အခန်း ၁၁၂

အခန်း ၁၁၂ - လျူရှုယွီ၏ အောင်မြင်မှုများ။

၎င်းနောက်တွင် ဝေ့မိသားစုသည် အမျိုးမျိုးသော မသေမျိုးဂူများနှင့် အဆောက်အအုံများကို စတင်တည်ဆောက်ကြတော့သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်သည်အိမ်ရာကျမ်းနှင့်အညီ တည်ဆောက်မည့်နေရာများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးအချို့နေရာများတွင် သစ်ပင်များစိုက်ပျိုးခြင်း ကျောက်စာတိုင်များစိုက်ထူခြင်းနှင့် မြစ်ချောင်းများတူးဖော်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကာ ၎င်းက ထူးခြားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျင့်ကြံခြင်း မသေမျိုးဂူများ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဂူများ၊ စိတ်ကူးပုံဖော်ပန်းချီကားများ ထားရှိမည့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဂူနှင့် ကလေး ရုပ်ပြစာအုပ်ကို သိမ်းဆည်းထားမည့် ချီဟိုင်မျှော်စင်တို့မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် အကြီးစား ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်ကြီးများကို ကြီးကြပ်တည်ဆောက်ကာ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ဆေးလုံးခန်းမ၊ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးခန်းမ၊ မှော်လက်နက်မျှော်စင်၊ ကျမ်းစာမျှော်စင်၊ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ၊ ဂိုဏ်းကျင့်ဝတ်ခန်းမ၊ မိသားစုကောင်းမှုကုသိုလ်ခန်းမနှင့် အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမဟူ၍ ကမ္ပည်းဆိုင်းဘုတ်များကို ချိတ်ဆွဲခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလကျင့်စဉ်လက်ဆင့်ကမ်းခန်းမနှင့် ရတနာခန်းမ စသည်တို့ကိုမူ စွန့်ပစ်ကာ အသုံးမပြုဘဲ ထားလိုက်တော့သည်။

ချန်ချွမ်တောင်၏ နန်းတော်အစုအဝေး နောက်ကွယ်တွင်လည်း မိသားစုအကြီးအကဲများ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန်အတွက် ရည်ရွယ်၍ ခန့်ညားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

မူလ မိသားစုအဓိကခန်းမဆောင်ကိုမူ မိသားစုရေးရာကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန်နှင့် ဧည့်သည်တော်များကို သတ်သတ်မှတ်မှတ် ဧည့်ခံရန်အတွက် ပြောင်းလဲအသုံးပြုခဲ့သည်။

ဤသည်က နောက်ဆုံးပုံစံမဟုတ်သေးချေ။ ဝေ့ကျင်းပေါ်၏ စီမံကိန်းအရ အနာဂတ်တွင် ဌာနတစ်ခုစီ၌ ကိုယ်ပိုင်တောင်ထိပ်တစ်ခုစီ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် ချန်ချွမ်တောင်နှင့် နိမ့်ကျသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ဒေသကို မြေဖို့ရန် လူများစေလွှတ်ခဲ့ပြီး တောင်ခြေရှိ စမ်းချောင်းစီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းကိုလည်း ပြောင်းလဲစေခဲ့ကာပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းတွင် နန်းဆောင်လေးခုတည်ဆောက်ခြင်းကို ဝေ့ဝူအား ရှေ့ထွက်၍ ဦးဆောင်ဦးရွက်ပြုစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အိမ်ဆောက်ရသည်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်ထက် များစွာပိုမိုရိုးရှင်းလှပေသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းအတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော မန္တန်များပင် ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် ဤကဲ့သို့သော မန္တန်များကို ကျင့်ကြံသည့် အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့ကို ငှားရမ်းခဲ့သဖြင့် လဝက်မပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဤအဆောက်အအုံများအားလုံး ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ပိုင်မိသားစုမှ စေလွှတ်လိုက်သောမန်ရှင်းအဆင့်၇ ကျင့်ကြံသူ ပိုင်ရွှမ်းယန်သည် ဝေ့မိသားစုထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် ယခင်ကျားနီခန်းမတည်ရှိခဲ့ရာ ဝိညာဉ်တောင်တွင် အခြေစိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ထိုတောင်သည် ၎င်း၏ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ အခြေအနေကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ပိုင်ရွှမ်းယန်က ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဝေ့ဝူကို မေးမြန်းခဲ့ရာဝေ့ဝူသည် ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးလိုက်ပြီး ဘာမှမသိကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့ကာ ထိုဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးသည် သူတို့၏ကံတရား ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်သွေးကြောများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်းသာ အကြံပြုခဲ့သည်။

ပိုင်ရွှမ်းယန်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။ ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးက အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားတတ်သည်မို့ သူသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အခြားသော ဝိညာဉ်တောင်တစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေရတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ပိုင်မိသားစုသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ချို့တဲ့ခြင်းမရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်တောင်မရှိလျှင်ပင် သူသည် သက်တောင့်သက်သာ ကျင့်ကြံနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် လျူရှုယွီသည် ဝေ့ဝူထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့ကာ လာရောက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

တွေ့ဆုံသည့်အခါ လျူရှုယွီသည် အရင်ဆုံး ယူနန်ဗိုင်ယာအို နှင့် အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြားတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယူနန်ဗိုင်ယာအိုမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သော ဆေးစွမ်းတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း လုံးဝပြတ်တောက်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်လျှင် အရေပြား အရိုး သို့မဟုတ် အသားမျှင်များတွင် ရရှိသော ဒဏ်ရာမှန်သမျှကို ကုသပေးနိုင်သည်။

၎င်းသည် ဇီဝကမ္မလမ်းကြောင်း များအတွက်ပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသုံးဝင်ပေသည်။

၎င်းက ယခင်က ရိုးကူပန်းနှင့်ဖော်စပ်ထားသော ရိုးကူပန်းအနှစ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလှသည်။

သို့သော်အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြားမှာမူ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ လျူရှုယွီက ဤဆေးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကျိုးပြုရုံသာမက သားသမီးရတနာ ထွန်းကားခြင်းကိုလည်း အထောက်အကူပြုနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ သောက်သုံးနိုင်ပြီး သောက်သုံးပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်ရရှိနိုင်ခြေ မြင့်မားလာရုံသာမက သားသမီးများစွာ ရရှိရန်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပေသည်။

ဤသည်မှာ လျူရှုယွီက ဝိဉာဥ်မျောက်များအပေါ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ရရှိလာခဲ့သော ကောက်ချက်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ တစ်ယောက် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤအာနိသင်က မျှော်လင့်မထားမိသော်လည်း ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်လှပေသည်။

ထို့အပြင် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြားသည် လက်ရှိ ဝေ့မိသားစုအတွက် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အသုံးဝင်လှပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် စားဝတ်နေရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိရာ သားသမီး မမည်မျှပင်များပြားပါစေ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်နိုင်ပေသည်။

သားသမီးများလေလေ ၎င်းတို့အထဲတွင် ဝိညာဉ်အပေါက် ပါရှိလာမည့်သူ ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်ပြီး မကြာမီ ဝေ့မိသားစုတွင် ရှင်သန်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြော၏ ကောင်းချီးကိုပါ ရရှိတော့မည်ဖြစ်ရာ မွေးကင်းစကလေးများ၌ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ ပါရှိလာနိုင်မည့် အလားအလာကို ပိုမိုတိုးတက်စေမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ဝေ့မိသားစုတွင် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းရှိသူ အရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ တိုးပွားလာပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြားကို ကလေး ရုပ်ပြစာအုပ်နဲ့သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါတို့ဝေ့မိသားစုရဲ့ နောက်မျိုးဆက်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီရှင် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာတော့မှာပဲ။"

ဤဆေးနှစ်မျိုးအကြောင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လျူရှုယွီသည် စိတ်ရောဂါကုဆေး ခြောက်မျိုးအကြောင်းကို စတင်ဆွေးနွေးတော့သည်။

သူသည် ဤဆေးဝါးများ၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးဘဲ သူ၏ စမ်းသပ်ချက်များအပေါ် အခြေခံ၍သာ အကြံပြုချက်များ ထုတ်ပြန်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုဒီယမ်ဗာပရိုအိတ်ဆေးပြားများနှင့် ကာဗာမက်ဇီပင်း ဆေးပြားများ။

ဤဆေးနှစ်မျိုးသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အတက်ရောဂါကာကွယ်ဆေးများဖြစ်ပြီးလျူရှုယွီက ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်မတည်ငြိမ်မှုများကို နှိမ်နင်းပေးရန် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယူဆခဲ့သည်။

ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ လက္ခဏာများကို အမျိုးအစားနှစ်ခု ခွဲခြားနိုင်သည်။ တစ်ခုမှာ ဇီဝကမ္မလမ်းကြောင်းများနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဤဆေးနှစ်မျိုးက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်ငြိမ်မှုများကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်သည်။

ဆူပရိုက်ဆေးပြားများကိုမူ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် စိတ်ကွဲရောဂါကုသရန် အသုံးပြုသော်လည်း လျူရှုယွီအနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်သေးချေ။

ဝေ့ဝူက သူ၏စိတ်ကူးကို နယ်ချဲ့လိုက်ရင်း... ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ်လုယူပူးကပ်ခြင်းကို တွန်းလှန်ရန် အသုံးပြုနိုင်မည်လားဟု တွေးတောမိသည်။

ထို့အပြင် သူဖတ်ဖူးသည့် ကျင့်ကြံခြင်းဝတ္ထုများထဲတွင် ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့်ဆိုတာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းက ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်မည်လား။

သဘာဝကျကျပင် ဤသည်မှာ သူ၏လျှောက်တွေးချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော သုံးမျိုးဖြစ်သည့် Cerebroprotein Hydrolysate ဆေးရည်၊ လိုဘီလင်း ထိုးဆေးနှင့် စီတီကိုလင်း ဆေးတောင့်များမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုများကို ပြုပြင်ပေးသော ဆေးဝါးများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဆင်တူလှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်အာရုံခံစားမှု ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ပြုပြင်ပေးနိုင်သည်။

စိတ်အာရုံခံစားမှုကို ပြုပြင်ပေးသော ဆေးသုံးမျိုးထဲတွင် Cerebroprotein Hydrolysate ဆေးရည်သည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း အထူးသတိပြုသင့်သည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် စိတ်အာရုံခံစားမှုကို ပြုပြင်ပေးနိုင်ရုံသာမက ပိုမိုသန်မာလာအောင်လည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းထိုင်အဆင့်အောက်တွင် စိတ်အာရုံခံစားမှုကို ပိုင်ဆိုင်မှုအတည်ပြုခြင်း အနီးနားရှိ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံခြင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းပေလွှာများကို ဖတ်ရှုခြင်း သို့မဟုတ် ရေးသားခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်များအတွက်သာ အခြေခံအားဖြင့် အသုံးပြုရသည်မှာ လူတိုင်းသိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်လုယူပူးကပ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ရန်အတွက်မူ လင်းထိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဤအဆင့်ရှိ စိတ်အာရုံခံစားမှုက အားနည်းလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ Cerebroprotein Hydrolysate ဆေးရည်ကို အသုံးပြု၍ စိတ်အာရုံခံစားမှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သန်မာအောင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက မန်ရှင်းအဆင့်တွင်ပင် လင်းထိုင်အဆင့်ကဲ့သို့ စိတ်အာရုံခံစားမှုကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည်လား မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ၎င်းကို အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤဆေးသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော ဆေးဝါးစုစုပေါင်း ရှစ်မျိုးရှိသည့်အနက် အရေးအကြီးဆုံး သုံးမျိုးမှာ - ယူနန်ဗိုင်ယာအို၊ အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြား နှင့် Cerebroprotein Hydrolysate ဆေးရည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ကမ္ဘာမြေသို့ သွားမည့်ခရီးစဉ်တွင် ၎င်းတို့ကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်ခြင်းကို နှိမ်နင်းပေးသည့် ဆိုဒီယမ်ဗာပရိုအိတ် ဆေးပြားများနှင့် ကာဗာမက်ဇီပင်း ဆေးပြားများကိုမူ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ယူဆောင်လာရန် ရှိမရှိ သူ ဆုံးဖြတ်ရပေမည်။

ဆေးဝါးများအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် လျူရှုယွီသည် ဖြူဖွေးသော အရာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာဖြင့်ဆိုလိုက်သည်။

"ဝေ့ဝူ... ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း။"

သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ဤကာလအတွင်း လျူရှုယွီသုတေသနပြုနေခဲ့သော အရာများကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ဝေ့ဝူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြားရဲ့ အတုလား။"

အတုဆိုသည့် စကားလုံးသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် တည်ရှိခြင်းမရှိချေ။ လျူရှုယွီသည် ဝေ့ဝူကြောင့်သာ ဤဝေါဟာရကို သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီပါရမီရှင်ရဲ့ လပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းကြီးစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပြီးမှာတော့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဒါကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီဟေ့။"

လျူရှုယွီသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်းဆိုသည်။

ဝေ့ဝူသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏အောင်မြင်မှုကို ခဏမျှ တစ်ယောက်တည်း ကျေနပ်သာယာနေခွင့် ပြုလိုက်သည်။

"မင်းသိလား... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေမှာ ငါ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် ထောင်ပေါင်းများစွာကို စိစစ်ခဲ့ရတာ။ အမြောက်အမြားကိုတော့ လက်တွေ့မစမ်းသပ်ဘဲ စာအုပ်တွေထဲကနေပဲ စိစစ်ခဲ့တာပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့ ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြားထဲက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို အစားထိုးဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ပြီးမှ ဤဆေးလုံးကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။"

"ဒါဆို အာနိသင်ကကော ဘယ်လိုလဲ။ စစ်မှန်တဲ့ ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြားနဲ့ ဘာကွာခြားလဲ။"

ယခင် ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြားမှာ တစ်နေ့လျှင် တစ်ကြိမ်သုံးနှစ်တိတိ သောက်သုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံပေါ်မူတည်၍ သုံးဆမှ ငါးဆအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကာ ထိုအချိန်ကျော်လွန်ပြီးနောက် သောက်သုံးပါက အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ထိုရက်များကတည်းက ဝေ့ဝူသည် ၎င်းတို့ကို နေ့စဉ်သောက်သုံးနေခဲ့ပြီး အကျိုးကျေးဇူးများကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားရရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ဆေးကလည်း သုံးနှစ် သောက်ရမှာပဲ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းကို လေးဆခန့်အထိ တည်ငြိမ်စွာ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။"

ဝေ့ဝူသည်သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ နှုန်းကို လေးဆအထိ တည်ငြိမ်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက စစ်မှန်သော ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြားနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘယ်တစ်ခုက ပိုကောင်းသည် ပိုဆိုးသည်ဟု ပြောရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အကြောင်းမှာ အချို့သောသူများအတွက် ကယ်လ်စီယမ်ဆေးပြား၏ အာနိသင်က သုံးဆမျှသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မူလပစ္စည်း၏ အရည်အသွေးအတိုင်း ထပ်တူကျလောက်မည့် အတုအပထုတ်ကုန်တစ်ခုကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်အထိ လျူရှုယွီသည် အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပေတော့သည်။