အခန်း ၄၄၄

အခန်း (၄၄၄)

အချိန်

【၀၁:၁၆:၄၃】

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ရွာလေးအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မီးရောင်များ လင်းလက်လာလေ၏။

တည်းခိုခန်း အခန်းတွင်းရှိ ရဲချီယန်က လက်ထဲမှ စာအုပ်ကို ချလိုက်ပြီး အိတ်ဆောင်နာရီပေါ်မှ အချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ကို လေပြင်းထန်ပြီး မှောင်မိုက်တဲ့ ညတစ်ညပဲ"

"သွားကြစို့ လီဆက်၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ သွားကြည့်ရအောင်"

ရန်းလန်းရွာ၊ ရွာသူကြီး၏ နေအိမ်တွင် ဖြစ်၏။

မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပုံပျက်ရှုံ့တွနေသော အလောင်းတစ်လောင်းက အိမ်အဝင်ဝ၌ တည့်တည့်ကြီး လဲလျောင်းနေသည်။ နှလုံးသားမှာ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ကိုက်ဖြတ် ဝါးမျိုခံထားရသည့် အရိပ်အယောင်များကိုလည်း တွေ့မြင်နေရ၏။

ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ရသည်မှာ သေဆုံးသူကား အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ နေ့ခင်းဘက်က သူ့ကို တည်းခိုခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် ရန်းလန်းရွာ၏ ရွာသူကြီး ဝါရန်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"အား... ရွာ... ရွာသူကြီး သေသွားပြီ"

ဒုတိယမြောက် ရောက်ရှိလာသူမှာ ရွာ၏ အပြေးအလွှား အကူအညီပေးသူ ကျားအိုက်စေ့ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့နောက် တတိယမြောက်လူ၊ စတုတ္ထမြောက်လူ...

ရဲချီယန်ကိုပါ ထည့်တွက်ပြီး လီဆက်ကို ဖယ်ထားလိုက်မည် ဆိုပါက ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူစုစုပေါင်း ကိုးဦး ရှိနေခဲ့သည်။

သူတို့မှာ ရွာ၏ စားဖိုမှူး၊ ပန်းဘဲဆရာ၊ အစောင့်၊ ဆရာဝန်၊ လယ်သမား၊ တရားသူကြီး၊ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၊ အပြေးအလွှား အကူအညီပေးသူနှင့် ခရီးသွားအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော ရဲချီယန်တို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။

ဤမျှ လူဦးရေ နည်းပါးသော ရွာလေးတစ်ရွာတွင် ကွဲပြားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်အကိုင် အများအပြား ရှိနေခဲ့သည်လော။ ထိုမျှမက အလောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ပုံမှန်လည်း ဖြစ်နေသလို အလွန်လည်း ထူးဆန်း ဆန်းကြယ်နေခဲ့ပေသည်။

ရွာတွင်း၌ အခြားသော ပြင်ပလူများ မရှိတော့သဖြင့် လူသတ်သမားမှာ လက်ရှိ ရှိနေသူများထဲမှ တစ်ဦးဦးသာ ဖြစ်ရပေမည်။ ခရီးသွားတစ်ယောက် ဖြစ်သော ရဲချီယန်သည်လည်း သံသယရှိသူများ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ဂန္ထဝင်ဆန်သော မဲပေး ရွေးချယ်သည့် အဆင့်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး မဲအများဆုံးဖြင့် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသူမှာ အပြေးအလွှား အကူအညီပေးသူ ကျားအိုက်စေ့ ဖြစ်လေ၏။ ရွာ၏အစောင့်က သူ့ကို ကွပ်မျက် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ကျားအိုက်စေ့မှာ ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

သို့ဆိုလျှင် ဝံပုလွေလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ပဟေဠိ ဖြေရှင်းမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ထိုတည်းခိုခန်းလေးထဲတွင်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုအခန်းလေးထဲတွင်ပင် ဖြစ်၏။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိသေးချေ။

ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်မံ သေဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။ သေဆုံးသူမှာ ရွာ၏ ဆရာဝန် ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလားတူပင် ဆွဲဖြဲခံထားရပြီး နှလုံးသားမှာလည်း ကိုက်ဖြတ် ဝါးမျိုခံထားရသည်။ မဲပေးမှုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ စတင်လာခဲ့၏။

ဤတစ်ခေါက် မဲပေး မောင်းထုတ်ခံရသူမှာ စားဖိုမှူး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည်လည်း ဝံပုလွေတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်၏။

တတိယမြောက်နေ့။

သေဆုံးသူကား တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်။

မဲပေး မောင်းထုတ်ခံရသူမှာမူ... ခရီးသွား ဖြစ်သူ ရဲချီယန်ပင်။

"သူပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ရွာထဲမှာ ဖြစ်နေတာတွေ အားလုံးက သူနဲ့ သေချာပေါက် ပတ်သက်နေတာ"

"ဟုတ်တယ်၊ သူ ရွာထဲ ဝင်လာတဲ့နေ့က စပြီး လူတွေ သေကုန်ကြတာပဲ၊ ငါတို့ စောစောစီးစီးကတည်းက သတိထားမိသင့်တာ"

အစောင့်၊ တရားသူကြီး၊ ပန်းဘဲဆရာနှင့် လယ်သမား။

ကျန်ရစ်သူ ရွာသားများက ပြင်ပလူကို ဆန့်ကျင်ရန် နောက်ဆုံးတွင် စည်းလုံးလာခဲ့ကြချေပြီ။ ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဤအခြေအနေကား ရဲချီယန် မျှော်လင့် တွက်ဆထားသည်ထက် တစ်ရက် ပိုမို နောက်ကျနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစောင့်ဖြစ်သူက လှံကို ကိုင်ဆောင်လျက် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ရဲချီယန်ကို လှောင်အိမ်ထဲသို့ မောင်းသွင်းရန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရဲချီယန် မဟုတ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ဤမျှလောက် အဆင့်သာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးက... အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့လွန်းလှ၏။

【နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း】

တိတ်ဆိတ်သော တီးတိုး ရေရွတ်သံများ၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ညင်သာ သာယာသော စကားသံများ။

ရဲချီယန်က ကျန်ရစ်သော လူလေးဦးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမကို ဘယ်သူ သတ်သွားတာလဲ ဆိုတာ... ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား"

မည်သူကမျှ ပြန်လည် ဖြေဆိုခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ကျန်ရစ်သော လေးဦးမှာ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်လျက် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းက အာနိသင် မရှိတော့တာလော။

မဟုတ်ပေ။

သူတို့က မည်သို့ ပြန်လည် ဖြေဆိုရမည်ကို တကယ်ကြီး မသိကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ရဲချီယန်က အစောင့်၏ လှံကို ဆွဲယူကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် လိမ်ချိုး ချေဖျက်လိုက်၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဖြေမရရှိခြင်း ကိုယ်တိုင်ကပင် အဖြေတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်သည်။ သူက အီဘိုနီကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ တည့်တည့်ရှိ အစောင့်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။

သေနတ်မီးပွင့်သွားပြီး သေဆုံးသွားကာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

"အား... တ... တကယ်တမ်းကျတော့ အစောင့်က ဝံပုလွေ ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ၊ ငါတို့ သူ့ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတာကိုး"

ကျန်ရစ်သူ သုံးဦးမှာ တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေခဲ့သည်မှာ ရဲချီယန်၏ နောက်ထပ် ပစ်ခတ်မှုများသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...။

ကျည်သုံးချက်စလုံး ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ အလောင်း သုံးလောင်းအနက် လယ်သမားနှင့် ပန်းဘဲဆရာတို့မှာ ဝံပုလွေများ ဖြစ်ကြပြီး သေဆုံးပြီးနောက်တွင် တရားသူကြီး တစ်ဦးတည်းကသာ လူသားပုံစံအဖြစ် ဆက်လက် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့ဆိုလျှင် ပဟေဠိ ဆိုသည်မှာ ဤနေရာကား လူ-ဝံပုလွေ ရွာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူတို့က လူသားများအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေကြခြင်းကို ဆိုလိုတာလော။

မဟုတ်ချေ။

တကယ်လို့ ထိုမျှလောက် ရိုးရှင်းနေမည် ဆိုပါက ဤနေရာကို အဘယ့်ကြောင့် အဆင့် ၉ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားမည်နည်း။

ဒေါင်... ဒေါင်...။

ရွာတွင်း၌ ခေါင်းလောင်းထိုးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် မြည်ဟိန်းလာခဲ့၏။

"အား... အား..."

၎င်းကား သုံးရက်တိုင်တိုင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော ကျီးကန်းနတ်ဆိုးပင်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွာ၏ အခင်းအကျင်းကလည်း စတင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ မြေပြင် ရွေ့လျားနေသည်ကို ရဲချီယန် ခံစားလိုက်ရ၏။ သစ်သား ပလက်ဖောင်းကြီး ကိုယ်တိုင်က သူ၏ ရထားကြီးကို သယ်ဆောင်လျက် သူရှိရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရွေ့လျားလာနေသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မကြာမီမှာပင် သူက သစ်သား ပလက်ဖောင်းတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ဒေါင်...။

"မ... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

လူရွယ်တစ်ဦး အဝင်ဝ၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူကား ရန်းလန်းရွာ၏ ရွာသူကြီး ဝါရန်ပင် ဖြစ်၏။

ကြင်နာသော အပြုံးတစ်ခုက ရဲချီယန်၏ မျက်နှာထက်၌ ထင်ဟပ်သွားသည်။

"ကျွန်တော်က ပြင်ပကမ္ဘာက လာတဲ့ ခရီးသွားတစ်ယောက်ပါ"

"ဒီနေ့ ဒီမှာ တည်းခိုမလို့ပါ"

ဤပလက်ဖောင်းကမ္ဘာကြီးက ပြန်လည် အစပြုသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့လား"

ဆက်လက် ဖြစ်ပျက်လာသော အရာများမှာ လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်ကနှင့် ဘာမျှ ကွာခြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ဝါရန်က ရဲချီယန်ကို တည်းခိုခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရေပူစမ်း ပါဝင်သော ထိုအခန်းတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ရဲချီယန်က ကျီးကန်းနတ်ဆိုး ကိုင်ဆောင်ထားသော စုတ်ပြတ်နေသည့် သားရေစာလိပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းအပေါ်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ခြောက်သွေ့နေမှန်း မသိနိုင်သော အနက်ရောင် သွေးကွက်များကို တွေ့မြင်နေရသည်။

【လူ-ဝံပုလွေ ရွာ】

【၁။ သင်က လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်】

【၂။ ဝံပုလွေများက လူသားများကို အမဲလိုက်သည်】

【၃။ သင်၏ ကိုယ်စားပြုမှုမှာ ခရီးသွားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်】

【၄။ လူသားတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ရွာက ပြန်လည်အစပြုသွားသည်ကို သင် တွေ့ရှိရသည်】

【၅။ သင် ထွက်ခွာသွား၍ မရနိုင်ပါ】

ဤသားရေစာလိပ်ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများမှာ လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း သူ ဖြတ်သန်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာများပင် ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ဖက်က လွန်ခဲ့သော သုံးရက်တာ ကိစ္စရပ်များကို သားရေစာလိပ်ထက်၌ မကြာသေးမီကမှ မှတ်တမ်းတင် ရေးသားထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရ၏။

ဤသားရေစာလိပ်ပေါ်ရှိ စည်းမျဉ်းအရ ဝံပုလွေများက လူသားများကို အမဲလိုက်သည်ဟု ဆိုထားသည်။ သို့သော်လည်း လက်တွေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ပြောင်းပြန်ပင်။ လူသားများကသာ ဝံပုလွေများကို အမဲလိုက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့တိုင်အောင် လူသားတစ်ယောက် သေဆုံးပြီးနောက် ရွာက ပြန်လည်အစပြုသွားသည် ဆိုသော စည်းမျဉ်းမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အရင်က သေဆုံးသွားခဲ့သူများ အားလုံးမှာ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

ရဲချီယန်က လူတိုင်းကို စစ်ဆေး မေးမြန်းရန် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူတို့ထံတွင် လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များ လုံးဝ မရှိကြတော့ချေ။

"ဒီဟာကို မင်း ဘယ်က တွေ့ခဲ့တာလဲ"

အလောင်းပုံ တောင်ပို့၊ ရွာ၏ အနောက်တောင်ဘက် ထောင့်ရှိ သေဆုံးသူများ၏ အရိုးစု အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလောင်းပုံ တောင်ပို့ဆီကပင်။ ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက ရဲချီယန်ကို ထိုနေရာဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းထံ၌ ရှုပ်ထွေး ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေ၏။ သိသာထင်ရှားစွာပင် လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်းက ဤအလောင်းပုံ တောင်ပို့၏ တည်နေရာမှာ ဤနေရာ၌ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ဤပလက်ဖောင်းကမ္ဘာကြီးကား တစ်စစနှင့် ပိုမို၍ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာနေခဲ့ချေပြီ။

လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်က လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သော တရားသူကြီးကို ရဲချီယန်က ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းကို သုံးကာ ဤနေ့တွင် ပထမဆုံး မဲပေး မောင်းထုတ်ခံရသူ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ သူ၏ အလောင်းမှာ ထိုလှောင်အိမ်ထဲတွင်ပင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့တော့၏။

"ခရီးသွားရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ဝံပုလွေကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် ဒီမကောင်းဆိုးဝါးက လူဘယ်လောက်တောင် သတ်သွားဦးမလဲ မသိဘူး"

"..."

"ဟုတ်ပါ့၊ ဟုတ်ပါ့၊ မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ"

"..."

ချီးကျူး ဂုဏ်ပြုသံများက အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရဲချီယန်က သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ လီဆက်ကို အမိန့်တစ်ရပ် ပေးလိုက်၏။ စက်ရုပ် အိမ်စေမလေးက သူမ၏ အချိန်စက်ယန္တရား လက်နက်ကိရိယာကို သေသပ်လှပစွာ လှုံ့ဆော် တက်ကြွစေလိုက်သည်။ မိနစ်လက်တံ · ချိတ်ဆွဲဦးခေါင်းခွံ ဓား။ ရွာသူကြီးမှ စတင်ကာ သူမက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရှင်းလင်း သတ်ဖြတ်သွားလေတော့သည်။

ရွာသူကြီးကား ဝံပုလွေ၊ အပြေးအလွှား အကူအညီပေးသူကား ဝံပုလွေ၊ ဆရာဝန်ကား လူသား...။

ရွာက ပြန်လည် အစပြုသွားပြန်သည်။ သားရေစာလိပ်ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများကမူ ဘာမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။

သစ်သား ပလက်ဖောင်းကြီးက ရဲချီယန်နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်၏။ အလားတူ ကိစ္စရပ်များက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထပ်တူကျလာခဲ့သည်။

"မ... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"ဆက်လုပ်"

ရွာသူကြီးမှာ ပထမဆုံး သေဆုံးသွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ရွာက ပြန်လည် အစပြုသွားပြန်၏။ သားရေစာလိပ်မှာမူ အရင်အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

...

"ဆက်လုပ်"

သုံးဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက်။

နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော အပြေးအလွှား အကူအညီပေးသူမှာ အလောင်းပုံတောကြီးအလယ်၌ တုန်ရီနေချိန်တွင် ရဲချီယန်၏ မျက်နှာထက်၌ အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

"တကယ် ကံဆိုးတာပဲ၊ နောက်ဆုံး ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူက ဝံပုလွေ မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်လာဖို့အထိ အကြိမ် သုံးဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်တောင် စမ်းသပ်လိုက်ရတယ်"

သူက သားရေစာလိပ်ကို ဖြန့်ကျက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ၎င်းအပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

【၁။ သင်က ဝံပုလွေတစ်ကောင်လား။ သင်က လူသားတစ်ယောက်လား】

【၂။ ဝံပုလွေများက ပုန်းအောင်းရမည် ဖြစ်ပြီး လူသားများက ရှင်သန်ရမည်】

【၃။ သင်က အမြဲတမ်း ခရီးသွားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်】

【၄။ ပြန်လည် အစပြုခြင်းတွင် အချိန် မပါဝင်ပါ】

【၅။ သင် လွတ်မြောက်သွား၍ လုံးဝ မရနိုင်ပေ။】

ပလက်ဖောင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် အစပြုသွားပြန်လေသည်။

"မ... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ရဲချီယန်က ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က ပြင်ပကမ္ဘာက လာတဲ့ ခရီးသွားတစ်ယောက်ပါ၊ ဒီ လူ-ဝံပုလွေ ရွာလေးမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူချင်လို့ပါ"