← Chapters

အခန်း ၃၂၇

Vol. 29 Ch. 327

အခန်း ၃၂၇

Vol. 29 Ch. 327

အခန်း (၃၂၇) ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ

တစ်နာရီနှင့် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် သိပညာဖလှယ်ရေးပွဲသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

နိဂုံးချုပ် အမှာစကားများကို ပြောကြားပြီးနောက် ပွဲကို တရားဝင် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ကျောင်းသားများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဧည့်သည်တော်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ဆက်သွယ်ရမယ့် အချက်အလက်လေးတွေ ဖလှယ်ကြရအောင်..."

နာမည်ကြီး စာရေးဆရာမော့ဟွာက ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ အကြံပြုချက်ကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ..."

စုယွမ်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။

ထို့နောက် စုယွမ်၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းရန် အခြားလူအနည်းငယ်လည်း ရောက်ရှိလာကြပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရချိန်တွင် စုန့်လင်းမှာ အလွန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

ဒီလူတွေက ငါ့ရဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ အချက်အလက်တွေကိုတောင် မတောင်းကြဘဲ ဒီကောင်လေးဆီကနေ သွားတောင်းနေကြတယ်ပေါ့...သူတို့က တကယ့်ကို အကဲခတ်ညံ့တာပဲ...

"ဥက္ကဋ္ဌစု..."

"ခင်ဗျားက ဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်ကိုလည်း တီထွင်ထားတယ်လို့ စင်ပေါ်မှာ ခုနကပဲ ပြောခဲ့တယ်နော်..."

"နည်းပညာနယ်ပယ်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ ခင်ဗျားက အခု ငါတို့နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ပါလာတာပေါ့..."

"ဒါက ရယ်စရာမကောင်းဘူးလား..."

"ငါတို့ လောင်းကြေးထပ်ပြီး ဘယ်သူက ဈေးကွက်ဝေစု ပိုရမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

"ရှုံးတဲ့သူက ရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပေးရမယ်... ဘယ်လိုထင်လဲ..."

စုန့်လင်းက စုယွမ်ကို ပြောလိုက်၏။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ စုယွမ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ပါမောက္ခချုပ်နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ခြင်းပင်။

"ပါမောက္ခချုပ်ဝမ်၊ ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်ချန်... ကျွန်တော် အခု သွားတော့မယ်..."

ပါမောက္ခချုပ်နှစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စုယွမ်သည် ရှေ့သို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားလေ၏။

"ဟမ်..."

"မောက်မာတာပဲ..."

စုယွမ် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စုန့်လင်းက ပြောလိုက်သည်။ ယနေ့ ဤအရှက်ရမှုကို သူ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ ဘယ်နှကြိမ်မြောက်မှန်းပင် မသိတော့ချေ။

"မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်..."

"အသက်အရွယ်အရ ပြောရရင် ငါက မင်းရဲ့ အဘိုးအရွယ်ပဲ... စီးပွားရေးမှာဆိုရင် ငါက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ..."

စကားပြောပြီးနောက် စုန့်လင်းသည် ပါမောက္ခချုပ်နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏လက်ထောက်နှင့်အတူ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ချန်သည် ခန်းမအပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့နှစ်ဦး အလျင်အမြန် တွေ့ဆုံလိုက်ကြသည်။

"ခုနက ကိုရီးယားကောင်လေးက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိပုံရတယ်..."

ပိုင်ချန်က ပြောလိုက်၏။

"သူ့မိသားစုက လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုလို့ သူ မပြောခဲ့ဘူးလား..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒီကောင်က Six Star လုပ်ငန်းစု ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အငယ်ဆုံးသားလို့ ငါ အခုလေးတင် ကြားခဲ့ရတာ..."

ပိုင်ချန်က သူမ အခုလေးတင် သိရှိခဲ့ရသည်များကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလေ၏။

"အို..."

စုယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤအရာက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေပေ၏။

Six Star လုပ်ငန်းစု...

တောင်ကိုရီးယားတွင် ဤလုပ်ငန်းစုကြီးသည် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လုပ်ငန်းစုတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ချေ။

၎င်းသည် တောင်ကိုရီးယား၏ စီးပွားရေးအပေါ် သြဇာလွှမ်းမိုးမှု အလွန်ကြီးမားသော လုပ်ငန်းစုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

Six Star လုပ်ငန်းစုသာ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက တောင်ကိုရီးယားတစ်နိုင်ငံလုံး၏ စီးပွားရေးကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်သွားနိုင်သည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် မမှားချေ။

သူသည် ဤလူငယ်လေးက Six Star လုပ်ငန်းစု ဥက္ကဋ္ဌ၏သား ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အလွန်အမင်း အလေးထားခံရဖွယ် မရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ့၌ ဤမျှ အသိပညာ ဗဟုသုတ နည်းပါးနေမည် မဟုတ်ချေ။

"ငါတို့ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ လမ်းလျှောက်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်ဖြစ်ပြီး ဒီကိုရောက်တာ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်လေ..."

စုယွမ်က အကြံပြုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ... ဒီနေ့အတွက် ငါ ဘာမှအစီအစဉ်ဆွဲမထားဘူးလေ..."

ပိုင်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကားရှိရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကြ၏။

စုယွမ်က ကားအတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လီဟူသည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်..."

စုယွမ်က ကားပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။

လီဟူသည် တံခါးဖွင့်၍ မဆင်းလာမီ သူ၏မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။

"သွားရအောင်... ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရအောင်..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

လီဟူက ပြောလိုက်ပြီး စုယွမ်၏နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့၏။

ယနေ့ ကျောင်းတွင် အခြားအစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေဟန်တူ၏။

ကျောင်းဝင်းအတွင်း လူများဖြင့် အလွန်စည်ကားနေသော်လည်း ပုံမှန်အတန်းချိန်အတွင်း ဖြစ်နေပုံတော့ မရချေ။

"မြန်မြန်လုပ်... မြန်မြန်လုပ်..."

"ဟိုဘက်မှာ စတော့မယ်..."

"ဘုရားရေ... ဒါက ရာစုနှစ်ရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ..."

ကျောင်းသားအချို့က အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ မြန်ဆန်နေခဲ့ပေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် စုယွမ်က ဘောလုံး သို့မဟုတ် ဘတ်စကက်ဘော ပြိုင်ပွဲတစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ယောက်ကို မြင်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မေးမြန်းရန် သူ့ကို အလျင်အမြန် ဆွဲယူလိုက်လေ၏။

"ဟေ့... မင်းတို့က တစ်နေရာရာကို သွားမလို့လား... ဘယ်လို ရာဇဝင်တွင်မယ့် တိုက်ပွဲမျိုးလဲ..."

စုယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"အို. ဒါက.. ငါတို့ကျောင်းက ဝူရှူးအသင်းနဲ့ တိုက်ကွမ်ဒိုအသင်းလေ... အဲဒီအသင်းနှစ်သင်းက ယှဉ်ပြိုင်ကြတော့မှာ..."

"ဒီနေ့ ငါတို့ တရုတ်ဝူရှူးက ပိုအစွမ်းထက်လား ဒါမှမဟုတ် ကိုရီးယားတိုက်ကွမ်ဒိုက ပိုသာသလားဆိုတာကို မြင်တွေ့ရတော့မှာပဲ..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုသူမှာ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလေတော့၏။

"ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

စုယွမ်က အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်ကတော့ အမှန်တကယ်ပင် ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်ပီသလှ၏။

ကျောင်းသားများသည် စာပေသင်ယူမှုတစ်ခုတည်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျောင်းတွင်း လှုပ်ရှားမှုအမျိုးမျိုးတွင်လည်း တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်ကြပေသည်။

သို့သော် သူ၏ တက္ကသိုလ်တွင်မူ ကျောင်းသားအသင်းဆိုသည်မှာ အမည်ခံသက်သက်သာ ဖြစ်၏။ စီစဉ်ကျင်းပသည့် လှုပ်ရှားမှုအများစုမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ နားလည်ရခက်သော အစီအစဉ်များသာ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

ဒီပွဲကို သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် သေချာစီစဉ်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး...

ဒါက လုံးဝ တရားဝင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...

အဲဒါက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်...

ဒါက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ...

"ငါတို့လည်း သွားကြည့်ကြမလား..."

စုယွမ်က အကြံပြုလိုက်၏။

ကျင်းတူးတက္ကသိုလ်တွင် ကိုရီးယားလူမျိုး အတော်များများ ရှိပေသည်။ ဤလူများသည် ကျောင်းဝင်းအတွင်း၌ မောက်မာစွာ နေထိုင်လေ့ရှိကြမည်ဖြစ်ရာ ထို့ကြောင့် ဝူရှူးအသင်းက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ကိုရီးယားလူမျိုးများကို ရိုက်နှက်သည့်ပွဲကို စုယွမ် လွတ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

"အင်း..."

"ဒါက သေချာပေါက် အရမ်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမှာပဲ..."

ပိုင်ချန်က ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသည် ပွဲကျင်းပမည့်နေရာဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် အားကစားကွင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

အဆိုပါနေရာမှာ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး ကြီးမားကျယ်ဝန်းကာ အသင်းနှစ်သင်း ယှဉ်ပြိုင်ရန် စင်မြင့်အဖြစ် အသုံးပြုထားပေသည်။

အလယ်တည့်တည့်ရှိ စတုရန်းပုံနေရာမှလွဲ၍ ကျန်နေရာအားလုံးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

"ဘုရားရေ..."

"ဒီနေ့တော့ ငါ တကယ့်ကို ပျော်ရတော့မှာပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ဝူရှူးအသင်းခေါင်းဆောင် ဝူထျန်း က အမျိုးသားလူငယ် ဝူရှူးပြိုင်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံပဲလေ..."

"ဝူထျန်းက လူကြီးသုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရိုက်နှက်နေတာကို ငါ တစ်ခါ မြင်ဖူးတယ်..."

"မိုက်တယ်ဟ..."

"ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ လူစာရင်းနဲ့ဆိုတော့ ဟိုဘက်က ကိုရီးယားတွေကို အနိုင်ယူဖို့က ကိတ်မုန့်စားရသလို လွယ်ကူမှာပါဲ."

"ဒီကိုရီးယားတွေက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်... ငါတို့ရဲ့ ပွဲတော်တွေအားလုံးက သူတို့ဆီကနေ ဆင်းသက်လာတာလို့ ကျောင်းတွေမှာ အမြဲတမ်း အော်ဟစ်နေကြတာလေ..."

"ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ကို ပညာပေးလိုက်ကြရအောင်..."

ကျောင်းသားအချို့က ပြောဆိုနေကြ၏။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အထင်သေးလို့ မရဘူးနော်..."

"ကိုရီးယားဘက်က အသင်းခေါင်းဆောင်ကလည်း ဟဲဗီးဝိတ်ပဲ... သူက သူတို့ရဲ့ အမျိုးသား တိုက်ကွမ်ဒိုပြိုင်ပွဲမှာ နံပါတ်တစ် ရထားတာတဲ့..."

"သူက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်လို့ ငါ ကြားတယ်... သူ တကယ့်ကို တော်တယ်တဲ့..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း သူက ဝူထျန်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ..."

"အသင်းခေါင်းဆောင် ဝူထျန်းရဲ့ လက်နဲ့ ခြေထောက်က လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ကားတိုက်ခံထားရတာလေ... သူ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းနေပြီလားဆိုတာ ငါ သိချင်နေတာ..."

"တကယ်လို့ မကောင်းသေးဘူးဆိုရင် သူတို့က အားနည်းချက်ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်..."

လူတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တောင်ကိုရီးယားလူမျိုးများအကြား၌ လီကျန်းရှီးမှာ ထင်ရှားစွာ ပါဝင်နေပေသည်။

"မာတုံနန်... ဒီနေ့ ဝူထျန်းကို သေအောင် ရိုက်စမ်း..."

"အဲဒီ သောက်ကောင်... အဲဒီနေ့က ကောင်မလေးတွေကို ငါ မြူဆွယ်နေတာကို သူက ဘယ်လိုများ တားရဲတာလဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူ့ရဲ့ ညာဘက်ခြေထောက်နဲ့ ညာဘက်လက်ကို ချိုးဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ စီစဉ်ခဲ့တယ်... အခု သူ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ မရှိဘူး... သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သွားတိုက်ခိုက်လိုက်..."

လီကျန်းရှီးက ယုတ်မာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ယနေ့ ခန်းမထဲတွင် စုယွမ် ပြောခဲ့သောစကားများက သူ့ကို အမှန်တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပေသည်။

"နားလည်ပါပြီ..."

"ဒီတရုတ်လူမျိုးတွေက ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာ လုံးဝကို အားနည်းတဲ့သူတွေပါ..."

"သူက အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေရင်တောင် သူ့ကို သုံးမိနစ်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်ပါတယ်..."

တိုက်ကွမ်ဒိုအသင်းခေါင်းဆောင် မာတုံနန်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေတော့၏။

###

All Chapters