အခန်း ၁၁၆

အခန်း ၁၁၆- နတ်ဘုရားဓား။

ဝေ့မိသားစုသည် ကျင့်ကြံသူမိသားစု ဖြစ်သဖြင့် ကလေးငယ်များကို မွေးမြူစောင့်ရှောက်ရန် ကုန်ကျစရိတ်အတွက် ပူပန်စရာမလိုချေ။ လူတိုင်းက ကလေးယူရန် အလွန်ဆန္ဒရှိကြသဖြင့် အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြားမှာ လုယက်ဝယ်ယူရလောက်အောင်ပင် ရေပန်းစားသွားခဲ့သည်။

ကလေးငယ်များအတွက် ရုပ်ပြဖတ်စာ နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဤသည်မှာ ဝေ့ကျင်းပေါ်အနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် ဝေ့မိသားစု၌ ဝိညာဉ်အပေါက် ပါရှိသော လမ်းလျှောက်တတ်စ ကလေးငယ်လေးဦး ရှိသည်။

ကလေးငယ်များအတွက် ရုပ်ပြဖတ်စာ ထံမှ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကလေးငယ်များ၏ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာစွမ်းရည်များမှာ နိုးထလာခဲ့တော့သည်။ မူလက ရိုးအအနိုင်လှသော ကလေးငယ်များ၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် စူးရှထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရာ ဘေးမှကြည့်နေသူများကို အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် လျှာတသပ်သပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ ဤလေးဦးစလုံးသည်လည်း ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် သူတို့ကို အရင်ဆုံး သဘာဝအတိုင်း အချိန်အတန်ကြာ ကျင့်ကြံစေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အသားကျသွားသည့်အခါမှသာ ပေါက်စီကို စားသုံးစေရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သေချာစွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် တန်ဖိုးကြီး 'ရိုလက်စ်နာရီကို ဝေ့ကျင်းပေါ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် အပြင်သို့ ခဏခဏ ထွက်လေ့ရှိသဖြင့် မိသားစုအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများအနေဖြင့် သူ့ကို လာရောက်ရှာဖွေရန် အလွန်အဆင်မပြေဖြစ်ရပြီးဝေ့ကျင်းပေါ်ကမူ အမြဲတမ်း အိမ်၌သာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က မသေမျိုးဂူကို တူးဖော်စဉ်ကပင် ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် အချိန်အရှိန်မြှင့်တင်ရန်အတွက် တောင်တွင်းနက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို သီးသန့် တူးဖော်ထားခဲ့ဖူးသည်။

ထိုနေရာကို ဝေ့ဝူက နှိုင်းရလိုဏ်ဂူ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

နှိုင်းရလိုဏ်ဂူတည်ဆောက်ပြီးစီးသည့် အချိန်မှစ၍ ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် ၎င်းကို ဝေ့မိသားစု၏ တားမြစ်မြေအဖြစ် ကြေညာခဲ့ပြီးခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သူမဆို ဤဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပါက တစ်သက်တစ်ကျွန်း ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်မည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

လောလောဆယ်တွင် ဝေ့မိသားစု၏ အကြီးအကဲ အနည်းငယ်ဖြစ်သော မန်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုသာ ဝင်ရောက်အသုံးပြုခွင့် ပေးထားသည်။

ဝေ့ဝူသည် ဤဂူအတွင်းသို့ မည်သူမျှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိစေရန်အတွက် မန်ရှင်းအဆင့် ၈တွင် ရှိနေသော လူဖီကိုလည်း နှိုင်းရလိုဏ်ဂူတွင် စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ နှိုင်းရလိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ဆန်းကြယ်သော ဆေးလိပ်ကိုပါ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် လက်တွေ့တွင် ၅ x ၁၀ = အဆ ၅၀ မျှ အရှိန်မြှင့်တင်ပေးခြင်းနှင့် တူညီပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကိန်းဂဏန်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီအတိုင်းသာ ကျင့်ကြံသွားမယ်ဆိုရင်... ငါတို့ နောက်လအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။"

လူတိုင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝေ့ဝူ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီးဆန်းကြယ်သော ဆေးလိပ်ကိုပါ သုတေသနပြုရန်အတွက် လျူရှုယွီအား ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအရာက အနည်းငယ် ခက်ခဲပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆန်းကြယ်သော ဆေးလိပ်၏ သော့ချက်မှာ ၎င်း၏ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများပေါ်တွင် တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"နေပါဦး...ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ဟုတ်လား။"

ဝေ့ဝူကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။

"ငါ ကျင့်ကြံခြင်းလောက ထဲမှာပဲ ဆေးရွက်ကြီးကို တိုက်ရိုက် စိုက်ပျိုးလိုက်ရင် ရတာပဲ။"

ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝေ့ဝူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ပြန်သွားသည့်အခါ မပျက်မကွက် ယူဆောင်လာရမည့် ပစ္စည်းများစာရင်းတွင် ဆေးရွက်ကြီးမျိုးစေ့များ သို့မဟုတ် ဆေးရွက်ကြီးပျိုးပင်များကို ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

မိသားစုတည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ အားလုံးနီးပါး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဝေ့ဝူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက် စတင်စဉ်းစားမိတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ထံ၌ လိုအပ်သောအရာအားလုံး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း... ပြင်းထန်ပြီး သေကျေပျက်စီးစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးမန္တန် တစ်ခုသာ လိုအပ်နေသေးသည်။

ကျောက်ခဲပစ်၍ ကျောက်စိမ်းဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် အိုးအောက်က ထင်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းတို့မှာ အားကောင်းလှသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးမှာ ထောက်ပံ့ရေး သဘောသဘာဝသာ ရှိကြပြီး အမြဲတမ်း တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ အလွန်အမင်း နူးညံ့လွန်းနေသည်။

စစ်ဗျူဟာ၄၆ခုကို လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်ကျေနပ်စေမည့် မန္တန်တစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့သဖြင့်သူသည် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းပန်းချီကားများဆီသို့သာ အကြည့်ကို ပို့လိုက်တော့သည်။

လူအချို့ စိတ်ကူးပုံဖော်နေကြပြီဖြစ်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်လိုဏ်ဂူသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်သူသည် ဝင်ထိုင်ကာ နတ်ဘုရားရှစ်ပါးနှင့် နဂါးရှစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်၍ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

၎င်းက အိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ သက်ဆင်းသွားရသကဲ့သို့ပင်။

သူ အလွန်နံစော်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုကို ရလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူမျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးသူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်လုနီးပါး စုတ်ပြဲနေကာ ညစ်ပတ်ပေရေနေခဲ့သည်။

ထိုအနံ့ဆိုးမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်ညစ်ပတ်နေခြင်းကြောင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူတောင်းစားတစ်ယောက်လား... သူတောင်းစားဂိုဏ်းလား။"

ဝေ့ဝူသဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်... ငါ ချောင်ဖုန်းကို သွားရှာရမှာပေါ့။"

နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း လက်ဝါးတရား တစ်ဆယ့်ရှစ်ကွက်က အတော်လေး အားကောင်းနေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူ မတတ်သာဘဲ သင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြီးပြည့်စုံသော စီမံကိန်းတစ်ခု ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသိပညာအဆင့်အတန်းကို အခြေခံ၍ သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ အောက်ခြေတွင် အရှိန်အဝါကို စုဆောင်းကာတစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ရာထူးတက်လှမ်းလျက် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာစေပြီး ထို့နောက်မှ ချောင်ဖုန်းနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်မည် ဖြစ်သည်။

ချောင်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခီတန်လူမျိုးဖြစ်မှန်း သိရှိသွားသည့်အချိန်တွင်သူက ဒဏ်ရာရနေသော ချာင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားကို နှစ်သိမ့်ပေးရင်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း လက်ဝါးတရား တစ်ဆယ့်ရှစ်ကွက်ကို ရယူမည် ဖြစ်သည်။

စဉ်းစားပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"မင်းလို ညစ်ပတ်တဲ့ သူတောင်းစား... ငါ့ရဲ့ ကြက်ကင်ကို ဘယ်လိုတောင် ခိုးရဲရတာလဲ။"

ဝေ့ဝူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီးထို့နောက်တွင် ကြီးမားလှသော တုတ်ကြီးတစ်ချောင်း၏ အရိပ်မှာ သူ၏ နဖူးတည့်တည့်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဒုန်းးးး"

ဝေ့ဝူမျက်စိထဲတွင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရသည်။

သူ ပြန်လည်၍ မျက်လုံးပွင့်လာသည့်အခါ ဉာဏ်အလင်းပွင့်လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျရှုံးသွားတာလား။"

ဝေ့ဝူ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အစပြုတဲ့ အခြေအနေက အရမ်းဆိုးလွန်းသွားတယ်... နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းကြည့်ရမယ်။"

သူ ထပ်မံ၍ စိတ်ကူးပုံဖော်ပြန်သည်။

သူ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အလင်းရောင်မျှ မရှိချေ။

"ငါ လိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲ ရောက်နေတာလား။"

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အေးစိမ့်နေရတာလဲ။"

သူသည် ရေခဲတိုက်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အလွန်အေးလွန်းလှသဖြင့် တစ်ဆတ်ဆတ် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ နူးညံ့ချောမွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက သူ့ကို လာရောက်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူလန့်ဖျတ်သွားခဲ့ရသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးက တိုးညှင်းစွာ ရှုံ့ချသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မုန့်လန်..."

သူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

"မုန့်လန်... မုန့်ကူးလား ငါ ရေခဲတိုက်ထဲက ရှုကျူးဖြစ်သွားတာလား။"

ဤအချက်ကို ထောက်ရှု၍ ဤကမ္ဘာသို့ လာရောက်သည့်အခါ ဇာတ်ကောင်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပါလာခြင်းမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ပူးကပ်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ပူပြင်းလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အမျိုးသမီးများနှင့် ပတ်သက်၍ အလိုလိုက်လေ့မရှိသော်လည်းဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူက အောင့်အီးနိုင်ပါမည်နည်း။

သူ စတင်လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အေးစက်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟွန်း... ကောင်လေး မင်းက ဘာသာရေးစည်းကမ်းတွေအကြောင်း ပြောနေသေးတယ်ပေါ့ ဒါကို ဘယ်လို အရသာခံမလဲ ကြည့်ရအောင်။"

ဝေ့ဝူထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ဤအသံမှာ သျှန်ရှန်းအဖွားဖြစ်ရမည်။

သူ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ပုခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"လာစမ်း... အဖွားမှာ မင်းကို မေးစရာ မေးခွန်းအချို့ ရှိတယ်။"

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဝေ့ဝူသည် သူ၏ ပုခုံးမှာ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အတွင်းကလီစာများပါ ဗောင်းဗန်လန်ကုန်တော့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဤအချိန်၌ ရှုကျူးသည် ဝူယာကျီထံမှ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်စာ အတွင်းအားအာများကို ဆက်ခံထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ.သျှန်ရှန်းအဖွားက သူ့ကို ထိတွေ့သည့်အခါတိုင်း ပြင်းထန်သော အားအင်များကို အမြဲအသုံးပြုလေ့ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုကျူးသည် နက်နဲသော သိုင်းပညာရပ်များကို မသိရှိသော်လည်း သူ၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤသည်က သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လျှို့ဝှက်သော ကစားပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူမှာမူ အတွင်းအားကို မည်သို့ လှုံ့ဆော်ရမည်ကိုပင် မသိရှိသဖြင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ အရှုံးမပေးချင်ဘူး..."

"ဖူးးး"

ဝေ့ဝူသွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီးသူ၏ အတွင်းကလီစာများ ကြေမွပျက်စီးကာ သေဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ဝေ့ဝူနိုးလာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှုံမှိုင်းနေခဲ့သည်။

"ငါ မယုံနိုင်ဘူး။"

သူ ထပ်မံ၍ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်။

၎င်းနောက်တွင် သူသည် ကူမာရာဂျီဗာနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး ယူထန်ကျိ အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ကာ မာကတော်ရေချိုးသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး ဘုန်းကြီး သိုင်းကျင့်နေသည်ကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း... အဆုံး၌မူ သူသည် အကြိမ်တိုင်း ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သိုင်းပညာတစ်ခုမျှပင် မသင်ယူနိုင်ခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပေါင်ပုထုံ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မူရုံဖူ ၏ တိုင်းပြည်ပြန်လည်တည်ထောင်ရေး မဟာအိပ်မက်ကြီးကို ကူညီမည့်အစား သူက သျှန်ယု အား ဝမ်ယုယန်ကို လိုက်လံပိုးပန်းရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

သူ၏ ပါးနပ်မှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကြောင့်သျှန်ယုနှင့် ဝမ်ယုယန်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ချစ်သူမောင်နှံ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီး ကတိကဝတ်တစ်ခုအနေဖြင့် သျှန်ယုက သူ့အားနတ်ဘုရားဓား ကို လွှဲပြောင်းသင်ကြားပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားဓား၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်ကို ရရှိခြင်းက အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးချေ။ သူက ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကျင့်ကြံရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံ၍ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက်...

နောက်ဆုံးတွင် သတ်မှတ်ထားသော နေ့တစ်နေ့၌ အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းပန်းချီကားထဲမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ *ဝေ့ဝူအနည်းငယ် မိန်းမောတွေဝေနေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားရှစ်ပါးနှင့် နဂါးရှစ်ကောင် ကမ္ဘာထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ တစ်ခဏမျှ ပြန်လည်အသားမကျ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

အချိန်အတော်ကြာမှသာ ဝေ့ဝူနောက်ဆုံးတွင် ပြုံးနိုင်တော့သည်။

"သျှန်ယုက နတ်ဘုရားဓားအကြောင်းကို ဘာမှနားမလည်ဘူးငါကပဲ ဒီသိုင်းပညာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း မြှင့်တင်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။"​

နတ်ဘုရားဓားဟူသော မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်စဉ်သည်ချင်းလုံဂိုဏ်း ၏ ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် အဆင့်မြင့်မားသော အရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ဝေ့မိသားစု အေးချမ်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည့် ဤကာလအတွင်း ပြင်ပလောကကြီးမှာမူ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။

လင်းထိုင် ရှိသော အင်အားစုကြီး လေးခုအနက် ပိုင်မိသားစုကို ဗဟိုအချက်အချာအဖြစ် သတ်မှတ်ပါက... ထုံယွမ်ဂိုဏ်းသည် မြောက်ဘက်တွင်ရှိပြီး ကျိုးမိသားစု က အရှေ့ဘက်တွင်ရှိကာ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းက တောင်ဘက်တွင် ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးမိသားစုသည် ထုံယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ပိုင်မိသားစု နှစ်ခုစလုံးနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသဖြင့် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလှပေသည်။

ယွီချန့်ရန်၏ ကိစ္စရပ် ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ထုံယွမ်ဂိုဏ်းသည် ကျိုးမိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး ယွီဝမ်ရှီ သည် ကျိုးမိသားစု၏ ပထမအကြီးအကဲနှင့် ကျိုးကျုံး ၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သော ကျိုးယူထံသို့ စိန်ခေါ်စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။

ကျိုးယူကမူ ၎င်းကို ပါးနပ်စွာဖြင့် လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ဤအချက်က ဤဒေသတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ရယ်မောစေခဲ့ပြီးသူတို့အားလုံး ၎င်းကို စကားဝိုင်းများတွင် ဟာသတစ်ခုအဖြစ် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ကျိုးမိသားစုက တိုက်ပွဲကို ရှောင်ရှားခဲ့သော်လည်း ထုံယွမ်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် သူတို့၏ ဒေါသကို ဖောက်ထုတ်ရန် လိုအပ်နေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ပိုင်မိသားစု၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ဆောင်ပါက လုံးဝ သူရဲဘောကြောင်သူများ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့ဆိုလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိပါဦးမည်နည်း။ အိမ်ပြန်ပြီး ဝက်မွေးတာကမှ ပိုကောင်းဦးမည်။

ထုံယွမ်ဂိုဏ်းမှ လူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး၊ ကြင်နာတတ်ကာ ရိုသေလေးစားပြီး ခြိုးခြံချွေတာတတ်ကြသော်လည်းသူတို့ ရွံရှာဖွေကောင်းအောင် လုပ်ချင်သည့်အခါတွင် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို သေချာပေါက် သိရှိကြသည်။

ကျိုးမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို နေရာအနှံ့ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးသည့်အပြင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုကာ ကျင့်ကြံသူများကို ကျိုးမိသားစု၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ သောင်းကျန်းရန် ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။

သဘာဝကျကျပင် ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထဲတွင် ပိုင်မိသားစု၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုလည်း သေချာပေါက် ရှိပေလိမ့်မည်။

ပို၍ ရက်စက်သည်မှာ ထုံယွမ်ဂိုဏ်းသည် မန္တန်စက္ကူများ ပြုလုပ်ရာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျိုးမိသားစု၏ နယ်မြေဆီသို့ မန္တန်စက္ကူပေါင်းစုံကို ပစ်လွှတ်ခဲ့ကြပြီးအချို့မှာ ကောင်းကင်ယံထံမှ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမန္တန်စက္ကူများထဲတွင် ဖုန်းရွှေကို ထိခိုက်စေသည့်အရာများ၊ဒ မိုးရွာသွန်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ပျက်စီးစေသည့်အရာများ၊ဒ အနှစ်သာရကို ထိခိုက်စေပြီး မြုံစေသည့်အရာများနှင့် လူများကို တိုက်ရိုက် အဆိပ်သင့်စေသည့် အရာများ ပါဝင်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ကျိုးမိသားစုသည် အလွန်သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ထုံယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ပွဲငယ်များ ဆင်နွှဲရင်း တစ်ဖက်မှလည်း စိစစ်ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီးပစ္စည်းအမြောက်အမြား ပေးလျော်ပြီးနောက်မှသာ အခြေအနေမှာ ယာယီအားဖြင့် ပြေလည်သွားခဲ့ပြီး အလုံးစုံသော စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သွေးမြစ်ဂိုဏ်းသည် ထုံယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်ခြင်းမရှိသဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိမှု များစွာသက်သာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် အသံတစ်ချက်မျှပင် မထွက်ရဲကြဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် မမြင်နိုင်သောလူများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေကြပြီး ထုံယွမ်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို သတိပြုမိသွားမည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။

ထုံယွမ်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ပိုင်မိသားစု၏ နယ်မြေကို ဖြတ်သန်း၍ သူတို့ကို လာရောက်ဒုက္ခပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ချေ။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ပြင်ပလောကကြီးမှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီနေခဲ့ပြီး အိမ်တွင် နေထိုင်ရခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေတော့သည်။