အခန်း ၄၂၅

အပိုင်း (၄၂၅) - ကံကြမ္မာမှ ရွေးချယ်ခံရသူ

ချန်အန်းမြို့ရှိ ဟုန်လုကျောင်းတော် တွင် မကြာသေးမီက လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေလေသည်။

ကန်နိုင်ငံတွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားရွေးချယ်ပွဲ အခမ်းအနားကို စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပလျက်ရှိရာ၊ အခြားသော ပြည်နယ်အသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များသည်လည်း လာရောက်လေ့လာလျက်ရှိကြသည်။

ထိုအထဲတွင် ကန်နိုင်ငံနှင့် စစ်မီးတောက်လောင်နေသော ချူနိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တိုင်းပြည်အချင်းချင်းကြားရှိ သံတမန်ကျင့်ဝတ်တစ်ရပ်ပင်ဖြစ်ရာ၊ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်၌ တိုက်ပွဲများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်နေစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ဝတ်မျိုးကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ လျစ်လျူမရှုတတ်ကြချေ။

စင်စစ်အားဖြင့် လောကတွင် အရာရာတိုင်းကို အဖြူနှင့် အမည်းဟူ၍ သီးသန့်ခွဲခြားသတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ။ သာဓကပြရသော် ချူနိုင်ငံနှင့် ကန်နိုင်ငံတို့သည် ကျန်းနိုင်ငံနယ်စပ်တွင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသော်ငြားလည်း၊ နယ်စပ်တွင်မူ အနီးကပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ရှိနေကြသည်။

ထိုမျှမက နှစ်နိုင်ငံမှ တော်ဝင်ကုန်သည်များသည်ပင် ကုန်စည်ဖလှယ်ရေးကိစ္စရပ်များ၌ ရှေ့တန်းမှ တက်ကြွစွာ ပါဝင်နေကြလေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကန်နိုင်ငံ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားရွေးချယ်ပွဲ အခမ်းအနားအတွက် ချူနိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ကြိုတင်စေလွှတ်ထားခဲ့ရာ၊ ၎င်းတို့သည် နှစ်သစ်မကူးမီကပင် ကန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဤကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို မင်းသမီး 'ရှောင်ဇီယင်' ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ရှောင်ဇီယင် တည်းခိုရာ ခြံဝင်းအတွင်း၌ သူမသည် လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေလေသည်။

ထိုလူငယ်၏ ရုပ်သွင်မှာ ထူးခြားပေါ်လွင်မှုမရှိဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသော်လည်း၊ သူ၏အမူအရာမှာမူ မှတ်သားလောက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တည်ငြိမ်နေပေသည်။

မြင့်မားလှသော အဆင့်အတန်းနှင့် အာဏာစက်ရှိသည့် မင်းသမီး ရှောင်ဇီယင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် သူ၏မျက်နှာထက်၌ တည်ငြိမ်အေးဆေးမှုတို့က အထင်းသားနေရာယူထားသည်။

အမှန်စင်စစ် ဤလူငယ်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ချူနိုင်ငံ၏ အထင်ရှားဆုံးသော သိုင်းပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အသက်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်သေးချိန်၌ ချူနိုင်ငံတွင် ဆရာတော် 'လျန်ရှန်း' နှင့် ဧကရာဇ် 'ရှောင်ကျောက်လင်' တို့၏နောက် တတိယမြောက် သိုင်းပညာအမြင့်မားဆုံးသော အကျော်အမော်တစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်နေသူဖြစ်လေသည်။

"သခင်လေး ယဲ့..."

အဓိက ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ရှောင်ဇီယင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ ဆိုသည်။

"ကျွန်မတို့တွေ ကန်နိုင်ငံ ကို ရောက်နေတာ အတော်လေး ကြာနေပြီ၊ ရှင်က ရတနာမြေပုံ ကို ရှာဖို့ လောနေပုံ မပေါ်ပါလား…”

“ ကျွန်မ မှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် ရှင့်ဆီမှာ ရတနာမြေပုံ လေးခုပဲ ရှိတယ်လေ၊ အဲဒါက ဟန်ဆန်း ရတနာတိုက် ကို ရှာဖို့ မလုံလောက်ဘူးလေ..."

ယဲ့ချန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ လက်ဖဝါး အရွယ်အစားရှိသော သားရေချပ် လေးချပ်ကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"မင်းသမီး က ရတနာမြေပုံ တွေကို စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုရင်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပေးပါ့မယ်..."

ရှောင်ဇီယင် က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ယဲ့... ရှင်က ချူနိုင်ငံ ကနေ ကန်နိုင်ငံ ကို မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီပြီး ခရီးနှင်လာတာက ရတနာတိုက် အတွက် မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

"ဒါဆို ..."

ယဲ့ချန် က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒီအရာက ကျွန်တော့်အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မင်းသမီး... ကျွန်တော်က အရာဝတ္ထုတွေအတွက် တိုက်ခိုက်ရတာကို မကြိုက်ပါဘူး…”

“ ကျွန်တော်က ကံကြမ္မာ ကို အမြဲ ယုံကြည်ပါတယ်... အဲဒါက ကျွန်တော့်အပိုင် ဖြစ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားရင် သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်တော့် လက်ထဲကို ရောက်လာမှာပါ... မရည်ရွယ်ထားဘူး ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး..."

ရှောင်ဇီယင် က

"သခင်လေး ယဲ့... ရှင့်ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှု က တကယ်ကို နက်ရှိုင်းလှပါတယ်..."

ယဲ့ချန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"မင်းသမီး... တခြား ကိစ္စ မရှိတော့ဘူး ဆိုရင်၊ ခွင့်တောင်းပါရစေ... ကျွန်တော် ချူနိုင်ငံ မှာ ရှိနေတုန်းက၊ ချန်အန်း မှာ အံ့ဖွယ် သုံးခု ရှိတယ်လို့ ကြားခဲ့ဖူးတယ်…”

“ မနက်ခင်း ခေါင်းလောင်းနဲ့ ညနေခင်း ဗုံ၊ မြေအောက် တစ္ဆေမြို့တော် နဲ့ ဘယ်တော့မှ မအိပ်စက်တဲ့ ချန်အန်း ပေါ့... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ရမယ်..."

ရှောင်ဇီယင် သည် သူ့ကို လိုက်ပို့ရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကန်နိုင်ငံ လေ... ဒီမှာ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက နည်းနည်း အနေရခက်တယ်... သခင်လေး ယဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားပါ... ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာရင် ချက်ချင်း အကြောင်းကြားဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ..."

"မင်းသမီးရဲ့ ဂရုစိုက်မှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

ယဲ့ချန် က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော် ဘာပြဿနာမှ မကြုံတွေ့ပါဘူး.."

သူတို့ နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်၊ ရှောင်ဇီယင် သည် ယဲ့ချန် အား တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးလေသည်။

---

ထိုစဉ် တံခါးဝ၌ ဓားသမားနှစ်ဦး ရပ်တန့်နေကြသည်။ တစ်ဦးက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကျန်တစ်ဦးက အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ် ဓားသမား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ခက်ထန်နေသော်လည်း၊ အဖြူရောင်ဝတ် ဓားသမား၏ မျက်နှာမှာမူ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အသွင်ရှိသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးစလုံး၏ ဟန်ပန်အမူအရာတို့မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားပေါ်လွင်လှပေသည်။

ဤသူနှစ်ဦးသည် သာမန်လူတန်းစားများ မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ချူနိုင်ငံတစ်ဝန်း၌ နာမည်ကျော်ကြားလှသော အထွတ်အထိပ် ဓားပညာရှင် ဂရန်းမာစတာ များပင် ဖြစ်ကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမား၏အမည်မှာ'ချန်ချီ ဖြစ်ပြီး၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမား၏အမည်မှာ 'ချန်လျူ' ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မင်းသမီး ရှောင်ဇီယင်အား ရိုသေကျိုးနွံစွာဖြင့် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ယဲ့ချန်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ နေရာယူလိုက်ကြပြီး သူနှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။ရှောင်ဇီယင် သည် ယဲ့ချန် နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီ ယဲ့ချန် ကတော့... သူက တကယ်ကို တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးပဲ... မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေ ရှိနေတာက တစ်ကဏ္ဍ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေတောင် ကံကောင်းခြင်း တွေ ရနေပုံ ပေါက်တယ်..."

ရှောင်ဇီယင် ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီး အရာရှိ က ဆိုသည်။

"ချန် ညီအစ်ကိုတွေ ဟာ မူလက သိုင်းလောက မှာ ဒုတိယ ဒါမှမဟုတ် တတိယ အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ယဲ့ချန် ရဲ့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ပြီးကတည်းက၊ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ ထူးခြားတဲ့ တွေ့ဆုံမှု မျိုးစုံကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး နှစ်ယောက်စလုံး ဂရန်းမာစတာ တွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြတာလေ..."

ရှောင်ဇီယင် က

"ယဲ့ချန် နဲ့ ကူမော့ တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ယုတ္တိမတန်ဘူး..."

စကားပြောနေရင်းပင်၊ ရှောင်ဇီယင် သည် လှည့်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး သွားရင်းနှင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက ယဲ့ချန် ပေးသွားတဲ့ အဲဒီမြေပုံတွေကို မီးရှို့လိုက်၊ ပြီးရင် အတုတွေ တစ်သုတ် လုပ်ပြီး လူတွေကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေဖို့နဲ့ ချန်အန်း မှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်စေဖို့ မှောင်ခိုဈေးကွက် မှာ တင်ထားလိုက်ပါ..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ် မင်းသမီး... ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း စိုးရိမ်မိတယ်... ယဲ့ချန် က အရမ်းကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်... မြေပုံတွေ မရှိရင်တောင်မှ သူက ရတနာတိုက် ကို ရှာတွေ့သွားမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်"

"ရပါတယ်..."

ရှောင်ဇီယင် က ဆိုသည်။

"ဒါတွေ အားလုံးက ယဲ့ချန် ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားမယ် ဆိုရင်၊ ဒီလူနဲ့ တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာ ပါလာတယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့…”

“ဧကရာဇ် က ဒီတစ်ကြိမ် ကန်နိုင်ငံ ကို ယဲ့ချန် နဲ့အတူ ငါ့ကို စေလွှတ်လိုက်တာက ယဲ့ချန် ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း ကို ငှားရမ်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ပါ... အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ် ကို ပိုပြီး ချောမွေ့သွားစေရုံပါပဲ..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ယဲ့ချန် ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကောင်းပြီး မဟာကရုဏာရှင်ဘုန်းတော်ကြီး ရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်မတို့ ရှာတွေ့နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

အဲဒီလို ပြောပြီးတဲ့နောက်၊အမျိုးသမီး အရာရှိ သည် စားပွဲပေါ်ရှိ သားရေချပ် အနည်းငယ်ကို ကောက်ယူလိုက်သော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မေးလိုက်သည်

"မင်းသမီး... ရတနာတိုက် ကို ရဖို့ ကျွန်မတို့ မကြိုးစားသင့်ဘူးလား.."

ရှောင်ဇီယင် က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ချန်အန်း မှာ အဲဒါကို ရဖို့ ကြိုးစားရင်၊ ငါတို့က ကန်နိုင်ငံ ကို ကျေးဇူးဆပ်နေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား…”

“တကယ်လို့ အဲဒီမှာ နိုင်ငံ တစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာ တွေ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ ကန်နိုင်ငံ က ငါတို့ကို ယူခွင့်ပေးမယ်လို့ နင် ထင်နေတာလားဟင်..."

"မင်းသမီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

ချက်ချင်းပင် အမျိုးသမီး အရာရှိ သည် သားရေချပ် အနည်းငယ်ကို မီးရှို့လိုက်လေသည်။

...