အခန်း ၄၄၁

အခန်း (၄၄၁) ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာ​သည် အနည်းငယ် တင်းမာသွား၏။ ဤဆွဲငင်မှုမှာ ထူးဆန်းနေပြီး ပဲ့တင်ထပ်သံတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသကဲ့သို့ ချန်ဖေး၏ စနစ်ကို ဆွဲဆောင်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အချက်အချာနေရာသည် ဒွာရ ၁၀၈ ခုကို စုစည်းပေးရုံသာမက ချန်ဖေး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုလည်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မြင့်တက်လာစေ၏။

ချန်ဖေးသည် ဒွာရများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာချိန်ကပင် ဆန့်ထုတ်မှုကို သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုကိုမူ ရက်အနည်းငယ်ကြာမှသာ သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတိုးတက်မှုမှာ အလွန်သိမ်မွေ့လွန်းသဖြင့် ပမာဏတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမှသာ ချန်ဖေး၏ စိတ်က အာရုံခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဤစနစ်အတွင်းသို့ ယွမ်ချီစွမ်းအင်များကို ပုံမှန် ထည့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်၏ အစောပိုင်းကာလတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်သိသာသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုထက် စိတ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကာကွယ်မှုများကိုသာ အဓိကထားလာသည်။

နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းခြင်း စွမ်းအား' သည် ပြင်ပအပြောင်းအလဲများကြားတွင် တည်ငြိမ်နေစေရန် စိတ်နှင့်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် 'နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း' သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် မပြုလုပ်ပေးနိုင်တော့ဟု သူ သံသယဖြစ်မိသည်။ ကြားခံအချက်အချာ အမှတ်အသား ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည် ဒွာရများကို ကျင့်ကြံရာတွင် ကူညီပေးရုံသာမက နောင်တွင် အခြားအသုံးဝင်မှုများလည်း ရှိနိုင်ပေသည်။

ယခု မြူခိုးများထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုက စနစ်ကို တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေခြင်းမှာ ချန်ဖေးကို သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်အတွင်း ဤကဲ့သို့ဖြစ်ရပ်မျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ ချန်ဖေးသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် ရပ်နေပြီး ရေပြင်ပေါ်၌ သူ့ရုပ်ပုံလွှာမှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ပင်လယ်လေအေးအေးလေးက တိုက်ခတ်လာပြီး ခြေထောက်အောက်ရှိ ရေပြင်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ချန်ဖေးသည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် မြူခိုးများရှိရာသို့ ထပ်မံကြည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် ညာခြေဖြင့် ပင်လယ်ရေပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ နင်းလိုက်ရာ ရေလှိုင်းများ ဖြာထွက်သွားပြီး ချန်ဖေးသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မြူခိုးများထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ချန်ဖေးသည် အရင်က မြူခိုးများထဲသို့ လှေဖြင့် မဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ မလိုအပ်သော အန္တရာယ်များ မဖြစ်စေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်များကို အဆင့်တက်စေနိုင်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း နှစ်ကြိမ်သာ ရှိခဲ့သည်။

မြူခိုးများ ပေါ်လာတိုင်း မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ဖုံးလွှမ်းထားတတ်ပြီး အာရုံခံစားမှုများကိုလည်း ဝေဝါးစေရာ ထိုမျှကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာထဲတွင် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

သို့သော် ယခုမူ စနစ်ကို တုံ့ပြန်စေမည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသဖြင့် ချန်ဖေး သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သိုင်းပညာလမ်းစဉ်တွင် တည်ငြိမ်မှုရှာခြင်းမှာ မှားယွင်းမှု မဟုတ်သော်လည်း အခွင့်အရေးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဆုပ်ကိုင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ရေဆန်ကို လှော်ခတ်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးရှိချိန်တွင် မတိုက်ခိုက်ပါက သိုင်းပညာအဆင့်မြှင့်တက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။

မြူခိုးများအတွင်းတွင် အခြားသူများမှာ လှေဖြင့် ခရီးသွားကြပြီး အဆင်ပြေလျှင် တစ်ရက်နှင့် ထွက်နိုင်ခြင်းက အတွင်းပိုင်းရှိ အန္တရာယ်များမှာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော အဆင့်တွင် ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ မပေါ်ပေါက်လာသရွေ့ သူ လုံခြုံစွာ ဆုတ်ခွာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

မြူခိုးများထဲတွင် ချန်ဖေး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ခံထားရ၏။ သို့သော် ချန်ဖေးသည် ကြယ်စင်ကြည့်ရှုခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

သူသည် ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ပွင့်နေသည့် ပင်လယ်သစ်ခွပန်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်များအတွက် အသုံးဝင်သည့် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ရိုက်စားသုံးလျှင်ပင် ယွမ်စွမ်းအား တိုးတက်စေနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပင်လယ်သစ်ခွ တစ်ပွင့်၏ တန်ဖိုးမှာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးခန့်ရှိသည်။

ချန်ဖေးသည် ပင်လယ်သစ်ခွပန်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဤမြူခိုးများမှာ အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။ လအနည်းငယ်အတွင်း ဤကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုးကို မွေးမြူပေးနိုင်သည်။ အကယ်၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေပါက အဆင့်ကျော်လွန်ရန် အကူအညီပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်များပြားသည်။

သို့သော် ပထဝီအနေအထားအရ ဤမြူခိုးများမှာ တစ်နှစ်လျှင် လအနည်းငယ်သာ ပေါ်လေ့ရှိသည်။

မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသောကြောင့် ယန်ယုမြို့မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင်များသည် အသက်စွန့်၍ ဂရုတစိုက် စွန့်စားနိုင်ပါက၊ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရရှိသွားနိုင်သကဲ့သို့ နောက်ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သောအရင်းအမြစ်များ အားလုံး ရရှိသွားနိုင်သည်။

သို့သော် မြူခိုးများအတွင်း၌ လူသားများသာမက မိစ္ဆာသားရဲများလည်း ရှိသည်။ မိစ္ဆာသားရဲတို့သည် လူသားများထက် မြူခိုးထဲတွင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်ကြပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအများစုမှာလည်း သူတို့၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးသည် ပင်လယ်သစ်ခွပန်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ မိုင်တစ်ရာကျော် သွားပြီးနောက် တန်ဖိုးကြီးသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး လှေများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လှေတစ်စင်းသည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရသော်လည်း လှေမှာ ခိုင်မာလွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာသားရဲများကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ချန်ဖေး ခန့်မှန်းမိသည်။

ချန်ဖေးသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် လက်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

စနစ်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက ပဲ့တင်သံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သိသွားပြီးနောက် အဆက်အသွယ်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာမှာ အတိအကျ ဘာဖြစ်သနည်း။

မူလက အာရုံခံမိသော တည်နေရာအတိုင်း ချန်ဖေး ဆက်လက်သွားလိုက်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ချန်ဖေး ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ သူသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကျဆင်းသွားသဖြင့် လမ်းကြောင်းပျောက်ဆုံးသွား၏။

ပတ်ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများသာ ရှိနေပြီး 'ကြယ်စင်ကြည့်ရှုခြင်း ကျင့်စဉ်' ကို အသုံးပြုသော်လည်း ဦးတည်ရာကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။ အကွာအဝေးများလေလေ တိမ်းစောင်းမှုများလေလေ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချန်ဖေးမှာ ထိုဆွဲဆောင်မှု ရှိရာနေရာမှ ပို၍ ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ရှေ့ကို ကြည့်ကာ တွေးတောပြီးနောက် လက်ညှိုးဖြင့် ဓားပုံစံ လုပ်ကာ မျက်ခုံးကြားကို ဖြတ်၍ ဆွဲလိုက်သည်။

'ဌာနေပြန်ဓားမျက်လုံး!'

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော အရှိန်အဝါများမှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး စနစ်၏ အနေအထားကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ပဲ့တင်သံ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မူလအစစွမ်းအင်ကြောင့် သို့မဟုတ် သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ချန်ဖေးသည် 'ဌာနေပြန်ဓားမျက်လုံး' ကို အသုံးပြု၍ ဤအချက်အလက်ကို ထုတ်ယူနိုင်မလား ကြည့်ရှုလိုသည်။ အနှစ်သာရမှာလည်း အချက်အလက်တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် စိတ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ ဌာနေပြန်ဓားမျက်လုံးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲ၌ ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။ အာရုံခံစားမှုမှာ ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။

ချန်ဖေးသည် ထိုစွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်၍ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် အဝေးကို ကြည့်ကာ 'ဌာနေပြန်ဓားမျက်လုံး' ကို ဆက်လက် အသုံးပြု၍ ထိုအရှိန်အဝါမျိုးကို ရှာဖွေသည်။

မြူခိုးများထဲတွင် အရှိန်အဝါများစွာ ရှိသည်။ လူသား၊ မိစ္ဆာသားရဲ၊ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများနှင့် မြူခိုးကိုယ်တိုင်ကပင် သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် 'ဌာနေပြန်ဓားမျက်လုံး' မှာ မသက်ဆိုင်သော အရှိန်အဝါများအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ရုတ်တရက် ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

'ကြယ်စင်ကြည့်ရှုခြင်း ကျင့်စဉ်' မှ တစ်ဆင့် မြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်းမှာ ဖြောင့်တန်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း အဝေးကို ပြေးဝင်သွားသည်။ ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် လှေတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။

ဤလှေပေါ်တွင် သူရှာဖွေနေသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။ ထိုလှေပေါ်တွင် ချန်ဖေးကို ဆွဲဆောင်နေသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထိုလှေပေါ်ရှိ လူများကို သူရှာဖွေနေသည့် အရာက ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးတွင်၊ လှေ၏ဦးပိုင်းတွင် 'ကျန့်' ဟူသော အလံတစ်ခု လွင့်နေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခိုင်မာသော အာဏာစက်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ကြသည်။

ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍မရသလို၊ ဒေသခံများမှာလည်း မိသားစုအသီးသီးက ချမှတ်ထားသည့် ပိတ်ဆို့မှုများကို ဖောက်ထွက်၍ ချောမောစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

သို့သော်လည်း လတ်တလောနှစ်များအတွင်း ထူးခြားသည့်အချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ ထိုအရာမှာ ကျန့်မိသားစုပင်ဖြစ်လေသည်။

ကံကောင်းခြင်းလား သို့မဟုတ် သူတို့က ထူးခြားသော နည်းလမ်းကို သုံးသလား မသိရသော်လည်း ကျန့် မိသားစုသည် အသေးစား မိသားစုမှ ထိပ်တန်း မိသားစုဆယ်ခုစာရင်းဝင်အထိ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

အင်အားစုအသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ အထူးသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေသော မြို့ကြီးတစ်မြို့တွင် အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေသည်။

သို့သော် ကျန့် မိသားစုသည် ဆက်ဆံရေးကောင်းစွာဖြင့်

ဆက်သွယ်မှုများကို ကျွမ်းကျင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်၍ အင်အားကြီး မိသားစုများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

"ဒီမြူခိုးတွေထဲကနေ ဘယ်တော့ ထွက်နိုင်မှာလဲ"

ပုရီရှင်း က ကျန့်ချွမ်ဝမ် ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် အနည်းငယ် ကြာဦးမယ်"

ကျန့်ချွမ်ဝမ် က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးမျိုးသော မိသားစုများက လူများကို မြူခိုးများထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးခြင်းသည် ကြီးမားသော ဝင်ငွေဖြစ်သည်။

"တစ်ရက်နဲ့ ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခုတော့ အချိန်တော်တော် ကြာနေပြီ"

ပုရီရှင်းက မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။

"မြူခိုးတွေထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ များတယ်။ အရင်က သွားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းက အခု မသုံးနိုင်တော့တာတွေ ရှိတယ်။ ဒါက ရှောင်လွှဲမရတဲ့အရာပါ"

ကျန့်ချွမ်ဝမ် က ခေါင်းခါ၍ ပြောသည်။

ပုရီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကျန့်ချွမ်ဝမ်က အကြောင်းပြချက်များ ပြောနေသော်လည်း သူ စိတ်ညစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလိုသည်။

"ဝီ ဝီ ဝီ!"

အဝေးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန့်ချွမ်ဝမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အစီအရင်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ လှေပေါ်ရှိလူများအားလုံးကို သတိအနေအထားသို့ ရောက်စေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အတူလိုက် စီးလို့ရမလား... ကျွန်တော့် လှေက ရေမိစ္ဆာကြောင့် ပျက်စီးသွားလို့ပါ"

ချန်ဖေး၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် မဝေးလှသည့် နေရာ၌ ရပ်နေ၏။

လှေပေါ်ရှိ လူများက ချန်ဖေးကို မြင်သောအခါ သူသည် ရေမိစ္ဆာမဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အရာရာကို တာဝန်ယူရသည့် ကျန့်ချွမ်ဝမ်ကို အားလုံး အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။