အခန်း ၄၄၄

အခန်း (၄၄၄) မလှုပ်မယှက်

အကယ်၍ ခုနက ရင်ဆိုင်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက ချန်ဖေးသည် ဤစွမ်းအားကို အာရုံခံမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချန်ဖေးက ပြိုင်ဘက်၏ အိပ်မက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး အဆိုပါ အိပ်မက်စွမ်းအား၏ လက္ခဏာရပ်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်နိုင်သောကြောင့် ယခုအခါတွင်မူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ လှေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးတွင်ရှိနေသော ကျန့်ချွမ်ဝမ်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေပြီး ချန်ဖေးကို နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲမှ သံသယများ တဖြည်းဖြည်း ပြေပျောက်သွားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုလို ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေးသည် မိစ္ဆာ၏ အရှိန်အဝါက လှေပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသဖြင့် လှေကို ပထမဆုံး စတင် အာရုံခံမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးက လှေမှာ ကံဆိုးပြီး မိစ္ဆာ၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချန်ဖေး နားလည်သွားပြီ။ ဤသည်မှာ ကံတရားနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘဲ လှေကိုယ်တိုင်မှာပင် ချို့ယွင်းချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဤလှေပေါ်တွင် ရှိနေသူများသည် ကျန့်မိသားစုမှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးမှာ လှေပေါ်သို့ တက်လာသည့်အချိန်ကတည်းက ထိုမိစ္ဆာအတွက် အစာအဖြစ် အမှတ်အသား ပြုခံထားရသူများ ဖြစ်၏။

ဤလှေမှာ လူများကို မြူခိုးများထဲမှ ပို့ဆောင်ပေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်မှာ ထိုမိစ္ဆာအတွက် အစာများကို သွားရောက် ပို့ဆောင်ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤလှေသာ အမှတ်အသား အဖြစ် မရှိပါက မိစ္ဆာ၏ အိပ်မက်စွမ်းအားမှာ မည်မျှပင် ထူးခြားပါစေ၊ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် လှေပေါ်မှ လူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤစိတ်စွမ်းအားမှာ မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရန် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ရမည်နည်း။ ချဲ့ကားပြောဆိုမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအားမျိုးသာ တကယ် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ချန်ဖေး၏ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်မည့်အရာမှာ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမျှမရှိဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ချွမ်ဝမ်က ချန်ဖေး၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားသကဲ့သို့ မရေမရာဖြင့် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သခင်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒါကို လုပ်လိုက်တာလဲ…ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်တာက ဘာလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်ဖေးရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လေးစားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သခင်က အဲဒါကို မောင်းထုတ်လိုက်တာလား… ကျွန်တော်တို့ အခု လုံခြုံသွားပြီလား"

"ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ လုံခြုံသွားပြီပေါ့နော်"

လူတစ်ယောက်က ချန်ဖေးကို မေးမြန်းသည်ကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကလည်း စတင် မေးမြန်းလာကြသည်။

"မင်းတို့ သူ့ကို မေးလိုက်လေ!"

ချန်ဖေးသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားကာ သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ချန်ဖေး၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဝေခွဲမရမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အချို့က ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးတောနေကြသော်လည်း အချို့မှာမူ မသေချာသဖြင့် အတည်မပြုနိုင်ကြပေ။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ!"

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ချန်ဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ထို့အစား သူက နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွား၏။

ချန်ဖေးသည် ခုနက လူသုံးဦးကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ကျန့်ချွမ်ဝမ်မှာ ချန်ဖေး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မသေချာဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သာမန်တစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းမျိုးကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သူ၏ လူများကို ပို့ဆောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသူများပင် ထိုမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ကြပေ။ သို့သော် ချန်ဖေးက လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျန့်ချွမ်ဝမ်မှာ မသေချာမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန့်ချွမ်ဝမ် ဆုတ်ခွာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ချန်ဖေးကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေသည်။

သူ၏ ချီစွမ်းအင်များအားလုံး ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး မည်သည့် ခွန်အားမျှ ထုတ်သုံးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရ၏။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အသက်ရှူရ ကြပ်သကဲ့သို့ ခံစားလာရပြီး မျက်လုံးများတွင် အကူအညီမဲ့ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများ လှစ်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ရပ်!"

"သူ့ကို ချပေးလိုက်!"

လှေပေါ်ရှိ ကျန့်မိသားစုဝင်များက ကျန့်ချွမ်ဝမ်ကို ချန်ဖေး ဖမ်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ချန်ဖေး၏ အကြည့်က သူတို့ထံသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါမှာ လှေတစ်စင်းလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တောင်ပေါင်းတစ်ထောင် ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်များက သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပေါ်လာ၏။

လူတိုင်းသည် ချန်ဖေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်မျှသာ ရှိသည်ဟု ထင်ရသော ချန်ဖေးသည် ရုတ်တရက် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖြစ်သွားသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် လှေပေါ်ရှိ လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သုတ်သင်ခံရနိုင်ပေသည်။

ကျန့်မိသားစုဝင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ကြပြီး အချို့မှာ ချန်ဖေးနှင့် ဝေးရာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

“ မိစ္ဆာ ဘယ်မှာလဲ…”

ချန်ဖေးသည် သူတို့ကို ကြည့်နေသောသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန့်ချွမ်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချန်ဖေးက သူ၏လည်ပင်းကို လုံးဝ မလွှတ်ပေးဘဲ တဖြည်းဖြည်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ အသိစိတ်မှာ မှေးမှိန်လာပြီး ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာသည်။ ရုတ်တရက် သူ့လည်ပင်းကို ကိုင်ထားသော လက်မှာ လျော့သွားပြီး ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ပြန်လည် သတိဝင်လာသည်။

"ကျွန်တော်... အဲဒီမိစ္ဆာ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မသိဘူး!"

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ချန်ဖေးကို မော့ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မသိရှိပေ။ ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ချန်ဖေး သူ့ကို မယုံကြည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"နေရာတစ်ခုစီတိုင်းမှာ လူတွေကို စားသောက်ပြီးတဲ့အခါ သူက ကျွန်တော်တို့ကို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေ အနည်းငယ် ပေးပါတယ် အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ လဲလှယ်ခဲ့တာပါ"

ကျန့်မိသားစု၏ နှစ်များစွာအတွင်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမှုမှာ ဤကဲ့သို့သော အရောင်းအဝယ်မျိုးကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများတင်မကဘဲ လှေပေါ်ရှိလူများ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့်အရာများဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် ဆေးလုံးများ အားလုံးမှာ ကျန့်မိသားစုပိုင် ဖြစ်သွားသည်။

နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများသည် ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။ သူတို့က ကျန့်မိသားစု၏ လှေပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် သေမင်းလှေပေါ်သို့ တက်လာသကဲ့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ချန်ဖေးက တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကျန့်မိသားစုမှာ မိစ္ဆာ၏ တကယ့်တည်နေရာကို အမှန်တကယ် မသိရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အဝေးမှ တက်ကြွလာသော အိပ်မက်စွမ်းအားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်ဖေးသည် ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့!"

ကျန့်ချွမ်ဝမ်သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏လည်ပင်းမှာ ကျိုးသွားသဖြင့် အသံမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ ချန်ဖေး၏ လက်ထဲရှိ ပျံသန်းသော လှေငယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ညာဘက်လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ကျန့်ချွမ်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အထက်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးလုံးများကို သူ၏ လက်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းယူလိုက်၏။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ညာခြေထောက်ဖြင့် လှေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နင်းလိုက်ရာ သူသည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးမှ တက်ကြွလာသော အိပ်မက်စွမ်းအားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ ကျန့်မိသားစု၏ လှေက နောက်ဆက်တွဲ ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကိုမူ ချန်ဖေး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ချန်ဖေးသည် ထိုသင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများစွာကို ကယ်တင်ပြီး ဖြစ်သည်။

"ဇတ်!"

မိုင်အနည်းငယ်အတွင်း၌ မိစ္ဆာ၏ အိပ်မက်စွမ်းအားမှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ချန်ဖေး၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ နဂါးဆင်သံနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း သူ၏ စိတ်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာ၏ အိပ်မက်စွမ်းအားမှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် လှုပ်ရှားနေပါစေ၊ ချန်ဖေး၏ စိတ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်အောင် မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လှေပေါ်တွင် ချန်ဖေးက အိပ်မက်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားမှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်ကို တုန်လှုပ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ချန်ဖေး၏ နားထဲတွင် စူးရှသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာမှာ ချန်ဖေးကို အိပ်မက်ထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သဖြင့် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

မိစ္ဆာ၏ မကျေနပ်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း အတက်အကျများမှာမူ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားသည်။ မိစ္ဆာ၏ စွမ်းအား အားနည်းသွားသည်ကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ချန်ဖေးက သူ၏ စိတ်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားကို သူ၏ စိတ်ထဲနှင့် အပြည့်အဝ ချိတ်ဆက်မိသွားသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ စုစည်းလာသည်။ သူသည် ကြယ်စင်ကြည့်ရှုခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ အသုံးပြုလိုက်ရာ အဝေးမှ အရှိန်အဝါမှာ သူ၏ အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ချိတ်ဆက်မိသည်နှင့် တပြိုင်နက် တုံ့ပြန်မှုမှာ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက တည်နေရာကို မသိရှိနိုင်သော ထိုမိစ္ဆာမှာ ယခုအခါ ချန်ဖေး၏ အာရုံထဲတွင် လုံးဝ ပိတ်မိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမိစ္ဆာမှာ ချန်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုကို သိရှိသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော်လည်း နဂါးဆင်ဟိန်းသံကို ချန်ဖေး၏ စိတ်ပင်လယ်အတွင်း လှည့်ပတ်နေစဉ် မိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားမှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်ပင်လယ်အတွင်း တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသဖြင့် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။

"ဘုန်း!"

မိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားပြီး စွမ်းအား အများစုမှာ ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ချန်ဖေးမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြယ်စင်ကြည့်ရှုခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ တည်နေရာကို လုံးဝ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်မှာ သူ၏ စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားသည့်အချိန်မှာပင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော မိုင်အကွာအဝေးတွင်။

"တွေ့ပြီ၊ ဟိုဘက်မှာ!"

ထိုက်ယွီချိုးသည် သူမလက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး တူကူးမန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့!"

တူကူးမန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် တောက်ပလာပြီး သူမ၏ ခြေအောက်ရှိ လှေမှာ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် တူကူးမန်းသည် ထိုက်ယွီချိုးကို ကျွန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကျွန်းမှာ ကြီးမားခြင်း မရှိဘဲ ပတ်လည်တွင် တစ်မိုင်ခန့်သာ ရှိသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုက်ယွီချိုး၏ လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ထိုက်ယွီချိုး၏ အမူအရာမှာ လေးနက်လာသည်။

"ဒီမိစ္ဆာက အရမ်းသန်မာတယ်၊ သတိထား.."

ထိုက်ယွီချိုးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ၊ သူက ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာပဲ။ ဒီနေ့ သူ့ကို သတ်လိုက်တာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းမှာ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်!"

တူကူးမန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက် တောက်ပနေပြီး ကျွန်းပေါ်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် တက်သွားခဲ့သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် ချန်ဖေးသည် အနံ့ခံ၍ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။