အခန်း ၃၃၁

အခန်း (၃၃၁) ကြော်ငြာရိုက်ကူးခြင်း

ကားပေါ်တွင် ပိုင်ချန်က သတိပေးလိုက်၏။

"Six Star လုပ်ငန်းစုက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံး ကုမ္ပဏီတွေထဲက တစ်ခုပဲ... ငါတို့က တကယ်ပဲ သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ချင်တယ်ဆိုရင် သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်..."

"ဒါက အချိန်တစ်ခုပါပဲ... ငါတို့က သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ကသာ ငါတို့ကို တဖြည်းဖြည်း ဆန့်ကျင်လာကြမှာ..."

"ငါက စော်ကားခံရတဲ့အခါ ပြန်မတိုက်ခိုက်တဲ့၊ ပြန်မပြောတဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

အဆင့်မြင့်နည်းပညာများနှင့် ပတ်သက်၍ လက်ရှိ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးလှပေ၏။

ဉာဏ်ရည်တုတစ်ခုတည်းနှင့်ဆိုလျှင် လုံးဝ လုံလောက်မှု မရှိနိုင်ချေ။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် စုယွမ်သည် နယ်ပယ်သုံးခုတွင် တိုးချဲ့လုပ်ကိုင်ရန် စီစဉ်ထားပေသည်။

၎င်းတို့မှာ လက်ရှိ တရုတ်နိုင်ငံတွင် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော ကွန်ပျူတာ ချစ်ပ်ပြားများ၊ Lithography စက်များနှင့် ဒီဇိုင်းဆော့ဖ်ဝဲလ်တို့ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအရာသုံးခုထဲမှ တစ်ခုခုကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ပါက ၎င်းသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ရေးထိုးခံရပေလိမ့်မည်။

စုယွမ်သည် ဤအရာသုံးခုလုံးကို ချက်ချင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်၏။ ထိုအခါ စနစ်အနေဖြင့် ပိုမို ထိရောက်မှုရှိရန် လိုအပ်လာပေသည်။

နောက်တစ်နေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ကျန်းချန်မြို့ရှိ လင်းလက်အလှကုန်ကုမ္ပဏီလီမိတက်။

ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပေသည်။ ၎င်းမှာ ကြော်ငြာရိုက်ကူးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

မနေ့က တစ်နေကုန် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ ကြော်ငြာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ထုတ်ကုန်၏ အာနိသင်များကို တတ်နိုင်သမျှ အမှန်ကန်ဆုံး ပုံစံဖြင့် တင်ဆက်ရန် လိုအပ်ပေ၏။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ကြော်ငြာမော်ဒယ် ရော့ရှီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခုအချိန်၌ ဝက်ခြံများစွာ ထွက်ပေါ်နေခြင်းက အတော်လေး တိုက်ဆိုင်လှပေသည်။ ဤသည်က ထုတ်ကုန်၏ အာနိသင်များကို တိုက်ရိုက်နှင့် ရှင်းလင်းစွာ သရုပ်ပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ငါတို့ကုမ္ပဏီရဲ့ ကြော်ငြာမော်ဒယ်လုပ်ဖို့ နာမည်ကြီး အနုပညာရှင် ရော့ရှီ ဒီကို ရောက်နေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..."

"တကယ်ကြီးလား... ရော့ရှီက အခုချိန်မှာ နာမည်အကြီးဆုံး အဆိုတော်လေ... ဒီနှစ်ရဲ့ ဂါလာပွဲမှာ လူကြည့်များအောင် သူ့ကို ဖိတ်ထားတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါတို့ကုမ္ပဏီက ပိုင်ရှင်အသစ် ပြောင်းသွားတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီး ချမ်းသာမနေသင့်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟမ့်... မင်းတို့ မသိပါဘူး... ငါတို့ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်ရှိသူဌေးက အရမ်းကို ဩဇာကြီးမားတဲ့ နောက်ခံရှိတာ..."

"သူက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သလို ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်တယ်လေ..."

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ရော့ရှီက ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ လက်အောက်က အနုပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ရော့ရှီက နာမည်မကြီးတဲ့ အဆိုတော်တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမဲ့ သူဌေးက သူမကို တွေ့သွားပြီး ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီရဲ့ မန်နေဂျာလင်းကို သူမနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးခဲ့တာလို့ ငါ ကြားတယ်..."

"ဒါက တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ... အခုတော့ သူက တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ရေပန်းစားနေပြီပဲ..."

"ဘုရားရေ... ငါတို့သူဌေးအသစ်က အရမ်းကို မိုက်တာပဲ..."

အချို့ဝန်ထမ်းများက အလုပ်သာမရှိပါက နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်မှာ မည်သို့ပုံစံရှိကြောင်း အောက်ဆင်းကြည့်လိုကြပြီး အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ခွင့်ရလျှင်ပင် ပိုကောင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြလေ၏။

ကျင်းချန်သည်လည်း စောစောစီးစီး အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ပုံမှန်ပုံစံနှင့်မတူဘဲ ဝတ်စုံပြည့်ကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရေပန်းအစားဆုံး အနုပညာရှင်တစ်ဦးက သူတို့၏ထုတ်ကုန်ကို ကြော်ငြာပေးရန် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သင့်လျော်စွာ ဝတ်ဆင်ထားရန် လိုအပ်ပေ၏။

နံနက် ၉ နာရီခန့်တွင် Mercedes-Benz ဗင်ကားတစ်စီး ကုမ္ပဏီဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကားပေါ်မှ လူနှစ်ဦး ဆင်းလာခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျင်းချန်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်သွားလိုက်သည်။

"မစ်ရော့ရှီလား ခင်ဗျာ..."

ကျင်းချန်က မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒီနေ့က ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မရဲ့ လက်ထောက်ပဲ ပါပါတယ်..."

ရော့ရှီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မစ်ရော့ရှီက တကယ့်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေတတ်တာပဲ..."

အချို့နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်များ မာနကြီးစွာ ပြုမူနေကြသော ဗီဒီယိုများကို ကျင်းချန် မကြာခဏ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိ၏။

သို့သော် ဤရေပန်းစားသော အနုပညာရှင်မှာ မည်သည့် မာနမျိုးမှ လုံးဝမရှိသဖြင့် သူမက အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ..."

"ကျွန်တော်တို့က ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ အကောင်းဆုံး ကြော်ငြာထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို ခေါ်ထားပါတယ်..."

ကျင်းချန်က ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ ..."

"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်းကို ကျွန်မ ကြိုမေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်..."

ရော့ရှီက ပြောလိုက်သည်။

"အို... မေးခွန်း ဘာပဲရှိရှိ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မေးပါခင်ဗျာ..."

ကျင်းချန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏。

"ဒါက ဒီဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်နဲ့ ပတ်သက်တာပါ..."

"ဈေးကွက်ထဲမှာရှိတဲ့ ဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ် ထုတ်ကုန်အများစုက လိမ်လည်ကြော်ငြာထားကြပြီး အများစုက အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်..."

"ဒါ့အပြင် တချို့ထုတ်ကုန်တွေက ဟော်မုန်းတွေကို သုံးထားကြလို့ သုံးစွဲသူတွေအတွက် အရမ်းကို အန္တရာယ်များပါတယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက ကြော်ငြာမော်ဒယ်လေ..."

"ကျွန်မကြောင့် လူအများကြီးက ဒီထုတ်ကုန်ကို ဝယ်ကြလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ထုတ်ကုန်အကြောင်းကို ဘာတစ်ခုမှ မသိကြဘူးလေ..."

ရော့ရှီက မေးလိုက်၏。

"ဟားဟားဟား..."

"မစ်ရော့ရှီ စိုးရိမ်လွန်းနေပါပြီ..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရိုက်ကွင်းကို လာကြည့်လိုက်ရင် မြင်ရမှာပါ..."

ကျင်းချန်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းများကို မြန်ဆန်စေလိုက်လေ၏。

ရော့ရှီနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသော်လည်း အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကျင်းချန်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ထိုလူစုသည် အောက်ထပ်ရှိ အလွန် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏。

ထိုအခန်းထဲတွင် ဆိုဖာတစ်လုံး၊ စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ကုလားထိုင်အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

ကြော်ငြာရိုက်ကူးမည့် ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ဝန်ထမ်းများသည် အစွန်ဘက်တွင် ရှိနေကြ၏။

"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်း... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ရော့ရှီက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပြင်ဆင်မှုတွေက အရမ်းကမန်းကတန်း ဖြစ်သွားလို့ မစ်ရော့ရှီကို ကြိုအကြောင်းကြားဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြော်ငြာမှာ ဈေးကွက်ထဲကလိုမျိုး အလွန်အကျွံ ပြောဆိုမှုတွေ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့ အမှန်ကန်ဆုံး အာနိသင်တွေကို သုံးဖို့ ကျွန်တော်တို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်..."

"ရိုးသားမှုက အကောင်းဆုံး လက်နက်ဆိုတဲ့ စကား ရှိတယ် မဟုတ်လား..."

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မစ်ရော့ရှီရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝက်ခြံတွေ ရှိနေတာဆိုတော့ မစ်ရော့ရှီရဲ့ အမှန်ကန်ဆုံးပုံစံကို ပြသနိုင်ဖို့အတွက် ထုတ်ကုန်ကို အသုံးပြုနေတဲ့ အာနိသင်တွေကို ကျွန်တော်တို့ ရိုက်ကူးလို့ ရပါတယ်..."

ကျင်းချန်က ပြောလိုက်၏。

"အို... ဝက်ခြံတွေ မပျောက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ရော့ရှီက မေးလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်အပေါ်မှာ ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိလို့ပါ..."

ကျင်းချန်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏。

"ရှင့်ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေမှာ ဟော်မုန်းတွေ ပါနေလို့လား..."

"ဟော်မုန်းတွေပါတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေက အာနိသင် အရမ်းမြန်တယ်လို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်..."

လက်ထောက်က ဘေးမှနေ၍ ဝင်မေးလိုက်သည်။

"မပါပါဘူး..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေက သဘာဝစစ်စစ်တွေပါ... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေထဲမှာ တမင်သက်သက် ထည့်ထားတဲ့ ဟော်မုန်းတွေ ပါဝင်နေတာကို တစ်ယောက်ယောက်များ တွေ့သွားခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ကို တရားစွဲပြီး ဒေဝါလီခံရအောင် လုပ်လို့ရပါတယ်..."

"ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်... မစ်ရော့ရှီက ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိပြီး ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေး စုယွမ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူဌေးလည်း ဖြစ်ပါတယ်..."

"သူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ မစ်ရော့ရှီ သိသင့်ပါတယ်..."

ဤအချိန်တွင် ကျင်းချန်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ဒီလိုကိုး..."

ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီတွင် ဤကုမ္ပဏီသည် စုယွမ် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းကို မန်နေဂျာလင်းက မပြောပြခဲ့သော်လည်း ယခု သိရှိသွားချိန်တွင် ရော့ရှီ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုက ကြီးမားလွန်းလှပေ၏။

"ဒီကြော်ငြာရိုက်ကူးမှုအတွက် မစ်ရော့ရှီအနေနဲ့ ဘာမှလုပ်စရာမလိုသလို ဘာမှလည်း ပြောစရာမလိုပါဘူး... အမှန်ကန်ဆုံး အခြေအနေအပေါ် အခြေခံပြီး ရိုက်ကူးလိုက်ရုံပါပဲ..."

ကျင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်မ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်..."

ရော့ရှီက ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ..."

ထို့နောက် ကျင်းချန် စတင်ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ကင်မရာသမားများအားလုံးလည်း နေရာယူပြီးဖြစ်နေကြသည်။

"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်း... ဒီလိုပဲ ရိုက်ကူးမှာ သေချာရဲ့လား... ဒါက အရမ်းကို ရိုးရှင်းလွန်းနေပြီနော်..."

"ဒါက တကယ့်ကို သတိထားရမယ့် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုပဲ... တကယ်လို့ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်သူမှ ဝယ်မှာမဟုတ်ဘူးနော်..."

ဓာတ်ပုံဆရာခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်သာ မသေချာဘူးဆိုရင် ဒီလို လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

ကျင်းချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ရိုက်ကူးရေး စတင်လေ၏。

ရော့ရှီသည် ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ မှန်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပူကန်မှုကြောင့် ဝက်ခြံများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမ၏ မေးစေ့နှင့် မျက်နှာဘေးဘက်တို့တွင် ဝက်ခြံအနည်းဆုံး ဆယ်လုံးခန့် ရှိနေပေသည်။

ဤသည်မှာ အလယ်အလတ် အခြေအနေဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေ၏။

ရိုက်ကူးရေး လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်ကို ညင်သာစွာ ယူလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လိမ်းကျံလိုက်ကာ ခရင်မ်၏ အာနိသင်ပြလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အချိန်တိုင်း ဒီနေရာမှာ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ထိုင်နေရတာက သက်တောင့်သက်သာ မရှိလှပေ။

ရော့ရှီသည် အချိန်မည်မျှကြာမည်ကို မသိခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ ဤဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်က အချိန်တိုအတွင်း အာနိသင်ပြနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။