုရုပ်ဖြောင့်တယ်ဆိုတာ..."

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဒီလောက် အောင်မြင်နေတာ... ဒါက တကယ့်ယောကျ်ားကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ..."

"တစ်လကျော်လေးပဲ ရှိသေးတဲ့ ယွန်းရှန်း အရင်းအနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီက အသားတင်အမြတ်ငွေ ယွမ် ၁ ဘီလီယံတောင် ရနေပြီလို့ ငါ ကြားတယ်..."

"ဥက္ကဋ္ဌစုက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲလို့ ပြောရမယ်..."

ကျောင်းသားများ၏ ချီးကျူးစကားများသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သာမန်လူများဆိုလျှင် ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ သိပ်ပြီးတွေးတောနေမည် မဟုတ်သော်လည်း စုန့်လင်း၏ မျက်ခုံးများကမူ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မကျေနပ်မှုကို ပြသနေပေသည်။

"တရုတ်သိပ္ပံအကယ်ဒမီရဲ့ ဇီဝဗေဒသုတေသနဌာနက ပညာရှင်စုန့်လင်းပါ..."

ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန်က ဆက်လက်မိတ်ဆက်လိုက်၏။

စုန့်လင်းမှာ သူကိုယ်သူ အလွန် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေခဲ့သည်။ သူကဲ့သို့သော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးသည် ဤမျှလောက် ရေပန်းစားနေလျှင် ကြီးမြတ်သော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူက မည်မျှလောက် ပို၍ ရေပန်းစားလိမ့်မည်နည်း။

စုန့်လင်းသည် ခြေချိတ်လျက် ဝင်ထိုင်လိုက်လေ၏။

သူသည် ကျောင်းသားများ၏ လက်ခုပ်တီးသံများကို ကြားရရန်၊ တခဲနက် လက်ခုပ်တီးသံများကို ကြားရရန် စောင့်မျှော်နေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ လက်ခုပ်တီးသံများမှာ ကျိုးတိုးကျဲတဲနှင့် ရှားပါးလှပေ၏။

လက်ခုပ်တီးသူမှာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ခဲ့၏။

အကြောင်းမှာ ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခအများအပြားက စုန့်လင်းကို မကောင်းသော စံနမူနာတစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေ့ရှိကြပြီး၊ ကျောင်းသားအများစုမှာလည်း ထိုပညာရှင်အပေါ် အမြင်မကောင်းကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟက်... သူက တကယ်ကြီး ဟန်ရေးပြနေတာပဲ..."

"သူ့ခြေထောက်တွေက တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား..."

"ဥက္ကဋ္ဌစုကို ကြည့်ပြီးတော့ သူ့ကို ကြည့်လိုက်... သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကွာဟချက်က တော်တော်လေး သိသာတယ်..."

"နှိုင်းယှဉ်စရာတောင် မလိုပါဘူး... အဲဒါကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌစုက ဒုတိယနေရာမှာ ရှိနေပြီး သူက တတိယနေရာမှာ ရှိနေတာပေါ့... ကျောင်းက သူ့အသက်အရွယ်ကြောင့် မျက်နှာသာပေးထားရုံ သက်သက်ပဲ..."

"သူ့ကို ဘယ်သူကများ ဖိတ်လိုက်တာလဲ မသိပါဘူး..."

ကျောင်းသားများ၏ မှတ်ချက်စကားများသည်လည်း စုန့်လင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

စုန့်လင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့က လက်ခုပ်မတီးရုံသာမက သူအကြောင်းကိုပါ ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုနေကြသေးသည်။

မင်းတို့က ငါကို ဒီကောင်လေးနဲ့ ယှဉ်နေတာလား...တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ...

ပြီးတော့...ဒီလို အဆင့်အတန်းနိမ့်တဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ငါက ဦးညွှတ်အလျှော့ပေးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...

ဒီကောင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ...ဒီကျောင်းသားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကရော ဘာမို့လို့လဲ...ဘာအကြောင်းကြောင့် သူတို့အားလုံးက သူ့ဘက်ကနေ ရပ်တည်နေကြတာလဲ...

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ..."

စုန့်လင်းသည် ခြေချိတ်လျက် ခေါင်းကို မလှည့်ဘဲ ရှေ့သို့ တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"တရုတ်နိုင်ငံက နာမည်ကြီး စီးပွားရေးပညာရှင် မစ္စတာဝမ်လုရှန်ပါ..."

ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန်က စုန့်လင်း၏ ဒေါသကို လျစ်လျူရှုကာ မိတ်ဆက်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

စုယွမ်ကဲ့သို့ပင် ဝမ်လုရှန်သည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပရိသတ်ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်၏။

လက်ခုပ်တီးသံများ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"နာမည်ကြီး စာရေးဆရာ မော့ဟွာပါ..."

ထို့နောက် နောက်ထပ် တခဲနက် လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်၏။

ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန် မိတ်ဆက်ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စုန့်လင်းမှလွဲ၍ လူတိုင်းသည် နွေးထွေးသော လက်ခုပ်တီးသံများကို ရရှိခဲ့ကြလေသည်။

စုန့်လင်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်၏။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို လွန်လွန်းလှပေသည်။

အခု လူတိုင်းက ငါ့ကို အထင်သေးနေကြတာပဲ...

အဲဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် နောက်ကျရင် တောင်းပန်ရလိမ့်မယ်...

ဤအချိန်တွင် စုန့်လင်းသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွေးတောနေခဲ့၏။

"ဒီနေ့မှာ ဒီလောက် ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေ ရောက်ရှိနေတာကို အားလုံးက အရမ်းပျော်ရွှင်နေကြပုံရပါတယ်..."

"လက်ခုပ်တီးသံတွေကလည်း အရမ်းကို တက်ကြွလှိုက်လှဲပြီး ဒီလို စိတ်အားထက်သန်မှုက ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အစဉ်အလာတစ်ခုပါပဲ..."

"နောက်အစီအစဉ်အနေနဲ့ ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်က မိန့်ခွန်းပြောကြားပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်..."

ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန် စကားပြောပြီးနောက် ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်သည် စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေ၏။

ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်၏ မိန့်ခွန်းမှာ အလွန်တိုတောင်းပြီး ပြီးဆုံးသွားရန် သုံးမိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပေသည်။

"ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်ရဲ့ မိန့်ခွန်းက တကယ့်ကို စိတ်အားထက်သန်စရာပဲ... ငါတို့ ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး စာကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ရမယ်..."

"နောက်အစီအစဉ်အနေနဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ မစ္စတာစုယွမ်ကို စင်မြင့်ပေါ်ကနေ မိန့်ခွန်းပြောကြားပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်..."

ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တက်ကြွသော လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ခဏလေး စောင့်ပါဦး..."

စုယွမ် မတ်တတ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် စုန့်လင်းက အရင် လက်မြှောက်လိုက်၏။

"ငါက အသက်ကြီးနေပြီဆိုတော့ နောက်ကျမှ ပြောတာထက် စောစောပြောတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်..."

"ဒါမှ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ သင်ကြားပြသမှုတွေကို စောစောစီးစီး ကြားရမှာပေါ့..."

"အားလုံး သဘောတူကြရဲ့လား..."

စုန့်လင်းက စုယွမ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။