အခန်း ၃၃၄
Vol. 30 Ch. 334
အခန်း (၃၃၄) အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု
"မဖြစ်နိုင်တာ..."
"မန်နေဂျာစုန့်... ရော့ရှီက အခု မန်နေဂျာစုန့်ရဲ့ ကောင်မလေး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ ဘာလို့ မသိရတာလဲ..."
လင်းရှန် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။
"ဟီးဟီး... မန်နေဂျာလင်း မသိတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်..."
"ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကသာ ငါ့ကောင်မလေး မဟုတ်ဘူးဆိုရင် နှမြောစရာကြီးပဲ..."
“ငါက ဘယ်သူလဲ...
ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ မြေးလေ...
အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူမက ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သိတယ်...
ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မယ်...
ငါက သူတို့ကို ကြိုပြီး အသိပေးထားရုံ သက်သက်ပါ...”
စုန့်မင်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည်။
“ဘယ်လိုလဲ... မန်နေဂျာလင်း...ကျွန်တော့်ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူလိုက်ပြီ မဟုတ်လား...”
“တောင်းပန်ပါတယ်...ကျွန်မ သဘောမတူနိုင်ပါဘူး...”လင်းရှန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်၏။
"ဟင်... သဘောမတူနိုင်ဘူး... အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."
စုန့်မင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားခဲ့လေသည်။
"ကျွန်မ သဘောမတူနိုင်ဘူး... အဲဒါပဲ... ရှင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြဿနာရှာနေရတာလဲ..."
"အစကတည်းက ရှင်နဲ့ စကားပြောဖို့ ကျွန်မ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး... ရှင်အဘိုးက ပညာရှင်ဖြစ်နေလို့သာ ကျွန်မ ပြောနေတာ..."
"ဒီနေရာမှာ မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေသေးတယ်ပေါ့..."
"ကျွန်မက အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တယ်လို့ ရှင်တကယ်ထင်နေတာလား..."
"ကျွန်မသူဌေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှင်သိလား... ကျွန်မက ရှငင်ကို ကြောက်နေတယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား..."
လင်းရှန် ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချပစ်လိုက်လေ၏။
"ငါ..."
စုန့်မင် လုံးလုံးလျားလျား မှင်တက်သွားခဲ့သည်။
လင်းရှန်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲရတာလဲ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် သစ္စာဖောက်တဲ့ စကားမျိုးကို ပြောထွက်ရတာလဲ...
"သောက်ကျိုးနည်း..."
စုန့်မင်က ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်၏。
"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်းတို့ သဘောတူညီမှု မရလိုက်ဘူးလား..."
စုန့်လင်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
"အင်း... ဒီကောင်မက သူ့အတွက် ဘာကကောင်းလဲဆိုတာကို တကယ် နားမလည်တာပဲ..."
"အဘိုး... အဘိုး အစိုးရအဖွဲ့ထဲက တချို့လူတွေကို သိတယ် မဟုတ်လား... ဒီရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်..."
"သောက်ကျိုးနည်း... သူတို့ကို တန်ဖိုးပေးဆပ်ရအောင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမယ်... ရော့ရှီကို ကျွန်တော့်ဆီ ခေါ်လာအောင် သူ့ကို လုပ်ရမယ်..."
စုန့်မင်က ယုတ်မာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏。
"အင်း..."
"သူတို့ကက ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းနေမှတော့ ငါ ရိုင်းစိုင်းတာကိုလည်း အပြစ်မတင်နဲ့တော့..."
စုန့်လင်းက မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ပိုက်ဆံရှာဖို့ လမ်းကြောင်းမှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်..."
ထို့နောက် သူက ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်လိုက်၏။
"ဟယ်လို... ရှောင်ယွီလား... ငါ စုန့်လင်းပါ..."
"မင်း အခု ကျန်းချန် အခွန်ဗျူရိုမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ မဟုတ်လား... ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီရဲ့ အခွန်အခြေအနေကို ငါ့အတွက် စစ်ဆေးပေးစမ်း..."
စုန့်လင်းက တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"အဘိုးစုန့်လား... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
ရှောင်ယွီဟုခေါ်သော လူက မေးလိုက်၏。
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... သူတို့က ငါ့ကို ပြစ်မှားမိထားလို့ပါ... မင်း သိပါတယ်..."
"ငါ မင်းကို ပြောမယ်... သူတို့က ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားရင်တောင် အမှားတစ်ခုခုတော့ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါ့အတွက် ရှာပေးရမယ်..."
"မင်း သိလား..."
စုန့်လင်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ဒီလူတွေက ပိုပိုပြီး စကားနားမထောင် ဖြစ်လာကြတာပဲ...
သူတို့ကို ဘာပြောရမလဲဆိုတာ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ လုပ်ပေးကြမှာပဲ...
မင်းက ဘာလို့ ဒီမှာ အချိန်ဆွဲနေရတာလဲ...
"အဘိုးစုန့်... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် မကိုင်တွယ်နိုင်ပါဘူး..."
"ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီက အမြဲတမ်း ဥပဒေကို လိုက်နာတဲ့ ကုမ္ပဏီပါ... သူတို့က အခွန်တွေကို အချိန်မှန် အမြဲပေးဆောင်ပြီး အခွန်ရှောင်တာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ပါဘူး..."
"အခွန်အရာရှိတစ်ယောက်အနေနဲ့ လေထဲကနေ အကြောင်းပြချက်ရှာပြီး ကိစ္စတွေကို ဒီအတိုင်း လုပ်လို့မရဘူးလေ... မဟုတ်ဘူးလား..."
ရှောင်ယွီက ပြောလိုက်၏。
"ဘာ... မင်းက ငါ့အမိန့်ကို ဖီဆန်ရဲတယ်ပေါ့... ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို မင်း မသိဘူးလား... မင်းကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းတာက မင်းကို မျက်နှာသာပေးနေတာပဲ..."
စုန့်လင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဟီးဟီး... အဘိုးစုန့်... အဘိုး တကယ်ပဲ အသက်ကြီးနေပြီ... အဘိုးက ကျွန်တော့်သူဌေးမှ မဟုတ်တာ... ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးဖို့ အဘိုးမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး..."
"ပြီးတော့ ဒီမှာ အသံဖမ်းထားတာတွေလည်း ရှိတယ်... အဘိုးမှာ အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ ဘာမှလုပ်လို့မရပါဘူး... ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော် အလကား အလုပ်လုပ်နေခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ..."
"ပြီးတော့ ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီက သာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုလို့ အဘိုး တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား..."
သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေလဲဆိုတာ အဘိုး သိရဲ့လား...
"အမှန်တိုင်း ပြောရရင် သူတို့နောက်ကွယ်က သူဌေးကြီးက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုင်ရှင် စုယွမ်ပဲ..."
"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက မြို့နယ်အဆင့်အတွက်ရော ပြည်နယ်အဆင့်အတွက်ပါ အဓိက အာရုံစိုက်ရမယ့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုပဲ..."
"အမျိုးသားအဆင့်မှာတောင် သိသာထင်ရှားတဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေ ရှိနေတာ..."
"အဘိုးရဲ့ စကားအနည်းငယ်ကြောင့် ဒီလိုကုမ္ပဏီမျိုးကို ကျွန်တော်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်တယ်လို့ အဘိုးက ပြောနေတာလား..."
ကျွန်တော့်ကို လူမိုက်လို့ ထင်နေတာလား...
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ဖုန်းချသွားလေ၏。
စုန့်လင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်ရီလာခဲ့သည်။ သူ့လို ကြီးမြတ်သော ပညာရှင်တစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အရှက်ကွဲခံရနိုင်မှာလဲ...
"သောက်ကျိုးနည်း... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေ... အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုသာ မပါခဲ့ရင် မင်းတို့ကောင်တွေ အခုလို ကောင်းကောင်း နေနိုင်ပါ့မလား..."
ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လျက် စုန့်လင်းက ကျိန်ဆဲလိုက်၏။
"ဟင်... ဒါက မမှန်ဘူးလေ..."
"အဲဒါက အဲဒီကောင်လေးရဲ့ ကုမ္ပဏီပဲ..."
"သောက်ကျိုးနည်း..."
စုန့်လင်း ထပ်မံ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြန်သည်။
"အဘိုး... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
"အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."
စောင့်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စုန့်မင်က မေးလိုက်၏。
"ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီကို ငါတို့ မေ့ထားလိုက်လို့ ရပြီ..."
"အဲဒါက စုယွမ်ရဲ့ ကုမ္ပဏီပဲ..."
စုန့်လင်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဘာ... ဒီရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီက အဲဒီသောက်ကောင် ကုမ္ပဏီရဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုပဲလား..."
စုန့်မင် အလွန် မနာလိုဖြစ်သွားခဲ့၏。
လှပသော အမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့်အတူ စုယွမ်သည် သေချာပေါက် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နေရမည် ဖြစ်ပေ၏။
သောက်ကျိုးနည်း... သူ့ကို ဘာကများ ဒီလောက် ကံကောင်းစေရတာလဲ...
ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ငါပိုင်တာ ဖြစ်သင့်တယ်...
"ဒါက လုံးဝကို လွန်လွန်းနေပြီ..."စုန့်မင်က မကျေမနပ်ဖြင့် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။
"ဟူး... ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး... ဒီကောင်လေးက နည်းနည်းတော့ အရည်အချင်းရှိတယ်..."
စုန့်လင်းက ပြောလိုက်၏။
"မြေးလေး... အခု အရေးကြီးဆုံးက ကြော်ငြာမော်ဒယ်တစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ပဲ..."
"ရှန်းရှီးဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတော့ တခြားကုမ္ပဏီတွေကို ရှာကြည့်ကြတာပေါ့..."
စုန့်လင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက..."
စုန့်မင် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့၏။ အကယ်၍ ထုတ်ကုန်ကို ကြော်ငြာရန် အခြားကုမ္ပဏီများမှ အနုပညာရှင်များကို ရှာဖွေမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ဒါက အရင်းအမြစ်တွေကို အရမ်း ဖြုန်းတီးရာကျလိမ့်မယ်...
ဒါက တကယ်ကို မတန်ဘူး...
စုန့်မင်သည် အခန်းထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ရုတ်တရက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့လေ၏。
"အဘိုး... ကျွန်တော့်မှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်..."
"ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မကုန်ဘဲ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ရလဒ်တွေကို ရရှိနိုင်တယ်..."
စုန့်မင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟင်... ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲ..."
စုန့်လင်းက မေးလိုက်၏。
"စဉ်းစားကြည့်လေ... အဘိုးက ဒီခေတ် ပညာရေးနယ်ပယ်မှာ အမြင့်ဆုံးဘွဲ့ဖြစ်တဲ့ ဇီဝဗေဒသုတေသနဌာနရဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်လေ..."
"ဒီဘွဲ့က တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်... ဒါက အာဏာကို ကိုယ်စားပြုတာပဲ..."
"ဒီလို အာဏာရှိတဲ့ ဘွဲ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှတော့ ငါတို့က ဘာလို့ အဲဒါကို အသုံးမချရမှာလဲ..."
"တကယ်လို့ အဘိုးက ကြော်ငြာမော်ဒယ် လုပ်ရတာကို သဘောမတူဘူးဆိုရင်တောင် အဘိုးရဲ့ ပညာရှင်ဘွဲ့က အပြည့်အဝ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်..."
"စဉ်းစားသာကြည့်... ဝက်ခြံပျောက်ဆေးခရင်မ်တစ်ခုကို ပညာရှင်တစ်ယောက်က ထောက်ခံပေးထားတာလေ..."
"ဒီလွှမ်းမိုးမှု... ဒီသက်ရောက်မှု..."
"ဘယ်လောက်တောင် မိုက်လိုက်မလဲ..."
စုန့်မင်သည် သူတို့၏ ထုတ်ကုန်ဖြန့်ချိမည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေပုံရပေ၏。
“ဒါက ဈေးကွက်ထဲမှာ အလုအယက် ဝယ်ယူမှုတစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်...
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပညာရှင်တစ်ယောက် ထောက်ခံပေးထားတဲ့ ထုတ်ကုန်လေ...
တကယ်လို့ မင်းသုံးလို့ အာနိသင် မတွေ့ဘူးဆိုရင်တောင် လူတွေက မင်းကိုပဲ အပြစ်တင်ကြလိမ့်မယ်...
‘မင်း သုံးပုံသုံးနည်း မမှန်လို့ ဖြစ်တာ...’ ဒါမှမဟုတ် ‘မင်း မှန်မှန်ကန်ကန် မသုံးလို့ ဖြစ်တာ...’ လို့ပဲ ပြောကြမှာ...
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပညာရှင်တစ်ယောက် ထောက်ခံထားတဲ့ ထုတ်ကုန်ဖြစ်ပြီး ပညာရှင်တွေရဲ့ အတည်ပြုမှုလည်း ရထားတာလေ...ပညာရှင်တစ်ယောက်ထက် မင်းက ပိုသိတယ်လို့များ ထင်နေတာလား...ဈေးကွက်ထဲက အခြားထုတ်ကုန်တွေကို နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကြော်ငြာပေးနေပါစေ...သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မယှဉ်နိုင်ကြဘူး...စဉ်းစားကြည့်ပါ...နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်တစ်ယောက် ကြော်ငြာထားတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခုနဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပညာရှင်တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ထောက်ခံကြော်ငြာထားတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ရှိမယ်ဆိုရင်...လူအများစုက ဘယ်ထုတ်ကုန်ကို ပိုယုံကြည်ပြီး ရွေးချယ်ကြမလဲ...အဖြေကတော့ ရှင်းနေပြီးသားပါ...
ဤအချိန်တွင် စုန့်မင်သည် ကြော်ငြာဆောင်ပုဒ်များကိုပင် စဉ်းစားရရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။
ပညာရှင် စုန့်လင်းဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဝက်ခြံပြဿနာကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲနေရတဲ့ လူငယ်အများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်...သူတို့ဟာ ဘဝရဲ့ အလှပဆုံး အရွယ်မှာပဲ ဒီလို ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာကို ကြည့်မနေရက်တော့တဲ့အတွက်...ကရုဏာစိတ်နဲ့ ဝက်ခြံကုသရာမှာ အလွန်ထိရောက်တဲ့ ခရင်မ်တစ်မျိုးကို ကိုယ်တိုင် သုတေသနပြု တီထွင်ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်...
ဤအရာကို တွေးမိချိန်တွင် စုန့်မင် ရယ်မောလိုက်လေ၏。
"နာမည်ကြီး ကြော်ငြာမော်ဒယ်တွေ မရှိရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ..."
"ဟားဟားဟားဟားဟား…”