အခန်း ၄၄၂

အခန်း (၄၄၂) ရက်စက်မှု

ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ကျန့်မိသားစု၏ လှေပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်ဖေးသည် ပုံမှန် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများနှင့် စျေးကြီးသော ခရီးသွားစရိတ်တို့ကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းခဲ့၏။ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် သူပြသလိုက်သော အရှိန်အဝါမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ခန့်သာ ရှိသည်။

အဆုံးမဲ့ပင်လယ်အတွင်းရှိ ထောင်ချီငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၌ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ အစွမ်းထက်သူဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။ ဤကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကြောင့်သာ ချန်ဖေးသည် လှေပေါ်သို့ အလွယ်တကူ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနီးကပ်တွင် ချန်ဖေးသည် လှေပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြွယ်ဝသည့် အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုလို ပေါ်လာသည်။ လှေမှာ ပစ်မှတ်ထားခံထားရပြီဖြစ်၍ ချန်ဖေးသည် လှေပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ရုံဖြင့် ထိုအရာကို ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

နေဝင်ချိန် ရောက်သောအခါ လူတိုင်းသည် အနားယူရန်အတွက် သူတို့၏ အခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ချန်ဖေးသည် လှေပေါ်သို့ လမ်းခုလတ်မှ တက်လာသူဖြစ်၍ သူအတွက် ပိုကောင်းသော အခန်းများ မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန့်မိသားစုမှ သူများက အခန်းတစ်ခန်းကို ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ ချန်ဖေးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး လှေကို ရိုက်ခတ်နေသည့် ရေလှိုင်းသံများကို နားထောင်နေသည်။

လှေတစ်စင်းလုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုသာ လွှမ်းမိုးနေပြီး လူအများစုမှာ အိပ်ပျော်နေကြသည် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံနေကြသည်။ တောက်ပသော လရောင်သည် မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်း၍ လှေပေါ်သို့ ရောင်စဉ်ဖြာကျနေ၏။

"အား!"

ရုတ်တရက် အခန်းတစ်ခန်းမှ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်သံထွက်ရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး စုရုံးရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သူတို့ရှေ့တွင်ပုံထားသော အဝတ်အစားပုံပေါ်သို့ စိုက်ကျနေ၏။ အဝတ်အစားတွေက ဆွဲဆောင်မှုရှိလို့တော့ မဟုတ်ပါ၊ ထိုအဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ အခုအချိန်တွင် အရေခွံတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အရေခွံအောက်ရှိ ကြွက်သားများ၊ အရိုးများ၊ အသားများနှင့် အရိုးစုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်သူလဲ!"

ကျန့်ဟွေဖန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး လူသတ်သမားကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေသည်။

မူလက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေခဲ့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ သတိပြုမိချိန်တွင် အရေခွံနှင့် အရိုးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

တစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျန့်ဟွေဖန်သည် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက မည်သို့ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် လှေပေါ်တွင် လူအရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် လူသတ်သမားမှာ အနီးအနားတွင် ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး မျက်နှာထားများမှာ လေးနက်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကျန့်ဟွေဖန်၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို နေ့လည်ကမှ တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှ အစွမ်းမထက်သော်လည်း ဒွာရသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ထဲတွင် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာ၌ အသံမထွက်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ လူတိုင်းကို ကြောက်လန့်စေသည်။

လူအများစုမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ကို သတ်နိုင်သော်လည်း မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မကျန်အောင် အသံမထွက်ဘဲ သတ်နိုင်သူမှာမူ မည်သူမျှ မရှိကြပေ။ ကျန့်ဟွေဖန်၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို သေဆုံးသွားပုံမှာ အလွန် ရက်စက်လှပြီး အရေခွံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တစ်ယောက်၏ စိတ်စွမ်းအားအရ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခံရစဉ်အတွင်း အသိစိတ် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ငရဲခန်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် နောက်ဘက်တွင် ရပ်လျက် အဝတ်အစားပုံကို ကြည့်နေသည်။ ကျန့်ဟွေဖန်၏ အရှိန်အဝါမှလွဲ၍ အခြား အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စနစ်နှင့် ယခင်က တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေခဲ့သော အရာနှင့် တူညီသည်။

ချန်ဖေးသည် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ ထိုအရာမှာ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်လား သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုလား။ သို့သော် လူသားသိုင်းပညာရှင်များကို စားသုံးနေသည့်အတွက် မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

ချန်ဖေးသည် အနီးအနားရှိ ကျန့်ချွမ်ဝမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စတွင် ကျန့်မိသားစု၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အဘယ်နည်း။ သူတို့လည်း ဘာမှ မသိဘဲ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ကြသလား။

"အစ်မကျန့်၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒါက ပင်လယ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ရမယ်!"

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ကျန့်ဟွေဖန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မြူခိုးတွေ ပေါ်လာတိုင်း လူတွေ ဒီလိုပုံစံနဲ့ သေဆုံးလေ့ရှိပါတယ်"

"ပင်လယ်မိစ္ဆာ ဟုတ်လား? ဒီပင်လယ်မိစ္ဆာက ဘာလို့ ရှင်တို့ကို မရွေးဘဲ ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ရွေးရတာလဲ!"

ကျန့်ဟွေဖန်သည် ရူးသွပ်နေပုံရပြီး သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို သေဆုံးမှုမှာ သူမအတွက် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေသည်။

"အစ်မကျန့်၊ စကားကို ဆင်ခြင်ပါ!"

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က ပင်လယ်မိစ္ဆာရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်၊ အားလုံး သတိထားကြပါ! မြူခိုးထဲကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်နိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်ကြမယ်"

ကျန့်ချွမ်ဝမ်က အခြားသူများဆီသို့ လှည့်၍ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာမိစ္ဆာသားရဲလဲ… လူ့အသားနဲ့ သွေးတွေကို ဒီလောက်တောင် စုပ်ယူနိုင်တယ်! အရင်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး!"

"ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ ကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှ တကယ်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး!"

"ကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိမလား"

"မသိဘူး!”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရေခွံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့်အထိ အသတ်ခံရခြင်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်အတွက် ဤသို့ ဖြစ်လျှင် လှေပေါ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ပို၍ပင် အန္တရာယ် မများပေလော။

"ငါတို့ အားလုံး အပေါ်မှာပဲ စုနေပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စောင့်ကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား… တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချက်ချင်း အချက်ပေးလို့ရတာပေါ့"

တစ်ယောက်က အကြံပေးလိုက်သည်။

"ဒါ ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ!"

ထိုအကြံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အပေါ်ထပ်မှာ အခန်းထဲကလောက် မသက်သောင့်သက်သာ မရှိသော်လည်း အသက်ရှင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးသည်။

ခဏအကြာတွင် လူတိုင်းက အပေါ်ထပ်တွင် စုဝေးနေကြပြီး ပြည့်ကျပ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ မညည်းညူကြပေ။ အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း မြူခိုးများထဲမှ ထွက်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ခဏလောက် သည်းခံနိုင်သည်။

အပေါ်ထပ်ရှိ ဆွေးနွေးသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လှေအပြင်ဘက်မှ မိစ္ဆာသားရဲများ ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လာမည်ကို စိုးရိမ်လျက် လူတိုင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

မည်သူမျှ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုကြတော့ဘဲ မည်သူမျှ အိပ်ပျော်ဟန်ဆောင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ လူတိုင်း စူးစိုက်စွာ ကြည့်နေကြပြီး မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်များ မဖြစ်ပွားစေရန် ကာကွယ်နေကြသည်။

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ဘာမျှ ထပ်မဖြစ်ပွားတော့သဖြင့် လူတိုင်း၏ စိုးရိမ်စိတ်များ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

ချန်ဖေးသည် အပေါ်ထပ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ထိုအရာက အသားနှင့်သွေးကို မည်သို့ စားသုံးသနည်း ဟူသည်ကို သူ စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ကျန့်ဟွေဖန်၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို သတ်ဖြတ်ခံရချိန်က သူ ဘာမျှ ထူးခြားသည်ကို မမြင်လိုက်ရပေ။ သို့သော်လည်း ကျန့်ဟွေဖန်၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

"ဟား!"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေလှိုင်းသံများကြားတွင် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခု အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် လူတစ်ယောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်နေပုံရသော်လည်း အသံထွက်မလာပေ။ သူ၏ ပါးစပ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲနေသည်။

ချန်ဖေးသည် ထိုအရာ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤအကွာအဝေးတွင် ချန်ဖေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် သူပြုလုပ်လိုက်သော သိမ်မွေ့သည့် အသံတို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ အချို့သောလူများမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားကြသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ် ပိုမြင့်မားသူများမှာမူ မျက်မှောင် ကုတ်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး အပေါ်ထပ်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း ထိုလူအပေါ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုံးဝ မခံစားလိုက်ရပေ။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဓားကဲ့သို့သော လက်ဟန်ကို ပြုလုပ်ကာ ရှေ့ရှိလူ၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ရူးသွပ်မှု၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေ၏။

ထိုသူ၏ စိတ်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်မှုက သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ ချန်ဖေး၏ အမြင်တွင် ဤသူသည် မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဗျတ်!"

အဝတ်အစားများ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူ့အရေခွံမှာ အဝတ်အစားများပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ကျသွားသည်။ ချန်ဖေးက တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

ဒွာရများ ကွဲအက်မှုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းသည်။ ဤသူသည် အကြမ်းတမ်းဆုံး နည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုကြောက်လန့်သွားကြသည်။ ကျန့်ဟွေဖန်၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့သည် ယခုလူ၏ သေဆုံးပုံကို အစအဆုံး မြင်လိုက်ရသည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤသို့ ဖြစ်သွားခြင်းမှာ မည်သူ့ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့သွားစေမည်မှာ အမှန်ပင်။ ဤသူမှာ တစ်ကိုယ်တည်း ခရီးသွားသူ ဖြစ်ရမည်။ ယခုအခါ အော်ဟစ်မည့်သူ မရှိပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ အားလုံးသေမှာကို ကြောက်လန့်ပြီး နောက်သို့သာ အလိုအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တွန့်လိမ်နေပြီး မခံရပ်နိုင်သော နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။ သူ ခံစားခဲ့ရသော ဒုက္ခမှာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

"သူက အခုလေးတင် အိပ်ပျော်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း မြင်လိုက်တယ်၊ သူ အိပ်ပျော်နေတာ"

နောက်တစ်ယောက်က ထပ်ပြောသည်။

အပေါ်ထပ်ရှိ လူအများစုမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေကြသဖြင့် ဤသူ၏ ဖြစ်ပျက်ပုံကို လူအများမြင်လိုက်ကြသည်။

"ဒီအခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူ အိပ်ရဲတာလား.."

အခြားသူများက အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အိပ်စက်ခြင်းဆိုသည်မှာ သတိအရှိဆုံး အခြေအနေတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အခြားသူများမှာ မျက်လုံးဖွင့်၍ စောင့်ကြည့်နေချိန်တွင် မည်သူက ဤမျှ ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြင့် အိပ်ပျော်သွားနိုင်ပါသနည်း။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ‘အိပ်ပျော်ခြင်း အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနည်းစနစ် လား’

ချန်ဖေးသည် သူခံစားခဲ့ရသော ရင်းနှီးမှုမျိုးမှာ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် အလွန်ဆင်တူကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနည်းစနစ် နှင့် ပုံစံတူ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနည်းစနစ် တို့အကြား ကွာခြားချက်များ ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့မှာ တူညီသော ကျင့်စဉ်များ မဟုတ်ပေ။

အခြားသူများ၏ အသိစိတ်နှင့် စိတ်ကို အိပ်မက်များဖြင့် တိုက်ရိုက် အနှောင့်အယှက်ပေးပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိကာ မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့ပြီး အသားနှင့် သွေးကို စားသုံးခြင်းဖြစ်သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာတွင်။

လူနှစ်ဦးသည် လှေငယ်တစ်စင်းပေါ်တွင် ပင်လယ်လေနှင့် လှိုင်းများကို ဆန့်ကျင်လျက် ရွက်လွှင့်နေသည်။ လှေဦးတွင်ရှိသော လူတစ်ဦးသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လမ်းကြောင်းနှင့် တည်နေရာကို အဆက်မပြတ် ချိန်ညှိနေသည်။

"ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ"

တူကူးမန်း သည် အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အသံမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် ဓားသွားများကို ပွတ်တိုက်နေသကဲ့သို့ အလွန်အသံသြနေသည်။

"ဒီအရာက အရမ်း လိမ္မာပါးနပ်တယ်၊ ဒီမြူခိုးတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ တကယ့်တည်နေရာကို အတိအကျ သိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ထိုက်ယွီချိုးသည် လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီမြူခိုးတွေထဲမှာ လှည့်လည်နေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး!”

တူကူးမန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေနပ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး လက်နက်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

"ဒီသတ္တဝါက လူတွေကိုရော မိစ္ဆာတွေကိုပါ စားသောက်နေတာ။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ဆိုရင် ငါတို့ သူ့တည်နေရာကို အတိအကျ သိနိုင်လိမ့်မယ်!"

ထိုက်ယွီချိုးသည် မနှောင့်နှေးဘဲ အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တူကူးမန်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် စကားမပြောတော့ဘဲ သူမပတ်လည်ရှိ တင်းမာသော လေထုလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျန့်မိသားစု လှေ။

လှေအပေါ်ထပ်တွင် လူအများအပြား မတ်တတ်ရပ်လျက် အပြန်အလှန် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ ချန်ဖေးသည် မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်း၍ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို ဖမ်းမိလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။