အခန်း ၃၃၂
Vol. 30 Ch. 332
အခန်း (၃၃၂) လက်တွေ့ကျသော အာနိသင်
"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်းက တုံးအတယ်လို့ မင်း ထင်လား..."
"ဒါက ကြော်ငြာလေ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုးရှင်းနေရတာလဲ..."
"ဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ် လိမ်းရုံနဲ့ဆိုရင် တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း အာနိသင်ပြနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ဓာတ်ပုံဆရာများက အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြလေ၏။
"ဟုတ်တယ်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါ့သားရဲ့ မျက်နှာမှာ အခု ဝက်ခြံတွေ အပြည့်ပဲ... ငါတို့ ဆေးရုံကို အကြိမ်ကြိမ် သွားခဲ့ပေမဲ့ မသက်သာဘူး... ကောင်မလေး ရသွားရင် ကောင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ လူတွေက ပြောကြပေမဲ့ ငါ့သားက အခုမှ ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ..."
"ဒီဆေးက တကယ်သာ အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ဆယ်ဗူးလောက် ဝယ်ထားပြီး ဆောင်ထားရမယ်..."
"မင်းပြောတာက ငါ့တူမရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး... ငါ့တူမက မင်းသားထက် တစ်နှစ်ကြီးပြီး သူ့မျက်နှာမှာလည်း ဝက်ခြံတွေ အပြည့်ပဲ... သူက ဆေးရုံကြီးဆေးရုံငယ် တော်တော်များများကို သွားခဲ့ပြီး ဆေးတွေ အများကြီး သောက်ခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှ အလုပ်မဖြစ်ဘူး... ပြန်ပြန်ထွက်လာတာပဲ..."
"ဟူး... ဦးလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါလည်း ဒီကိစ္စအတွက် အရမ်းစိတ်ပူနေရတာ..."
အခြားဓာတ်ပုံဆရာတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။
"အခု ဈေးကွက်ထဲက ထုတ်ကုန်အများစုက ချဲ့ကားပြောဆိုထားကြပေမဲ့ သူတို့တွေ တော်တော်လေး အရောင်းသွက်နေကြတယ်..."
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အထဲမှာက အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတချို့ပဲ ပါတာလေ... လိမ်းလိုက်လို့ ဘာအကျိုးမှ မရှိပေမဲ့ ဘာဆိုးကျိုးမှလည်း မဖြစ်စေဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ခေတ် ဈေးကွက်မှာ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောမယ်ဆိုရင် ဘာအရောင်းမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး..."
"အင်း... ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့အလုပ်မှ မဟုတ်တာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုကြော်ငြာမျိုး ရိုက်ကူးရတာက လွယ်လွယ်လေးနဲ့ ပိုက်ဆံရတယ်လေ... အနည်းအကျဉ်း တည်းဖြတ်ရုံပဲ ရှိတာ..."
ဓာတ်ပုံဆရာအချို့ အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြပေ၏။
သို့သော် သုံးလေးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ရော့ရှီသည် သူမ၏မျက်နှာပေါ်၌ ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားသော်လည်း ဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်ကို အခုလေးတင် လိမ်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်ခြင်းက သူမ၏ သံသယများကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေခဲ့၏။
"တကယ်ကြီးလား... ငါ လိမ်းထားတာ နှစ်မိနစ်၊ သုံးမိနစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ..."
"ဟော်မုန်းတွေ ပါရင်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန် အာနိသင်မပြသင့်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား..."
ရော့ရှီမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ မှန်ကို အလျင်အမြန် ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားရပေ၏။
"ငါ..."
နှစ်မိနစ် သုံးမိနစ်အတွင်းမှာတင် ငါ့မျက်နှာပေါ်က နီရဲပြီး ရောင်ရမ်းနေတဲ့ ဝက်ခြံတွေအကုန်လုံး ခြောက်သွားပြီပဲ...
ပြီးတော့ နီရဲနေတာတွေကလည်း သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားတယ်...
ဤမယုံနိုင်လောက်သော မြင်ကွင်းက ရော့ရှီကို လုံးလုံးလျားလျား မှင်တက်သွားစေခဲ့၏။
"ချီးး ဒါကြီးက မဖြစ်နိုင်တာ..."
နာမည်ကြီး အနုပညာရှင် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ရိုက်ကူးရေးလုပ်နေစဉ်အတွင်း ဆဲဆိုလိုက်မိလေသည်။
အသံကို ကြားချိန်တွင် ဓာတ်ပုံဆရာများ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများမှတစ်ဆင့် ရော့ရှီ၏ မျက်နှာမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားသွားကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
"ဘုရားရေ... ကြည့်လိုက်ဦး..."
ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ဦးက အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... ချက်ချင်း ပျောက်သွားတာပဲ..."
"ခုနက ဝက်ခြံ ရှစ်လုံး ကိုးလုံးလောက် ရှိတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်..."
"တကယ်ကြီး ပျောက်သွားတာပဲ... ပြီးတော့ အနီရောင်အစက်အပြောက်တွေက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားတယ်..."
"ဒါက အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ..."
"ဒီဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အာနိသင်ရှိတာလား..."
"ငါ တကယ် အံ့သြသွားပြီ..."
"ခဏနေဦး... ဒီထဲမှာ ဟော်မုန်းတွေ အများကြီး ထည့်ထားတာများလား..."
တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။
"မင်းက ငတုံးလား... ဒီလိုထုတ်ကုန်မျိုးတွေမှာ သုံးတဲ့ ဟော်မုန်းပမာဏနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တင်းကျပ်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်ကွ..."
"တကယ်လို့ ထုတ်ကုန်က ဈေးကွက်ထဲ ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက် တိုင်ကြားခံရပြီး ဖော်ထုတ်ခံရမယ်ဆိုရင် ဒဏ်ကြေးတွေက ငါတို့ကို ဒေဝါလီခံရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်..."
"ဒါ့အပြင် ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အာနိသင်ပြနိုင်တဲ့ ဘယ်လိုဟော်မုန်းမျိုး ရှိတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလဲ..."
"မရဘူး... မရဘူး... ငါတို့ ရိုက်ကူးရေးကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ရမယ်... ဒီဆေးကို စောစောရနိုင်မလားဆိုတာ အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်းကို သွားမေးရမယ်..."
"ငါ့တူမလည်း တစ်ဗူးလိုတယ်... နောက်ကျရင် ငါတို့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့..."
ဓာတ်ပုံဆရာများမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားကြပြီး ယခုအခါတွင် အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ချဲ့ကားထားသော လှည့်ကွက်များကို အထင်သေးရသနည်းဆိုတာကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြလေပြီ။
ဒီပစ္စည်းက လူတိုင်း စိတ်ကူးထားတာထက်တောင် ပိုမြန်မြန် အလုပ်ဖြစ်နေတာကိုး...
ဒီဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ် သေးသေးလေးကို အထင်မသေးနဲ့... ဈေးကွက်ထဲ ရောက်သွားတာနဲ့ ဈေးကွက်ဝေစုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မယ်...
အဲဒီအချိန်ကျရင် ရနိုင်မယ့် အကျိုးအမြတ်တွေက မှန်းဆလို့တောင် မရနိုင်ဘူး...
"ဒီဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်ရဲ့ အာနိသင်က..."
ရော့ရှီ၏ လက်ထောက်မှာလည်း ဤသည်ကို မြင်ရချိန်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။
အာနိသင်က လုံးဝကို အံ့မခန်းပဲ...
ဝက်ခြံများကြောင့် ရော့ရှီသည် ယနေ့ညတွင် ဖြေရှင်းချက်များအကြောင်း ဆွေးနွေးမည့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြဿနာမှာ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်း... ဒီထုတ်ကုန်မှာ ဟော်မုန်းတွေ ထည့်မထားဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား..."
လက်ထောက်က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်၏。
"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ... တကယ်လို့ ငါက ဟော်မုန်းတွေကို တကယ် သုံးခဲ့မယ်ဆိုရင် ဈေးကွက်ထဲ ရောက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ငါ့ရဲ့ ထုတ်ကုန်က တိုက်ခိုက်ခံရမှာပေါ့..."
"ဒီခေတ်မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လိမ်လည်မှု ဖော်ထုတ်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ..."
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ ဒေဝါလီခံရမှာကိုတောင် ကြောက်နေရမယ်..."
"ငါက အဲဒီလို လူမိုက်မျိုးလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."
ကျင်းချန်က ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။
"သေချာပေါက် မထင်ပါဘူး..."
လက်ထောက်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ငါးမိနစ်အကြာတွင် အာနိသင်မှာ ပို၍ပင် သိသာထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ရော့ရှီ၏ ဝက်ခြံများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ အသားအရေမှာ ပုံမှန်အသားအရေနှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။
ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးရေး လုပ်ငန်းများကိုလည်း ဤနေရာတွင် ရရှိနိုင်ပေသည်။
"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်း... ရှင့်ရဲ့ ထုတ်ကုန်က တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်..."
"ကျွန်မ ကြိုတင်မှာထားလို့ ရမလား..."
ရော့ရှီက မေးလိုက်၏။
“မစ်ရော့ရှီက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြော်ငြာမော်ဒယ်ပဲလေ...ဒါကြောင့် ဒီပစ္စည်းအတွက် ပိုက်ဆံပေးစရာ မလိုပါဘူး...ပြန်သွားတဲ့အခါ အိမ်ကိုသာ ယူသွားလိုက်ပါ...”
ကျင်းချန်က ရက်ရောစွာ ပြောလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော ထုတ်ကုန်မျိုး ဈေးကွက်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သေချာပေါက် အလုအယက် ဝယ်ယူကြမည်ဖြစ်ပြီး ဝယ်လိုအား ပြတ်လပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ မဖြန့်ချိရသေးသော ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်ရာ အနည်းငယ် ယူသွားနိုင်ခြင်းကပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်ပေ၏။
"တကယ်လို့ မစ်ရော့ရှီရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ပေးလို့ရပါတယ်..."
ကျင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။
"အို... အဲဒါက သတင်းပေါက်ကြားမှုတွေ ဖြစ်မသွားစေဘူးလား..."
ရော့ရှီက မေးလိုက်၏。
"မဖြစ်ပါဘူး... ကြော်ငြာရိုက်ကူးတာက ပထမအပိုင်းပဲ ရှိသေးတာပါ... ကျွန်တော်တို့မှာ ဈေးကွက်ရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းစဉ်လည်း ရှိပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ပရိုမိုးရှင်းအတွက် လူတွေကို ငှားရမ်းသွားမှာပါ..."
ကျင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။
"အို... သဘောပေါက်ပြီ..."
"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်း... ကျွန်မ ဘာလုပ်ပေးဖို့ လိုသေးလဲ..."
"ဒီကြော်ငြာက ဒီအတိုင်း ပြီးသွားပြီလား..."
ရော့ရှီက မေးလိုက်၏。
"ဟုတ်ပါတယ်... ဒါအရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်..."
"နောက်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ မြင်ကွင်းအနည်းငယ် ထပ်ထည့်လို့ရပါတယ်... အားလုံးပေါင်းမှ ဆယ်မိနစ်ထက် ပိုကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
ကျင်းချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
.ကြော်ငြာတစ်ခု ရိုက်ကူးရသည်မှာ ဤမျှလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ရော့ရှီ မထင်ထားခဲ့ချေ။
ထို့အပြင် ဤမျှတိုတောင်းသော ကြော်ငြာလေးတစ်ခုတည်းကပင် သူမအား အနုပညာကြေးအဖြစ် ယွမ်သန်းဆယ်ချီ ရရှိစေခဲ့သည်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ သူမမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။
ဒါက တကယ့်ကို...
သူမ၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုပေးခဲ့သော စုယွမ်၏ ကျေးဇူးကို အမှတ်ရကာ ရော့ရှီသည် ယနေ့ည တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မည့် စုံစမ်းရေးအစီအစဉ်တွင် သူမ ထပ်မံ၍ ပရိုမိုးရှင်းလုပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မဟုတ်ရင် ဒီဆုကြေးငွေတွေကို ငါ့လက်ထဲ ယူထားရတာ စိတ်သက်သာရာ ရမှာမဟုတ်ဘူး...
မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် ကြော်ငြာတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ကူးပြီးစီးသွားခဲ့ချေပြီ။
ရော့ရှီနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်တို့လည်း ထွက်ခွာသွားကြ၏。
"အထွေထွေမန်နေဂျာကျင်း... ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုပြီး စမ်းသပ်ထုပ်လေးတွေ နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ရမလား... ကျွန်တော့်ကလေးလည်း ဝက်ခြံတွေကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေလို့ပါ..."
ဓာတ်ပုံဆရာက ပြောလိုက်သည်။
"ရတာပေါ့..."
"တကယ်လို့ မင်းတို့က အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကြော်ငြာကို ငါလိုချင်တဲ့အတိုင်း တည်းဖြတ်ပေးနိုင်ရင် မင်းတို့ကို နည်းနည်း ပေးပါ့မယ်..."ကျင်းချန်က ပြောလိုက်၏。
"သဘောတူတယ်..."
ဓာတ်ပုံဆရာများသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
ယခင်က ဗီဒီယိုများကို တည်းဖြတ်ရာတွင် သူတို့သည် အမြဲတမ်း နှေးကွေးပြီး အလုပ်မတွင်ကြချေ။ တစ်ပတ်အတွင်း ပြီးစီးနိုင်သော အလုပ်တစ်ခုကို တစ်ရက်တည်းနှင့် သေချာပေါက် အပြီးသတ်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်ကြောင့် သူတို့ အခြားဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျင်းချန်သည် အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်ကာ လှုပ်ရှားမှုများ စတင်ပြုလုပ်နေလေပြီ…