အခန်း ၄၃၀

အပိုင်း (၄၃၀) ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်း ၂

ယဲ့ကျင့်လန် သည် ယဲ့ချန် အား အရူးတစ်ယောက်အလား ကြည့်ကာ

"ဒီအရူးကတော့... ညီအစ်ကို၊ ဦးနှောက်ရောဂါ တွေကို အထူးကုသတဲ့ ဆေးဆရာ တစ်ယောက်ကို ငါ သိတယ်... သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တယ်... သူက တောင်ပိုင်းမြို့ စွန်က လမ်းကြားမှာ နေတယ်လေ... မင်း သူ့ဆီ သွားပြဖို့ ငါ အကြံပေးချင်ပါတယ်"

ယဲ့ချန် က

"ကျွန်တော့် ဦးနှောက် က အကောင်းကြီးပါ..."

"တကယ်လား..."

ယဲ့ကျင့်လန် က အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့်

"ညီအစ်ကို၊ မင်းက တကယ်ကို ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာပဲ..."

ယဲ့ချန်... "..."

ကူမော့သည် ယဲ့ကျင့်လန် ၏ ထင်မြင်ချက်ကို အပြည့်အဝ သဘောတူလေသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ ယဲ့ချန် တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု သူလည်း ခံစားမိလေသည်။

မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာ ကို နိုးထစေခဲ့ပြီး အလွန် ကြီးမားလှသော အကူအညီ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူ့ကိုယ်သူ ဝတ္ထုတွေထဲမှ ဇာတ်လိုက် တစ်ယောက်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ချေ။

သူ၏ တည်ရှိမှု က လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ သူ့ကို မြင်သူတိုင်းကို ကိုးကွယ်ဦးညွှတ်စေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ပါ။ သို့သော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်နှင့် တစ်နေ့တွင် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယဲ့ကျင့်လန် နှင့် ကူမော့ တို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူ့အား သနားစရာကောင်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ယဲ့ချန် က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုသည်။

"သခင်ကြီး ကူ၊ သခင်ကြီး ယဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့... ကျွန်တော်က ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်မှာ မယုံနိုင်စရာ ကံကောင်းခြင်း တွေကလွဲရင် တခြား အရည်အချင်း သိပ်မရှိတာပါ... ဘယ်လိုပြောရမလဲ... ပုံပြင်ပြောသူတွေရဲ့ ပုံပြင်တွေထဲက ဇာတ်လိုက်တွေတောင် ကျွန်တော့်လောက် ကံမကောင်းပါဘူး"

ယဲ့ကျင့်လန် က

"အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ယဲ့ချန် က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေက ကုန်ခမ်းသွားတယ်လို့ မရှိပါဘူး၊ ပြီးတော့ အဲဒါတွေက ကျွန်တော့် ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်းဆီကို ရူးသွပ်စွာ ကူးစက်နေပါတယ်..."

စကားပြောနေရင်းပင်၊ သူသည် ချန် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသော ချန်ချီ နှင့် ချန်လျူ တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆိုသည်။

"သူတို့ နှစ်ယောက်..."

"အင်း၊ အရင်တုန်းက ငါတို့ ချူနိုင်ငံ မှာ သာမန် သိုင်းပညာရှင် တွေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လူတချို့ဟာ၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ပြီးကတည်းက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး တွေ ရခဲ့ပြီး နှစ်နှစ် သုံးနှစ် အတွင်းမှာပဲ သိုင်းပညာ ဆရာကြီး တွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်..."

"ဒီလို ဥပမာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ကျွန်တော့်မှာ ချူနိုင်ငံ အနှံ့ သူငယ်ချင်းတွေ ရှိပါတယ်၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ဖို့ အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြတယ်လေ... ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်လာတဲ့သူတိုင်းဟာ ပိုပြီး ကံကောင်းလာကြပြီး၊ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်တဲ့သူတွေက အခွင့်အရေး တွေကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်တယ်”

“သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တွေက ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားမယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က ငွေရှာချင်တယ် ဆိုရင်လည်း၊ အဲဒါက ခွေးလေးတွေ မွေးသလိုမျိုးပဲ တစ်ခါတည်းနဲ့ အများကြီး ရလာမှာ..."

ယဲ့ကျင့်လန် သည် ယဲ့... ချန် အား ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ရွေးချယ်ခံရသူ၊ ယဲ့ချန် အကြောင်း ကောလာဟလတွေကို ငါ သိပါတယ်... မင်း အဲဒါကို ထပ်ပြီး အလေးပေးနေစရာ မလိုပါဘူး... အစ်ကိုကူ က လောကမှာ အားကောင်းဆုံး ပါပဲ... သူက ငွေကြေး၊ သိုင်းပညာ ဒါမှမဟုတ် အခွင့်အရေး တွေ ဘာမှ မလိုအပ်ပါဘူး... သူက လောကမှာ အကြီးမားဆုံးသော အခွင့်အရေး ပါပဲ... သူက ဘာလို့ မင်းနောက်ကို လိုက်ရမှာလဲ..."

ယဲ့ချန် က အလျင်အမြန်ပင် ဆိုသည်။

"အထင်မလွဲပါနဲ့၊ အထင်မလွဲပါနဲ့... ကျွန်တော်က အတင်းအကျပ် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... သူရဲကောင်း ကူ ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရတုန်းက ကျွန်တော် အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်၊"

“ဘာဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေက ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားနေသလိုမျိုး ရှင်းပြလို့ မရအောင် ခံစားလိုက်ရတယ်... အဲဒါ ထူးဆန်းတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား..."

"ဒါဆို ကျွန်တော်နဲ့ သခင်ကြီး ကူ ကြားမှာ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုခု ရှိရမယ်လို့ ခံစားမိတယ်... သခင်ကြီး ကူ က ကျွန်တော့်နောက်ကို မလိုက်ချင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ကျွန်တော်က မေးကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ...”

“ ဒါပေမဲ့၊ သခင်ကြီး ကူ ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ စွမ်းရည်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ် ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့တွေ သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်တော့ဘူးလေ... လောကမှာ အကောင်းဆုံး သူတောင်မှ တိုးတက်ဖို့ လိုသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ကူမော့ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းရဲ့ စေတနာ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မလိုအပ်ပါဘူး..."

ယဲ့ချန် သည် ဝမ်းနည်းပုံပေါ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး

"အဲဒါ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ၊ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ... ကျွန်တော် သွားတော့မယ်လေ “

ချက်ချင်းပင်

ယဲ့ချန် သည် ချန်ချီ၊ ချန်လျူ တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း၊ လိုဏ်ဂူ အဝင်ဝသို့ ရောက်သည့်အခါ၊ သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ဆိုသည်။

"သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ပြန်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား... ကျွန်တော် နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေက ရေလို လျှံကျနေတယ်လို့ တကယ် ခံစားရတယ်၊ အဲဒါက အရမ်း များလွန်းလို့ အပြင်ကိုတောင် စီးကျနေတယ်လေ ခင်ဗျား တကယ် မလိုချင်ဘူးလား..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း သတိထားတာ ပိုကောင်းမယ်၊ အကုန်လုံး ခမ်းခြောက်သွားအောင် မလုပ်နဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်း ကံဆိုးလိမ့်မယ်"

ယဲ့ချန် က

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေက ကုန်ခမ်းသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါဆိုရင် ဂရုစိုက်ပါဦး"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ယဲ့ချန် သည် ကြီးစွာသော နောင်တ ဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ လိုဏ်ဂူ အဝင်ဝသို့ လျှောက်သွားကာ၊ ကြိုးဖြင့် ယ အပေါ်သို့ တက်လေသည်။

ယဲ့ချန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ ယဲ့ကျင့်လန် က

“အစ်ကိုကူ... ယဲ့ချန် က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းနည်း မတည်ငြိမ်ဘူး ဆိုပေမဲ့၊ သူက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ငါ ပြောရမယ်... သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း က ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် အံတုနိုင်တယ်လေ..."

"အဲဒါကို အိမ်ရှေ့မင်းသား ဆီကနေ အရင်က ငါ ကြားဖူးတယ်... သူ ချူနိုင်ငံ မှာ ဓားစာခံ အဖြစ် ရှိနေတုန်းက၊ ယဲ့ချန် အကြောင်း ကောလာဟလ တွေ အများကြီး ကြားခဲ့ရတယ်တဲ့... ပြန်ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်၊ ဒီလူက ငါတို့နိုင်ငံ အတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ သူ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့တယ်... ဒါကြောင့်..."

"ငါလည်း သူ့ကို စုံစမ်းခဲ့တယ်၊ ရလဒ်တွေကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... ချောက်ကမ်းပါး ကနေ ပြုတ်ကျရင် အမြဲတမ်း ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရတယ်၊ သူတောင်းစား အိုကြီး တစ်ယောက်ကို ထမင်းကျွေးတာက သူ့ရဲ့ ပညာ အားလုံးကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခရီးထွက်ရင်လည်း အမြဲတမ်း ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာ အပုံလိုက်ကြီးကို ပြန်သယ်လာတတ်တယ်..."

"အဲဒါက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ သူ လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး..."

"သူနဲ့ ပေါင်းသင်းတဲ့သူတွေဟာ ကံကောင်းခြင်းတွေ တိုးတက်လာကြပြီး၊ သူနဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်တာကတောင် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရစေတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲ... သူ့ကို စော်ကားတဲ့သူတွေဟာ သူ့ရဲ့ ကလဲ့စားချေမှု တောင် မလိုအပ်ဘူး၊ သူတို့ဘာသာသူတို့ ဆိုးရွားတဲ့ ကံကြမ္မာတွေနဲ့ သဘာဝအတိုင်း ရင်ဆိုင်ရတယ်...”

“ ဒါကြောင့် သိုင်းလောက က သူ့ကို 'ကံကြမ္မာမှ ရွေးချယ်ခံရသူ' လို့ ခေါ်ကြပြီး၊ သူက ဘုရားသခင် ရဲ့ အမိန့်ကို ရထားတဲ့ မွေးရာပါ သူတော်စင် တစ်ယောက်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတာ"

ကူမော့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"အတော်လေးကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတယ်..."

ယဲ့ကျင့်လန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကံကြမ္မာ ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းခြင်း ကို ငါ မယုံကြည်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကတော့ တကယ်ကို ရှင်းပြလို့ မရဘူး...”

“ဒါပေမဲ့ သူက ကြွားဝါရာမှာတော့ အတော်လေး တော်တယ်... ကံကောင်းခြင်းတွေ ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားနေတာကို ခံစားရတယ်လို့တောင် ပြောသေးတယ်လေ အဲဒီအရာက ထိတွေ့ကိုင်တွယ်လို့ ရတဲ့အရာမှ မဟုတ်တာ၊ အဲဒါကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ခံစားနိုင်မှာလဲ..."

ကူမော့ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူ ကြွားနေတာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟမ်"

ယဲ့ကျင့်လန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"သူ့ဆီမှာ တကယ်ပဲ ရုပ်လုံးပေါ်နေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအင် တစ်မျိုးကို ငါ အခုလေးတင် မြင်လိုက်ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မူလဝိညာဉ် ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ စွမ်းအင် တစ်ခုဖြစ်လို့ မင်း မမြင်နိုင်ခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ အဲ့အရာက ကံကောင်းခြင်း တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး..."

ကူမော့ နောက်နေခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ ယဲ့ချန် တွင် တစ်ခုခုကို သူ တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

စစ်နတ်ဘုရား မှတ်တမ်း ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးကတည်းက၊ သူ၏ သက်ရှိအဆင့်သည် တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထက်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး၊ လောကကြီး၏ နိယာမများ အလုပ်လုပ်ပုံကို မြင်တွေ့နိုင်ကာ သာမန် လောကတွင် မရှိသော အရာများစွာကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့လေသည်။

ကံကောင်းခြင်း အပါအဝင် ပင်။

ကံကောင်းခြင်း သည် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှလေသည်။ အလွန် ကျွမ်းကျင်သော ဗေဒင်ဆရာများပင်လျှင် အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းကို အနည်းငယ်မျှ မြင်တွေ့ရန် ထူးခြား နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ကံကောင်းနေသလား၊ သို့မဟုတ် ကံဆိုးနေသလား ဆိုသည်ကိုသာ ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း၊

ကူမော့သည် တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ထက် သာလွန်နေပြီး လောကကြီး၏ နိယာမများ အလုပ်လုပ်ပုံကို မြင်တွေ့နိုင်ကာ၊ သဘာဝကျကျပင် သူသည် ကံကောင်းခြင်း ကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်၊ ကံကောင်းခြင်း သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ပိုးစုန်းကြူး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်ပြီး၊ အတက်အကျများကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ချေ။ စုဆောင်းရန် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကံကောင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ မရသော စိတ်ကူးယဉ် အယူအဆတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်အာရုံခံ၍ရသော "ချီ" စွမ်းအင်နှင့် မတူဘဲ၊ တိုင်းတာ၍ မရသလို စွမ်းအင်နိယာမများဖြင့်လည်း မကန့်သတ်ထားပေ။ ကံကောင်းခြင်းသည် အချိန်အခါအလိုက် လူနှင့် အဖြစ်အပျက်များအပေါ် ခန့်မှန်းရခက်သည့် ပုံစံဖြင့်သာ သက်ရောက်လေ့ရှိသည်။

လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ကံကောင်းခြင်း ကွာခြားမှုများ ရှိသော်လည်း၊ ကံကောင်းခြင်းကိုယ်တိုင်တွင် ပမာဏဟူ၍ မရှိပေ။ တူညီသော ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို ရရှိပါကလည်း လူတစ်ဦးစီ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်ပုံပေါ်မူတည်၍ ရလဒ်များမှာ ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ကံကောင်းသည့် ကာလတစ်ခုတွင် သာမန်လူတစ်ဦးသည် ကျန်းမာရေးနှင့် ငွေကြေးအနည်းငယ်သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း၊ စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးသည် ကြီးပွားချမ်းသာပြီး၊ အရာရှိတစ်ဦးမှာမူ ရာထူးအမြင့်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကံကောင်းခြင်းသည် ချီစွမ်းအင် မဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယဲ့ချန်၏ ကိစ္စမှာမူ ထူးခြားနေသည်။ အခြားသူများ၏ ကံကောင်းခြင်းမှာ တိုင်းတာ၍မရသည့် ကံကြမ္မာမျဉ်းဖြောင့် သဘောမျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ ယဲ့ချန်၏ ကံကောင်းခြင်းမှာမူ အဆက်မပြတ် ကြီးထွားနေသည့် "အစစ်အမှန်ချီ" တစ်လုံးကဲ့သို့ ရုပ်လုံးပေါ်နေသည်။

ဤအချက်ကို သိရှိလိုသဖြင့် ကူမော့သည် စကြဝဠာ၏ မူလစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ယဲ့ချန်၏ ကံကောင်းခြင်းကို စမ်းသပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင်၊ ထိုကံကောင်းခြင်း သည် ရေအလား စီးကျလာပြီး ကူမော့၏ ဆွဲယူမှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်၏ စကားသည် အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ကံကောင်းခြင်းမှာ ရုပ်လုံးပေါ်လာနိုင်သည့် သဘောရှိသည်။

သို့သော် အမှားတစ်ခုမှာ ယဲ့ချန်၏ ကံကောင်းခြင်းသည် သူ့အလိုလို လျှံကျနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကူမော့က ၎င်းကို ဆွဲထုတ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်း ကံကောင်းခြင်း ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်တယ်လား..."